Google Pixel 2 XL - bardzo szybki i bardzo drogi

Sukces Androida polega na tym, że jest otwarty i stosowany zarówno w smartfonach bardzo tanich, jak i bardzo drogich. Pamiętajmy jednak, że system, który działa niemal na wszystkim nie zawsze musi działać dobrze.

Dlatego tak duże uznanie zyskały smartfony z rodziny Nexus, która później została zastąpiona serią Pixel. Jest to sprzęt z czystym, świetnie zoptymalizowanym Androidem, który bardzo wcześnie otrzymuje nowe aktualizacje.

Pod tym względem Google Pixel 2 XL to niezwykle interesujący smartfon. Piekielnie szybki, ale też piekielnie drogi. Czy jest wart tych pieniędzy? Sprawdźmy to!

Każdy z nas zwraca uwagę na inne cechy przy zakupie telefonu, ale jedna rzecz łączy wszystkich: smartfon ma działać szybko. Szybkość oznacza wygodę, a wygoda wpływa bezpośrednio na nasze zadowolenie.

Pixel 2 XL moim zdaniem zadowoli każdego. Smartfon działa błyskawicznie. Nie oznacza to jednak, że nie ma smartfonów, które działają prawie tak samo szybko, a są tańsze. Przykładem jest choćby OnePlus 5T, który za mniej niż połowę (poniżej 2000 zł), a w praktyce płynność jego działania jest zbliżona do Google Pixel 2 XL.

Pixel 2 XL ma 4 GB pamięci RAM, ale w praktyce robi z nich pożytek lepszy niż wiele innych smartfonów z sześcioma czy nawet ośmioma gigabajtami RAM’u. Aplikacje długo pozostają w pamięci i uruchamiają się bardzo szybko. To dobry przykład na to, że optymalizacja systemu ma większe znaczenie, niż specyfikacja. Choć pod tym drugim względem też nowemu Pikselowi nic nie brakuje.

• rozdzielczość: 1440x2880 px, proporcje 18:9
• typ: P-OLED, 6 cali
• jasność maksymalna: około 500 cd/m2
• obsługa w okularach polaryzacyjnych: komfortowa w pionie i w poziomie (nieznaczne przyciemnianie obrazu i zmiana barw)

Pixel 2 XL ma 6-calowy wyświetlacz o wysokiej rozdzielczości 1440x2880 px. Nawet najdrobniejsze litery i elementy graficzne są ostre i wyraźne. Jasność nie jest rekordowa, ale wystarcza nawet w jasny dzień.

Technologia P-OLED zapewnia bardzo dobry kontrast (głębokie czernie) i nasycone kolory. Na szczęście barwy nie są przejaskrawione. Kolory zostały tak zbalansowane, by były zbliżone do naturalnych. Wyświetlacz pokrywa 100% przestrzeni barw DCI-P3. Chętni mogą ręcznie „podbić” kolory w ustawieniach wyświetlacza.

Kąty widzenia są dobre, choć warto zaznaczyć, że po pochyleniu telefonu zarówno w pionie jak i na boki można zauważyć, że kolory zmieniają się na chłodniejsze. Widać to najlepiej na białym, który zmienia się na lekko błękitny. Nie przeszkadza to jednak w normalnym używaniu smartfona.

Przód smartfona przykryty jest szkłem Gorilla Glass 5 delikatnie zagiętym na brzegach (2,5D). Dzięki temu obsługa dotykowa jest wygodniejsza.

Ekran ma proporcje 18:9 i mocno zaokrąglone narożniki dzięki czemu wygląda nowocześnie.

• wymiary (wy/sz/gr): 157,9 x 76,7 x 7,9 mm
• masa: 175 g
• materiały: szkło Gorilla Glass 5 (przód), aluminium pokryte tworzywem sztucznym (tył i boki)
• wodoszczelność: tak (IP67)

Ramki nad i pod wyświetlaczem są mniejsze niż w starszym modelu. Nie są one tak smukłe jak w nadchodzącym Xiaomi Mi Mix 2s lub iPhone X, ale można to Pikselowi wybaczyć, bo na górze i na dole wbudowano dobrej jakości głośniki.

Górny jest bardziej sopranowy, a dolny generuje też odrobinę niższych tonów (pod siateczką wbudowano też mikrofon). Głośniki są wystarczająco głośne i grają całkiem przyjemnie. W orientacji poziomej efekt stereo jest wyraźnie słyszalny.

Klasycznego wyjścia słuchawkowego nie ma. Jest przejściówka z USB typu C na mini jack 3,5 mm. Jakość dźwięku na słuchawkach jest dość dobra, ale nie najwyższa. Lepszą jakość oferuje np. Huawei Mate 10 Pro, LG V30 i nowe „ajfony”.

Na dole obudowy mamy tylko port USB typu C w szybkim standardzie 3.1 gen 1. Na lewej krawędzi umieszczono szufladkę dla pojedynczej karty nano SIM. Nie ma miejsca dla karty pamięci microSD.

Prawy bok mieści w sobie pomarańczowy przycisk zasilania i blokady ekranu (jest pomarańczowy tylko w wersji z białą obudową). Pod nim umieszczono długi klawisz +/- do regulacji zasilania. Na górnej krawędzi widoczny jest drugi mikrofon.

Boki obudowy mają sensory mierzące nacisk. Innymi słowy można je ściskać dłonią by włączyć konkretne funkcje.

Niestety nie możemy sami przypisać wybranej aplikacji lub funkcji do tego ściskania. W Polsce jedyną funkcją jest wyciszanie dzwona przy połączeniach przychodzących / wyciszanie alarmów. Teoretycznie moglibyśmy w ten sposób włączyć Asystenta Google, ale on w naszym kraju nie działa.

Obudowa smartfona spełnia standard IP67, czyli jest wodoszczelna do głębokości 1 metra przez 30 minut oraz pyłoszczelna.

Pixel 2 XL ma obudowę typu unibody. Cały tył oraz boki chroni jeden panel. Pierwsze wrażenie może być takie, że jest on plastikowy, ale tak naprawdę jest to konstrukcja aluminiowa pokryta grubą warstwą tworzywa sztucznego. Takie połączenie sprawia, że obudowa jest sztywna, ale mniej śliska od surowego metalu (i przy okazji nie tak chłodna w dotyku).

Powierzchnia jest dość odporna na typowe zarysowania. Przynajmniej w testowanej wersji białej nie było ich widać niemal wcale.

Podobnie jak w Pikselach pierwszej generacji z tyłu na górze umieszczono szklany element, który z jednej strony ma wpływ na stylistykę, a z drugiej strony mieści pod sobą anteny komunikacji bezprzewodowej.

W części szklanej umieszczono też delikatnie wystający obiektyw aparatu głównego. Nieco obok jest też dioda doświetlająca, a poniżej jej dwa prawie niewidoczne czujniki dalmierza na podczerwień (określanego też mianem „laserowego autofokusa”).

Z tyłu rzuca się w oczy również okrągły czytnik linii papilarnych. Jest umieszczony prawidłowo - tam gdzie spoczywa zazwyczaj palec wskazujący. Obsługuje się go wygodnie zarówno prawą jak i lewą dłonią. Działa dość szybko (choć nieco wolniej od najlepszych smartfonów Huawei) i moich testach odblokowywał ekran za pierwszym razem 9/10 razy.

• typowo: 1 dzień, maksymalnie 1,5 dnia
• typowy SOT (Screen-On Time): 4-4,5 godziny, maksymalnie 6 godzin
• pojemność: 3520 mAh
• szybkie ładowanie baterii: tak
• bezprzewodowe ładowanie: nie
• łatwa wymiana baterii: nie

Pixel 2 XL ma akumulator 3520 mAh. To pojemność dość skromna jak na tak duży smartfon, zwłaszcza wyposażony w tak wydajne komponenty. Wielkość i technologia wyświetlacza też ma znaczenie, ale testowana chwilę wcześniej Xperia XA2 Ultra z bardzo podobną baterią osiągała SOT’y o 2 godziny lepsze (typowo 6, a maksymalnie 8 godzin).

Pixel 2 XL jest o niej znacznie wydajniejszy, więc realny czas włączonego wyświetlacza między pełnymi ładowaniami to zaledwie 4-4,5 godziny (głównie na LTE). Maksymalne wyniki jakie udało mi się osiągnąć, gdy korzystałem głównie z Wi-Fi docierały do 5,5-6 godzin, ale nie zdarzało się to często.

Czasy pracy są typowe dla większości superwydajnych smartfonów flagowych, czyli co najwyżej przeciętne.

Do zestawu dołączono ładowarkę 2A, która wspiera funkcję szybkiego ładowania. Pełne ładowanie trwa około 1 godzinę i 45 minut (105 min.). To wolniej niż w przypadku OnePlusa 5T (około 80 minut) i Huawei Mate 10 Pro (około 90 minut pomimo zastosowania większej baterii).

• Wersja systemu: Android 8.1
• CPU: Qualcomm Snapdragon 835, 10 nm, 8 rdzeni (4x 2,46 GHz + 4x 1,9 GHz)
• GPU: Adreno 540
• RAM: 4 GB LPDDR4X
• pamięć masowa: teoretycznie 64 GB (w praktyce około 51 GB, a po aktualizacji i konfiguracji programów oraz systemu jeszcze mniej)
• karta microSD: nie
• USB OTG: tak

Google Pixel 2 XL ma czysty system Android 8.1. Kupując go mamy jednocześnie gwarancję, że jako jeden z pierwszych dostanie w przyszłości aktualizację do Androida 9.0 (a być może nawet jeszcze nowszego).

Na temat działania systemu można wypowiadać się tylko w superlatywach. Pixel 2 XL jest bardzo szybki, a wszystkie animacje wykonywane są idealnie płynnie. Pod tym względem to jeden z najlepszych, jeśli nie najlepszy smartfon z przełomu lat 2017/2018.

Dzięki bardzo szybkiej pamięci RAM oraz szybkiej pamięci masowej UFS 2.1 aplikacje i gry uruchamiane są sprawnie. Teoretycznie mamy tutaj 4 GB RAM’u, czyli mniej niż np. w OnePlus 5T, Xiaomi Mi Mix 2, czy Huawei Mate 10 Pro, ale system jest tak dobrze zoptymalizowany, że Pixel realnie wypada lepiej od nich.

Szybkość pamięci masowej w trybie sekwencyjnym to około 745 MB/s przy odczycie i 198 MB/s przy zapisie. Wartości losowe są oczywiście znacznie niższe - odpowiednio 174 i 18 MB/s.

Google Pixel 2 i Pixel 2 XL to smartfony z czystym systemem, bez żadnych dodatkowych nakładek zmieniających wygląd i poszerzających funkcjonalność. Innymi słowy działają bardzo szybko, ale nie oferują wielu ciekawych, nietypowych opcji.

Nielimitowana archiwizacja zdjeć i filmów - Użytkownicy Pikseli otrzymują od Google bonus w postaci nielimitowanej archiwizacji zdjęć i filmów w pełnym, oryginalnym rozmiarze w usłudze Google Photos (Zdjęcia Google). Jest to niesłychanie przydatne, bo przez kilka lat możemy tym smartfonem zrobić nawet setki gigabajtów filmów i fotek, a wszystko to możemy trzymać na dysku internetowym za darmo, bez obaw o to, że zabraknie miejsca.

Naklejki AR - Rzeczywistość rozszerzona w której na realny obraz (we wnętrzu lub w plenerze) nakładamy wirtualne obiekty. Mogą to być napisy, klocki, emotki lub... obiekty z filmów Star Wars :). Przykład poniżej.

Rozpoznawanie piosenek - Pixel 2 XL ma funkcję automatycznego rozpoznawania utworów które są odtwarzane w otoczeniu telefonu. Przydatne gdy nie wiecie co akurat leci w radiu lub w centrum handlowym ;). Funkcja działa dość dobrze. Potrzebuje około kilkunastu sekund na rozpoznanie utworu. Nie radzi sobie z niektórymi mniej znanymi.

Ściskanie obudowy - Boczne ramki smartfona rozpoznają nacisk. Teoretycznie można by było włączyć w ten sposób Asystenta Google, ale ten nie działa wciąż w języku polskim. W dodatku do ściskania nie można przypisać ręcznie innej aplikacji więc w praktyce pozostajemy w funkcją wyciszania połączeń przychodzących i alarmów.

Automatyczny HDR+ - Jeden z najlepszych trybów HDR ze wszystkich smartfonów. Działa szybko i dobrze optymalizuje obraz zarówno w dzień, jak i w nocy. W przeciwieństwie do trybów HDR u wielu konkurentów tutaj ta opcja nie psuje obrazu, wręcz przeciwnie - zdjęcia wyglądają jeszcze lepiej niż bez HDR+.

NFC - Bezprzewodowa komunikacja zbliżeniowa. Przydatna na co dzień choćby do płatności telefonem. Dzięki niej nie musimy nosić karty płatniczej przy sobie.

Wyświetlacz Always-On - Czyli wyświetlacz zawsze włączony. Pixel 2 XL prezentuje na zablokowanym ekranie czas, datę, ikony powiadomień i na przykład treść czatu z fejsbukowego Messengera.

Podświetlenie nocne - Czyli tryb nocny, który zmienia obraz na cieplejszy (bardziej pomarańczowy), który mniej męczy oczy w ciemnych pomieszczeniach lub wieczorem. Można ustawić harmonogram automatycznego włączania tego trybu.

Tryby kolorów wyświetlacza - Naturalne, wzmocnione lub nasycone. Trzeba dokonać ręcznego wyboru.

Google Pixel 2 XL to bardzo wydajny i bardzo szybki smartfon. Bez problemu radzi sobie z każdą mobilną grą, programami i multimediami. Dzięki dobremu procesorowi, głośnikom stereo skierowanym do przodu i dużemu wyświetlaczowi można tego smartfona polecić graczom.

Do zestawu z telefonem dołączona jest przejściówka USB OTG (z USB typu C na USB typu A). Można w ten sposób podłączyć pendrive lub przy pierwszej konfiguracji przenieść dane z innego smartfona (np. iPhone).

Na drugiej stronie recenzji możesz zobaczyć filmy i zdjęcia w pełnej rozdzielczości oraz przeczytać podsumowanie testu. Zapraszam!

• aparat tylny: pojedynczy, 12,2 Mpx f/1,8, filmy 4K UHD 30 kl./s lub Full HD do 120 kl./s w zwolnionym tempie, stabilizacja optyczna i cyfrowa
• aparat przedni: 8 Mpx, filmy Full HD
• stabilizacja optyczna: tak, w aparacie tylnym
• lampa LED: tak (z tyłu, podwójna)

Google Pixel 2 XL to dobry smartfon do zdjęć. Producent nie uległ modzie na podwójne aparaty, ale nie stanowi to żadnego problemu, bo pojedyncza kamerka spisuje się znakomicie i również oferuje tryb portretowy rozmywający tło.

Algorytmy przetwarzające obraz działają subtelnie i nie wyostrzają go tak mocno jak czyni to wielu konkurentów. W efekcie otrzymujemy dość naturalne (jak na smartfona) zdjęcia w formacie JPG.

Tak naprawdę Pixel 2 i Pixel 2 XL zostały stworzone z myślą o tym, by użytkownik mógł wykonać jak najlepsze zdjęcie bez zagłębiania się w ustawienia i dodatkowe tryby fotografowania. Tryb „auto” i zdjęcia JPG mają wystarczać każdemu i ta sztuka udała się producentowi całkiem dobrze.

Pixel 2 XL w podstawowej aplikacji aparatu nie ma opcji zapisywania zdjęć do formatu RAW (DNG). To zabieg celowy. Google postanowiło zoptymalizować zapis plików JPG tak, by nawet bardziej wybredni użytkownicy byli zadowoleni. Moim zdaniem wyszło im to znakomicie.

Chętnych do „focenia” w RAW’ach uspokajam - smartfon może zapisywać surowe pliki DNG np. za pomocą mobilnego Lightrooma.

Google Pixel 2 XL - zdjęcie z aparatu tylnego

Huawei Mate 10 Pro - zdjęcie z aparatu tylnego

Pod względem szczegółowości sensor tylny 12 Mpx spisuje się zdecydowanie powyżej przeciętnej nawet na tle innych flagowców. Producent zastosował wysokiej jakości obiektyw, a obraz przetwarzany jest tak, by nie usuwać na siłę całego „szumu”. Widać go zarówno na zdjęciach nocnych jak i dziennych wykonanych w trybie HDR, ale w zamian obraz zachowuje więcej cennych detali.

Zdjęcia nocne robione „z ręki” w trybie automatycznym wyglądają przeciętnie. Obraz jest mniej ostry i mniej szczegółowy, ale wciąż prezentuje się nieźle na tle wielu konkurentów. W domyślnej aplikacji nie ma trybu manualnego, ale nic nie stoi na przeszkodzie, by zainstalować inną aplikację.

Autofokus jest dość szybki, celny i rzadko gubi ostrość.

W trybie portretowym aparat rozmywa tło wokół głowy. Efekt małej głębi ostrości wykonywany jest cyfrowo (programowo), a nie optycznie, ale w praktyce prezentuje się równie dobrze jak analogiczny tryb w smartfonach Xiaomi (czyli bardzo dobrze).

Pixel 2 XL nagrywa filmy 4K UHD w 30 kl./s i przepływności około 48 Mb/s. Pochwalić trzeba je przede wszystkim za dwie rzeczy - bardzo dobrą ostrość i znakomitą stabilizację optyczną.

Trochę gorzej prezentują się kolory, które są bardzo nasycone i nieco sztuczne (odbiegają wyraźnie od tych widzianych gołym okiem). Nie jest to jednak wielki problem.

Google Pixel 2 XL imponuje szybkością działania, jakością wyświetlacza i bardzo dobrym aparatem. Ma świetne głośniki, łączność NFC, Bluetooth 5.0, Wi-Fi w standardzie „ac” i wodoszczelną obudowę.

Jego codzienne używanie jest przyjemne, ale... Nie ma klasycznego wyjścia słuchawkowego, ani miejsca dla karty microSD, ani bezprzewodowego ładowania baterii, a typowy czas pracy na baterii jest przeciętny.

Najgorsza jest jednak cena. W typowych elektromarketach wynosi ona około 4400 zł. Co prawda w serwisach aukcyjnych można go kupić za około 3500 zł, ale to wciąż bardzo dużo.

Moim zdaniem Pixel 2 XL nie jest tyle wart. O wiele bardziej wolałbym kupić smartfona OnePlus 5T za połowę tej ceny i cieszyć się niemal równie szybkim działaniem, dobrym aparatem i nieco lepszą baterią.

• bardzo szybkie i płynne działanie systemu Android 8.1 Oreo
• gwarantowana aktualizacja do Androida 9.0
• szczegółowy i kontrastowy wyświetlacz P-OLED 18:9
• dobra jakość obrazu, wysoki kontrast, wysoka rozdzielczość
• cieńsze ramki niż w poprzednim modelu
• wodoszczelna obudowa (IP67)
• dobry aparat tylny (12 Mpx, 4K UHD)
• bardzo dobra stabilizacja optyczna
• wysoka wydajność
• dobrej jakości głośniki skierowane do przodu
   
• przeciętny czas pracy na baterii
• brak klasycznego wyjścia słuchawkowego 3,5 mm (jest przejściówka)
• brak miejsca dla karty pamięci microSD
• brak bezprzewodowego ładowania baterii
• wysoka cena na start