Douglas CCS rusza w Zatoce Liverpool. CO2 trafi pod dno Morza Irlandzkiego

Platforma stanęła w Zatoce Liverpool na Morzu Irlandzkim, na akwenie między Anglią a Walią. Jej zadaniem będzie odbiór CO2 wychwytywanego w zakładach przemysłowych, a następnie kierowanie go do podziemnych struktur położonych pod dnem morza. Do składowania mają posłużyć miejsca, w których wcześniej eksploatowano złoża gazu ziemnego.

Douglas CCS wchodzi w skład Liverpool Bay CCS, projektu prowadzonego przez Eni CCUS Holding z siedzibą w Rzymie. Spółka jest wspólnym przedsięwzięciem włoskiego koncernu Eni oraz Global Infrastructure Partners, należącego do BlackRock. Według przekazanych informacji całe przedsięwzięcie osiągnęło obecnie około połowę realizacji.

Do transportu dwutlenku węgla mają zostać wykorzystane istniejące rurociągi, które wcześniej służyły do przesyłu gazu ziemnego. Po modernizacji infrastruktura ma doprowadzać przechwycony CO2 do wyeksploatowanych złóż zlokalizowanych pod dnem morskim. Eni podkreśla, że ponowne użycie sieci połączeń ma zmniejszyć skalę koniecznych nowych inwestycji w rurociągi.

Konstrukcję tworzą dwa główne elementy: część technologiczna o masie ok. 1,89 tys. ton oraz stalowa podstawa ważąca ok. 1,76 tys. ton. Platformę stabilizuje osiem pali fundamentowych o łącznej masie ok. 730 ton. Została dostarczona w czasie krótszym niż 18 miesięcy od momentu przyznania kontraktu.

Przedstawiciele firmy wskazali, że Douglas CCS to pierwsza na świecie morska platforma zaprojektowana od podstaw z myślą o wychwytywaniu i składowaniu dwutlenku węgla na potrzeby dekarbonizacji przemysłu. Instalacja ma wspierać klaster HyNet, skupiający przedsięwzięcia niskoemisyjne oraz wodorowe w północno-zachodniej Anglii i północnej Walii.

Przy budowie platformy pracę miało znaleźć ponad 2 tys. osób, a ok. 60 proc. nakładów inwestycyjnych projektu ma trafić do przedsiębiorstw działających w Wielkiej Brytanii. W ramach pierwszego etapu Liverpool Bay CCS planowane jest zmagazynowanie łącznie 109 mln ton CO2 w całym okresie działania. Początkowo system ma osiągnąć przepustowość 4,5 mln ton rocznie, a po 2030 r. zwiększyć ją do 10 mln ton. Projekt zaplanowano na ponad 25 lat; ma też zapewnić do 300 stałych miejsc pracy.