Asus Rampage III Black Edition i Gigabyte G1.Assassin - płyty dla graczy

Topowe płyty główne dla graczy można porównać do sportowych samochodów takich jak Porsche. Są wykonane z wysokiej jakości komponentów, bogato wyposażone, cechują się niesamowitymi osiągami, świetnym designem i przede wszystkim są... nieprzyzwoicie drogie. Z drugiej strony można powiedzieć, że są lansiarskie, całkowicie nieekonomiczne, a ich cena jest zdrowo zawyżona.

To nie są sprzęty dla przeciętnego odbiorcy, który przede wszystkim patrzy na cenę i gotów jest poświecić godzinę na przekopywanie się przez ofertę sklepów, by znaleźć produkt w cenie niższej o 50 zł. To płyty główne dla entuzjastów, którzy są gotowi zapłacić znacznie większą kwotę za wypasioną konstrukcję, przy której produkcji firma nie szła na oszczędniościowe kompromisy.

Pobierz benchmark Aliens vs Predator (DX11)

Pobierz benchmark Lost Planet 2 (DX9 i DX11)

Pobierz 3D Mark 11

Pobierz 3D Mark Vantage

Pobierz PC Mark Vantage

Obie płyty prezentują się świetnie. Ciemna i elegancka płyta Asusa nieco mniej rzuca się w oczy od modelu Gigabyte, w którym część slotów jest w jaskrawozielonym kolorze. Wykonaniu obu sprzętów nie sposób nic zarzucić. Poniższa tabelka wskaże podstawowe różnice pomiędzy konkurenycjnymi konstrukcjami: 

Obie płyty obsługują CrossFireX oraz SLI. W przypadku technologii AMD możem skorzystać z czterech kart naraz, a w przypadku NVIDII - z trzech. Zarówno Asus jak i Gigabyte postanowiły wesprzeć graczy na dwóch polach: połączeń sieciowych i dźwięku. Obie firmy zdecydowały się na wykorzystanie dedykowanego procesora do obsługi sieci (NPU - Network Processing Unit) oraz zaawansowanych układów dźwiękowych. Gigabyte zintegrował na płycie układ Creative HW 20K2, natomiast Asus zdecydował się na zewnetrzną kartę sporych rozmiarów podłączaną do złącza PCI Express x1.

Asus dodatkowo kusi wbudowanym w płytę modułem łączności bezprzewodowej (Wi-Fi plus Bluetooth 3.0), a Gigabyte większą ilością portów USB 3.0. Do zasilania płyt potrzebna jest mała elektrownia. Oprócz 24-pinowego gniazda ATX obie płyty mają dwa 8-pinowe złącza zasilania procesora oraz porty molex (Gigabyte jeden, Asus dwa), dzięki któremu karty graficzne będą mogły otrzymać odpowiednią porcję energii.

Płyty Asusa z serii ROG (Republic of Gamers) są najbardziej znanymi płytami głównymi skierowanymi dla graczy. Doświadczenie firmy działa tu na jej korzyść oraz na korzyść końcowego odbiorcy, który (przynajmniej w teorii) powinien otrzymać sprzęt zgodny ze swoimi oczekiwaniami.

Wizualnie Rampage III Black Edition prezentuje się znakomicie. Zgodnie z nazwą przeważa tu kolor czarny, ale dla urozmaicenia znajdziemy kilka czerwonych motywów. Mając w pamięci płyty główne dla graczy innych producentów, które często prezentują się wręcz odpustowo, Asus ma pierwszy plus za dystyngowaną i nienachalną elegancję oraz design. Uwagę zwracają cztery porty PCI Express 2.0 x16 oraz spora ilość gniazd zasilania (24-pin + 2 x 8-pin + molex). Z innych slotów można wymienić dwa złącza PCI Express x1. Nie zdecydowano się na implementację starszych rozwiązań (PCI), albo zabrakło na nie miejsca.

Na tylnym panelu w oczy rzucają się dwie anteny Wi-Fi. Dobrze, że producent pamiętał by dorzucić bezprzewodową łączność do zestawu. Mało tego, nie zapomniał również o Bluetooth 3.0. Poza tym z tyłu znajdziemy łączony port PS2, pięć portów USB 2.0 (pionowy ROG Connect), dwa porty USB 3.0, dwa porty e-SATA, LAN oraz sześć gniazdek mini-jack (audio). Podłączając dołączoną do zestawu kartę ThunderBolt LAN/Audio (PCIe x1) zyskujemy drugi port LAN, optyczne wyjście S/PDIF oraz dwa porty mini-jack (audio in i out).

Rampage III Black Edition ma sześć portów SATA II (3 Gb/s) oraz dwa SATA III (6 Gb/s). Na płycie znajdziemy także przyciski Power, Reset, GoButton, Quick Reset oraz BIOS Switch. Cztery przełączniki PCI Express pozwalają na konfigurację slotów kart graficznych. Masz ochotę na podkręcanie za pomocą ciekłego azotu? Zworka trybu LN2 na pewno cię ucieszy. Na deser otrzymujemy punkty pomiarowe napięć i wyświetlacz diagnostyczny, który pomoże w przypadku problemów ze sprzętem.

Design płyty Assassin bardzo rzuca się w oczy, zwłaszcza radiator w kształcie magazynka z wystającym nabojem. Ciekawostka: z boku "magazynka" widnieje napis "Heat sink: Not a weapon. Cannot be assembled as a firearm" ;-). Seria płyt dla graczy Gigabyte G1.Killer składa się z trzech modeli: Assassin, Sniper i Guerilla.

Z tej trójki Guerilla jest modelem najsłabiej wyposażonym (między innymi brak układu Creative), a Assassin i Sniper różnią się ilość slotów PCI Express i portów USB. Płyta Assassin jako jedyna oferuje 16-fazowe zasilanie procesora oraz jest w formacie XL-ATX - przed jej zakupem warto sprawdzić, czy aby na pewno zmieści się do obudowy peceta. Cztery sloty PCI Express 2.0 x16 pozwalają na tworzenie imponujących konfiguracji multi-GPU. Producent dodatkowo umieścił na PCB dwa sloty PCI Express x1 oraz jeden slot PCI.

Na tylnym panelu znajdziemy dwa porty PS2, dwa wyjścia audio S/PDIF (koncetryczne i optyczne), cztery porty USB 2.0, cztery porty USB 3.0, jeden port LAN i pięć portów mini-jack (audio). Uważni czytelnicy zauważą z pewnością, że na tylnym panelu brakuje wymienionego w specyfikacji portu Power eSATA - znajduje się on na dodatkowym przednim panelu dołączanym do zestawu. Są na nim także dwa porty USB 3.0 oraz przycisk Quick Boost do automatycznego podkręcenia procesora.

Kwestia zasilania wygląda jeszcze ciekawiej. Oprócz 24-pinowego gniazda ATX, do pełni szczęścia potrzebne są jeszcze 2 linie 12V (2 x 8-pin), oraz w przypadku wykorzystania większej ilości kart graficznych także 2x molex. Na płycie znajdziemy sześć portów SATA II (3 Gb/s) oraz dwa porty SATA III (6 Gb/s). Jeśli masz obudowę z oknem, nie zapomnij o instalacji karty graficznej w taki sposób, żeby diody na radiatorze mogły świecić pełnym blaskiem. ;-)

Testy zaczynamy od programu PC Mark. Obie płyty przeznaczone są dla graczy, ale nic nie stoi na przeszkodzie, by używać ich również do poważniejszych prac, czy też OC. Platforma 1366 jest pod tym względem znacznie bardziej elastyczna od 1155.

Firma Futermark zapowiedziała już następcę PC Marka Vantage o nazwie PC Mark 7. Data premiery to 3 maj, aplikację można już zamawiać w przedsprzedaży. Pozostaje się z tego jedynie cieszyć, bo dość leciwy PC Mark Vantage, mimo że wciąż jest niezwykle popularny, to jednak trudno go nazwać szczególnie precyzyjnym, a sposób w jaki oblicza wynik ogólny wciąż pozostaje niezgłębioną tajemnicą. ;-)

Płyta Asusa osiąga wyższy wynik ogólny, jednak Gigabyte udaje się wygrać w niektórych testach. Ze względu na wspomniane duże wahania w wynikach PC Mark Vantage, trudno wskazać jednoznacznego zwycięzcę.

Zarówno 3DMark Vantage jak 3DMark 11 wskazują na minimalną przewagę płyty Asus. Należy jednak jasno powiedzieć, że w praktyce tak minimalne różnice nie mają większego znaczenia. Aby dopełnić recenzenckiego obowiązku, sprawdzimy naturalnie jak obie płyty sprawują się podczas realnej rozgrywki.

Ten sam chipset, ten sam procesor i ta sama karta graficzna. Nie należy liczyć na to, że któraś z płyt okaże się znacznie wydajniejsza od rywala.  

Crysis 2 nie ma szaleńczych wymagań i w Full HD oraz maksymalnych ustawieniach działa z szybkością umożliwiającą komfortową rozgrywkę. Przypominamy, że gra wykorzystuje biblioteki DirectX 9.0c. Firma Crytek zapowiedziała już powstanie patcha, dzięki któremu Crysis 2 wykorzysta zalety DirectX 11, ale nie sposób przewidzieć czy przyniesie on jakiekolwiek korzyści. 

W testach wykorzystaliśmy samodzielny benchmark pracujący w domyślnych ustawieniach (szczegóły na podstronie "Platforma i aplikacje testowe"). Podobnie jak w Crysis 2, wydajność obu płyt jest w zasadzie identyczna i obie umożliwiają komfortową rozgrywkę w Aliens vs Predator.

Lost Planet 2 to doskonały przykład gry napisanej pod biblioteki DirectX 9, w której następnie dodano implementację DirectX 11. Jakość grafiki pozostaje właściwie niezmienna, natomiast spadek szybkości działania jest po prostu potężny.

W zależności od gry, jedna lub druga płyta osiąga minimalnie lepsze wyniki, czyli mówiąc wprost - obie sprawują się znakomicie.

Przy wykorzystaniu tak dobrze wyposażonych zestawów należy się liczyć z dużym poborem energii.

Gigabyte G1.Assassin

*pomiar podczas trwania benchmarka Lost Planet 2

Płyta Asusa może pobierać nieco więcej energii, ale podczas typowej rozgrywki różnice są minimalne. Wydajny procesor Core i7 Bloomfield, trzy moduły pamięci, podkrecona karta graficzna z dwoma portami 8-pin - to wszystko potrzebuje odpowiedniej dawki prądu.

Platforma 1366 znakomicie nadaje się do podkręcania. Bezproblemowa manipulacja magistralą BCLK sprawia, że nie jesteśmy ograniczeni jedynie do podkręcania za pomocą mnożnika, tak jak ma to miejsce w platformie Sandy Bridge. Solidne sekcje zasilania, dwie linie 12V i mnóstwo opcji dla overclockerów pozwala z miejsca założyć, że obie płyty świetnie sprawdzą się przy OC.

Asus Rampage III Black Edition

Jeśli kogoś stać na taką płytę, zapewne kupno procesora z serii Extreme Edition (z odblokowanym mnożnikiem) także nie będzie stanowić problemu. Niemniej sprawdzamy mozliwości płyt, a nie procesorów, więc naszym celem było uzyskanie jak najwyższej wartości magistrali BCLK.

Obie konstrukcje z łatwością przeskakują 200 MHz BCLK. Asus informuje, że osiągnięcie wyniku 245 MHz BCLK także jest jak najbardziej możliwe. Jeśli masz ochotę na pobicie kilku rekordów, możesz śmiało rozważyc zakup płyty głównej podobnej klasy. 

LGA 1366 to wciąż najwydajniejsza platforma Intela, ale ma już swoje lata. Pierwsze procesory Core i7 dla tej podstawki zostały przedstawione w listopadzie 2008 roku. Jeszcze w tym roku zostanie ona zastąpiona przez LGA 2011. Najnowsza platforma średniego segmentu, czyli Sandy Bridge (1155), mocno zagroziła pozycji 1366, bo okazała się niezwykle wydajna. Dodatkowo okazało się, że procesory Sandy Bridge znakomicie sprawdzają się w grach - często nieco lepiej niż procesory oparte na mikroarchitekturze Nehalem.

Czy zakup komputera dla graczy opartego na 1366 jest opłacalny? To dobre pytanie, ponieważ Intel wprowadzając na rynek Sandy Bridge wprowadził zarazem naprawdę mocną konkurencję dla podstawki 1366. Nie przypominamy sobie, aby kiedykolwiekj platforma ze średniego segmentu zagroziła wydajnościowo platformie stojącej na szczycie hierarchi - oczywiście zakładając użycie czterordzeniowych procesorów. LGA 1366 wciąż jest jedyną platformą, na której można używać sześciordzeniowych procesorów Intela.

Gigabyte G1.Assassin - załadowana i niebezpieczna ;-)

Core i7-2600K (najszybszy model Sandy Bridge) jest procesorem nieco szybszym od Core i7 960 (Nehalem). Kosztuje niewiele więcej, a jest stworzony w niższym procesie produkcyjnym i oferuje kilka nowinek, których na próżno szukać u jego starszego brata. Sandy sprawdza się też niesamowicie w grach, ale ta platforma nie jest bez wad.

Zaletami platformy 1366 jest bezproblemowe podkręcanie za pomocą BCLK oraz dwukrotnie większa liczba linii PCI Express (32 w stosunku do 16). Oczywiście, ma to znaczenie jedynie w przypadku potężnych konfiguracji. Jeszcze w tym roku czeka nas premiera następcy 1366, czyli high-endowej podstawki 2011. Już w tym momencie ceny procesorów dla podstawki 1366 nie są tak ekstremalne jak kiedyś (nie licząc topowych modeli Gulftown), a po premierze podstawki 2011 powinny jeszcze bardziej się obniżyć.

Na zaprezentowanym sprzecie możemy stworzyć niemal dowolną konfigurację, włączając w to multi-GPU (od dwóch do czterech kart graficznych). W gruncie rzeczy głębszy sens użycia takich płyt głównych jest widoczny dopiero w konfiguracjach z wieloma kartami graficznymi i przy użyciu potężnych rozdzielczości na wielu monitorach naraz. Jeśli zechcemy skorzystać z dobrodziejstw takich technologii jak Eyefinity (AMD), czy 2D/3D Vision Surround (NVIDIA), wtedy ujrzymy zalety możliwości wykorzystania 32 linii PCI Express.

Komu można polecić takie płyty? Równie dobrze można spytać komu można polecić Ferrari. Jeśli kwestie finansowe nie spędzają ci snu z powiek i zawsze chciałeś mieć odjechaną płytę główną, nic nie stoi na przeszkodzie aby sobie taką sprawić. Jeśli mielibyśmy wskazać na jedną z dwóch zaprezentowanych płyt, nasz wybór padłby na Asusa. Oba produkty są oferowane w zbliżonych cenach, świetnie nadają się do OC, mają znakomite układy dźwiękowe i oddzielny procesor do zarządzania połączeniami sieciowymi (NPU), co powinno ucieszyć wszystkich miłośników pojedynków on-line. Wyposażenie Rampage III jest jednak bogatsze (choćby o Wi-Fi i Bluetooth 3.0).

Platforma 1366 wciąż dzierży miano najwydajniejszej na rynku. Jeśli zamierzasz używać komputera także do poważniejszej pracy, która wymaga bardzo wydajnego procesora, możesz sprawić sobie sześciordzeniowego Gulftowna. Sandy Bridge nie zapewni ci takiej mocy obliczeniowej.

Z punktu widzenia świadomego użytkownika, który starannie dobiera podzespoły do swojego komputera, zwracając szczególną uwagę na stosunek ceny do wydajności, takie płyty główne są jednak nieopłacalne. Na dodatek na rynku znajdują się już produkty oparte na nowszych rozwiązaniach technologicznych (1155), które świetnie sprawdzą się w postaci platformy do gier.