Huawei P9 Lite – średniak prawie idealny

Gdybym w tej chwili zmieniał telefon, to prawie na pewno kupiłbym coś ze średniej półki cenowej. Smartfony do 1500 zł pod wieloma względami są już tak dobre, że właściwie nie ma sensu dopłacać. No… chyba, że ktoś ma niebosiężne wymagania.

Nie dotyczy to oczywiście wszystkich modeli, ale część producentów, takich jak np. Lenovo, Samsung, Huawei/Honor i kilka innych marek z Chin wypuszczają na rynek „średniaki”, których używa się po prostu przyjemnie, a przecież o to właśnie chodzi. Prawda?

Idealnym przykładem jest Huawei P9 Lite. Tańszy o około połowę od flagowego modelu P9, a mimo to oferujący wszystkie najważniejsze zalety – bardzo dobry wyświetlacz, dobry aparat, dość duży akumulator, efektywny czytnik linii papilarnych, dwa miejsca dla kart SIM (jedno zamiennie z microSD), dość płynnie działający interfejs oraz ładną i poręczną obudowę.

Okej, Huawei P9 Lite robi bardzo dobre pierwsze wrażenie, ale do ideału mu trochę brakuje. Pierwszy dzień spędzony ze smartfonem i już żałuję, że nie ma funkcji szybkiego ładowania akumulatorka. Co prawda ogniwo ma pojemność ok. 3000 mAh i zapewnia lepszy czas pracy, niż w starszym modelu P8 Lite, ale gdy ktoś ma „zabiegany” dzień i przy gniazdku elektrycznym spędza jednorazowo kilkanaście minut, to szybkie ładowanie jest na wagę złota.

Poza tym nie ma też obsługi USB OTG co bywa niekiedy denerwujące. Mogę też przeżyć brak nagrywania filmów 4K Ultra HD, ale zwykłe Full HD w 60 kl./s już powinno być… a nie ma.

Szkło na wyświetlaczu jest zupełnie płaskie. Ma to swoje wady i zalety. Z jednej strony gdyby było lekko zagięte (tzw. 2,5D), to smartfon wyglądałby jeszcze lepiej, a obsługa dotykowa byłaby odrobinę bardziej komfortowa.

Z drugiej jednak strony płaskie szkło jest o wiele lepsze, jeśli zamierzamy na nie nakleić dodatkowe szkło ochronne – nie będzie się odklejało na brzegach. Powierzchnia jest dość śliska i przyjemna w dotyku.

Przycisków fizycznych w ramce nie ma. Są za to ekranowe, które zajmują dolną część wyświetlacza. Jest to standard w wielu smartfonach z Androidem, ale gdy ktoś przesiada się na Huawei P9 Lite np. z jakiegoś Samsunga, to będzie musiał się chwilę przyzwyczajać.

W prawym, górnym rogu umieszczono małą diodę informacyjną (powiadomienia).

Wyświetlacz ma przekątną 5,2 cala i rozdzielczość Full HD (1080x1920 px). W praktyce jest znacznie lepszy od ekranu z modelu P8 Lite. Jest o wiele bardziej szczegółowy, ma bardziej nasycone kolory i wyższą jasność (zmierzona wartość to 493 cd/m2). Widać tutaj duży krok do przodu.

Obudowa jest smukła, dość elegancka i trzyma się ją wygodnie. Ramki boczne robią najlepsze wrażenie – są aluminiowe, zaokrąglone i przypominają trochę te z iPhone 6S. Mają „premium feel”, który w klasie średniej nie jest często spotykany.

Na lewej krawędzi znajdziemy hybrydowy slot w którym umieścimy 2x nano SIM lub 1x nano SIM + 1x microSD. Na prawym boku jest podłużny przycisk +/- do regulacji głośności oraz mały przycisk zasilania i blokady wyświetlacza.

Na górze wbudowano wyjście słuchawkowe mini jack 3,5 mm oraz jeden z dwóch mikrofonów. Na dole znajdziemy złącze micro USB oraz dwie szczeliny – za lewą kryje się drugi mikrofon, a za prawą głośnik.

Tak, głośnik jest tylko jeden i w dodatku gra przeciętnie. Z całą pewnością jest znacznie gorszy od głośników z konkurencyjnego smartfona Alcatel Idol 4. Znacznie wyżej oceniam jakość dźwięku z wyjścia słuchawkowego. Tutaj DSP HiSilicon Hi6402 naprawdę daje radę.

Z tyłu Huawei P9 Lite też prezentuje się dobrze. Moim zdaniem nawet lepiej niż z przodu. Plastikowy panel jest matowy (to dobrze), ale przy okazji twardy (to akurat źle). Niestety widać na nim mocniejsze przetarcia. Nie chodzi o rysy, lecz o ślady, które są mniej matowe od plastiku i po prostu rzucają się w oczy.

Skaner linii papilarnych jest genialny. Serio! Jest to jeden z najlepszych czytników jakie spotkałem dotychczas w smartfonach. Działa lepiej niż w Galaxy S7 i przynajmniej równie dobrze jak w iPhone SE. Myli się bardzo rzadko i można nim odblokować wyświetlacz, bez wciskania jakichkolwiek klawiszy. Po prostu przykładam palec i smartfon jest gotowy do działania. Piękne!

Huawei P9 Lite to smartfon klasy średniej, więc wyposażono go w odpowiednio przeciętny procesor. Nosi nazwę HiSilicon Kirin 650 i składa się z 8 rdzeni Cortex-A53. No właśnie… producent nie zaoferował żadnego mocniejszego rdzenia Cortex-A72 (tak jak w topowym P9), przez co teoretycznie smartfonowi może zabraknąć pary w niektórych bardzo wymagających grach.

W praktyce jednak sytuacja nie wygląda źle. Wręcz przeciwnie. Huawei całkiem nieźle poradził sobie z optymalizacją Androida, dzięki czemu P9 Lite działa szybko i płynnie, a zdecydowana większość gier śmiga aż miło.

Pamięć RAM to 2 GB, czyli zupełnie wystarczająco w tej klasie cenowej. Alcatej Idol 4 za podobne pieniądze oferuje jednak więcej, bo aż 3 GB (w tej wersji będzie dostępny w polskich sklepach). Co prawda P9 Lite w wersji 3 GB Ram też jest produkowany, ale słabiej dostępny w Polsce. Pamięć masowa to 16 GB, a w praktyce dla plików użytkownika pozostaje 10,4 GB wolnej przestrzeni (plus karta pamięci microSD).

Tylny ma 13, a przedni 8 Mpx. Oba pozytywnie wyróżniają się jakością na tle większości konkurentów. Szczególnie dobrze wypada tylna kamerka, która pod względem jakości i funkcjonalności powinna zaspokoić oczekiwania 95% nabywców. Szkoda tylko, że nagrywa Full HD w 30, a nie w 60 kl./s. Obiektyw nie wystaje poza obudowę.

Na pokładzie znajdziemy przydatną łączność zbliżeniową NFC. Wi-Fi występuje tutaj w standardzie 802.11n, więc trochę poniżej oczekiwań, ale wciąż wystarczająco. Nie mogło zabraknąć odbiornika GPS/A-GPS/GLONASS, funkcji Wi-Fi Direct oraz hotspotu Wi-Fi (czyli współdzielenia komórkowego łącza internetowego).

W zestawie oprócz smartfona znajdziemy ładowarkę 1A z odłączanym przewodem micro USB, przyrząd d otwierania slotu kart SIM, douszny zestaw słuchawkowy (dość niskiej jakości moim zdaniem – znacznie poniżej słuchawek JBL z Alcatela Idol 4) oraz instrukcję papierową.

Szczegółowe wyniki testów oraz pomiary czasu pracy na baterii smartfona Huawei P9 Lite znajdziecie w rankingu smartfonów.

[kontrolka produkt=huawei-p9-lite-czarny typ=benchmark smartfony-all]

Huawei P9 Lite daje sporo frajdy w czasie codziennego używania. System Android 6.0 został tutaj zoptymalizowany naprawdę dobrze, więc liczyć możemy an płynną pracę i szybkie reakcje na dotyk. Przynajmniej na początku. Wiadomo – to w końcu Android, więc prędzej czy później i tak zacznie lekko „zamulać”. Nie ma sensu się oszukiwać.

Smartfon jest odrobinę wolniejszy niż flagowy P9, ale na tle większości konkurentów w tej klasie cenowej działa świetnie. Sytuacja pogarsza się gdy pamięć smartfona jest już mocno zapchana programami i plikami. Wciąż jednak zjawisko to jest mniej dokuczliwe niż w przypadku wielu innych smartfonów w podobnej cenie. Wystarczy użyć programu do czyszczenia pamięci i odinstalować 2-3 zbędne gry i sytuacja się poprawia.

8-rdzeniowy procesor HiSilicon Kirin 650 z 2-rdzeniowym układem graficznym Mali-T830 MP2, wspieranym przez 2 GB pamięci RAM daje radę w większości sytuacji. Wyzwaniem mogą być jedynie najbardziej zaawansowane graficznie gry, które działają nieco gorzej niż na najdroższych smartfonach.

W czasie typowej, codziennej obsługi smartfon w teście wytrzymywał 1,5-2 dni na jednym ładowaniu, czyli o 50-100% dłużej niż w P8 Lite. Przeciętny „screen-on time” czyli czas włączonego wyświetlacza wynosił wtedy 4,5-5,5 godziny. To naprawdę dobry wynik jak na smartfona klasy średniej.

W praktyce akumulator o pojemności 3000 mAh spisuje się o wiele lepiej niż w przypadku poprzednika (Huawei P8 Lite). Czas ciągłego oglądania filmów był o około 2 godziny dłuższy: 9 godzin i 13 minut, podobnie jak czas przeglądania stron internetowych: ok. 8 godzin. W przypadku czasu rozmów już tak dużej różnicy nie było: ok. 16 godzin.

W skrócie – osoby przesiadające się z P8 Lite na P9 Lite powinny odetchnąć z ulgą, gdyż smartfon pracuje znacznie dłużej na baterii. W opcjach dostępna jest też funkcja oszczędzania baterii.

Pod względem funkcjonalności oprogramowania Huawei P9 Lite wypada bardzo podobnie do jego droższego krewniaka – modelu P9. Mamy tutaj system Android 6.0 z interfejsem EMUI 4.1. Co prawda kilku różnic można się doszukać – mi najbardziej brakowało możliwości zapisu zdjęć w bezstratnym formacie RAW (DNG).

Interfejs prezentuje się całkiem dobrze. Jest atrakcyjny, nowoczesny, przejrzysty i co najważniejsze prosty w obsłudze. Huawei nie zastosował tzw. „app drawera” czyli przycisku wyświetlającego listę wszystkich aplikacji zainstalowanych w pamięci. Programy instalują się bezpośrednio na pulpitach.

Do podstawowego pakietu aplikacji od Google Huawei dokłada jeszcze kilkanaście innych programów:

• menadżer plików
• notatnik, kalkulator
• dyktafon
• radio FM
• latarkę
• lustro
• kompas
• narzędzie do wykonywania kopii zapasowych
• WPS Office
• Facebook
• Twitter
• Todoist
• News Republic
• klienta pocztowego
• aplikację zdrowie
• motywy
• 7 gier (niektóre z nich są demami)

Na szczęście wszystkie gry można bez problemu odinstalować, aby uwolnić trochę miejsca w pamięci.

Wybór motywów graficznych do interfejsu EMUI jest duży. Większość z nich jest darmowa i wygląda świetnie. Pobierzemy je za pomocą aplikacji Motywy.

Huawei P9 Lite to smartfon Dual SIM, więc możemy w nim umieścić dwie, niezależne karty SIM. Są tez dwa tryby przełączania kart: inteligentny (smartfon sam wybiera kartę z której dzwonimy na podstawie analizy wcześniejszych wyborów) oraz prosty (manualne ustawienie karty 1 lub 2).

O skanerze linii papilarnych umieszczonym z tyłu obudowy mogę pisać tylko w superlatywach. Jest jednym z najlepszych spośród wszystkich współczesnych smartfonów. Odczyt jest szybki i w większości przypadków trafny (chyba, że przyłożymy palec bokiem, wtedy raczej się pomyli).

Co ciekawe przykładając palec do czytnika nie tylko odblokujemy smartfona, ale również zrobimy zdjęcie, nagramy film, odbierzemy połączenie telefoniczne lub zatrzymamy alarm/budzik.

Przesunięcie palca w dół spowoduje wysunięcie panelu powiadomień, podwójne dotkniecie wyczyści bieżące powiadomienia, a przesuniecie w górę schowa go. Z kolei przesuwając palec w bok możemy przeglądać zdjęcia w galerii (w podglądzie pełnoekranowym).

Aplikacja o nazwie Menedżer telefonu zainstalowana jest domyślnie w systemie. Dzięki niej wyczyścimy pamięć, sprawdzimy zużycie pakietu internetowego na obu kartach SIM, przejrzymy listę zablokowanych numerów telefonicznych (ochrona przed nękaniem), włączymy tryb oszczędzania baterii, ustawimy dostęp aplikacji do powiadomień, a nawet określimy które aplikacje mogą działać po wyłączeniu wyświetlacza.

Jeśli pod względem oprogramowania Huawei P9 Lite był bardzo podobny do swojego droższego brata Huawei P9, to pod względem możliwości fotograficznych sytuacja wygląda już nieco inaczej.

Cudów oczekiwać nie można. Producent po prostu nie mógł zaoferować takich samych aparatów oraz takich samych funkcji jak w P9, gdyż wtedy nikt nie kupiłby droższego modelu. To chyba zrozumiałe.

W Huawei P9 Lite nie mamy z tyłu podwójnego aparatu (2x 12 Mpx) lecz pojedynczy o rozdzielczości 13 Mpx. Dokładniej rzecz ujmując zdjęcia mają 4160 x 3120 px, czyli 12,98 Mpx.

Zastosowano tu sensor Sony Exmor RS IMX214 w formacie 1/3 cala i dołożono do niego optykę o jasności f/2.0. Układ optyczny nie jest tworzony we współpracy z firmą Leica, tak jak to ma miejsce w droższym modelu.

Mimo tego, że Huawei P9 Lite jest o około połowę tańszy od P9 i z całą pewnością ma skromniejszy aparat, to możemy oczekiwać naprawdę dobrze wyglądających zdjęć. W mocnym oświetleniu (np. słoneczny dzień) jakość zdjęć jest bardziej niż zadowalająca.

Jeśli szukacie smartfona oferującego możliwie jak najlepszą jakość zdjęć w cenie około 1200-1300 zł, to warto zainteresować się właśnie P9 Lite. Zdjęcia są szczegółowe, kolory nasycone, a kontrast dość wysoki. Nawet tryb makro (czyli zdjęcia wykonywane z bardzo bliska) spisuje się bardzo dobrze. Prawidłowa ostrość łapana jest już z około 6 cm.

Autofokus również zasługuje na pochwały. Nie można go co prawda porównywać do topowych smartfonów (np. Galaxy S7), ale na tle innych nowych smartfonów w tej cenie jest bardzo w porządku. Działa relatywnie szybko i jest precyzyjny.

Huawei P9 Lite nie ma optycznej stabilizacji obrazu (jest tylko cyfrowa) i brakuje mu dobrego trybu nocnego. Zdjęcia nocne wyglądają co najwyżej przeciętnie. Smartfon nie potrafi też zapisywać zdjęć w formacie RAW (DNG). Na szczęście znaleźć można przydatny tryb „Profesjonalne zdjęcie” (a także „Profesjonalny film”) z ustawieniami manualnymi.

Przedni aparat też jest dobry. Zdjęcia mają rozdzielczość 3264 x 2448 px, czyli 7,99 Mpx. Jakość w zupełności wystarcza do codziennego „trzaskania” selfików na Snapchacie. ;) Oczywiście jest też opcja wykonania zdjęć w trybie upiększania.

Filmy nagrywane są w maksymalną rozdzielczością Full HD (1920 x 1080 px), zarówno kamerą tylną, jak i przednią. Jakość tylnych jest dobra w tej klasie cenowej, ale niestety daleko jej do najlepszych smartfonów flagowych (np. LG G5, czy Galaxy S7). Obraz nie jest aż tak szczegółowy i przede wszystkim brakuje mu płynności, gdyż filmy nagrywane są w 30, a nie 60 klatkach na sekundę.

Po 2 tygodniach intensywnych testów Huawei P9 Lite przekonał mnie, że jest jednym z najlepszych smartfonów do 1500 zł. Obsługuje dwie karty SIM (Dual SIM), ma bardzo dobry wyświetlacz, dwa dobre aparaty i dopracowany, szybko działający interfejs.

Na czas pracy też nie można narzekać. Typowy „screen-on time” to 4,5-5,5 godziny, a więc znacznie lepiej niż w starszym P8 Lite, a nawet w topowym P9. Smartfon potrafi wytrzymać realnie 1,5-2 dni na jednym ładowaniu, co na tle wielu innych konkurentów jest wynikiem co najmniej dobrym.

Całość umieszczono w poręcznej i dość ładnej obudowie z wbudowanym z tyłu skanerem linii papilarnych. Czytnik ten spisywał się po prostu znakomicie – lepiej niż w wielu droższych smartfonach.

Huawei P9 Lite to wyraźny krok do przodu. Moim zdaniem ma szansę dorównać sukcesowi swojego poprzednika. Cena co prawda wydaje się o jakieś 200 zł za wysoka, ale spokojnie - jeszcze chwila i zacznie tanieć, a wtedy… nie zastanawiać się tylko brać.

• szczegółowy i jasny wyświetlacz Full HD;
• znakomicie działający skaner linii papilarnych;
• dual SIM;
• dobra jakość zdjęć z aparatu tylnego;
• poręczna i smukła obudowa;
• płynne działanie systemu i atrakcyjny interfejs;
• dobra jakość dźwięku z wyjścia słuchawkowego;
• czas pracy dłuższy niż u poprzednika;
   
• brak funkcji USB OTG;
• słaba jakość zdjęć nocnych;