LG 24MK400H-B - tani monitor do gier

Wiele osób, które od czasu do czasu kupują sprzęt dla graczy jest świadoma tego, że bywa on wyceniony wyżej niż sugerowałaby jego specyfikacja. Na szczęście w przypadku panelu LG 24MK400H-B tak nie jest. Kosztuje on około 500 zł i stanowi atrakcyjną propozycję, dla osób, które w niskim budżecie chcą kupić całkiem dobry wyświetlacz do gier. Jeśli więc szukasz taniego monitora do 500 zł lub wydałeś fortunę na dobrą kartę graficzną, procesor i pamięć, ale dopiero na końcu przypomniało Ci się, że do grania potrzebny jest jakiś wyświetlacz, to zapraszam do recenzji!

Pod tym względem nie znajdziemy tutaj żadnych "wodotrysków". LG 24MK400H-B to prosta konstrukcja, która nie przykuwa uwagi, ale też nie razi żadnymi poważnymi zaniedbaniami. Kupując monitor za 500 zł musimy mieć świadomość tego, że dostajemy urządzenie efektywne, a nie efektowne. Tak właśnie jest w tym przypadku. 

Obudowa w stu procentach wykonana jest z tworzywa sztucznego w kolorze czarnym, z twardą, matową powierzchnią, która jest odporna na typowe zarysowania. Ocierające o nią przewody lub zwykłe przecieranie ściereczką nie pozostawiają na niej żadnych śladów (w przeciwieństwie do niektórych monitorów z błyszczącego plastiku).

Sam wyświetlacz Full HD LCD TN o krótkim czasie reakcji 1 ms też ma warstwę przeciwodblaskową. Zaleta jest oczywista - mniej refleksów oznacza wyższy komfort grania, oglądania filmów i pracy w jasnym pomieszczeniu.

Warto zaznaczyć, że powierzchnia wyświetlacza jest lekko cofnięta w stosunku do ramki. Ma to wpływ na estetykę, ale nie na wartość użytkową. Ramki niewystające poza płaszczyznę panelu wyglądają nowocześniej, ale... za 500 zł to naprawdę nie jest najważniejsza kwestia. Ich szerokość waha się od około 16 do 19 mm.

Również podstawka wraz z nóżką są plastikowe. Pod spodem umieszczono cztery małe, ale miękkie podkładki przeciwpoślizgowe, które spełniają bardzo dobrze swoje zadanie.

Ergonomia to nie jest najmocniejsza strona LG 24MK400H-B. Naturalnie wśród monitorów za 500 zł trudno jest znaleźć takie, które będą oferowały wszystko - dobry obraz, mnóstwo złączy i jeszcze pełną ergonomię. W tej klasie cenowej zawsze będzie czegoś brakowało.

Monitor można tylko pochylać w pionie i to w zasadzie wszystko. Wyświetlacz nie obraca się (chyba, że razem z podstawką), nie można regulować jego wysokości, ani wykonać tak zwanego pivotu (obrotu z orientacji poziomej do pionowej).

Zaletą jest zastosowanie z tyłu czterech otworów montażowych systemu VESA 75x75 mm.

Złącza obrazu są dwa - najważniejsze, cyfrowe HDMI oraz analogowy D-sub. To podstawa w tańszych monitorach. Większości osób wystarcza samo HDMI, bo w obecnych czasach jest najbardziej uniwersalne. Do tego LG dokłada jeszcze wyjście słuchawkowe, szkoda tylko, że umieszczone z tyłu, a nie na krawędzi bocznej lub dolnej.

Sterowanie ustawieniami monitora umieszczono centralnie pod dolną ramką. Ma postać pojedynczego trzyosiowego "dżojstika". Ruch w boki wyreguluje głośność, wciśnięcie wyświetli menu wstępne, a ruch w pionie standardowo nie daje żadnej użytecznej funkcji. Na szczęście można to zmienić pobierając ze strony producenta (lub instalując z dołączonej płyty) program On Screen Control. Wtedy mamy bardzo wygodny dostęp do ustawień - wybieramy je po prostu myszką.

Po wciśnięciu i wejściu w menu wstępne możemy wykonać kolejne ruchy. W górę - wyłączanie monitora, w lewo - źródło obrazu, w dół profile obrazu, a w prawo ustawienia szczegółowe.

Dopiero w menu szczegółowym znajdziemy pełną listę dostępnych opcji. Większosć z nich jest klasyczna (jasność, kontrast, kolory itp.), ale znajdzie się też kilka nietypowych, takich jak np. oddzielna kontrola czerni, w której możemy np. rozjaśnić tylko miejsca ciemne i uzyskać w ten sposób coś na kształt delikatnego efektu HDR. Bywa to przydatne w niektórych grach - będziemy w stanie lepiej dostrzec detale w cieniu, a przy tym miejsca jasne nie będą nas oślepiać.

Ciekawostką jest opcja Super Resolution+, w której możemy zwiększyć czytelność obrazu, ale nie ma ona nic wspólnego z realnym zwiększaniem rozdzielczości. Efekt osiągany jest przez włączenie kolejnych poziomów wyostrzania obrazu.

Kolejną rzeczą, która może się przydać jest opcja Crosshair, czyli możliwość nałożenia na centralny punkt wyświetlacza celownika (krzyżyka lub kropki). Dzięki temu możemy np., wyłączyć celownik w grze i używać zawsze tego samego "wbudowanego" w monitor.

Testy monitora wykonałem za pomocą X-Rite i1 Display Pro. Skorzystałem z firmowego oprogramowania i1Profiler oraz aplikacji DisplayCAL. Procedura obejmuje pomiar najważniejszych parametrów monitora (najpierw w ustawieniach fabrycznych, a następnie przy optymalnych ustawieniach). Mierzone parametry to:

• Jasność i kontrast
• Gamut (odwzorowanie palety barw sRGB wyrażone w procentach) - im więcej tym lepiej
• Temperatura barwowa (optymalna to 6500K - wartość niższa oznacza cieplejszy obraz (przewaga czerwieni), podczas gdy wyższa oznacza chłodniejszy obraz (większa składowa barwy niebieskiej)
• Delta E - jakość odwzorowania kolorów (im niższy wynik tym lepiej, punkt odniesienia to 3)

• Jasność bieli: 265 cd/m2
• Temperatura: 6654K
• Kontrast: 936:1
• Jasność czerni: 0.283 cd/m2
• Delta E: 1,90

Po przywróceniu ustawień fabrycznych jasność ustawiona jest na 100 (maksymalną wartość), a kontrast na 70. Kolorymetr pokazał wartość luminacji na poziomie 265 cd/m2, a po podwyższeniu kontrastu do maksimum, zwiększyła się ona do 271 cd/m2. Są to wartości wyższe deklarowanych 250 cd/m2 (czyli pozytywnie). Jakość, czyli głębia czerni okazała się być wystarczająca (0,83 cd/m2). Kontrast był trochę niższy od deklarowanego: 936:1.

Monitor pokrywa:

• 90,9% palety sRGB, przy objętości 104,1%
• 66,5% palety Adobe RGB, przy objętości 71,7%
• 73,0% palety DCI P3, przy objętości 73,7%

Są to wartości dobre jak na niedrogi monitor z wyświetlaczem LCD typu TN.

Przyjmuje się że optymalny poziom luminancji w warunkach domowych to 120 cd/m2, a za najlepszą temperaturą barwową uznawana jest wartość 6500K. Dzięki możliwości zmiany ustawień poszczególnych składowych kolorów (RGB) można bez problemu dostroić monitor do tych wartości.

Przy kontraście 70 i jasności 33, poszczególne kolory należy ustawić w taki sposób:

• R = 49
• G = 50
• B = 46

Oto uzyskane wyniki:

• Jasność bieli: 120 cd/m2
• Temperatura: około 6500K
• Kontrast: 882:1
• Jasność czerni: 0.136 cd/m2
• Delta E: 1,89

Zmierzony kontrast obniżył się do 882:1, ale w tej klasie monitorów to wartość wciąż niezła. Można spróbować powalczyć z tym zwiększając poziom kontrastu w menu monitora z 70 np. do 75, czy nawet 80 - jakość kolorów wciąż będzie dość dobra. Wskaźnik Delta E wyniósł 1,89 pkt, czyli był niemal identyczny jak przy wartościach domyślnych i znacznie wyższej jasności. 

Poprawie uległa jasność czerni - z około 280 cd/m2 do około 140 cd/m2. To różnica widoczna gołym okiem np wtedy gdy gramy w nocy, w ciemnym pokoju.

W monitorze fabrycznie zaprogramowano też kilka innych trybów obrazu. Ważną informacją będzie to, że dostosowują się one do wybranego przez użytkownika poziomu jasności.

Jest to przydatne w niektórych sytuacjach - np. wieczorem zmiana trybu ustawień ręcznych na inny nie spowoduje skoku do jasności maksymalnej i chwilowego oślepienia użytkownika.

• Gra - 6900K, 240 cd/m2 (jeśli ręcznie ustawiliśmy jasność na maksymalną / 110 cd/m2 przy jasności ustawionej na optymalną (patrz wyżej)
• Czytelnik - 5000 K, 80 / 80 cd/m2
• Zdjęcie - 6900 K, 240 / 110 cd/m2
• Kino - 6800 K, 260 / 117 cd/m2
• Daltonizm - 6900 K, 240 / 110 cd/m2

Z powyższych trybów Czytelnik faktycznie daje najprzyjemniejszy, ciepły obraz i nadaje się do dłuższego czytania np. stron internetowych lub do pracy. Tryb Kino zapewnia minimalne wyostrzanie obrazu. Kolejne tryby Zdjęcie i Gra wyostrzają obraz mocno (ale w tych sytuacjach to bywa przydatne), natomiast Daltonizm - jak można się domyślić zmienia kolory na przyjazne osobom z daltonizmem.

Poziomy luminacji

• 0% - 40 cd/m2
• 20% - 90 cd/m2
• 40% - 140 cd/m2
• 60% - 185 cd/m2
• 80% - 230 cd/m2
• 100% - 270 cd/m2

Przy jasności ustawionej na minimum da się bez żadnego problemu pracować i grać w ciemnym pomieszczeniu (obraz jest nawet trochę za jasny, ale w razie potrzeby można zmniejszyć kontrast). Przy 33% (i kontraście 70%) uzyskujemy jasność optymalną do pracy w ciągu dnia (120 cd/m2), a przy wartości maksymalnej możemy wygodnie korzystać z monitora nawet w jasnym pomieszczeniu (ale nie w bezpośrednim nasłonecznieniu - trochę jednak brakuje).

Klasycznie w centrum monitora jest najjaśniej, ale na krawędziach też jest całkiem dobrze jak na monitor za około 500 zł.  W lewym górnym rogu luminacja zmniejsza się tylko o 2%, a w prawym dolnym maksymalnie o 8%. Słowem: jest naprawdę nieźle.

LG 24MK400H-B to dość tani monitor przeznaczony do grania i typowej obsługi komputera (domowej i biurowej). W praktyce więc znacznie większe znaczenie ma czas reakcji i jakość kolorów, niż kąty widzenia. W końcu raczej nie będziemy na takim sprzęcie wykonywać prac graficznych i innych profesjonalnych zadań.

Mamy tutaj prostą matrycę TN, więc kąty widzenia nie będą tak dobre jak np. na panelach IPS czy MVA. Patrząc na wprost i pod lekkim kątem do około 20 stopni w dowolną stronę jest dobrze. Większe odchylenie w poziomie zaczyna już powodować zmian kolorów na cieplejsze, a w pionie powoduje zmiany jasności i kontrastu. Jest to standardowe zjawisko właściwie we wszystkich matrycach LCD TN.

Nominalny czas reakcji monitora według specyfikacji technicznej wynosi 4 ms (Gray-to-gray). Do przetestowania monitora pod tym kątem użyłem programu Pixel Persistence Analyzer i testu Streaky Pictures.

Pierwsze, minimalne symptomy smużenia były widoczne już przy poziomie 4, ale absolutnie nie przeszkadzały one w odbiorze grafiki. Dopiero powyżej poziomu 8 obraz zaczynał się mocniej rozmywać. Oznacza to, że monitor oferuje średni (przeciętny) czas odświeżania. Czy ma to duże przełożenie na gry? W pewnym stopniu tak, ale realne granie i tak było przyjemne.

W dodatku czas reakcji można lekko poprawić wchodząc w Menu - Obraz - Regulacja Gra - Czas odpowiedzi.

Pracując z optymalną jasnością (120 cd/m2) monitor LG 24MK400H-B zużywa zaledwie 13,4 W energii elektrycznej. To bardzo dobra wiadomość, bo nie dość, że panel jest tani w zakupie, to również tani w utrzymaniu. Przy maksymalnej jasności zużycie energii podskoczyło do 23,2 W, ale to wciąż niewiele. W trybie czuwania pobór spadał do ułamka wata (około 0,2 W).

Porównanie monitorów pod względem poboru energii

LG 24MK400H-B jest tanim, ale przy tym całkiem dobrym monitorem. Teoretycznie jest on kierowany do graczy, ale w praktyce jest to monitor do użytku ogólnego. W pełni uniwersalny, nadający się również do pracy biurowej i oglądania filmów. Owszem, oferuje matrycę LCD TN, ale dzięki temu otrzymujemy szybki czas reakcji, co jest ważne w dynamicznych grach. Ma HDMI oraz D-sub, a także wyjście słuchawkowe. Jego stylistyka jest prosta, ale wykonany jest z matowych, odpornych na zarysowania materiałów, redukujących odblaski. Największą wadą jest brak możliwości regulacji wysokości oraz obrotu w poziomie. Za 500 zł - warto.

• krótki czas reakcji 1 ms (ważna zaleta w grach)
• niska cena
• dobra ogólna jakość obrazu
• niskie zużycie energii
• łatwe sterowanie menu OSD
• przewód HDMI w komplecie
• wejście HDMI i D-sub oraz wyjście słuchawkowe
   
• brak regulacji wysokości i obrotu
• brak bezpośredniego dostępu do zmiany ustawień obrazu (trzeba wchodzić w menu)