Smartfon bez klawiatury sprzętowej

Obecnie budowa smartfonów umożliwia ich podział na grupy, ale w obrębie danych grup istnieją jeszcze podgrupy. I tak najbardziej ogólny podział to ten, w którym mamy grupy:

• z klawiaturą numeryczną
• smartfon z klawiaturą sprzętową,
• smartfon bez klawiatury sprzętowej (dotykowa na ekranie)

Czym się kierować dokonując wyboru? Jakie są wady i zalety tych typów?

Przykładowy smartfon bez klawiatury sprzętowej
Xperia X10 od Sony Ericsson,
duży 4-calowy ekran, procesor Snapdragon i system Android

Urządzenie bez klawiatury sprzętowej ma zwartą budowę o niewielkiej grubości, jest cieńsze i lżejsze niż model z klawiaturą. Przyciski pod ekranem i na bocznych ściankach umożliwiają szybką, wygodną obsługę podstawowych funkcji, a wprowadzanie tekstu odbywa się za pomocą klawiatur ekranowych – pionowej i poziomej.

Istnieje też ceniona przez niektórych użytkowników możliwość wprowadzania tekstu pisanego rysikiem, tekst jest wtedy rozpoznawany przez dedykowane oprogramowanie.

Klawiatury ekranowe rozwinęły się ostatnio znacząco, stały się wygodne i przyjazne. Umożliwiają wprowadzanie tekstu palcami, dysponują słownikami, systemami podpowiedzi i sugerowania wyrazów. Mają też wibracyjną reakcję na dotyk jako potwierdzenie pomyślnego wprowadzenia litery lub znaku. Im większy ekran, tym wygodniejsza klawiatura ekranowa – to prosta zależność, ale liczy się też dobrze dobrana wrażliwość ekranu na dotyk oraz właściwe algorytmy „domyślające się”, w którą literkę chciał trafić użytkownik.

Pojawia się więc kolejny podział, choć możliwe, że jest to podział tymczasowy – ekrany mogą być wykonane w technologii opornościowej lub pojemnościowej.

Ekrany opornościowe (rezystancyjne) reagują na każdy dotyk – palcem, rysikiem, długopisem – liczy się sam fakt przyłożenia przedmiotu w danym miejscu. Umożliwiają bardzo dokładne (co do milimetra) wskazywanie, co bywa nieocenione na przykład przy zaznaczaniu drobnego tekstu lub rysowaniu po ekranie.

Pozioma klawiatura ekranowa HTC Hero

Technologia pojemnościowa ma nieco inne zalety – ekrany pojemnościowe są bardzo wrażliwe na dotyk, zazwyczaj wystarcza lekkie muśnięcie palcem, aby wywołać pożądaną reakcję. Ponadto obsługują dotyk dwóch palców, czyli technologię MultiTouch. To wygodny sposób obsługi niektórych aplikacji i funkcji (zmiana powiększenia zdjęcia, zmiana orientacji zdjęcia itp.).

Tradycyjny rysik okazuje się tutaj nieprzydatny, możemy jednak szybko i wygodnie przewijać zawartość okienek i stron internetowych palcem, ale już zaznaczenie tekstu będzie wymagało wcześniejszego powiększenia go. Ekranu pojemnościowego nie obsłużymy w rękawiczkach, co może być w zimie niewielkim problemem. Producenci już opracowują rysiki pojemnościowe.
 

W polskich sklepach pojawiają się takie rysikim np: firmy Dagi. Kosztują około 70 złotych, są do wyboru w różnych rozmiarach i według opinii użytkowników rzeczywiście zapewniają większą precyzję, niż dotyk palcem. Trzeba sobie jednak zdawać sprawę, że takie rozwiązanie ma na razie poważną wadę: brak slotu na rysik w PDA. Trzymając rysik osobno, na przykład w kieszeni ryzykujemy jego szybkie zgubienie, z kolei rysik na smyczy nie jest wygodny w użytkowaniu. Być może w przyszłości pojawią się smartfony z ekranami pojemnościowymi, które będą miały normalny slot oraz pojemnościowy rysik, dodawany w komplecie do urządzenia.

Ostatnio w Internecie głośno zrobiło się o nowym sposobie wprowadzania znaków za pomocą klawiatur ekranowych. Na klawiaturze Swype pisze się bez odrywania palca lub rysika od powierzchni ekranu. Jeżdżąc od jednej literki do drugiej wprowadzamy ciąg znaków, a algorytm w połączeniu ze słownikiem zgaduje i typuje słowa, ktore chcemy napisać. Brzmi to skomplikowanie, ale rzeczywiście działa, po pewnym treningu można pisać całkiem szybko i bezbłędnie.