Premiera procesorów Intel Broadwell-E - niebiescy prężą muskuły

Mimo, że Intel już od jakiegoś czasu dominuje na rynku procesorów, to nie rezygnuje z opracowywania jeszcze wydajniejszych konstrukcji - w efekcie "walczy" on sam ze sobą i już od kilku lat każdy nowy król wydajności powstaje w laboratoriach Intela. Tak jest i tym razem, bo na rynku debiutują właśnie układy Broadwell-E, które zastępują już nieco wysłużone modele Haswell-E z najwyższego segmentu wydajnościowego dla desktopów.

Generacja Broadwell-E to kolejny krok w ramach starej strategii Tick-Tock – oznacza to zatem, że nadal mamy do czynienia z mikroarchitekturą Haswell, ale producent zastosował już niższy, 14-nanometrowy proces technologiczny i tranzystory Tri-Gate 3D (zwane też tranzystorami trójbramkowymi). Podobnie było rok temu, gdy na rynku debiutowały układy Brodwell (bez dopisku „E”), lecz w tym przypadku mamy już doczynienia z modelami z segmentu HEDT (High-End Desktop), które zwykle debiutują mniej więcej z opóźnieniem jednej generacji.

Nie obyło się jednak bez udoskonaleń w stosunku do generacji Haswell-E. Producent usprawnił podkręcanie (możliwe jest m.in. podkręcanie każdego rdzenia osobno) oraz zastosował 4-kanałowy kontroler pamięci DDR4, który natywnie obsługuje moduły o częstotliwości 2400 MHz (w modelach Haswell-E było to 2133 MHz).

Najciekawszą nowością jest chyba jednak technologia Turbo Boost Max 3.0, a więc właściwie dodatkowy sterownik, który odpowiada za jeszcze lepszą wydajność w aplikacjach jednowątkowych - pozwala on przypisać do takiej aplikacji szybszy rdzeń, co z kolei powinno przełożyć się na lepsze osiągi.

Rodzina Broadwell-E obejmuje cztery modele – oprócz wersji 6- i 8-rdzeniowych, producent wprowadził jeszcze model Core i7-6950X, a więc pierwszy 10-rdzeniowy procesor dla komputerów stacjonarnych. Nietrudno się domyślić, że to właśnie on obejmuje stanowisko nowego króla wydajności (przynajmniej teoretycznie, ale za jakiś czas spróbujemy to zweryfikować). Co istotne, wszystkie modele charakteryzują się współczynnikiem TDP na poziomie 140 W, więc teoretyczny pobór mocy nie uległ zmianie w stosunku do generacji Haswell-E.

Warto również zwrócić uwagę na kontroler magistrali PCI-Express 3.0 i liczbę dostępnych linii sygnałowych - wszystkie nowe procesory za wyjątkiem modelu Core i7-6800K mają ich 40, więc przy odpowiedniej płycie głównej pozwolą na połączenie nawet czterech kart graficznych GeForce w trybie 4-way SLI (bez konieczności stosowania mostków PLX).

Zgodnie ze starymi praktykami, procesory korzystające z tej samej mikroarchitektury zachowują kompatybilność platformy. Podobnie jest w przypadku modeli Broadwell-E, które można zainstalować na starszych płytach głównych z serii X99 pod procesory Haswell-E. Mimo wszystko praktycznie wszyscy producenci wykorzystali okazję i zaprezentowali też nowe, udoskonalone konstrukcje.

Do naszej redakcji trafił Core i7-6900K, a więc prawie najwydajniejszy przedstawiciel rodziny Broadwell-E. Na kolejnych stronach przyjrzymy mu się trochę dokładniej, a także sprawdzimy jego wydajność w trybie standardowym i po podkręceniu.

Z uwagi na to, że procesor był u nas zaledwie kilka godzin, przeprowadziliśmy tylko kilka wstępnych testów wydajności, więc za jakiś czas postaramy się do niego wrócić.

Core i7-6900K to prawie najwydajniejszy przedstawiciel rodziny Broadwell-E - został on wyposażony w osiem rdzeni z technologią Hyper Threading, które pracują z częstotliwością 3,2 GHz, a w trybie Turbo Boost 2.0 mogą przyspieszyć do 3,7 GHz. Oprócz tego ma on jeszcze 2 MB pamięci podręcznej drugiego poziomu (po 256 KB na każdy rdzeń), 20 MB współdzielonej pamięci podręcznej trzeciego poziomu i 4-kanałowy kontroler pamięci DDR4-2400. Współczynnik TDP oszacowano na 140 W, więc konieczne jest zastosowanie wydajniejszego chłodzenia (zwłaszcza jeżeli mamy w planach podkręcanie).

Widać zatem, że specyfikacja procesora Core i7-6900K jest zbliżona do modelu Core i7-5960X, a więc dotychczasowego lidera wydajności z rodziny Haswell-E. Producent zdecydował się jednak nieco podnieść ceny modeli Broadwell-E, wiec nowy 8-rdzeniowiec jest też trochę droższy od poprzednika.

Do podkręcania procesora wykorzystaliśmy płytę główną ASUS X99-Deluxe II i średniej klasy chłodzenie SilentiumPC Fera 3 HE1224 (obroty wentylatora ustawiliśmy sztywno na maksimum).

Maksymalnie udało nam się "wycisnąć" 4,6 GHz przy napięciu zasilającym 1,4 V - wynik nie był jednak w pełni stabilny, więc musieliśmy obniżyć częstotliwość.

Ostatecznie stabilność uzyskaliśmy dopiero przy 4,4 GHz i 1,35 V, co prawdę mówiąc jest średnim wynikiem (być może wydajniejsze chłodzenie pozwoliłoby uzyskać lepszy rezultat, bo przy mocnym obciążeniu procesor rozgrzewał się do ponad 85 stopni Celsjusza).

• System operacyjny: Windows 8.1 64-bit
• Sterowniki graficzne: Nvidia GeForce 368.22 WHQL
• Dodatkowe sterowniki: Intel Turbo Boost Max Technology 3.0

Test sprawdza wydajność procesora w renderowaniu grafiki 3D w dwóch konfiguracjach - za pomocą wszystkich dostępnych wątków oraz za pomocą jednego wątka.

Core i7-6900K imponuje pod względem wydajności wszystkich wątków, ale jednak mocno odstaje w teście wykorzystującym tylko jeden wątek, gdzie jednak pierwsze skrzypce gra taktowanie.

3DMark to popularny benchmark, który sprawdza wydajność komputera pod kątem wydajności w grach. Niezastąpiony do szybkiego porównania gamingowych możliwości różnych komputerów. Do porównania osiągów wykorzystaliśmy tryb Sky Diver i test fizyki (Physics), który maksymalnie wykorzystuje możliwości procesora do generowania efektów fizycznych.

W teście bazującym na efektach fizycznych, Core i7-6900K uplasował się na pierwszym miejscu, znacznie wyprzedzając nawet mocno podkręcony, ale dysponujący dwukrotnie mniejszą liczbą wątków model Core i7-6700K.

Test polega na wyrenderowaniu filmu przy pomocy programu Sony Vegas Pro 13.

Sony Vegas potrafi wykorzystać dużą liczbę wątków, wiec Core i7-6900K zaoferował dużo lepszy wynik od modelu Core i7-6700K (nawet po mocnym OC).

Test polega na skonwertowaniu materiału wideo przy pomocy kodeka H.265 przy pomocy popularnego oprogramowania HandBrake.

W kolejnym teście znowu mamy do czynienia z dominacją 8-rdzeniowego/16-wątkowego Core i7-6900K, który poradził sobie z konwersją wideo znacznie krócej od wszystkich poprzednio testowanych modeli.

Mieliśmy jedynie kilka godzin na przyjrzenie się procesorowi, więc przeprowadziliśmy tylko kilka wstępnych testów - szczegółową analizę nowych Broadell-E przeprowadzimy już wkrótce.

Niestety, odkąd AMD już nie konkuruje z Intelem w najwyższym segmencie wydajnościowym, to każda kolejna premiera platformy HEDT nie należy do zbyt pasjonujących pojedynków, bo sprowadza się do pokonywania starej generacji układów „niebieskich” przez nową. Tak samo jest w przypadku modeli Broadwell-E, które de facto są kolejnym krokiem w ewolucji producenta i – jak można było wywróżyć ze szklanej kuli - oferują jeszcze lepsze możliwości od modeli Haswell-E.

Nowe procesory zostały wykonane w niższym procesie technologicznym i wprowadzają kilka udoskonaleń (m.in. funkcję Turbo Boost Max 3.0), a przy tym są kompatybilne ze starymi płytami głównymi z podstawką LGA 2011-3 i chipsetem X99 – cecha ta powinna zainteresować zwłaszcza tych klientów, którzy planują wymianę starych modeli Haswell-E.

Warto jednak podkreślić, że platforma X99 to propozycja dla wąskiego grona najbardziej wymagających klientów, więc jej cena jest odpowiednio wysoka (żeby nie mówić zaporowa). Dla większości klientów znacznie lepszym wyborem są modele Skylake, które co prawda oferują znacznie gorsze możliwości, ale w codziennych zastosowaniach nie powinniśmy tego odczuć, natomiast koszt całej platformy jest dużo niższy.

Procesory Intel Broadwell-E to nowi liderzy wydajności - nie ma ku temu najmniejszych wątpliwości

Najciekawszym punktem dzisiejszej premiery jest model Core i7-6950X, a więc pierwszy 10-rdzeniowy/20-wątkowy procesor dla komputerów stacjonarnych. Co prawda już wcześniej w ofercie producenta były dostępne 10-, 12-, 14-, 16-, a nawet 18-rdzeniowe procesory pod gniazdo LGA 2011-3, ale były to na ogół niżej taktowane modele z rodziny Xeon (w dodatku bez możliwości podkręcania). 10-rdzeniowy Core i7 ma jednak swoją cenę – producent wycenił go na bagatela 1723 dolary, jednocześnie ustanawiając nowy segment cenowy dla topowego procesora z segmentu desktopowego (jest to cena orientacyjna przy zamówieniu 1000 sztuk, więc w naszym kraju powinniśmy się spodziewać około 8700 złotych).

Mniej wymagający mogą zdecydować się na modele 6-rdzeniowe/12-wątkowe lub 8-rdzeniowy/16-wątkowy. Szkoda tylko, że także i tutaj producent zdecydował się nieco podnieść dotychczas obowiązujący cennik - Core i7-6800K kosztuje 434 dolary, Core i7-6850K 617 dolarów, a Core i7-6900K 1089 dolarów (ich odpowiedniki z rodziny Haswell-E kosztowały odpowiednio 389, 583 i 999 dolarów).

Czy to już oznaki monopolu? Trudno odpowiedzieć na to pytanie. Jedyna nadzieja w powrocie konkurencji w najwyższym segmencie wydajnościowym, a właśnie do takiego segmentu mają zaliczać się procesory AMD Zen (ich premiera ma nadejść pod koniec tego roku). Czy pokonają modele Broadwell-E? Prawdę mówiąc raczej byśmy się tego nie spodziewali, niemniej jednak ich premiera może wywołać jeszcze większą walkę o klienta i spadek cen.

• świetna wydajność (8 rdzeni/16 wątków robi swoje)
• możliwość dodatkowego podkręcenia
• kompatybilny ze starszymi płytami głównymi
• pozwala na obsługę 4-way SLI


• wymaga wydajnego chłodzenia
• droższy od Core i7-5960X
• wysoki koszt całej platformy