Hanns G HS233 3D monitor

Monitor HS233 był prezentowany na tegorocznych targach CES 2011. Jest skierowany przede wszystkim do graczy chcących wykorzystać w pełni technologię wyświetlania obrazu 3D, taką jak Nvidia 3D Vision. Układu trzech takich monitorów używaliśmy niedawno przy okazji testowania 3D Vision Surround. Urządzenia w praktyce spisywały się znakomicie i już na początku chcielibyśmy zaznaczyć, że wizualnie obraz prezentuje wysoki poziom.

Co jednak sprawia, że model ten nadaje się do gier 3D? W odróżnieniu od zwykłych konstrukcji przeznaczonych do prac biurowych i przeglądania internetu, ten potrafi odświeżać obraz 120 razy na sekundę. Jeśli więc używamy 3D Vision (przy włączonej synchronizacji pionowej) osiągnąć możemy maksymalnie 60 klatek na sekundę w grach. Ponadto dzięki funkcji X-CELERATE czas reakcji matrycy spada do 3 milisekund, a X-CONTRAST podnosi kontrast dynamiczny do poziomu 80.000:1.

23-calowa matryca Full HD, jak przystało na monitor dla graczy, została pokryta matową powłoką skutecznie rozpraszającą światło, a przez to poprawiającą komfort grania. Niestety czarna ramka okalająca ekran jest błyszcząca, co trochę psuje efekt. W dodatku łatwo jest ją zarysować i jeszcze łatwiej zostawić na niej odciski palców. Dużym plusem ramki jest jednak jej szerokość wynosząca około 18 mm u góry i po bokach. Daje to możliwość ustawienia kilku paneli obok siebie, bez dużej straty w ciągłości obrazu.

Centralnie w dolnej części producent umieścił panel sterowania ustawieniami, wraz z dużą niebieską diodą LED.

» Zobacz pełną specyfikację na stronie producenta

Obudowa ekranu ma ponad 5 cm głębokości. Jej tył wykonano w całości z matowego plastiku wysokiej jakości, odpornego na zabrudzenia i typowe zarysowania. W tym miejscu umieszczono wszystkie złącza sygnałowe, do których należą cyfrowe HDMI 1.3 i DVI-D oraz analogowy, 15-pinowy D-sub. Na dokładkę otrzymujemy też analogowe wyjście sygnału audio (HDMI line out - mini-jack 3,5 mm) do którego podłączyć możemy słuchawki lub głośniki stereo.

Niespełna 5-kilogramowa konstrukcja opiera się na krótkiej nóżce, na rozłożystej stopie w kształcie litery V. Podstawka wzmocniona została metalową płytką ze zintegrowanymi gumowymi podkładkami, dzięki czemu monitor nie ma tendencji do przesuwania się na biurku. Niestety jest ona zdecydowanie za lekka, by zapewnić dobrą stabilność.

Typowo dla urządzeń skierowanych do graczy ergonomia jest znikoma. Producent skupił się przede wszystkim na zapewnieniu odpowiedniego obrazu, zapominając nieco o komforcie samego użytkowania.

Ekran pochylić możemy do przodu o 5 i do tyłu o około 15 stopni. To wszystko. Na pocieszenie dostajemy otwory montażowe w standardzie VESA 100 x 100 mm i złącze zabezpieczające typu Kensington lock.

Testy monitorów:

• iiyama ProLite E2472HD
• Samsung SyncMaster BX2440
• Hanns.G (27,5")
• Asus Designo ML248H (24")
• Asus VE276Q (27")
• wszystkie testy monitorów LCD

Po menu ekranowym nawigować możemy wykorzystując cztery główne przyciski: MENU (otwarcie menu głównego oraz zatwierdzenie), strzałka w górę (ruch w górę, w lewo i regulacja jasności), strzałka w dół (ruch w dół i w prawo), przycisk „i” (regulacja automatyczna, powrót do poprzedniego menu oraz wybór źródła sygnału).

Nawigacja jest w miarę prosta i intuicyjna, ale obsługa klawiszy wymaga przyzwyczajenia. W menu OSD bez problemu dostosujemy jasność, kontrast, pozycję, fazę ekranu i temperaturę kolorów, włączymy kontrast dynamiczny, przyspieszenie reakcji matrycy lub tryb ECO oraz wybierzemy jedno z fabrycznych ustawień predefiniowanych (Opticolor). Wadą jest natomiast brak języka polskiego.

Producent oferuje cztery predefiniowane tryby wyświetlania obrazu, w skład których wchodzą: Standard, Office (biuro), Movie (film), Game (gra). Wartości profili kolorów sprawdziliśmy dla takich ustawień, jakie zaleca producent.

• Ustawienie Standard

rzeczywista temperatura barw 6500K, luminancja 237,7 cd/m2

• Ustawienie Office

rzeczywista temperatura barw 6600K, luminancja 161,2 cd/m2

• Ustawienie Movie

rzeczywista temperatura barw 6500K, luminancja 239,7 cd/m2

• Ustawienie Game

rzeczywista temperatura barw 6500K, luminancja 206,7 cd/m2

Gama ustawień nie jest szeroka, a w dodatku brakuje jej różnorodności. Wizualnie najlepiej prezentował się tryb Office – dawał bardzo przyjemne dla oka kolory i w miarę komfortowy poziom luminacji. Przebieg krzywej kolorów był typowy dla matryc TN, czyli przeciętny, natomiast pochwalić musimy temperaturę barwową, która ustawiona raz na 6500K (opcja fabryczna) wahała się najwyżej o 100K.

W teście tradycyjnie wykorzystaliśmy kolorymetr Eye One Display 2. Ustawiliśmy kontrast na 50% i temperaturę barw 6500K. Aby ją uzyskać musieliśmy ustawić ręcznie składowe kolorów na:

R = 100

G = 94

B = 91

Niestety przy kontraście ustawionym na 50% i jasności na 100% nie da się osiągnąć jasności, którą przyjęliśmy za optymalną. Luminacja osiągnęła skromny pułap 87,3 cd/m2.

Optymalny poziom luminancji (ok. 140 cd/m2) udało się uzyskać przy jasności 100% i kontraście 67%. Krzywa kolorów była całkiem przyzwoita, jak na matrycę Twisted Nematic, jednak temperatura barwowa odrobinę się „rozjechała”.

Przy okazji warto również zaznaczyć, że stabilność luminacji nie jest domeną tego monitora. Wahania potrafiły sięgnąć nawet kilkunastu cd/m2 – szczególnie przy kontraście wyższym niż 60%.

Producent zapewnia jasność sięgającą nawet 300 cd/m2. Zweryfikowaliśmy to i okazuje się, że daleko do tych obietnic – uzyskaliśmy zaledwie 223,4 cd/m2. Nie świadczy to dobrze o przywiązaniu producenta do własnej specyfikacji. Warunki oświetleniowe panujące w domach są jednak na tyle delikatne, że rekomendowane 140 cd/m2 całkowicie wystarcza.

Wartość maksymalna osiągnięta została dla jasności oraz kontrastu ustawionych na 100%. Zmniejszenie kontrastu do połowy (jak już wspominaliśmy wcześniej) znacząco obniża luminację – aż do 87 cd/m2.

Jasność 100, kontrast 100

Jasność 100, kontrast 50

Następny test polegał na zmierzeniu poziomów luminancji. Monitor ustawiliśmy na 6500K (R=100, G=94, B=91) i wybraliśmy kontrast 67% (dostosowany do luminacji optymalnej). Otrzymaliśmy następujące wyniki:

• 0% = 46,3 cd/m2
• 10% = 56,2 cd/m2
• 20% = 67,0 cd/m2
• 30% = 76,7 cd/m2
• 40% = 84,1 cd/m2
• 50% = 93,3 cd/m2
• 60% = 105,5 cd/m2
• 70% = 115,1 cd/m2
• 80% = 123,1 cd/m2
• 90% = 132,8 cd/m2
• 100% = 140,5 cd/m2

Co 10% jasność rośnie o zauważalną wartość, czyli prawidłowo. Przy jasności 0%  pracować można jedynie w całkowicie ciemnym pomieszczeniu. W typowych warunkach domowych możemy komfortowo pracować na jasności 80-100%.

Równomierność rozkładu luminacji na płaszczyźnie matrycy wygląda słabo. Jedynie prawy dolny róg ekranu dawał rezultaty zadowalające, natomiast kilkunastoprocentowe różnice w pozostałych punktach pomiarowych mogą nie zadowolić bardziej wymagających graczy. Otrzymane wyniki są średnimi rezultatami, otrzymanymi z kilkunastu pomiarów, gdyż niezbyt stabilna luminacja utrudniała uzyskanie precyzyjnych wyników.

Używając programu Pixel Persistence Analyzer i testu Streaky Pictures sprawdziliśmy czy występuje smużenie. Efekt ten był widoczny przy tempie 13 - na monitorze można więc śmiało grać w gry, które cechują się wysoką dynamiką oraz oglądać filmy nasycone efektami specjalnymi. Smużenie w zdecydowanej większości przypadków będzie niewidoczne.

Kąty widzenia zrobiły dobre wrażenie. Oczywiście mamy tu do czynienia z matrycą wykonaną w technologii Twisted Nematic, więc nie powinniśmy oczekiwać znakomitych rezultatów, ale musimy przyznać, że pod tym względem HannsG wypada przyzwoicie na tle większości paneli „dla domu”. Obraz nie ma tendencji do szybkiego blaknięcia albo ściemniania. W poziomie sytuacja wygląda na tyle dobrze, że dwie-trzy osoby siedzące obok siebie będą w stanie spokojnie oglądać film lub prezentację.

Podczas typowej pracy i optymalnej luminancji monitor zużywa około 45 W. To słaby wynik, który spowodowany jest przede wszystkim użyciem zimnych katod (CCFL) do podświetlania matrycy - nie są one tak energooszczędne jak diody LED. Podkręcenie kontrastu do maksimum nie podniosło wyraźnie poboru prądu (średnio o 1-2 W). Nie jest to co prawda urządzenie skierowane do osób nastawionych na ekstremalne oszczędności, ale uważamy, że zastosowanie LED-ów byłoby lepszym rozwiązaniem.

HannsG HS233 to monitor, który wzbudza mieszane uczucia. Uważamy, że w ostatecznym rozrachunku jego zalety raczej przewyższają wady. Do  tych drugich należy z pewnością słaba równomierność i stabilność luminacji, która może być nieco uciążliwa w mrocznych, klimatycznych grach. Dodatkowo zużycie prądu jest dość wysokie – podczas wielogodzinnego grania różnice między zimnymi katodami a diodami LED będą odczuwalne dla portfela. Kolejnym minusem są bardzo niskie możliwości regulacji konstrukcji, które mogą utrudniać jej dopasowanie do stanowiska pracy.

Dlaczego jednak plusy dominują? Ponieważ monitor skonstruowany został z myślą o wykorzystaniu w grach 3D, zarówno jako pojedyncze urządzenie, jak i zestaw (np. trzech monitorów). Jeśli pominiemy kwestie techniczne, musimy przyznać, że obraz prezentuje się bardzo dobrze i efektownie. Różnice w podświetleniu zazwyczaj będą niezauważalne, a kolory są żywe i nasycone.

Cienka ramka ułatwia tworzenie potrójnego układu, 120-hertzowe odświeżanie sprawdzi się znakomicie w połączeniu z technologią Nvidia 3D Vision, a rozdzielczość Full HD pozwoli dojrzeć najdrobniejsze szczegóły. Innymi słowy, monitor sprawdzi się w swojej roli całkiem dobrze. Szkoda jednak, że jest dość drogi. 1200 zł nie jest małą kwotą, szczególnie jeśli chcemy kupić trzy takie panele.