be quiet! Pure Power 11 600W CM - cichy, solidny i z dobrym okablowaniem

Zasilacze be quiet! Pure Power wyróżniają się dobrą jakością wykonania i niewygórowaną ceną, dzięki czemu do tej pory cieszyły się u nas sporą popularnością. Niedawno w ofercie niemieckiej marki pojawiła się kolejna odsłona serii - Pure Power 11, która zastąpiła wysłużone modele Pure Power 10. Czy warto wybrać nowe konstrukcje?

• wersje o mocy 300 - 700 W
• sprawność 80 PLUS Gold (od 400 W)
• częściowo modularne okablowanie (wersje CM)
• 5 lat gwarancji

Seria Pure Power 11 obejmuje modele o mocy 300 – 700 W, z czego wersje 400 – 700 W występują również w wersji z częściowo modularnym okablowaniem (Pure Power 11 CM). W nasze ręce trafił model o mocy 600 W, który sprawdzi się w wydajnych zestawach do grania – jego cena ma wynosić około 370 zł (więc o 10-20 zł więcej niż za Pure Power 10 600W CM).

Zasilacz dotarł do nas w niewielkim opakowaniu, na którym rozpisano wszystkie najważniejsze informacje. W zestawie dodatkowo znajdziemy: modularne wiązki, kabel zasilający o długości 1,5 m, śrubki montażowe, opaski zaciskowe oraz instrukcję obsługi (również w języku polskim). Jest więc wszystko czego potrzeba.

Model Pure Power 11 600W CM został utrzymany w ciemnej kolorystyce, która będzie się komponować z nowoczesnymi komputerami. Obudowa zasilacza ma 160 mm długości, więc powinna się zmieścić do większości standardowych obudów typu tower.

Do chłodzenia elektroniki wykorzystano 120-milimetrowy wentylator, który automatycznie dostosowuje obroty do temperatury i obciążenia jednostki (więcej o nim piszemy na kolejnej stronie artykułu). Całość zabezpieczono drucianym grillem.

Jak już wspominaliśmy, zasilacz został wyposażony w częściowo modularne okablowanie – na stałe podłączono tylko najważniejsze wiązki:

• ATX12V 20+4-pin - długość: 55 cm
• EPS12V 4+4-pin - długość: 61 cm

Pozostałe przewody można podłączyć wg zapotrzebowania – udostępniono tutaj następujące wiązki:

• 2x PCI-E 6+2 pin – długość: 50 + 15 cm
• 2x PCI-E 6+2 pin – długość: 50 + 15 cm
• 3x SATA – długość: 50 + 15 + 15 cm
• SATA + MOLEX + MOLEX – długość: 50 + 15 + 15 cm
• SATA + SATA + MOLEX + FDD – długość: 50 + 15 + 15 + 15 cm

Okablowanie zasilacza jest odpowiednio długie i zostało estetycznie wykonane. Producent zastosował czarne przewody o przekroju 18AWG. W przypadku wiązek ATX12V i EPS12V kabelki zabezpieczono nylonowym oplotem, natomiast pozostałe wiązki mają płasko ułożone przewody.

Testowany zasilacz charakteryzuje się mocą znamionową 600 W, a szczytowo może doprowadzić nawet 650 W. Do dyspozycji oddano dwie linie 12 V - jedna dla dysków, płyty głównej i dwóch wiązek PCIe o obciążalności maksymalnie 384 W, a druga dla procesora i dwóch kolejnych wiązek PCIe o obciążalności maksymalnie 336 W (łączna obciążalność linii 12 V nie może przekraczać 576 W).

Oprócz tego udostępniono linie 3,3 V i 5 V o łącznej obciążalności 140 W. Mniej ważne linie 5 Vsb i -12 V oferują odpowiednio 15 W i 3,6 W.

Producent chwali się wysoką sprawnością energetyczną zasilacza, jednak oficjalnych pomiarów dokonano tylko dla napięcia wejściowego 115 V (w naszym kraju obowiązuje 230 V). Poszczególne wskaźniki nieco wzrosły względem poprzedniej serii, dzięki czemu udało się sięgnąć po oficjalny certyfikat sprawności 80 PLUS Gold (w serii Pure Power 10 był to „tylko” Silver).

Na koniec warto jeszcze wspomnieć, że zasilacz został wyposażony we wszystkie najważniejsze zabezpieczenia:

• nadprądowe (OCP) - zasilacz wyłączy się automatycznie, gdy prąd na liniach przekroczy limit określony przez normy ATX
• przeciwprzeciążeniowe (OPP) - zabezpiecza zasilacz przed przeciążeniem, gdy całkowita pobierana moc jest wyższa od obciążenia maksymalnego
• temperaturowe (OTP) - zasilacz wyłączy się automatycznie, gdy temperatury przekroczą limit określony przez normy ATX
• nadnapięciowe (OVP) - zasilacz wyłączy się automatycznie, gdy napięcie na liniach przekroczy limit określony przez normy ATX
• przeciwzwarciowe (SCP) – zabezpieczenie to zapobiega uszkodzeniu zasilacza podczas awarii sieci energetycznej
• przed zbyt niskim napięciem (UVP) - zasilacz wyłączy się automatycznie, gdy napięcie na liniach wyjściowych spadnie poniżej określonego limitu

Na kolejnych stronach przyjrzymy się elektronice zasilacza, a także sprawdzimy jego efektywność energetyczną i napięcia wyjściowe.

Obudowa zasilacza została zabezpieczony plombą - jej zerwanie jest równoznaczne z utratą gwarancji, więc nie polecamy jej otwierać (również z uwagi na bezpieczeństwo). Czytelnicy nieznający i nieinteresujący się elektroniką mogą ominąć ten rozdział.

Model Pure Power 11 600W CM bazuje na platformie opracowanej przez firmę FSP, aczkolwiek została ona usprawniona przez niemieckich inżynierów. Jakość komponentów można określić jako dobrą (została ona dostosowana do segmentu cenowego zasilacza).

Do chłodzenia elektroniki wykorzystano 120-milimetrowy wentylator be quiet! BQ QF1-12025-MS. Model ten został wyposażony w łożysko ślizgowe, a także specjalnie wyprofilowane łopatki.

Maksymalna prędkość obrotowa wentylatora sięga 1800 RPM, ale do 60-70% obciążenia jest to ~600 RPM, następnie jest zwiększana tylko do ~1000 RPM – rozwiązanie to pozwala zachować odpowiedni kompromis między efektywnością wentylacji a cichą pracą jednostki.

Strona pierwotna tradycyjnie zaczyna się od filtracji napięcia wejściowego. Do gniazda zasilającego przymocowano dwa kondensatory typu Y, natomiast na głównym laminacie umieszczono dwa typu X i dwa kolejne typu Y.

Dalej znalazł się mostek prostowniczy (nie byliśmy w stanie odczytać jego oznaczenia) z niewielkim radiatorem. Nie zapomniano też o termistorze, który zabezpiecza sprzęt przed przegrzaniem.

Za aktywne PFC odpowiadają dwa MOSFETy JCS18N50FH oraz dioda Shottky'ego STMicroelectronics STTH8R06FP. Wszystkie elementy przymocowano do większego radiatora.

Główny kondensator wyprodukowała firma Teapo. Jest to model z serii LH o pojemności 330 µF przy napięciu zasilającym 420 V. Producent certyfikuje go do pracy w temperaturze do 85 stopni Celsjusza.

Za przełączanie odpowiadają dwa tranzystory: STMicroelectronics STF25N80K5 i CET CEF03N8 – przymocowano je do tego samego radiatora, gdzie znajdziemy elektronikę odpowiedzialną za APFC. Z tyłu umieszczono również kondensator typu X, a obok kontroler B80T01. Wszystkie elementy odpowiadają za technologię Active Clamp, która ma przełożyć się na stabilniejszą pracę zasilacza.

Po stronie wtórnej zastosowano prostownik synchroniczny (SR) oraz konwertery DC-DC, które pozwalają uzyskać stabilniejsze napięcia na liniach wyjściowych 3,3 V, 5 V i 12 V. Tranzystory przeniesiono tutaj na rewers płytki drukowanej.

Za filtrację napięć odpowiadają kondensatory elektrolityczne firmy Teapo (ale tym razem certyfikowane do pracy w temperaturze do 105 stopni Celsjusza).

Na osobnej płytce drukowanej umieszczono gniazda do wpięcia modularnego okablowania. Także tutaj zastosowano kondensatory odpowiedzialne za filtrowanie napięć wyjściowych.

Warto również wspomnieć, że na osobnej płytce drukowanej znalazł się scalak Weltrend WT7527N161, który odpowiada za zabezpieczenia jednostki.

• AMD Radeon Software Crimson Edition 16.3 Beta

• Multimetr: Kewtech KT115 (dokładność ±0,6%+4c)
• Watomierz: Voltcraft Energy Logger 4000F (dokładność ±1%+1c)

Testy poboru mocy przeprowadziliśmy dla pięciu scenariuszy, które są typowe podczas użytkowania komputera:

• komputer w stanie spoczynku – uruchomiona przeglądarka internetowa i edytor tekstu
• odtwarzanie filmu Full HD w aplikacji VLC Media Player
• praca na aplikacji 1-wątkowej – kompresowanie pliku za pomocą aplikacji 7zip z ograniczeniem do jednego wątku
• praca na aplikacji wielowątkowej – symulacja renderowania za pomocą benchmarka Cinebench R11.5
• rozgrywka w grze – symulacja za pomocą benchmarka z gry Sniper Elite V2

Dodatkowo zmierzyliśmy pobór mocy podczas maksymalnego obciążenia procesora, karty graficznej oraz łącznie procesora i karty graficznej – w tym celu użyliśmy aplikacji OCCT i aplikacji MSI Kombustor. Warto jednak zaznaczyć, że pobór mocy odnotowany w tych trybach nie jest możliwy do uzyskania podczas typowego użytkowania komputera, a jego wartość podaliśmy jedynie w formie ciekawostki. Podczas testów nie wyłączaliśmy mechanizmów oszczędzania energii, a zanotowane wartości są maksymalnymi zmierzonymi przez watomierz (pomijając ich chwilowe skoki).

be quiet! Pure Power 11 600W CM wykazał się podobnym poborem energii elektrycznej co inne modele o "złotej" sprawności. Na pochwałę zasługują dobre wyniki przy najmniej wymagających scenariuszach.

Przy bardziej wymagających scenariuszach jednostka była obciążona w wyższym stopniu, więc pobór mocy jest tutaj już odpowiednio wyższy. Odczyty plasują zasilacz w połowie stawki, gorzej jest przy najmocniejszym scenariuszu obciążenia CPU+GPU.

Testy napięć zasilacza przeprowadziliśmy w dwóch trybach – spoczynku oraz maksymalnego obciążenia procesora i karty graficznej. Napięcie 3,3 V zmierzyliśmy w głównej wtyczce zasilającej ATX 20+4-pin (najczęściej jest to pomarańczowy przewód), napięcie 5 V we wtyczce MOLEX (najczęściej czerwony przewód), natomiast najważniejsze, z punktu widzenia obecnych podzespołów, 12 V w dwóch miejscach – we wtyczce MOLEX oraz wtyczce PCI-E 6+2-pin (w obydwóch przypadkach najczęściej żółty przewód).

Norma ATX zakłada 5% tolerancje najważniejszych napięć zasilających, natomiast w przypadku mniej ważnych jest to już 10%. Każdy zasilacz mieszczący się w wyznaczonych granicach bez problemu może pracować w komputerze, niemniej jednak parametry bliższe ideałowi dobrze świadczą o danej jednostce i jakości zastosowanych w niej komponentów.

Regulacja napięć na liniach 3,3, 5 V i 12 V (dla dysków) wypadła dobrze, natomiast na linii 12 V (dla karty graficznej) gorzej. Wartości bez problemu jednak mieściły się w normie ATX.

Nadszedł więc czas na podsumowanie testu be quiet! Pure Power 11 600W CM. Bez wątpienia jest to propozycja skierowana do osób szukających dobrego zasilacza dla wydajnego komputera. Gorzej wygląda kwestia opłacalności, bo na rynku panuje już naprawdę spora konkurencja.

Pure Power 11 600W CM pozwoli zasilić wydajne komputery z jedną mocną lub dwoma średniej klasy kartami graficznymi. Jednostkę wyróżnia okablowanie – to jest częściowo modularne, długie i dobrze wykonane. Nie powinno więc być problemów z podłączeniem sprzętu nawet w większej obudowie.

Usprawniona konstrukcja przełożyła się na wysoką sprawność energetyczną i całkiem stabilne napięcia zasilające. W tym segmencie nie powinniśmy jednak oczekiwać topowych komponentów. Co istotne, nawet przy mocniejszym obciążeniu zasilacz pozostawał cichy (duża w tym zasługa dopracowanego wentylatora).

Czy nowa propozycja firmy be quiet! ma szansę przebić się na rynku? Testowany przez nas model powinien u nas kosztować około 370 złotych i przysługuje na niego 5-letnia gwarancja. Na rynku znajdziemy jednak kilka innych propozycji, które oferują podobne możliwości i są dostępne w niższej cenie.

• wysoka sprawność energetyczna (80 PLUS Gold)
• długie, częściowo modularne i dobrze wykonane okablowanie
• cicha praca wentylatora
• dobra jakość wykonania
• 5 lat gwarancji


• wysoka cena na tle konkurencji