5x SSD i 1x HDD - praktyczne testy dysków

Do testów przyjęty został jeden, popularny, pojemny i cieszący się dobrą opinią klasyczny dysk twardy formatu 3,5 cala oraz pięć nośników SSD znanych producentów, o pojemnościach od 120 do 160 GB w formacie 2,5 cala.

Dysk twardy Samsunga pełni w tym teście rolę urządzenia referencyjnego. W odniesieniu do niego porównywane będą parametry techniczne i wydajnościowe pozostałych nośników.

Dysk ten jest typowym przedstawicielem przystępnej cenowo konsumenckiej linii produktów skierowanych głównie do użytkowników domowych. Urządzenie sprzedawane jest w zdecydowanej większości w wersji OEM, co przejawia się całkowitym brakiem wyposażenia dodatkowego. W opakowaniu z przezroczystego plastiku znaleźć można jedynie maleńką paczuszkę z czterema śrubkami służącymi do przykręcenia dysku do obudowy komputera oraz karteczkę z ogólną instrukcją instalacji i użytkowania.

Nośnik przedstawia jakość wykonania podobną do pozostałych dysków magnetycznych z tej samej półki, czyli po prostu dobrą. Obudowa w formacie 3,5 cala jest wykonana ze stali i przykryta z góry aluminiowym wieczkiem. Elektronika na spodzie urządzenia z kolei nie jest chroniona wcale.

Dysk do przechowywania danych wykorzystuje dwa talerze magnetyczne (po 500 GB na każdy talerz), zapisywane obustronnie i kręcące się z prędkością 7200 obrotów na minutę. Cenne dane przesyłane są za pośrednictwem interfejsu Serial ATA II, czyli dokładnie tak jak w kolejnych testowanych urządzeniach typu SSD.

Jak wiadomo dyski HDD odczytują i zapisują dane na zasadzie mechanicznego ruchu ramienia z umieszczoną na jego końcu głowicą magnetyczną. Taki sposób działania okazuje się w obecnych czasach jedną z ich największych wad, gdyż oznacza dość spore opóźnienia w dostępie do danych rozmieszczonych w różnych częściach talerza (wynoszące przeciętnie około 8-10 ms). Przy okazji również zużycie prądu stoi na znacznie wyższym poziomie w odniesieniu do całkowicie elektronicznych nośników flashowych. Masywna obudowa i metalowe talerze podnoszą dodatkowo wagę całego urządzenia.

Dyski twarde mają jednak dwa bardzo duże plusy. Jako że technologia ich wytwarzania dopracowywana była przez ostatnie kilkadziesiąt lat, jest obecnie na tyle sprawdzona i popularna, że koszty produkcji tego typu urządzeń są bardzo niewielkie. Finalne ceny jakie widzimy w sklepach są oczywiście znacznie wyższe od kosztów produkcji, ale mimo wszystko dość przystępne dla przeciętnego posiadacza komputera.

Drugim dużym plusem jest pojemność dysków HDD. Talerze magnetyczne, mimo że dość tanie, mogą być przy obecnej technologii bardzo gęsto namagnesowane. Umieszczenie 500 GB danych na jednym talerzu to obecnie całkiem niezły rezultat.

Połączenie tych dwóch plusów daje wspaniałą relację ceny do pojemności, która pozwala odetchnąć z ulgą każdemu, kto chce za dość niewielkie pieniądze przechować setki a nawet tysiące gigabajtów danych.

Pozostaje tylko pytanie: czy stare ale sprawdzone dyski twarde potrafią dotrzymać kroku nowoczesnym nośnikom flashowym na polu wydajności? Odpowiedź na pewno nie będzie oczywista i jednoznaczna, ale bardzo pomocne mogą okazać się wyniki benchmarków i testów praktycznych.

W przypadku benchmarków dość łatwo zauważyć, że klasyczny dysk twardy lepiej od konkurencji radzi sobie z zapisem i odczytem bardzo małych plików. Do wielkości 8kB pozostaje liderem wydajności. Można sądzić, że plikami o objętości rzędu kilku kilobajtów nie posługujemy się nigdy, jednak nie jest to prawda. Jeśli na nośniku z którego korzystamy zainstalowany jest system operacyjny, można mieć pewność, że w czasie swojej pracy będzie miał on do czynienia z dziesiątkami tysięcy maleńkich plików.

Od poziomu kilkuset kilobajtów wzwyż widać już poważną przewagę nośników SSD. Jest to spowodowane tym, że dysk „talerzowy” uzyskuje już wtedy osiągi maksymalne dla swojej wydajności. W przypadku Samsunga SpinPoint F3 zarówno dla zapisu jak i dla odczytu były to wartości wahające się w granicach od 120 do 130 MB/s.

Testy praktyczne okazały się bolesnym sprawdzianem dla HDD. Praktycznie wszystkie przeprowadzone testy pokazały znaczną przewagę dysków SSD, wliczając to analizę szybkości startu systemu operacyjnego.

Jakimi dokładnie wartościami mogły poszczycić się „flashki” będziemy mogli przekonać się podczas lektury pozostałej części testu.

Pierwszym oponentem w stawce dysków flashowych pretendujących do miana najszybszego sprzętu w teście jest model G3 bardzo dobrze znanej i cenionej firmy SanDisk. Jego elegancka matowa czarna obudowa wykonana jest w większości z aluminium, a częściowo także z plastiku. Jakość wykonania nie wzbudza najmniejszych zastrzeżeń.

Urządzenie nie ma bezpośrednio wbudowanego gniazda USB, więc nie można go używać w charakterze pendrive'a, bez wcześniejszego zaopatrzenia się w przenośną obudowę do dysków w formacie 2,5 cala.

Zawatrość oryginalnego opakowania wygląda nader skromnie. Do samego nośnika producent dołącza jedynie ogólną instrukcję montażu i użytkowania oraz jedną czerwono-białą naklejkę wielkości znaczka pocztowego z napisem „SanDisk SSD”. Nie ma zatem możliwości natychmiastowego podpięcia go w sposób prawidłowy do peceta, gdyż wcześniej trzeba zaopatrzyć się w ramkę lub przejściówkę do formatu 3,5 cala.

Podczas wykonywanych benchmarków okazało się, że wartości zmierzone są nieco niższe od podawanych przez producenta, ale mimo to bardzo przyzwoite. Odczyt oscylował w granicach 190-200 MB/s, a zapis 90-95 MB/s. Realny zapis plików okazał się bardziej łaskawy dla tego nośnika i ostatecznie G3 uplasował się mniej więcej w środku stawki. Czasy dostępu można praktycznie pominąć w przypadku dysków SSD, gdyż są one ekstremalnie niskie. Codzienne korzystanie z tego dysku nie będzie sprawiało żadnych problemów. Jego wydajność można określić jako dobrą.

Firma OCZ znana jest z produkcji różnych, często bardzo wydajnych dysków SSD. Na razie skupmy się jednak na jakości wykonania. Większość obudowy wykonana jest z czarnego, pomalowanego matową farbą aluminium, z wyjątkiem spodu, który jest w kolorze naturalnym, czyli „aluminiowym”. ;-) Jakość wykonania jest wysoka.

Zawartość opakowania jest - można napisać - minimalistyczna, gdyż zawiera jedynie samo urządzenie i bardzo skróconą instrukcję. Nośnik nie ma również wbudowanego gniazda USB, więc jego wykorzystanie w charakterze pojemnego pendrive'a będzie wiązało się z zakupem przenośnej zewnętrznej obudowy dla dysków w formacie 2,5 cala.

Producent nie dołącza także ramki ani przejściówki na format 3,5 cala, więc bezpieczne zamocowanie tego nośnika wewnątrz obudowy typowego peceta będzie wymagało kolejnej inwestycji.

Pod względem wydajności zarówno w benchmarkach jak i w testach praktycznych Verteksowi należą się duże brawa. Zapis wynoszący prawie 200 MB/s i odczyt przekraczający 250 MB/s to wyniki naprawdę godne pochwały.

Dysk świetnie dawał sobie radę w różnego rodzaju testach, a w większości z nich okazał się liderem. Ale czy ostatecznie zostanie numerem jeden w tym porównaniu? O tym przekonacie się w podsumowaniu.

Nova tworzona jest przez firmę Corsair, znaną i cenioną jako producent pamięci RAM, pendrive'ów czy zasilaczy. Jest to model celujący w górną półkę jakościową i wydajnościową. Jego obudowa jest w całości wykonana z czarnego szczotkowanego aluminium najwyższej jakości.

Mimo że dyski SSD są w czasie pracy o wiele bardziej odporne na wstrząsy i uderzenia od dysków HDD, to jednak nikt nie chciałby zapewne, aby obijały się wewnątrz komputera. Na dużą pochwałę zatem zasługuje fakt, że mimo, iż jest to jeden z tańszych dysków flashowych w teście, producent dołącza w opakowaniu porządną metalową ramkę w kolorze obudowy dysku, pozwalającą łatwo i bez przeszkód przykręcić urządzenie wewnątrz obudowy komputera PC.

Zabrakło jednak gniazda USB pozwalającego podłączyć urządzenie bezpośrednio do komputera w roli dużego, ale pojemnego pendrive'a.

Analizy programowe pokazały rewelacyjne wręcz osiągi tego nośnika. Podobnie jak OCZ wykazał się znakomitymi wartościami zapisu (w granicach 200 MB/s) oraz odczytu (ponad 250 MB/s). Dawało to dużą nadzieję również na podobne rezultaty w trakcie prób praktycznych.

Nie do końca jednak się to potwierdziło. Mimo że wydajność jaką pokazywał Corsair była wysoka, to jednak w praktyce nie dotrzymywał on kroku dyskowi firmy OCZ jeśli chodzi o transfer w obie strony. Nie można jednak twierdzić, że prędkość jest piętą achillesową tego urządzenia. Wydajność jest więcej niż wystarczająca w codziennym użytkowaniu i raczej niewiele będzie sytuacji, w których można będzie ponarzekać.

Jest to jednym zdaniem bardzo dobry wydajny dysk, wykonany z należytą starannością i zawierający dodatkowo ramkę do montażu wewnątrz PC. Jego cena, choć nie jest niska, to w odniesieniu do konkurencji nie jest również wygórowana.

Opakowanie od dysku V+ z serii SSDNow firmyt Kingston jest jak na tak mały dysk całkiem pokaźnych rozmiarów, a to wszystko przez - tak, tak - akcesoria. Tutaj należą się firmie potężne oklaski. Dodatki są bowiem bardzo przydatne.

Producent wraz z nośnikiem zamieszcza: firmową zewnętrzną obudowę do dysku (!) w kolorze grafitowym, z wyjściem USB i diodą sygnalizującą pracę, kabel USB (niezbyt długi, ale wystarczający), ponadto kabel Serial ATA służący do podłączenia urządzenia wewnątrz obudowy PC, kabel zasilający dysk z przejściówką pozwalającą podłączyć go do pecetowego zasilacza, a do tego zestawu jeszcze dorzuca solidne metalowe przejściówki z 2,5 na 3,5 cala z kompletem śrubek, pozwalające bezpiecznie umieścić dysk wewnątrz komputera. Nie zabrakło również płyty z dodatkowym oprogramowaniem. Raczej niewiele więcej można żądać przy zakupie nośnika pamięci. Pod tym względem jest idealnie.

Czy tak idealnie jest również w przypadku wydajności? Może nie tak idealnie, ale na pewno jest lepiej niż dobrze. Prędkość zapisu waha się przeciętnie w przedziale od 165 do 175 MB/s, a prędkość odczytu oscyluje wokół 235 MB/s i jest bardzo stabilna. Innymi słowy – nie ma na co narzekać. Urządzenie sprawuje się bardzo poprawnie zarówno pracując z małymi, jak i dużymi plikami.

Intel jest zazwyczaj czarnym koniem w tego typu zmaganiach, lecz czy jego model X25-M również zaskoczy konkurencję?

Obudowa wykonana jest z aluminium, częściowo pokrytego gumą mającą na celu wytłumienie wibracji pochodzących z zewnątrz. Jakość wykonania jest jak na Intela przystało znakomita. Tutaj zero niespodzianek.

W opakowaniu wraz z urządzeniem znajdziemy: czarno-białą naklejkę „MY SSD ROCKS!”, instrukcję w formie drukowanej i elektronicznej (na płycie) oraz aluminiową ramkę wraz z kompletem śrubek, pozwalającą przymocować nośnik wewnątrz standardowej obudowy komputera PC.

Wydajność jest w przypadku tego urządzenia dużą ciekawostką. Z jednej strony podawane przez producenta wartości zapisu i odczytu pokrywają się z rzeczywistymi w stu procentach. Z drugiej zapis rzędu 95-105 MB/s to trochę za mało żeby móc konkurować z liderem tego testu, czyli modelem OCZ Vertex.

Intel jednak łatwo się nie poddaje i ma w rękawie kilka asów. Głównym jest to, że X25-M ma najlepszą w niniejszym porównaniu wydajność w zapisie i odczycie małych plików. Jest to dość nietypowe i zaskakujące w odniesieniu do obecnych dysków SSD. Daje to temu urządzeniu pokaźną przewagę w niektórych testach. Kolejnym asem jest stabilność transferu. Wahania są naprawdę małe - najmniejsze wśród porównywanych nośników.

Większość testów praktycznych pokazuje, że Intel ma potężny potencjał w odczycie. Jest pod tym względem w ścisłej czołówce. Natomiast pod względem zapisu już nie jest tak dobrze, bo mimo że z małymi plikami radzi sobie najlepiej, to ograniczenie zapisu do 100 MB/s daje się we znaki. Większość konkurentów ma na tym polu dużą przewagę. Dokładniej uwidaczniają to wykresy.

• ATTO Disk Benchmark 2.46
  Wyniki podawane w MB/s. Im więcej tym lepiej

• PCMark Vantage 1.0.2 patch 1901 – test HDD
  Wyniki podawane w punktach. Im więcej tym lepiej