Księżyc potrzebuje własnej strefy czasowej. ESA jest nieugięta

Poza misjami Apollo człowiek nie miał okazji przebywać na powierzchni Księżyca.  Mimo to lądowniki oraz sondy, a przede wszystkim kontrolujące je systemy nawigacyjne, potrzebują jednoznacznego określenia czasu. Na Ziemi okręty i samoloty radzą sobie z różnicami stref czasowych stosując czas pokładowy. W przypadku podróży kosmicznych odległości i prędkość, z jaką muszą być one pokonywane, poważnie dyskredytują użyteczność tego rozwiązania.

Obecnie misje kosmiczne, także te księżycowe, są opisywane i zarządzane zgodnie ze strefą czasową kraju, do którego należy statek kosmiczny. Ta zasada przestaje być jednak wygodna. Sprawdziła się w przypadku Artemis 1, ale na jej etapie nie było mowy o lądowaniu na Księżycu. W przyszłości na srebrnym globie ma powstać regularna stacja badawcza, której funkcjonowanie będzie większym wyzwaniem, niż Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

Międzynarodowe misje kosmiczne oraz te przeprowadzane przez kraje o terytoriach obejmujących kilka stref czasowych, zazwyczaj stosują czas odpowiedni dla miejsca startu. W przypadku ISS takie rozwiązanie nie było możliwe. Elementy do budowy stacji opuszczały Ziemię z różnych stanowisk startowych. Ostatecznie funkcjonuje ona zgodnie z czasem uniwersalnym (UTC) i jest to efekt konsensusu, którego wymagała komunikacja pomiędzy  amerykańską, kanadyjską, europejską, japońską i rosyjską obsługą naziemną.

Według urzędników ESA eksploracja srebrnego wymaga określenia i zaakceptowania na całym świecie księżycowej strefy czasowej. Ma ona ułatwić funkcjonowanie wszystkim zainteresowanym obecnością na Księżycu i wyznaczyć zasady dla dalszej ekspansji.

Pomysł ESA należy obecnie traktować jako propozycję, nad którą zastanawiać się będą organizacje kosmiczne na całym świecie. Jednoznacznego stanowiska nie należy spodziewać się też w błyskawicznym tempie. Ustanowienie stref lub strefy czasowej dla Księżyca metodą kopiuj i wklej względem tych stosowanych na Ziemi może bowiem okazać się wyjątkowo niepraktyczne. Powodów jest co najmniej kilka:

• ziemski zegar na powierzchni Księżyca działa szybciej (zyskuje aż 56 mikrosekund po 24 godzinach ziemskiej doby)
• Księżyc charakteryzuje specyficzne nachylenie względem tarczy słonecznej (posługiwanie się pojęciem doby słonecznej może okazać się nieadekwatne)
• Księżyc krąży wokół Słońca obiegając Ziemię, ale porusza się po orbicie, która nie jest idealnie geosynchroniczna (proporcjonalne określanie doby na podstawie ziemskiej miary może być mylące)

Problemem będzie więc nie tylko ustalenie strefy czasowej. Księżyc może potrzebować też swojej osobnej miary czasu. Szczególnie, że naukowcy nie są pewni komu te ustalenia mają służyć w pierwszej kolejności. Oprócz ziemskiej orientacji w czasie, za kilka lat istotne mogą się stać potrzeby astronautów przebywających na powierzchni Księżyca oraz w porcie Gateway.

Źródło: Associated Press