Platforma 1156 a taktowanie RAM

Wraz z pojawieniem się nowych podstawek oraz procesorów zawsze rodzi się pytanie: jakie pamięci RAM pozwolą na pełne wykorzystanie możliwości sprzętu? Wprowadzając na rynek procesory Nehalem i podstawkę 1366, firma Intel zmodernizowała obsługę pamięci RAM w swojej platformie. Do tej pory kontroler RAM znajdował się w mostku północnym, a komunikacja między nim a procesorem odbywała się za pomocą magistrali FSB. Było to rozwiązanie przestarzałe, a AMD już dawno zastąpiło je za pomocą technologii HyperTransport, dodatkowo integrując kontroler RAM wraz z procesorem.

Intel skorzystał ze sprawdzonych wzorców i jeszcze je ulepszył. Procesory Nehalem nie dość, że wyposażono w zintegrowany kontroler pamięci RAM, to jeszcze w trzykanałową (triple channel) obsługę pamięci. Platforma 1366 była jednak przeznaczona dla najbardziej wymagających użytkowników domowych i nawet teraz cena takiego zestawu potrafi uderzyć po kieszeni. Następnym krokiem było oczywiście wprowadzenie platformy o nieco mniejszych możliwościach, za to znacznie bardziej przystępnej cenowo. Na rynku pojawiła się podstawka 1156 i pierwsze przeznaczone dla niej procesory. Podobnie jak w przypadku CPU dla podstawki 1366, były one wyposazone w zintegrowany kontroler pamięci RAM. Zrezygnowano natomiast z trzykanałowej obsługi pamięci, zadowalając się doskonale znaną obsługą dwukanałową (dual channel).

Obecnie platforma 1156 została rozbudowana i stanowi naprawdę ciekawą alternatywę. Płyty główne z tą podstawką mogą być oparte na trzech układach i możemy na niej zainstalować dwa rodzaje procesorów: 45-nanometrowe układy Lynnfield oraz 32-nanometrowe Clarkdale wyposażone w zintegrowany układ graficzny. Aby było jeszcze ciekawej, wraz z wprowadzeniem procesorów w nowym procesie technologicznym, firma Intel zmodyfikowała kontroler pamięci, a więc obsługa RAM w obydwu procesorach przeznaczonych na identyczną podstawkę nieco się różni.

Postanowiliśmy zbudować trzy platformy testowe oparte na płytach z podstawką 1156 i sprawdzić, jak każda z nich sprawuje się z różnymi rodzajami pamięci RAM: 1333 MHz, 1600 MHz i 2000 MHz. Zarówno płyty główne, jak i procesory, pochodzą z trzech różnych przedziałów cenowych i wydajnościowych:

• Zestaw 1: Core i7 Lynnfield, płyta z chipsetem P55
• Zestaw 2: Core i5 Clarkdale, płyta z chipsetem H57
• Zestaw 3: Core i3 Clarkdale, płyta z chipsetem H55

Na samym szczycie uplasowała się płyta oparta na układzie P55 i procesorze Core i7 Lynnfield. Pośrodku znalazała się platforma zbudowana na układzie H57 i procesorze Core i5 Clarkdale. Na końcu znajdziemy płytę z układem H55 i procesor Core i3 Clarkdale, który jest najtańszym przedstawicielem tej rodziny.

Podczas testów w procesorach wyłączyliśmy technologię Turbo Boost, w zamian dokonując dodatkowe pomiary przy podkręconym układzie. Przydatności tej technologii nikt nie kwestionuje, jednak może ona utrudniać uzyskanie precyzyjnych wynikówy.

Wszystkie testy zostały dokonane przy włączonym HT. Również i ta technologia może utrudniać pomiary, jednak wyszliśmy z założenia, że żaden posiadacz dwurdzeniowych procesorów Westmere nie będzie jej wyłączał.

Uwaga: ten artykuł nie jest o podkręcaniu pamięci RAM, ani też o szukaniu jak największej wydajności przez zmianę różnych parametrów pracy systemu. Sprawdzamy w nim, jak przy różnych procesorach i ustawieniach sprawuje się standardowo taktowana pamięć. Nie porównujemy też do siebie trzech platform, ale każdą z nich sprawdzamy oddzielnie.