HD czy Full HD? Plazma czy LCD? 37 czy 42 cale? Poradnik dla kupujących HDTV

Oferty polskich nadawców są coraz atrakcyjniejsze, a ceny wysokorozdzielczych telewizorów maleją. Nic więc dziwnego, że zaczynamy rozważać zakup HDTV. Ponieważ telewizor kupujemy raz na kilka lat i bez wątpienia jest to sprzęt codziennego użytku, każdy z nas chciałby dokonać możliwie najlepszego wyboru. Czy lepiej kupić plazmę czy LCD? A może projektor? Co oznaczają te wszystkie parametry i czy przy zakupie HDTV od razu muszę decydować się na sygnał HD? Zapraszam do zapoznania się z niniejszymi poradami, życząc ciekawej lektury.Zainteresowanie telewizją HDTV w Polsce rośnie nieustannie. Wyrażamy chęć wydania pieniędzy na nowe technologie – rozważamy zakup wysokorozdzielczego telewizora, jak również interesuje nas jakość obrazu High-Definition. Na półkach marketów znajdziemy mnóstwo telewizorów HD – od kosztujących nieco ponad 1000 zł, aż do bardzo drogich modeli, za które trzeba płacić nie mniej niż 10 000 zł. Producenci kuszą zwłaszcza tanimi panelami LCD Full HD, droższe są natomiast plazmy, a projektory HD to często opcja tylko dla bogatych.» Przeczytaj poradnik:Jak wybrać telewizor HD, LCD LED, plazmowy z 2011 roku!Każdy zainteresowany kupnem HDTV na samym początku musi wybrać określoną grupę urządzeń, które mieszczą się w jego budżecie. Niektórzy stwierdzą, że zależy im na możliwie największym telewizorze, który niekoniecznie musi oferować świetne parametry, inni uznają, że liczy się dla nich rozdzielczość Full HD oraz znakomite kąty widzenia, jeszcze inni zechcą zaś kupić telewizor wyłącznie danej marki i będą szukać go w ofercie tylko jednego, wybranego producenta. To, czym kierujemy się podczas zakupu, jest kwestią indywidualną i każdy klient ma w głowie choć jeden argument, który musi spełniać jego nowy TV. W niniejszym artykule postaram się wyjaśnić najważniejsze parametry, opisać różnice w jakości obrazu HD Ready i Full HD, odpowiedzieć na pytanie „plazma czy LCD”, jak i poinformować o innych, równie ważnych aspektach. Dzięki temu wybór telewizora HD będzie łatwiejszy. Być może poznacie nowe-ważne argumenty, którymi powinniście się kierować w trakcie zakupu, co jeszcze bardziej przekona was do danego sprzętu, lub też zmienicie swoje dotychczasowe zdanie o danej technologii lub urządzeniu.Wielkość ekranu, wielkość pokojuPrzed zakupem, co oczywiste, każdy ustala budżet. Kwota jaką zamierzamy przeznaczyć na kupno telewizora warunkuje liczbę modeli, które nas zainteresują. Jednak czy tylko zasobność portfela ma tutaj znaczenie? Niekoniecznie. Bardzo ważne jest dopasowanie odpowiednio dużego ekranu do wielkości pokoju, w jakim ma się znaleźć. Zazwyczaj im większy ekran, tym większa cena, ale ważne jest także to, aby wybrać odpowiednią wielkość HDTV do odległości z jakiej będziemy później oglądać kanały telewizyjne.Jesteśmy przyzwyczajeni do tego, że oglądamy telewizję ze stosukowo dużej odległości. Wystarczy spojrzeć na starsze pokolenie. Nasi dziadkowe i babcie oglądają telewizję z odległości kilku metrów – często jest to ok. 3-4 m. I, przynajmniej w większości, nie mają HDTV, lecz zwykłe kineskopowe odbiorniki, które oferują przekątną ekranu ponad 20 cali. Natomiast nasze mamy uczyły nas, by nie siedzieć za blisko telewizora, ponieważ psuje się od tego wzrok. Tymczasem należy zmienić przyzwyczajenia. Telewizję HD ogląda się z bliska, aby cieszyć oko znakomitą jakością obrazu i liczbą szczegółów. Dlatego, dla przykładu, filmy prezentowane na 42-calowym HDTV powinniśmy oglądać z odległości 1,6 m, co naszym starszym członkom rodziny mogłoby wydać się co najmniej dziwne. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie by nie rezygnować z dotychczasowych upodobań i wciąż oglądać telewizję z większej odległości. Tylko że wtedy pozbawiamy się efektowych wrażeń związanych z oglądaniem kanałów HD.Poniżej znajduje się tabelka, w której dowiesz się z jakiej odległości powinieneś patrzeć na filmy w jakości High-Definition. Podaję minimalne odległości, czyli dla osób, którym zależy na jak najlepszych wrażeniach, jak i maksymalne – dla tych, którzy niekoniecznie chcą analizować zmarszczki na twarzy Małgorzaty Foremniak. Telewizor HD [cale], proporcja ekranu16:9 Odległość oglądania: minimalna [metry] maksymalna [metry] 26 1,00 2,00 30 1,15 2,30 34 1,30 2,60 42 1,60 3,20 47 1,80 3,60 50 1,90 3,80 55 2,10 3,90 60 2,30 4,50 65 2,50 4,95 Oglądając film na panoramicznym telewizorze HD powinieneś siedzieć stosunkowo blisko ekranu – oczywiście pod warunkiem, że materiał filmowy został przygotowany w jakości HD. Dzięki temu możesz cieszyć się znakomitymi wrażeniami i efektami wizualnymi. Pamiętaj jednak by nie siedzieć za blisko – twój wzrok powinien objąć cały ekran, abyś nie musiał ruszać głową w boki. Ogólnie 30-calowe lub mniejsze telewizory świetnie nadają się do sypialni lub mniejszych pokoi, natomiast są zbyt małe, aby mogły stać w głównym salonie. Do nich nadają się ponad 30-calowe HDTV. Warto też zwrócić uwagę, aby telewizor nie był umieszczony „na siłę” – należy pamiętać, by stał w miejscu, w którym będzie miał zapewnioną dobrą wentylację. Z tego powodu powinniśmy pozostawić wystarczająco dużo miejsca wokół urządzenia – 10 cm z każdej strony wystarczy. Nie wkładajmy go zatem do szafy…

Jako że pierwszy HDTV pojawił sie w 1998 r., telewizja High-Definition jest w naszych głowach od dawna i obecnie przy zakupie telewizora myślimy już o urządzeniu przystosowanym do HD. Pytanie tylko, czy już teraz warto przeznaczyć na zakup telewizora ponad tysiąc lub nawet kilkanaście tysięcy złotych, by cieszyć się z jakości HD, czy jednak powinniśmy się jeszcze wstrzymać? Na to pytanie nie potrafię odpowiedzieć, ale mogę przedstawić nieco informacji na temat nowoczesnych TV. Może dzięki temu uda się wam podjąć odpowiednie decyzje. Zaczniemy od rozdzielczości.

Rozdzielczość to jeden z głównych powodów tego, że telewizja HD wygląda lepiej niż standardowa. Nowoczesne telewizory wyświetlające sygnał HD sprawiają, że obraz jest bardziej ostry i znacznie bardziej realistyczny niż ten znany z tradycyjnej telewizji. Niewątpliwie jest to ważny parametr, ale jest też dość skomplikowany – wyróżniamy bowiem kilka rozdzielczości pracy telewizora.

Jak ważna jest rozdzielczość pracy? Jeśli wierzyć grupie Imaging Science Foundation, która konsultuje się z producentami telewizorów (i innych urządzeń) w sprawach jakości obrazu, nie aż tak bardzo jak może nam się wydawać. Grupa jest przekonana, że najważniejszymi czynnikami wpływającymi na jakość obrazu są: współczynnik kontrastu, nasycenie kolorów oraz dokładność kolorów. Rozdzielczość figuruje na miejscu czwartym, mimo że jest najczęściej dyskutowanym parametrem obecnych telewizorów HD. Jest również najczęściej brana na celownik przez pracowników marketingu i pokazywane w reklamach telewizory przeważnie szczycą się obsługą rozdzielczości Full HD.

Standardowa rozdzielczość telewizji jaką znajdziemy w zdecydowanej większości kanałów jest daleka od tej, jaką oferuje telewizja HDTV, która ma 1080 linii w pionie. HDTV wygląda o wiele lepiej od tradycyjnej telewizji, zwłaszcza na dużych ekranach. Obecnie wyróżniamy dwie rozdzielczości HD: 1080i oraz 720p. Jedna niekoniecznie jest lepsza od drugiej: 1080i ma więcej linii i pikseli, ale 720p oferuje skanowanie progresywne, dzięki czemu obraz pozostaje gładki i ostry również w bardzo dynamicznych scenach. Dlatego miłośnicy kina akcji lub transmisji sportowych decydują się najczęściej na 720p. Jest jeszcze rozdzielczość 1080p (Full HD), która stanowi połączenie zalet obydwu wymienionych, ale żadna telewizja cyfrowa nie umożliwia odbioru Full HD. No, może poza jedną: amerykańska satelitarna platforma cyfrowa Dish Network zaoferowała niedawno swoim abonentom możliwość dostępu do filmów zapisanych w rozdzielczości Full HD (1080p). Jest to jednak tylko usługa wideo na życzenie (VOD). W dodatku limit pojemności dysku dekodera sprawia, że Dish Network udostępnia na razie tylko 1 film Full HD na miesiąc.

Trudno dostrzec różnicę w jakości obrazu, jeśli chodzi o rozdzielczości 720p i 1080i. Jeżeli nie masz bardzo dużego telewizora i nie dysponujesz materiałem wideo znakomitej jakości, niełatwo będzie ci znaleźć różnice w obrazie, jeśli chodzi o te dwa tryby. Jeszcze trudniej rozróżnić tryby 1080i i 1080p. Natomiast różnice w DVD a HDTV bez trudu zauważamy na większości telewizorów wysokorozdzielczych, a różnice pomiędzy tradycyjną telewizją a telewizją High-Definition widać na pierwszy rzut oka i jest ona kolosalna.

W tym miejscu warto wyjaśnić fenomen rozdzielczości Full HD. W Polsce roi się od reklam telewizorów obsługujących Full HD, ale telewizje cyfrowe nie oferują swoich kanałów w tej jakości. Dlatego zakup telewizora Full HD ma sens tylko wtedy, gdy mamy odtwarzacz Blu-ray i zamierzamy kupować filmy Blu-ray (nowe tytuły kosztują ok. 100 zł za sztukę), albo konsolę do gier PlayStation 3. Jeśli nie zamierzamy kupować tak drogich filmów i wystarczy nam jakość DVD, nie warto inwestować w telewizor Full HD. Niektórym może się wydawać, że będzie to telewizor przyszłościowy, ale prawda jest taka, że zanim na polski rynek trafi telewizja Full HD, minie co najmniej parę lat. Wówczas owy przyszłościowy TV będzie już przestarzały. Obecne telewizory Full HD to także gwarancja, że kosztują ok. 1000-1200 zł więcej niż identyczne modele obsługujące tryb HD Ready (720p), jak również pobierają ok. 100 W mocy więcej. Jeśli więc nie interesują nas filmy Blu-ray i inne wideo w jakości Full HD (jest sporo ciekawych i mniej ciekawych materiałów jakie można pobrać z internetu), nie polecam telewizorów Full HD, bo zwyczajnie nie warto przepłacać.

Jeśli zwracać uwagę tylko na specyfikację techniczną, wszystkie te numerki mają znaczenie i można się nimi kierować w trakcie zakupu. Ale nie zapominajmy, że cyferki to oręż marketingu. W praktyce okazuje się bowiem, że trudno wypatrzyć różnice w obrazie High-Definition na telewizorach HD Ready a Full HD. Dla przykładu, testowałem dwa 46-calowe telewizory LCD. Jeden pracował z rozdzielczością natywną 1366 x 768, drugi z 1080p. Wykorzystałem materiał wideo 1080i, czyli taki, jaki oferują platformy cyfrowe w Polsce. Bardzo, bardzo trudno było mi się dopatrzyć różnić w jakości obrazu. A jeśli wykorzystałbym mniejszy TV, wówczas zadanie to byłoby jeszcze trudniejsze, zwłaszcza jeśli oglądamy telewizję ze stosunkowo dużej odległości.

Full HD robi świetne wrażenie z bliska, przy sygnale 1080p

Według mnie telewizory Full HD są obecnie dla użytkowników zamożnych, którzy zamierzają oglądać filmy zapisane na płytach Blu-ray, jak i użytkować konsolę PlayStation 3. Jeśli ktoś jest gotów płacić ok. 100 zł za jeden film, droga wolna – materiał 1080p wespół z telewizorem 1080p to gwarancja najwyższej jakości. Natomiast typowym użytkownikom polecam telewizory HD Ready. Nie będziecie żałować.

I jeszcze jedno – nie martwcie się jeśli jakiś telewizor plazmowy HD Ready będzie miał rozdzielczość 1024 x 720, podczas gdy LCD – 1366 x 768. Różnic w obrazie nie będzie żadnych. Producent może przyznać telewizorowi logo HD Ready wtedy, gdy ten wyświetla minimum 720 linii w pionie. Taką normę ustanowiła grupa European Information & Communications Technology Industry Association.

Wiele osób zastanawia się jak będzie wyglądała tradycyjna telewizja na HDTV. Krótko mówiąc: koszmarnie. W trakcie testów zmieniłem stary, 21-calowy telewizor kineskopowy na 42-calową plazmę. Jako że używany w Polsce format PAL nadal oferuje rozdzielczość 720 x 576 pikseli, ma to niemałe znaczenie przy panoramicznych telewizorach HD. Obraz jest wówczas rozciągany i sporo traci z początkowej jakości. Najbardziej denerwujące jest to, że postacie zaczynają wyglądać wtedy jak małe i niewymiarowe grubaski. Oczywiście zdecydowana większość telewizorów oferuje możliwość zmiany proporcji z 16:9 do 4:3 (i innych), jednak wówczas cała powierzchnia ekranu nie jest zapełniona obrazem

Obraz panoramiczny 16:9 oraz 4:3 – szare belki po bokach to powierzchnia ekranu, która nie jest wykorzystana przy proporcjach 4:3. Wówczas 42-calowy telewizor zmienia się w 34-calowy.

W rezultacie, jeśli na 42-calowym telewizorze ustawimy proporcje 4:3, aby obraz z tradycyjnej telewizji wyglądał normalnie i nie był rozciągnięty, po bokach zostaną czarne (względnie szare), grube pasy, a obraz będzie taki jak na 34-calowym odbiorniku. Dlatego całkowicie odradzam korzystanie z typowej telewizji na panoramicznym HDTV, ponieważ obraz będzie zniekształcony albo okaże się, że zapłaciliśmy za np. 42-calowy TV, który pracuje jak model o przekątnej 34 cali.

Rozwiązaniem problemu jest skorzystanie z telewizji wysokiej rozdzielczości. W Polsce znajdziemy kilka nadawców, takich jak platforma n, Cyfra+ czy też Cyfrowy Polsat. Abonament jest wówczas co prawda wyższy niż za typową kablówkę, jednak ceny nie są aż tak różne i warto, naprawdę warto wybrać jedną z cyfrowych telewizji.

Kolejne pytanie dręczące niektórych potencjalnych klientów HDTV brzmi: jak prezentują się filmy DVD na wysokorozdzielczym telewizorze HD? Bardzo dobrze! Większość ludzi jest zadowolona z jakości filmów DVD i nawet nie zamierza kupować płyt Blu-ray, ponieważ obraz z DVD jest wystarczająco dobry. Osobiście oglądałem kilkanaście filmów DVD na 42-calowej plazmie z odległości 3 m. Nie miałem żadnych zastrzeżeń do obrazu – jakość jest naprawdę bardzo dobra.

Nowoczesne telewizory mają wbudowane głośniki. Co więcej, są to zazwyczaj dobrej jakości głośniki, więc typowy użytkownik nie będzie narzekał na jakość dźwięku. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie aby podłączyć zestaw kina domowego, składający się ze stacjonarnego odtwarzacza DVD/Blu-ray oraz kilku odrębnych głośników. Wówczas należy jedynie pamiętać o tym, by poprawnie rozmieścić wszystkie kolumny – w przeciwnym razie najbardziej optymalny efekt dźwięku przestrzennego nie zostanie osiągnięty. Drobna sugestia: zestaw kina domowego polecam miłośnikom filmów, jak również osobom, które lubią oglądać koncerty muzyczne.

Coraz częściej słyszymy o telewizorach z funkcją PIP. Czym jest ta funkcja i czy warto kupować telewizor weń wyposażony? PIP to skrót od Picture in Picture, czyli obraz w obrazie. Jest to funkcja spotykana w HDTV, która polega na tym, że podczas oglądania programu pochodzącego z jednego źródła można oglądać jednocześnie inny kanał, który będzie wyświetlany w małym okienku. Co istotne, funkcja wymaga telewizora wyposażonego w dwa tunery, chyba że jednym ze źródeł będzie inne urządzenie, takie jak odtwarzacz DVD czy też tuner satelitarny. Czy warto zwracać uwagę na PIP? Tutaj zdania są podzielone. Osobiście nie jestem zwolennikiem tego rozwiązania, ponieważ po części zasłania ono nieco obraz podstawowego źródła, powodując że mamy na ekranie jeden duży, ale niepełny obraz, jak i drugi, mały, służący tylko jako podgląd. PIP przydaje się m.in. wtedy, gdy oglądamy jakiś program i jest on przerywany reklamą. Wówczas w momencie reklamy możemy przełączyć kanał i wcześniej oglądany program ustawić w trybie podglądu. Gdy reklama minie, powrócimy do wcześniejszego materiału. Niewątpliwie jest to ciekawe rozwiązanie, jednak według mnie można się bez niego objeść i nie jest konieczne.

Za to nieco uwagi warto poświęcić dołączanemu do telewizora pilotowi. Czasami producenci dołączają uniwersalne piloty do telewizorów, dzięki czemu jeden pilot może wówczas służyć do obsługi wielu urządzeń (np. także stacjonarnego odtwarzacza DVD). Jednak jeśli interesujący nas telewizor nie ma takiego pilota – trudno, firmy nie oferują raczej możliwości wyboru jednego z kilku modeli pilotów. Ale zawsze pozostaje przecież zakup uniwersalnego produktu osobno.

W co zazwyczaj są wyposażone telewizory HD? Poniżej przedstawiamy poszczególne wejścia/wyjścia (dot. obrazu) i podajemy ich zastosowanie.

Stacjonarne odtwarzacze DVD czy Blu-ray nie są jedynymi urządzeniami, które mogą nam zapewnić treść inną niż kanał TV. A przecież wysokorozdzielcze telewizory nie muszą służyć wyłącznie do oglądania telewizji. Poniżej informacje o tym, jak podłączyć do telewizora konsolę do gier lub komputer.

Konsole Xbox, PlayStation, GameCube, a już tym bardziej Nintendo Wii, Xbox 360 oraz PlayStation 3 mogą współpracować z telewizorem HD. Oto co powinien oferować telewizor, aby współpraca była łatwa i zadowalająca.

Wejścia na przednim panelu: Kilka wejść A/V na przednim panelu twojego TV sprawi, że podłączanie i odłączanie konsoli będzie bardzo łatwą i wygodną do przeprowadzenia czynnością. Przedni panel zaoferuje również inne złącza, chociażby do podłączenia kamery czy też czytnik kart flash na karty pamięci np. z aparatu fotograficznego.

Ustawienia predefiniowane: Wiele telewizorów oferuje kilka trybów obrazu – są to zdefiniowane przez producenta ustawienia, które różnią się nasyceniem kolorów, jasnością czy też kontrastem. Po podłączeniu konsoli warto wybrać jedną z dostępnych opcji, dzięki czemu można będzie cieszyć się z bardziej intensywnych, żywszych kolorów, czyli – w rezultacie – lepszej jakości obrazu. Do dyspozycji możemy mieć różne ustawienia, dlatego warto sprawdzić je wszystkie i wybrać to najbardziej odpowiadające naszym wymaganiom.

Wejście S-Video: grafika oferowana przez konsole wygląda o wiele lepiej wtedy, gdy wykorzystamy złącze S-Video zamiast standardowego Composite Video, do którego nakłaniają nas niektórzy producenci konsol.

Wejście Component-video: Aby uzyskać znaczące ulepszenie jakości obrazu w grach, warto podłączyć konsolę do telewizora za pomocą Component-video. Problem może polegać na tym, że będziesz musiał prawdopodobnie zakupić specjalną przejściówkę, która pozwoli na takie połączenie.

Wejście HDMI: Konsole PlayStation 3 oraz Xbox 360 mają wyjścia HDMI. Jeśli podłączymy je do telewizora za pomocą HDMI, uzyskamy najlepszą jakość obrazu. Wielu użytkowników twierdzi, że nie widać różnicy w obrazie, jeśli porównamy HDMI do Component-video, niemniej warto skorzystać z zaleceń producentów i używać HDMI.

Wypalanie obrazu: zjawisko to występuje w telewizorach plazmowych, jednak – co najważniejsze, a jakoś się to pomija – nie jest trwałe ani zbyt widoczne (testowałem na plazmach Panasonica i Pioneera). Jeśli obraz statyczny jest wyświetlany dłużej niż przez dwie godziny, może – jak czytamy w wielu instrukcjach obsługi – uszkodzić ekran i nie obejmuje tego gwarancja. Wypalić może się zatem logo stacji TV albo – a nawet zwłaszcza – niektóre elementy interfejsu danej gry, takie jak wskaźnik życia, pasek z informacją o dostępnej amunicji, itd. Dlatego wiele serwisów informuje, że nie warto zostawiać gry w trybie pauzy. Ekran może ulec usterce również wtedy, gdy jesteśmy naprawdę zapalonymi graczami i zamierzamy grać po kilka długich godzin w trakcie jednego posiedzenia przy TV. Czy tak jest w istocie? Do zjawiska wypalania wrócę jeszcze przy okazji akapitu „plazma czy LCD?” i tam znajdziecie odpowiedź.

Wiesz już, jaki telewizor HD najlepiej nadaje się do współpracy z konsolami do gier. Teraz zajmiemy się podłączaniem komputera.

Obecne telewizory mają mnóstwo złączy i są gotowe na współpracę także z komputerem. Telewizory LCD i plazmy doskonale nadają się do pełnienia roli monitora komputerowego. Jeśli chcesz użyć telewizora do gier, przeglądania internetu i innych zadań, oto kilka pomocnych wskazówek:

Wejście VGA: Dobre do podłączenia komputera. Jeśli rozważasz na poważnie wykorzystanie telewizora jako typowego monitora, zorientuj się czy interesujący cię model jest wyposażony w wejście RGB (VGA) – takie jak oferuje wiele kart graficznych i monitorów LCD (mowa o D-Sub).

Wejście HDMI lub DVI: Najlepsze do podłączenia komputera. Najlepszymi wejściami są wejścia cyfrowe, dlatego jeśli twój telewizor ma HDMI bądź DVI, wykorzystaj je i tą drogą podłącz komputer. Często komputer dysponuje tylko wyjściem DVI, natomiast TV ma tylko HDMI – w takiej sytuacji musisz poszukać odpowiedniej przejściówki. Sugestia: złącze HDMI oferuje dużo nowych kart graficznych.

Używaj rozdzielczości natywnej: Podobnie jak w przypadku monitorów LCD, najlepszą jakość obrazu uzyskasz wtedy, gdy ustawisz na telewizorze jego nominalną rozdzielczość pracy. Dlatego jeśli chciałbyś korzystać z telewizora tak jak z monitora komputerowego, warto rozważyć zakup modeli Full HD, który oferuje wysoką rozdzielczość 1920 x 1080 pikseli.

To pytanie spędza sen z powiek wielu potencjalnych nabywców HDTV. Co wybrać: czy lepszy będzie telewizor plazmowy, czy LCD?

150-calowa plazma na targach CES 2008

Kiedy zastanawiamy się nad zakupem cienkiego telewizora z płaskim ekranem, częściej decydujemy się na ekran LCD. Tymczasem to plazmy są oryginalnymi płaskimi panelami, zaprezentowanymi już ponad dekadę temu. Od tego czasu telewizory te przeszły mnóstwo usprawnień i udoskonaleń, dzięki czemu obecnie oferują najlepszą jakość obrazu.

Telewizor plazmowy tworzy obraz w dość skomplikowany sposób. Zasada jego działania polega na doprowadzeniu mieszaniny gazów (przede wszystkim ksenonu i neonu) zamkniętych w niewielkich komorach do stanu plazmy. Kolejno zjonizowane gazy zaczynają emitować fotony światła ultrafioletowego, które padając na luminofor pobudzają go do emisji światła widzialnego, odpowiedniego dla danego koloru luminoforu. Co ważne, nowoczesne HDTV wykorzystują do podświetlania plazmę, dzięki czemu udało się uzyskać płaską konstrukcję.

Budowa każdego piksela, który wyświetlany jest na ekranie plazmowym, jest stosunkowo prosta. Piksele są złożone z trzech identycznych komórek, w których znajduje się kilka łatwo jonizujących gazów – te różnią się pomiędzy sobą wyłącznie kolorem świecenia zastosowanego w nich luminoforu. W każdej komórce znajdziemy trzy elektrody: dwie z nich to elektrody zasilające (pomiędzy nimi przebiega wyładowanie elektryczne, które zmienia gaz w emitującą ultrafiolet plazmę), a trzecia elektroda adresuje wyładowania. Oznacza to, że przyłożony do niej potencjał elektryczny wywołuje rozpoczęcie wyładowania pomiędzy elektrodami zasilającymi. Natomiast emitowany przez plazmę ultrafiolet powoduje, że luminofor świeci. Wygaszenie wyładowania odbywa się zaś wtedy, gdy zasilanie zostanie przerwane. Ma to miejsce wtedy, gdy napięcie od jednej z elektrod zasilających zostanie odłączone.

Najnowsze telewizory plazmowe oferują jaśniejsze i bardzo żywe kolory niż te, jakie mogliśmy znaleźć w starszych modelach. Podobnie jak typowe wyświetlacze CRT, plazmy oferują obraz w niezmienionej postaci, niezależnie od kąta widoczności. Aby uzyskać najlepszy obraz nie musisz więc zasiadać na wprost ekranu, jak ma to miejsce w przypadku LCD. 

Znakomita jakość obrazu, niezależnie od kąta patrzenia

Trzeba wiedzieć, że trwałość ekranu plazmowego jest ograniczona. Luminofor ulega bowiem degradacji z powodu promieniowania ultrafioletowego, które służy do emisji światła. Trwałość ta jest określana jako czas użytkowania telewizora, gdy jasność spadnie co najmniej o połowę. Niemniej jednak obecnie sprzedawane modele wytrzymują 70 000 – 100 000 godz. użytkowania, co daje nam odpowiednio 24 i 34 lata pracy po 8 godzin dziennie. Tak więc do tego czasu zdążymy już pewnie zmienić telewizor. I to nie raz.

Kolejna istotna cecha telewizorów plazmowych to fakt, że nie smużą. Plazmy, jak przystało na prawowitych następców telewizorów kineskopowych, mają kilka parametrach identycznych jak ich dziadkowie. Zalicza się do nich także czas reakcji, który w wypadku plazmy wynosi ok. 0,001 ms. Dzięki temu bez najmniejszych obaw możemy oglądać dynamiczne sceny akcji z filmów sensacyjnych, podziwiać zawrotne prędkości wystrzeliwanych kul i pędzonych samochodów z gier komputerowych, czy też oglądać różne dyscypliny sportu. LCD takimi wynikami się niestety pochwalić nie mogą. Luminofor to również gwarancja lepszego faktycznego (nie-marketingowego) kontrastu niż w telewizorach LCD, jak i szerszej gamy kolorów. To również duża zaleta.

Plazmy zapewniają również lepsze odwzorowanie czerni. Wyświetlają obraz nie tylko bardziej nasycony, ale także potrafią zaoferować właśnie fantastyczną czerń. Telewizory Pioneera, wykorzystujące panele KURO, dostarczają tak cudowny kolor czarny, jakiego nie miałem okazji zobaczyć na żadnym innym HDTV, a zapewniam, że handlowcy z wrocławskiego marketu Saturn to już dla mnie niemal rodzina – spędziłem w jednym z marketów naprawdę dużo czasu na testowanie telewizorów LCD i plazmowych. Nie oznacza to jednak, że poziom czerni w LCD jest żenujący. Niektóre telewizory tego rodzaju wyświetlają bardzo dobrą czerń, ale tylko wtedy, gdy oglądamy obraz w optymalnej pozycji – siedząc centralnie przed ekranem. Wystarczy że spojrzymy na LCD pod kątem 20 stopni i już czerń (jak i inne barwy) będą przekłamane.

Wybierając telewizor plazmowy trzeba zwracać dużą uwagę na producenta. Najlepszymi firmami są wspomniany już Pioneer oraz Panasonic. Pioneer oferuje najlepsze pod względem jakości plazmy, ale są to także bardzo drogie urządzenia: za model 42-calowy trzeba zapłacić ok. 6500 zł. Natomiast Panasonic cechuje najlepszy stosunek ceny do jakości. Doskonały obraz uzyskamy już na modelu za ok. 3000 zł, który także będzie miał przekątną 42 cali. Dlatego polecam najczęściej plazmy Panasonica – na końcu akapitu znajdziecie kilka modeli wartych uwagi.

Efekt wypalania – na nowoczesnych plazmach dobrych producentów tego nie uświadczymy

Następnie muszę jeszcze wyjaśnić kwestię wypalania oraz zużycia energii. Są to, zdaniem wielu, najważniejsze wady telewizorów plazmowych i od pewnego czasu zdążyło narosnąć kilka mitów na forach internetowych, które warto obalić. Zacznijmy od prądożerności. Według wielu użytkowników plazmy zużywają o wiele więcej energii elektrycznej niż LCD. Dla przykładu, plazma o przekątnej 37 cali będzie potrzebowała ok. 260 W, podczas gdy taki sam LCD zużyje ok. 170 W. Mało kto jednak wie, że tyle energii pobierane jest wtedy, gdy cały ekran jest biały – wszystkie piksele świecą. Podczas normalnego użytkowania zużycie energii jest zatem znacznie mniejsze. Dlatego pobór mocy przez plazmę nie jest tak duży jak może się wydawać i możemy nawet zaryzykować twierdzenie, że jest porównywalny do tego z ekranów LCD.

Zostaje nam jeszcze wypalanie. Zjawisko to można już uznać za mit. Obecne badania wskazują na to, że nowoczesne telewizory plazmowe mogą wyświetlać statyczny obraz przez 48 godz. lub więcej i nie zanotujemy żadnych trwałych uszkodzeń ekranu. Niemniej jednak zaleca się, aby zakupiony dopiero co telewizor traktować ulgowo i przez pierwsze 100-200 godz. jego pracy wyświetlać obraz zakrywający całą powierzchnię ekranu (czyli unikać czarnych belek po bokach czy też na dole i górze), jak i korzystać z predefiniowanych ustawień producenta, jeśli chodzi o obraz (np. Kino, Normalny, TV) – na początku nie powinniśmy przesadzać z poziomem jasności. 

• 37" Panasonic TH-37PV80P (do 2600 zł) – telewizor HD Ready o przekątnej 37 cali. Dobry stosunek ceny do jakości - Więcej informacji
• 42" Panasonic TH-42PV80P (do 2900 zł) – również HD Ready, ale większy, bo 42-calowy model. Tak samo jak powyższy, cechuje go znakomity stosunek ceny do jakości - Więcej informacji
• 42" Panasonic TH-42PY80P (do 3800 zł) – jeden z najnowszych telewizorów plazmowych Panasonica. Model Full HD, oferujący znakomite parametry techniczne. Cena nie jest wygórowana - Więcej informacji

To bardzo dobre pytanie. Do pewnego czasu użytkownicy projektorów oglądali telewizję za pomocą telewizora, natomiast „wielki obraz” wykorzystywali do oglądania filmów z płyt DVD czy twardego dysku komputera. Sygnał telewizyjny o standardowej rozdzielczości pozostawiał wiele do życzenia, gdy używaliśmy projektora. Ponieważ w Polsce są już cyfrowe telewizje HD, projektor może być używany obecnie także w roli typowego telewizora. Czy sprawdza się w takim zastosowaniu?

Sprawdza się, i to fantastycznie. Obraz HD z projektora wygląda niesamowicie, ponieważ jest nie tylko ostry i stabilny, ale także gigantyczny. Dzięki temu zapewniamy sobie wówczas prawdziwe Kino Domowe, a nie kino domowe. Jeśli raz zobaczymy obraz w wielkim formacie, zechcemy oglądać tym sposobem wszystkie filmy i transmisje sportowe. Zwłaszcza że oferta projektorów do kina domowego jest obecnie bardzo duża. Niestety, są dwa „ale”.

Pierwsza przeszkoda to fakt, że projektory do kina domowego są drogie. Dobry model kosztuje ok. 6000 zł, natomiast bardzo dobry – ponad 10 000 zł. To zrozumiałe, ponieważ za taką cenę możemy stać się posiadaczem świetnego ekranu, dajmy na to – 100-calowego Full HD. Jednak jeżeli już zdecydujemy się na zakup projektora, to pozostaje jeszcze kwestia jego żywotności. A dokładnie: żywotność lampy projekcyjnej. Najczęściej jej trwałość szacowana jest na ok. 3000 godzin. Oznacza to, że jeśli dziennie będziemy oglądać dwugodzinny film, lampa wystarczy na kilka lat. Ale chcąc oglądać na projektorze telewizję, w dodatku jeśli nasz dom zamieszkuje cała rodzina, dzienne używalibyśmy go ok. 10 godzin. Wówczas lampa wystarczy na ponad 10 miesięcy – po tym czasie trzeba będzie ją wymienić na nową, kosztującą ok. 1200 zł.

Przykładowy projektor HD firmy Epson

Dlatego polecam projektor tylko osobom bardzo zamożnym, które są w stanie wydać na zakup kilka tysięcy złotych, dokupić specjalny ekran za kilka tysięcy, jak i liczyć się z kosztami użytkowania – wymianą drogiej lampy co pewien czas. Wówczas zafundujemy sobie fenomenalne kino, choć – co tu kryć – niesamowicie kosztowne.

W Polsce znajdziemy kilka platform cyfrowych, które oferują część kanałów w jakości HD. Są to platformy n, Cyfra+, Cyfrowy Polsat oraz UPC Polska. Poniżej porównanie tych platform, jeśli chodzi o dostępność kanałów HD.

Szczegółowe omawianie ofert poszczególnych platform cyfrowych to temat na osobny artykuł. Tutaj wspomnę tylko, że każdy nadawca oferuje kilka pakietów i aby otrzymać wszystkie kanały HD, trzeba najczęściej wykupić większość lub wszystkie pakiety. Wówczas abonament miesięczny za telewizję wyniesie nas ok. 80-100 zł. Oferty są różne – najlepiej wybrać telewizję oferującą takie kanały, które zainteresują nas najbardziej.

Oczywiście kanały to nie wszystko. Warta uwagi jest także filmowa biblioteka VOD (Video on Demand, czyli wideo na żądanie), którą oferuje platforma n w ofercie „recorder”. Twardy dysk nbox recordera ma pojemność wynoszącą 250 GB. Użytkownik ma 80 GB na programy telewizyjne (można je nagrywać), jak i 170 GB na pobieranie filmów na żądanie drogą satelitarną. Liczba filmów i seriali oferowanych tą drogą jest jednak mocno ograniczona i – jak słusznie zauważa wielu użytkowników – przeważają filmy erotyczne.

Tak czy inaczej wybór telewizji zostawiam już wam, Drodzy Czytelnicy. Adresy stron poszczególnych platform podaję poniżej:

• Platforma n: n.pl
• Cyfra+: www.cyfraplus.pl
• Cyfrowy Polstat: www.cyfrowypolstat.pl
• UPC Polska: www.upc.pl

Normalnie polecam zakupy zza własnej klawiatury, ponieważ jest znacznie taniej. Ale telewizor lepiej wybierać oczami. Dlatego powinniście udać się do sklepu i samodzielnie przekonać się o tym, jak prezentuje się obraz na danym modelu. Co istotne, będąc w salonie warto upewnić się czy porównywane przez nas telewizory podłączone są tymi samymi przewodami i do identycznego źródła sygnału – wówczas porównywanie będzie miało sens.

Gdy jednak zdecydujemy się na zakup w sklepie on-line, trzeba pamiętać, że kurierzy często podróżują w pojedynkę, a telewizor HD może być bardzo ciężki (jeśli zdecydujemy się na duży ekran). Dlatego warto być w domu, gdy przywiozą sprzęt, bo prawdopodobnie będzie potrzebna pomoc przy wnoszeniu go do mieszkania.