Przestaw przycisk migawki i korzystaj z telefonu jak z aparatu

Huawei P50 Pro to smartfon, który tak jak poprzednicy zapewnia użytkownikowi dużą wygodę fotografowania. Z perspektywy laika nawet większą, bo pewne aspekty sterowania aparatami poprzez oprogramowanie zostały uproszczone. Pozostały oczywiście te, które decydują o sile fotografii w serii P, w tym wysoka jakość zdjęć.

Huawei P50 Pro to bardzo dobra podstawa, by poczuć się jak fotograf z tradycyjnym aparatem

W Huawei P50 Pro producent postawił na potencjał zoomu hybrydowego, a także możliwości jakie daje współpraca aparatów, stąd w zestawie obiektywów na tylnej ściance znajduje się aparat monochromatyczny. Być może nawet nie zadawalibyście sobie z niego sprawy, bo tryb monochromatyczny jest obecny od dawna w oprogramowaniu aparatów Huawei. Tym razem jednak można trochę zyskać wybierając fotografowanie czarno-białe, bo korzysta ono ze specjalnego sensora. To może wam przypominać czasy Huawei P9, który zapoczątkował na swój sposób nową erę fotografii smartfonowej, w której więcej niż jeden aparat na tylnej ściance gra istotną rolę.

To, że zoom jest bardzo ważny w Huawei P50 Pro nie oznacza oczywiście, że o innych aparatach należy zapomnieć. Cały komplet, ultraszeroki kąt, szeroki kąt czyli smartfonowy obiektyw standardowy i wspomniany zoom, a na dokładkę mono, jest bardzo przyzwoity i daje użytkownikowi uniwersalność. Taką jaką w przypadku tradycyjnego aparatu systemowego zapewniłby komplet z kilkoma obiektywami. To niewątpliwa zaleta aparatów w telefonach, że realizują zadanie, które w przypadku zwykłego aparatu cyfrowego wymagałoby znacznie większego i z pewnością bardzo niewygodnego do transportu zestawu. A w takich miejscach jak góry, gdzie każdy gram mniej niesiony przez człowieka w bagażu jest na wagę złota, lekki aparat fotograficzny sprawdzi się idealnie.

Cała uniwersalność smartfonu jako aparatu fotograficznego to jedna strona medalu. Druga to to jak czujemy się korzystając z aparatów w telefonie. Producenci bardzo często podkreślają, że ich smartfonowe aparaty oferują komfort fotografowania jak w tradycyjnym aparacie. My z kolei głowimy się o co właściwie w tym wszystkim chodzi. Przecież smartfon to smartfon i tego nie zmienimy. Lecz wystarczy zastosować się do kilku zasad, które nie tylko poprawią dotychczasową wygodę fotografowania, ale też znacząco poprawią jakość zdjęć.

By te zasady zadziałały potrzebny jest dobry, a nawet bardzo dobry fotosmartfon. Tę rolę świetnie spełnia Huawei P50 Pro i to właśnie na jego przykładzie poznacie 5 sposobów na efektywne fotografowanie urządzeniem mobilnym.

Użytkownicy tradycyjnych aparatów są przyzwyczajeni do fizycznych przycisków spustu migawki. Dotykowe fotografowanie jest owszem możliwe w coraz większej liczbie bezlusterkowców, ale odbiera ono komfort jaki daje uchwyt klasycznego aparatu cyfrowego.

W smartfonie zwykle fotografujemy dotykowo, ale jest też opcja wyzwalania spustu migawki z pomocą fizycznych przycisków regulacji głośności. Są też nieliczne telefony z dedykowanym fizycznym przyciskiem spustu migawki umieszczonym na dolnej prawej krawędzi telefonu. Wydawałoby się, że problem rozwiązany. Jednak dotykowy spust migawki w telefonie jest najpopularniejszy nie bez powodu. Przyciski fizyczne nie są tak łatwe w nacisku jak ich odpowiedniki w tradycyjnym aparacie. Wręcz przeciwnie czasem trzeba mocniej nacisnąć taki przycisk tym samym wywołując drgania całego telefonu i być może psując też zdjęcie.

Przestawny przycisk migawki, który znajdziemy w oprogramowaniu aparatu Huawei P50 Pro ma następujące zalety. Przede wszystkim jest dotykowy i bardzo czuły. Możemy go też umieścić w dowolnym miejscu na ekranie dostosowując wygodę wyzwolenia migawki do naszego uchwytu.

A skoro może on być w dowolnym miejscu kadru, to również na krawędzi. W ten sposób chwytamy telefon podobnie jak aparat cyfrowy i łatwo wyzwalamy migawkę nie wyginając nienaturalnie palców. A sam telefon w trakcie takiego fotografowania pozostaje tak stabilny jak nasz uchwyt lub mocowanie.

Skoro aparat ma zoom, to oczywistym jest, że z niego korzystamy. Czy jednak tak często jak byśmy chcieli? Tak, żeby poczuć się jak użytkownik zmiennoogniskowego obiektywu w tradycyjnym aparacie? Zoomy w smartfonach pomimo stosowania dodatkowych obiektywów tele często pozostawiają wiele do życzenia. Owszem gdy fotografujemy z pomocą dodatkowego aparatu, technicznie rzecz ujmując na zoomie optycznym, to sprawy mają się dobrze.

Co jednak gdy chcemy trochę bardziej zbliżyć lub oddalić obiekt, manipulując krotnością zoomu. Wtedy wchodzimy w reżim zoomu hybrydowego, a nawet zwykłego cyfrowego. I nie zawsze podobają się nam wyniki. Tymczasem Huawei P50 Pro wspiera się nie tylko 64 Mpix sensorem w aparacie tele o optycznej krotności zoomu 3.5x, która odpowiada 90 mm obiektywowi do tradycyjnego aparatu. Dobrze radzi sobie także na wartościach pośrednich zoomu, i tych gdy osiąga on krotność 10x, a nawet większą.

Dysponując Huawei P50 Pro nie musicie się więc obawiać kiepskich zdjęć, gdy rozpoczniecie kadrowanie ujęć poprzez gest szczypania ekranu lub przesuwając suwakiem zoomu z boku kadru. Pamiętajcie wartości oznaczone jako W, 1x oraz 3.5x (dla wideo 4x) to zoom optyczny odpowiadający wbudowanym aparatom. Przycisk 10x to już zoom hybrydowy, ale wciąż o zadowalającej jakości zdjęć.

Producenci oprogramowania to aparatów w telefonach dążą do tego, by dawało ono jak największą przyjemność z fotografowania i wymagało jak najmniejszego zaangażowania się fotografującego w proces powstawania zdjęć. Dlatego aplikacje aparatu są tyle funkcjonalne co proste w użyciu. Ma to swoje zalety, bo najczęściej z aparatu w telefonie korzystamy w sposób, który sprowadza się, do wybrania kadru naciśnięcia spustu migawki.

Jednak fotografowanie to czasem także świadome panowanie nad obrazem, w szczególności ekspozycją, a to wymaga dostępu do ręcznego trybu fotografowania. W Huawei P50 Pro to tryb Pro.

Tak jak w tradycyjnych aparatach, tak i w telefonach tryb ten odstrasza początkujących użytkowników. Ale nie ma się czego tu obawiać. Domyślnie wszystkie suwaki są w pozycji Auto. Dopiero jak zaczniemy nimi regulować coś zacznie się zmieniać. A skoro powtórzenie zdjęcia w aparacie cyfrowym praktycznie nic nie kosztuje, to eksperymentować można do woli.

W trybie Pro możemy wybrać zapis tradycyjny jako pliki JPEG, ale także JPEG w pełnej rozdzielczości danego sensora oraz jako pary DNG + JPEG (RAW). Swoboda regulacji ekspozycji daje nam poczucie kontroli podobnej jak w tradycyjnym aparacie i wygodę kreatywnego podejścia do ujęć.

Owszem są pewne ograniczenia, w telefonie nie da się mocno przymknąć przysłony, by uzyskać długo naświetlane ujęcia jasnych motywów, ale od czego nasza kreatywność. Wystarczy zaopatrzyć się w filtr szary tak jak przy aparacie tradycyjnym, umocować go przed obiektywem (ponownie korzystając z naszej pomysłowości) i problem z głowy. A skoro Huawei P50 Pro zapewnia bardzo dobrej jakości zdjęcia, to tylko ten problem musimy rozwiązać.

Format RAW, w smartfonach oznaczający zapis zdjęć jako pliki DNG, to sposób na uzyskanie zdjęć dużo lepszej jakości niż te, które domyślnie zapisywane są jako JPEG. Ma to oczywiście swoje plusy i minusy. Zdjęcia JPEG zapisane z pliku DNG otworzonego w aplikacji obsługującej takie pliki, mają o wiele lepszą detaliczność, naturalniejsze przejścia tonalne i ogólnie wyglądają jakby zrobiono je aparatem o kilka klas lepszym.

Dlaczego producent nie decyduje się na zapis takich zdjęć bezpośrednio w cyklu fotografowania, a oferuje nam gorzej wyglądające JPEGi. No właśnie, gorzej to niejednoznaczne określenie. To co dostajemy prosto z aparatu to zdjęcia, które zostały odszumione, a ta procedura zawsze skutkuje utratą części szczegółów. Wciąż są to zdjęcia, które wyglądają bardzo dobrze, a gdy nie mamy porównania to nawet nie dostrzeżemy różnic.

Dlatego fotografowanie w formacie RAW ma swoją cenę, bardziej zaszumione zdjęcia. Możne je jednak w znacznie większym stopniu kadrować niż zwykłe fotografie, a na dodatek kwestia szumów przy przyzwoitym oświetleniu nie jest już tak kłopotliwa.

Pomijając te kwestie, fotografowanie w RAWach ma jedną niezbywalną zaletę. Możemy kontrolować kolorystykę (choć nie jest to łatwe) i ekspozycję także po wykonaniu zdjęcia. Drobne pomyłki w naświetleniu przestają być problemem, gdy możemy je skorygować, a to właśnie jest esencją fotografowania tradycyjnym aparatem.

Huawei P50 Pro wyposażono w stabilizację optyczną zarówno w aparacie tele jak i aparacie szerokokątnym. W P40 Pro stabilizację optyczną miał tylko aparat tele.

Stosowanie stabilizacji optycznej w ultraszerokokątnym aparacie nie ma już większego sensu, bo przy 120 stopniowym polu widzenia drgania wprowadzane przez fotografującego są mało istotne. Resztę załatwia stabilizacja elektroniczna wspierana przez AI, która w aparatach Huawei działa bardzo skutecznie.

Pomimo zastosowania stabilizacji optycznej są granice jej skutecznego działania. I nie ma co się tu wstydzić, nawet aparaty tradycyjne nie są w stanie przekroczyć pewnych granic bez uszczerbku na jakości zdjęć. Owszem, gdy takimi fotografiami dzielimy się wyłącznie z pomocą mediów społecznościowych i urządzeń mobilnych, taki spadek jakości fotografii nie jest istotny.

Gdy jednak liczymy na uzyskanie najwyższej jakości fotografii, na przykład z wykorzystaniem wspomnianego trybu RAW, czy trybu zdjęć 50 Mpix z AI, ale też przy fotografowaniu w normalnym trybie Zdjęcie, zarówno na szerokim zoomie jak i przy zoomie wysokiej krotności, przyda się statyw.

Fotografując smartfonem umieszczonym na statywie eliminujemy praktycznie wszelkie ryzyko wpływu drgań, możemy mocno wydłużać czas ekspozycji nie sięgając po tryby nocnych zdjęć ze wsparciem AI, a nadto wykorzystać efektywnie dużą krotność zoomu. Zdjęcie z zoomem 20x z Huawei P50 Pro ze statywu wygląda zwykle lepiej niż takie zdjęcie zrobione z ręki o nawet najbardziej stabilnym uchwycie. Na przykład gdy na dworze hula wiatr i palce u rąk nam zamarzają.

A że przy okazji poczujecie się jak fotograf ze zwykłym aparatem to już dodatkowa miła konsekwencja użycia statywu.

Artykuł powstał we współpracy z Huawei.