Mobilne starcie: HTC HD2 vs Samsung Omnia II 

Wprowadzone w 2009 roku do sprzedaży smartphone'y wyprodukowane przez dwóch gigantów rynku cieszą się od początku rozgłosem, wzbudzają emocje i gorące dyskusje na forach internetowych. Kiedy tylko padnie pytanie "który z tych telefonów jest lepszy?", można mieć pewność, że pojawią się zwolennicy i przeciwnicy HD2 i Omnii II, przedstawią swoje za i przeciw, wskażą tzw. jedyny słuszny zakup.

Jednak wybór wcale nie jest prosty, ponieważ pomimo wielu podobieństw urządzenia te różnią się znacznie od siebie i mają swoje cechy szczególne. Jak zawsze liczą się przede wszystkim konkretne preferencje przyszłego użytkownika.

Zarówno HD2, jak i Omnia II, zdążyły już nieco potanieć. W cenie tych urządzeń nie ma już tak nielubianego „podatku od nowości”, który rozsądnych użytkowników powstrzymuje przed zakupem tuż po premierze w sklepach. Obydwa telefony zostały też gruntownie przetestowane i opisane przez liczne strony internetowe zajmujące się tematyką mobilną, jednak nawet po przeczytaniu dziesięciu testów trudno jest znaleźć odpowiedź na podstawowe pytanie: jaki telefon będzie dla mnie lepszy?

Postanowiliśmy porównać HD2 i Omnię II bezpośrednio ze sobą, zestawiając je w pojedynku. Sprawdziliśmy ich najważniejsze cechy, uwzględniając przy tym specyfikę polskiego rynku.

Zaczynamy od wizyty na polskich stronach producentów, szukając specyfikacji technicznych HD2 i Omnii, aby wstępnie porównać ich parametry, możliwości i funkcje.

• strona producenta HTC HD2
• strona producenta Samsung Omnia II

Informacje o sprzęcie i oprogramowaniu HTC HD2

Jakie wnioski możemy wysnuć z porównania specyfikacji urządzeń? Wydaje się, że HD2 jest górą ze względu na nowocześniejsze, bardziej wydajne główne podzespoły – szybszy procesor, więcej pamięci RAM, większy ekran wykonany w technologii pojemnościowej.

Ważniejsze cechy wspólne to system operacyjny WM 6.5, rozdzielczość ekranu (480 x 800 pikseli, czyli WVGA), szybkie protokoły transmisji danych, aparat o takiej samej liczbie pikseli, gniazdko słuchawkowe jack 3.5 mm, zestaw czujników.

Po stronie plusów Omnii II odnotowujemy ekran wykonany w nowoczesnej technologii AMOLED, dłuższy czas pracy na baterii (według producenta), wyjście TV oraz mniejsze wymiary i wagę.

Skoro to pojedynek, wypada ogłosić wynik pierwszej rundy – ze względu na bardziej przyszłościowe, mocniejsze podzespoły wygrywa HD2.

Po pierwszej, teoretycznej rundzie pora na praktykę – opis budowy i porównanie funkcjonalności konkurujących ze sobą urządzeń.

Zarówno HD2 jak i O2 to duże, płaskie smartphone'y, pozbawione klawiatur i nastawione na obsługę dotykową ze wspomaganiem kilkoma przyciskami. Wydaje się, że taka minimalizacja ilości fizycznych przycisków i zastąpienie ich dotykowymi to przyszłościowy trend, ale nie zawsze jest to szybkie i wygodne rozwiązanie.

Wracając do pojedynku: zobaczmy na początek zdjęcia, abyśmy mogli dokładniej poznać budowę telefonów oraz rozmieszczenie przycisków i gniazd.

HD2 ma pod ekranem pięć przycisków, Omnia tylko trzy, jednak z racji swojej wielkości są o wiele łatwiejsze do wyczucia palcami, a co za tym idzie – do posługiwania się nimi bezwzrokowo. W HD2, oprócz tradycyjnych przycisków odbierania i rozłączania rozmowy, mamy jeszcze Home, Start oraz Wstecz. Przytrzymanie „czerwonej słuchawki” powoduje uśpienie urządzenia lub jego wyłączenie.

Niewątpliwym plusem HD2 jest diodka sygnalizacyjna, umieszczona nad ekranem, obok głośniczka telefonu. Nie wiem z jakiego powodu Samsung nie wyposażył Omnii w to powszechnie stosowane, sprawdzone rozwiązanie.

W Omnii środkowy przycisk wywołuje Menu Start, a jego dłuższe przytrzymanie managera zadań, w którym można się przełączać pomiędzy uruchomionymi programami a także je zamykać.

Boczne ścianki HD2 to tylko jeden przycisk typu „kołyska” , służący do regulacji siły głosu

Omnia II ma znacznie więcej przycisków bocznych. Z prawej strony umieszczono przycisk usypiania i blokady ekranu, poniżej dwa połączone przyciski: Wstecz oraz włączający aparat fotograficzny i ustawiający ostrość. Ponadto dłuższe przytrzymanie przycisku Wstecz wywołuje trójwymiarowe Menu multimedialne

Z lewej strony Omnia ma kołyskowy przycisk regulacji głośności, obok którego widać otworek na smycz

Obydwa smartphone'y mają umieszczone obok siebie gniazdka microUSB oraz słuchawkowe jack 3.5mm. Różnica jest taka, że u Omnii gniazdka te są na górze, a w HD2 na dole urządzenia

Kolejne podobieństwa – aparaty fotograficzne o rozdzielczości 5 mpix wspomagane podwójnymi diodami LED

Różnice w umieszczeniu głośniczka systemowego – w Omnii na dole, w HD2 na górze urządzenia

Oceniając budowę, wynikającą z niej funkcjonalność i wygodę obsługi, skłaniam się do przyznania wygranej Omnii. Większe przyciski pod ekranem pozwalają pewniej i w każdych warunkach odebrać rozmowę, rozłączyć się, wywołać Menu Start i managera programów. Dobrze rozmieszczone przyciski boczne dopełniają zestaw, nie do przecenienia jest też osobny przycisk włączający aparat fotograficzny. Ponadto Omnia jest lżejsza, mniejsza, lepiej leży w dłoni, bo HD2, choć szczupły i smukły, to dla osób mających średnie lub małe dłonie może być jednak za szeroki.

Starcie numer trzy będzie krótkie, ale treściwe – ocena jakości wykonania. Zaczniemy od HD2, szukając jego słabszych punktów. Szukamy, szukamy... i trudno w zasadzie do czegokolwiek się przyczepić. HD2 imponuje solidnością montażu i jakością użytych materiałów. Klapka chroniąca baterię jest metalowa, co gwarantuje, że nie pęknie w czasie zmiany karty SIM. Tył urządzenia nad i pod baterią to miły w dotyku, jakby nagumowany plastik, który nie powoduje ślizgania się rąk. Ekran – największy chyba plus – pokrywa niesłychanie twarda, odporna na zarysowania szyba. Możemy spokojnie zrezygnować z zabezpieczania go folią i nosić smartphone'a w kieszeni.

Jeśli chodzi o słabe punkty HD2, to są to przyciski pod ekranem. Cały panel lekko się rusza na boki, przyciski są słabo wyczuwalne palcami i nie są niestety podświetlone. Drugim minusem jest wystająca obudowa aparatu fotograficznego, wykonana z metalu o ostrych krawędziach. Łatwo nią coś zarysować, na przykład lakier na biurku.

Jednak Omnia II ma więcej wad – trzymając tego smartphone'a w ręce nie mamy wrażenia obcowania z czymś ekskluzywnym. To po prostu elektronika użytkowa. Plastik tylnej powierzchni to jedna, wielka pokrywa, cienka i wyginająca się przy zdejmowaniu. Czasem potrafi też zatrzeszczeć pod naciskiem palców, a dodatkowo powierzchnia jest polakierowana, gładka i błyszcząca. Wygląda to ładnie, ale po kilku minutach użytkowania pojawiają się smugi i odciski palców. Ponadto okazuje się, że przy lekko spoconych dłoniach chwyt nie jest tak miły i pewny, jak w przypadku HD2.

Ekran Omnii wykonany w technologii opornościowej jest stosunkowo mało odporny na zarysowania. Konieczna wydaje się dodatkowa ochrona w postaci folii – dobrej folii, aby nie pogorszyły się właściwości dotykowe ekranu i jakość obrazu. Przyciski zostały rozmieszczone nieco inaczej i lepiej niż w HD2. Posługiwanie się nimi jest bardziej intuicyjne, do jakości wykonania nie można mieć zastrzeżeń, a pracują dokładnie tak, jak powinny – lekko, ale z wyczuwalnym skokiem.

Podsumowanie rundy trzeciej będzie korzystne dla HD2, ponieważ ważniejsza wydaje mi się solidna budowa urządzenia przenośnego, które narażone jest na uszkodzenia mechaniczne. Jednak Omnia nie pozostaje daleko w tyle. Oszczędności poczynione na materiałach nie są rażące, jakość wykonania jest dobra, a przyciski bardziej funkcjonalne niż u konkurenta.

Powoli wkraczamy do decydującej fazy pojedynku. Następne rundy rozstrzygną o zwycięstwie. Starcie czwarte jest  ważne, bo to właśnie dobrze zaprojektowany interfejs użytkownika decyduje w dużej mierze o wygodzie obsługi, a dodatkowe oprogramowanie może poważnie zwiększyć funkcjonalność telefonu. Czym więc mogą się pochwalić smartphone'y HTC i Samsunga?

Zainstalowany system operacyjny to dobrze znany Windows Mobile Pro w wersji 6.5, którego cech nie będę tutaj opisywać. Skoncentruję się na autorskich nakładkach HTC i Samsunga, czyli Sense UI oraz Touch Wiz 2.0. Jednak nie sposób nie wspomnieć o perspektywach rozwoju - pojemnościowy ekran HD2 daje nadzieję na możliwość zainstalowania w przyszłości nowej wersji Windows Mobile 7.

Przegląd zacznijmy od kilku zrzutów ekranowych, obrazujących stronę graficzną interfejsów HD2 i Omnii.

Ekran Home HTC HD2 jest znany i lubiany na całym świecie. Szybki dostęp do wielu często używanych funkcji, kontrola parametrów pracy urządzenia, możliwość umieszczenia własnych skrótów, a przede wszystkim łatwość konfiguracji i dostosowania do własnych preferencji czynią z Sense UI świetny interfejs użytkownika

Przesuwając ekrany w bok przechodzimy do najważniejszych modułów systemu, takich jak zakładka pogody, e-maile, wiadomości tekstowe, kalendarz, muzyka czy też prezentowane powyżej ekrany Internet i Album

Samsung w swoim Touch Wiz 2.0 zastosował nakładkę zwaną WidgetPlus – na trzech pulpitach użytkownik może oprócz skrótów do aplikacji umieszczać widgety będące czymś więcej, niż tylko ikonami skrótów. Widget umożliwia sterowanie przypisaną mu funkcją, np. odtwarzaczem muzyki. Prezentuje też pogodę lub pracujący dyktafon. Ładna, multimedialna kostka Samsunga wywoływana dedykowanym przyciskiem może też być wygodnym sposobem dostępu do wielu funkcji Omnii II.

Przykładowe zakładki ustawień HD2

Przykładowe zakładki ustawień Omnii II

O ile podstawowe ekrany Sense i WidgetPlus są zbliżone pod względem funkcjonalności, to rozwiązanie dostępu do licznych opcji systemowych i ustawień jest u Samsunga bardziej przejrzyste, łatwiejsze do opanowania. Nawigowanie po systemie jest tak rozwiązane, że nie sposób się zgubić, a po kilku chwilach zabawy użytkownik zapamiętuje najczęściej zmieniane opcje i szybko do nich dociera.

Wygląd Menu Start w HTC HD2 i Omnii II – estetyczne, wyraźnie opisane ikony ułożone w „plaster miodu” to znak rozpoznawczy WM 6.5

Dialery ekranowe obydwu producentów są w zasadzie do siebie podobne, łatwe w obsłudze, umożliwiające szybki dostęp do historii rozmów i książki telefonicznej

Klawiatury ekranowe HD2 – pionowa i pozioma

Klawiatury ekranowe Omnii II – pionowa i pozioma

Wydawałoby się, że większy o 0,6 cala ekran HD2 pozwoli na bezproblemowe pokonanie Omnii w dziedzinie wprowadzania tekstu – ale tak nie jest. Klawiatury ekranowe Samsunga są moim zdaniem lepsze. Pisze się na nich szybciej i popełnia o wiele mniej pomyłek. Nie muszę chyba podkreślać, jaka to ważna sprawa dla smartphone'ów pozbawionych klawiatury sprzętowej.

Czy Sense jest lepsze niż Touch Wiz? Trudno ocenić, myślę że to raczej kwestia przyzwyczajenia i opanowania kompleksowej obsługi danego modelu. Dopiero w połączeniu ze sprzętowymi przyciskami, po zapamiętaniu najwygodniejszych sposobów wywoływania określonych funkcji można oceniać kompleksowo interfejs użytkownika. Obydwa interfejsy pokrywają windosowskie opcje niemal w 100 proc., bardzo rzadko widać jakiś standardowy ekran czy element.

Każdy producent stara się dodać do systemu jakieś własne aplikacje, które przeważnie okazują się przydatne i chętnie używane przez użytkowników. Tak jest przykładowo u HTC z fotoalbumem, odtwarzaczem muzycznym czy kalendarzem – niewielu użytkowników instaluje inne, zastępcze aplikacje. Ponadto w HD2 znajdziemy m.in. dobry czytnik wizytówek WordCard, klienta Facebooka i ciekawą grę Teeter.

Firma Samsung poszła jednak jeszcze dalej, oferując wraz z Omnią II pakiecik dopracowanego oprogramowania. Poza standardowym albumem, odtwarzaczem czy kalendarzem mamy jeszcze Dyktafon, przystosowany do obsługi palcem manager plików (o nazwie Moje Pliki), odtwarzacz strumieniowy (YouTube i podobne) oraz QIK do nadawania strumieniowego, czy też edytor wideo. Mało tego, jest jeszcze aplikacja do identyfikacji piosenek Midomi, czytnik RSS, świetny Czytnik Wizytówek, a także aplikacja Connected Home służąca do transmisji obrazu (standard DLNA) z telefonu na przystosowany telewizor.

Jeśli ktoś chce (a prawie wszyscy chcą) instalować na swoim telefonie dodatkowe oprogramowanie, zawsze pozostaje kwestia kompatybilności z urządzeniem. HTC przez lata zdobyło ugruntowaną pozycję na rynku PDA, więc każdy producent oprogramowania dba, aby jego programy dobrze pracowały na urządzeniach HTC. Nie bez znaczenia jest też potężne wsparcie niezależnych programistów, skupionych na forach internetowych.

Samsung to właściwie „świeżak” na tym polu i niektóre programy mogą sprawiać problemy na Omnii. Co więcej, nie chodzi wyłącznie o programy użytkowe, lecz gry – zarówno te robione na PDA, jak i konwersje czy emulowane z konsol. Jednak sytuacja ciągle się poprawia i modyfikowane przez entuzjastów sterowniki są coraz lepsze, więc jest nadzieja, że użytkownikom Omnii II nie zabraknie nowych, ciekawych propozycji w dziedzinie rozrywki.

Podsumowując ogólne omówienie nakładek systemowych i oprogramowania uznaję, że ta runda kończy się remisem. Za HD2 przemawia dopracowana, wygodna nakładka Sense, natomiast Omnia ma lepsze klawiatury ekranowe oraz dodaje świetne, bogate oprogramowanie.

Po poprzedniej, obszernej i zakończonej remisem rundzie dochodzimy do połowy pojedynku. Przed nami bardzo ważne starcie: jak wypadnie porównanie ekranów HD2 i Omnii II?

Parametry ekranu od samego początku zwracały uwagę zainteresowanych głównie na HD2. Przekątna 4,3 cala to w końcu nie byle co - HTC zostawiło konkurencję daleko z tyłu i jedynie Toshiba TG01 ma zbliżoną wielkość ekranu (4.1’’). W dodatku ekran wykonany został w technologii pojemnościowej, czyli umożliwiającej multidotyk.

Wydawałoby się, że Omnia ze swoim 3.7-calowym ekranem opornościowym jest w tym starciu na straconej pozycji, gdyby nie drobny fakt: AMOLED. Ta technologia dopracowana przez Samsunga pozwala na uzyskanie o wiele lepszej jakości obrazu, niż stosowana do tej pory TFT. Aby nie być gołosłownym przygotowałem kilka zdjęć, ale na początek spójrzmy, jak przedstawia się przewaga HTC, jeśli chodzi o wielkość ekranu.

Widać, że 0,6 cala robi różnicę i w codziennym użytkowaniu jest to odczuwalne. Elementy na ekranie HD2 są większe, więc czytelność drobnej czcionki w przeglądarce internetowej jest lepsza, obsługa systemu wygodniejsza, sterowanie aplikacjami - również. Ponadto technologia pojemnościowa cechuje się większą wrażliwością na dotyk niż opornościowa. Wystarczy lekkie muśnięcie ekranu palcem, aby wywołać pożądany efekt. W sukurs przychodzi wydajny Snapdragon - bez niego ten komfort byłby dużo niższy, a tej płynności trzeba po prostu doświadczyć i zachwycić się nią, by później mieć porównanie z innymi systemami.

Kolejna rzecz: technologia multidotykowa, którą może się poszczycić ekran HD2. Wygodne powiększanie zdjęć i stron internetowych lub sterowanie nowymi grami to tylko niektóre zastosowania tej przyszłościowej technologii.

Zaletą ekranu w HD2 jest też odporna na zarysowania, hartowana szyba pokrywająca ekran. Nic tak nie psuje przyjemności użytkowania drogiego sprzętu jak paskudna skaza, widoczna zawsze (!!!), ilekroć zerkniemy na ekran. HTC postanowiło oszczędzić użytkownikom tego stresu i ekran HD2 naprawdę bardzo, bardzo trudno zarysować, dlatego traktuję tę cechę jako zaletę godną podkreślenia.

Przypomnę jeszcze, że obydwa ekrany mają identyczną rozdzielczość 480 x 800 pikseli (WVGA), a system Windows pozwala na wyświetlanie ograniczonej do 65 000 odcieni palety kolorów.

Zobaczmy teraz trzy zdjęcia, na których widać wysokiej jakości kolorowe tapety. Zwróćmy uwagę na odwzorowanie poszczególnych barw, nasycenie kolorów, kontrast:

Czy konieczna jest podpowiedź, że z lewej strony jest AMOLED-owy ekran Omnii? Różnice w odwzorowaniu i nasyceniu barw są widoczne. Może nie jest to cecha najważniejsza w codziennej pracy z telefonem, ale o ile lepiej wyglądają gry i filmy na Omnii - tego nie sposób przecenić. Na zdjęciach trudno też pokazać piękną, nasyconą czerńAMOLED-a, więc proszę mi uwierzyć na słowo – czerń w Omnii jest naprawdę czarna.

Runda piąta, rozstrzygnięcie: za HTC przemawia wielkość ekranu, technologia pojemnościowa z jej wrażliwością na dotyk i multitouch oraz solidna szyba chroniąca ekran. Omnia ma w zasadzie tylko jedną, ale za to poważną zaletę – odwzorowanie kolorów, jednak to trochę za mało, aby tę rundę wygrać. Triumfuje HTC.

Obydwa telefony kładą duży nacisk na multimedia. Są wprost stworzone do przeglądania stron internetowych, wyświetlania filmów i zdjęć. Gorzej jest z obsługą gier – często starsze produkcje nie radzą sobie z obsługą rozdzielczości WVGA lub nie są kompatybilne ze sterownikami grafiki. Można temu częściowo zaradzić instalując modyfikowane sterowniki (OpenGL ES 1.0 oraz WVGAFix), poza tym niektóre gry przerabiane są przez entuzjastów i zyskują w ten sposób drugą młodość, np. WarCraft 2, UFO: Enemy Unknown czy Carmageddon.

Użytkownik chcący korzystać z potężnych zasobów starszych gier (także za pomocą emulatorów gier konsolowych) powinien raczej wybrać HD2, ponieważ smartphone HTC dzięki potężnemu wsparciu międzynarodowej społeczności programistów jest kompatybilny z większą ilością gier, co jednak nie znaczy, że ich uruchamianie zawsze jest łatwe i proste.

Nowe gry robione z myślą o topowych smartphone'ach powinny bezproblemowo pracować zarówno na HD2, jak i na Omnii II. Największą frajdę dają pozycje, w których wykorzystuje się akcelerometr, np. do sterowania samochodem w Asphalt4.

Z multimediami obydwa telefony radzą sobie bardzo dobrze, choć trzeba odnotować Omnii na plus fakt, że użytkownik otrzymuje na starcie świetny odtwarzacz Touch Player, który obsługuje kodeki XviD, DivX, H.264 oraz napisy w formacie .smi. HD2 może oczywiście dysponować takimi samymi możliwościami, jednak wymaga to od użytkownika odrobiny czasu i wiedzy na znalezienie odpowiednich programów, zainstalowanie ich i skonfigurowanie – nie wszyscy to potrafią, nie każdemu się też chce.

W multimediach odnotowałbym wygraną Omnii, gdyby nie jeden fakt – po zainstalowaniu kodeków i konfiguracji odtwarzacza uwidacznia się przewaga, jaką daje większy ekran HD2. Filmy, teledyski i prezentacje ogląda się po prostu lepiejna telefonie HTC. Warto więc troszkę popracować i dostosować HD2 do odtwarzania ulubionych seriali zapisanych na karcie pamięci.

O jakości obrazu mówiłem już w poprzedniej rundzie, teraz kilka słów o jakości dźwięku. Porównywałem bezpośrednio dźwięk w słuchawce telefonicznej, dźwięk emitowany przez głośnik systemowy oraz dźwięk w słuchawkach Creative EP-630.

Wnioski są takie, że o ile w głośniku telefonicznym i systemowym dźwięk ma zbliżoną, dobrą jakość w obu telefonach, to po podłączeniu słuchawek Omnia góruje, dając lepszy jakościowo dźwięk, szczególnie po uaktywnieniu efektu SRS WoW HD – nazwa okropna, ale dźwięk zyskuje na dynamice i głębii. Polecam spróbować.

Moja ocena tej rundy to wygrana HD2, ale znów minimalna, dzięki lepszej kompatybilności z grami oraz większemu ekranowi, sprawiającemu że granie i oglądanie filmów nabiera innego wymiaru.

O aparatach fotograficznych w sprzęcie HTC wiadomo właściwie od zawsze, że są przeciętne. Za to Samsung poważniej traktuje kwestię fotografii w smartphone'ach i stara się zaoferować użytkownikowi dobry aparat, którym zrobi ładne zdjęcia. Jak jest w przypadku naszych zawodników?

Zrobiłem kilka zdjęć testowych, używając domyślnych ustawień aparatów. Zdjęcia zostały później wykadrowane i zmniejszone oraz lekko podostrzone, aby odzyskać szczegóły utracone podczas zmniejszania.

HTC HD2

Omnia II

HTC HD2

Omnia II

HTC HD2

Omnia II

Moje wnioski są zgodne z powszechną opinią – Omnia robi nieco lepsze fotki niż HD2. Przede wszystkim kolory są zbliżone do naturalnych, łatwiej też zrobić nieporuszone zdjęcie dzięki stabilizacji obrazu. HD2 cierpi na znany defekt „różowej plamy”, czyli zafarbu środkowego obszaru zdjęcia. Jest tak nawet pomimo wgranej poprawki mającej usunąć tę wadę.

Kwestia dobrze znana wszystkim użytkownikom cyfrowych aparacików w zwykłych telefonach i smartphone'ach – przy słabym świetle nie warto robić zdjęcia, bo efekt będzie koszmarny. W HD2 i Omnii sytuację ratują nieco podwójne diody doświetlające, które pozwalają zrobić dobre zdjęcie z bliskiej odległości.

Aparaty potrafią też nagrywać filmy wideo. Ten w HD2 z rozdzielczością 640 x 480 (30 kl./s), w Omnii jest to natomiast 720 x 480 (30 kl./s). Jakość w obu przypadkach jest dobra, filmy prezentują się przyzwoicie, a biorąc pod uwagę że to tylko malutkie, „komórkowe” matryce – nie ma powodu do narzekań.

Podsumowanie rundy siódmej jest korzystne dlaOmnii – zasłużona wygrana.

Firma HTC projektując model HD2 stanęła przed trudnym zadaniem: jak zapewnić długi czas pracy urządzenia, które ma przecież bardzo szybki procesor i duży ekran? Nie byłoby problemów, gdyby HD2 był o kilka milimetrów grubszy, ale wtedy przecież nie byłby smukłym, zgrabnym telefonem, który jest podziwiany przez miliony użytkowników na świecie.

Tak czy inaczej bateria w HD2 to jego pięta achillesowa. Spójrzmy na wyniki osiągnięte w teście SPB Benchmark. Podczas odtwarzania wideo, przy włączonej sieci Wi-Fi i maksymalnym podświetleniu Omnia osiągnęła niemal dwukrotnie dłuższy czas niż HD2.

Pozostałe testy potwierdzały tę prawidłowość. Normalne, umiarkowane użytkowanie wymaga podłączania Omnii do ładowarki co trzy lub nawet cztery dni, podczas gdy HD2 na dobrą sprawę należałoby ładować codziennie. W czasie testów zdarzyło mi się nie podłączyć HD2 na noc do ładowarki - dzień zacząłem ze stanem baterii ok. 60 proc. W połowie dnia rozmowa telefoniczna spowodowała wyłączenie rozładowanego do zera urządzenia, co nie było zbyt miłe.

Użytkowanie intensywne, czyli np. przeglądanie stron internetowych z wykorzystaniem modułu GSM, słuchanie muzyki, oglądanie filmów czy uruchamianie gier potrafi wykończyć baterię HD2 po 4 – 5 godzinach, podczas gdy Omnia może pracować przez około 7 – 8 godzin. Nikogo więc chyba nie dziwi zdecydowana wygrana Omnii w rundzie ósmej.

Współczesne smartphone'y wymagają od procesorów sporej mocy obliczeniowej, aby sprostać wymaganiom rozbudowanych aplikacji, nakładek, gier i wielozadaniowości. W HD2 zastosowano więc nowy, szybki i wydajny procesor firmy Qualcomm – Snapdragon 1 GHz.

Samsung natomiast postawił na swój układ o symbolu S3C6410, taktowany częstotliwością 800 MHz. Wydaje się, że Snapdragon powinien skonsumować konkurencyjną jednostkę na śniadanie. Zobaczmy wobec tego, jak wyglada to w testach SPB Benchmark.

Test procesora pokazuje, że Snapdragon jest niemal dwukrotnie wydajniejszy od jednostki Samsunga – to nie byle jaka przewaga i robi wrażenie. Jednak już zmierzona wydajność graficzna jest minimalnie lepsza u Samsunga.

Codzienne użytkowanie telefonów potwierdza powyższe wyniki. Praca w systemie operacyjnym, gdzie liczy się moc procesora, jest wyraźnie płynniejsza i szybsza w urządzeniu firmy HTC. Omnia czasem zastanawia się pół sekundy, czy wykonać polecenie użytkownika, czy też jeszcze chwilkę poleniuchować. Natomiast wymagające gry w rodzaju Xtrakt 2 działają równie dobrze na HD2, jak i na Omnii.

Obydwa smartphone'y radzą sobie bez problemu z płynnym odtwarzaniem filmów mających rozdzielczość VGA lub 480p, oczywiście bez żadnych konwersji – chodzi o .avi przekopiowane bezpośrednio z komputera.

Wnioski nasuwają się same: HD2 dysponując świetnym Snapdragonem ma jeszcze spory zapas mocy, który być może okaże się przydatny za jakiś czas, kiedy programiści nauczą się lepiej wykorzystywać jego możliwości. Natomiast procesor Samsunga, choć daje sobie radę w zastosowaniach graficznych, to rezerwą mocy już nie dysponuje. Dlatego rundę dziewiątą wygrywa HTC HD2.

Obydwa smartphone'y można w Polsce kupić zarówno na wolnym rynku, jak i u operatorów komórkowych, choć HD2 pojawił się w ofertach dopiero w ostatnich tygodniach. Istnieje prawidłowość, że telefony pochodzące od operatora są znacząco tańsze niż te ze sklepu, lecz proporcje cenowe powinny pozostać zbliżone.

Spójrzmy więc na ceny: HD2 to urządzenie drogie, a nawet bardzo drogie, kosztujące ponad 2300 złotych. Omnia II jest tańsza i można ją kupić za 1700 zł, co jednak wciąż pozostaje sporą sumą.

Na rynku wtórnym można kupić obydwa urządzenia znacznie taniej. Omnię przy odrobinie szczęścia namierzymy za około 1200 zł, co jest już ceną naprawdę niską, jak za tej klasy urządzenie. Pamiętajmy jednak, że do ceny trzeba doliczyć jeszcze koszt zdjęcia simlocka (można to zrobić u operatora).

Kupując HD2 z drugiej ręki trzeba przygotować kwotę 1700 - 1800 zlotych. To znacząco taniej niż w sklepie, szczególnie że chodzi o egzemplarze całkiem nowe, niejednokrotnie w ogóle nie uruchamiane, pochodzące od polskich operatorów komórkowych (Plus, Orange). 

Czy warto dopłacić 500-600 zł do HD2, czy lepiej kupić Omnię? Ten dylemat pojawia się od dawna na forach, pytanie jest wciąż aktualne i jedno jest pewne: nie ma prostej, jednoznacznej odpowiedzi. Jeszcze niedawno w kwestii cenowej bezapelacyjnie wygrałaby Omnia, jednak ostatnio sytuacja zmieniła się na korzyść HD2 (znaczący spadek cen).

W naszym pojedynku, w rundzie dziesiątej, na podstawie analizy dotychczasowych werdyktów mogę więc stwierdzić, że ceny obu urządzeń są adekwatne do ich jakości i możliwości, wobec tego ogłaszam, że wynik tej rundy jest remisowy.

Po dziesięciu rundach zaciętej walki czas na werdykt. Jeśli ktoś ma dobrą pamięć to już wie, że więcej punktów zdobył jednak smartphone firmy HTC. Gratulując zwycięzcy myślę jednocześnie, że Omnia II osiągnęła świetny wynik i przekonała do siebie pokaźne grono wahających się, potencjalnych klientów. Telefon firmy Samsung udowadnia, że za relatywnie niewielkie pieniądze można zaoferować najwyższej klasy sprzęt, który jest bardzo uniwersalny, nowoczesny i daje wielką przyjemność z użytkowania.

A HD2 – cóż, to dzisiaj klasa sama w sobie. Kto posmakował tej płynności działania, wrażliwości na dotyk, wielkiego ekranu i doznał wrażenia ekskluzywności tego urządzenia, ten cierpliwie pozbiera gotówkę i zakupi wymarzony telefon, nie zwracając uwagi na jego wady.