Rodzaje złącz i wyjść s.2

USB (Universal Serial Bus) - najpopularniejszy port komunikacyjny, który cechuje przede wszystkim uniwersalność. Do komputera można bowiem podłączyć wiele urządzeń poprzez interfejs USB (np. aparat cyfrowy, telefon, skaner, klawiaturę, mysz, pendrive, kamerę), dlatego w im więcej portów USB jest wyposażony notebook, tym lepiej.

USB Sleep-and-charge – porty USB poprzez które możemy dodatkowo ładować urządzenia mobilne, nawet kiedy notebook jest wyłączony. Dla odróżnienia od standardowych portów są one dodatkowo oznaczone symbolem błyskawicy.

eSATA - zewnętrzny port SATA II, przeznaczony do podłączania zewnętrznych twardych dysków. Złącze eSATA polecamy zwłaszcza użytkownikom, którzy mają zewnętrzne dyski weń wyposażone. Interfejs ten oferuje bowiem o wiele szybszy przesył danych niż USB 2.0

eSATA/USB combo port - W notebookach możemy spotkać się też z uniwersalnym portem combo, do którego możemy podłączać zarówno urządzenia USB jak i eSATA.

FireWire (IEEE 1394) - szeregowa magistrala wykorzystywana przede wszystkim do łączenia kamer wideo i urządzeń pamięci masowej. FireWire stosuje się zamiast popularniejszego USB z powodu większej szybkości transmisji.

RJ-45 (LAN, Gigabit Ethernet 10/100/1000) i RJ-11 (Modem Port)  - RJ-45 to złącze używane najczęściej do budowy przewodowych sieci komputerowych w standardzie Ethernet. RJ-11 to złącze modemu i służy do podłączania linii telefonicznej.

Czytnik kart pamięci (3 in 1, 5 in 1, 8 in 1, 15 in 1 itp.) – wielofunkcyjne czytniki kart pamięci używanych w kamerach cyfrowych, aparatach fotograficznych, czy telefonach komórkowych. Najpopularniejsze standardy to SD(HC)/mini SD, MMC, MS, czy MS-Pro.

Kensington Lock – gniazdo linki MicroSaver zabezpieczającej sprzęt przed kradzieżą. Stalowa linka może być zaopatrzona w kłódkę szyfrową, bądź zamek na klucz. Istnieją trzy poziomy zabezpieczeń określających klasę urządzenia - od standardowego (SAFE), przez zaawansowany (SAFE Premium), aż po specjalistyczny (SAFE Pro).

Sloty pamięci SO-DIMM – Aby dostać się do slotów pamięci w notebooku, będziemy musieli się dostać do jego wnętrza. Wymiana/dołożenie pamięci w notebooku jest najprostszą operacją jaką można przeprowadzić na jego wnętrzu. Nawet niektóre autoryzowane serwisy nie chcą zajmować się taką banalną czynnością, tylko zachęcają użytkowników do samodzielnej rozbudowy pamięci w notebooku. Ze względu na kompaktową budową laptopów i ograniczone miejsce jest to zarazem czynność nieco trudniejsza niż wymiana pamięci w biurkowym komputerze. Jeśli jednak będziemy się trzymać podstawowych zasad obchodzenia się ze sprzętem komputerowym, cała operacja powinna przebiec bezboleśnie.

Operacja nie wymaga całkowitego rozkładania notebooka na części, bowiem pamięci kryją się pod jedną klapek pod spodem, którą wystarczy odkręcić. O tym czy nasz laptop posiada wolny slot pamięci oraz jakich modułów używa, dowiemy się bez rozkręcania laptopa. Wystarczy do tego oprogramowanie diagnostyczne w rodzaju CPU-Z:

Zakładka SPD pozwala nam dokładnie stwierdzić jakie pamięci znajdują się w slotach na płycie głównej. Na zrzucie ekranowym powyżej widać, że w slocie numer 1 znajduje się pamięć DDR2 o rozmiarze 2 GB. Tabela pokazuje z jakimi częstotliwościami, czasami dostępu oraz napięciami układ ten może pracować. Najbardziej istotna jest tu częstotliwość - w tym przypadku pamięć może pracować z maksymalną częstotliwością 333 MHz x 2 = 667 MHz (czyli mamy tu do czynienia z pamięcią DDR2 PC2-5300/5400). Resztą danych użytkownicy notebooków nie muszę się zbytnio przejmować, bowiem wersje BIOS-ów stosowane w komputerach przenośnych są zwykle okrojone do minimum i nie zawierają opcji zmiany timingów, czy napięcia pamięci RAM.

W zakładce Memory znajdziemy informację o całkowitym rozmiarze pamięci komputera, a także informację z jaką częstotliwością i czasami dostępu pamięć pracuje aktualnie.