Motorola Moto G7 Play - co dostajemy za niecałe 600 zł? Recenzja

Czego oczekujesz od taniego smartfona za mniej niż 600 zł? Czy wystarczy Ci w miarę wygodna obsługa, czy wymagasz czegoś więcej? Co powiesz na aparat z nagrywaniem 4K i zapisem zdjęć RAW, czysty system Android 9, jasny wyświetlacz, dobrą baterię, dual SIM z oddzielnym miejscem dla karty microSD, wysoką jakość dźwięku na słuchawkach, głośnik z przodu, mnóstwo przydatnych gestów i poręczną obudowę? Wystarczy, czy to wciąż za mało?

Czy za 600 zł można kupić dobry telefon? Przekonajmy się! Zapraszam do recenzji smartfona Motorola Moto G7 Play.

Pod względem ogólnej jakości i stylistyki obudowy telefon robi znacznie lepsze pierwsze wrażenie niż się spodziewałem. Jasne, że nie użyto materiałów premium, lecz króluje tutaj plastik, ale wygląda on estetycznie i ma ciekawą, delikatne karbowaną powierzchnię - miłą w dotyku i lekko poprawiającą pewność chwytu.

Z tyłu umieszczono też czytnik linii papilarnych, który przydaje się do szybkiego odblokowywania telefonu, bez PIN'u oraz logowania np. do banku. Działa zaskakująco sprawnie, zwłaszcza jak na smartfon za sześć stówek. Na bazie moich doświadczeń mogę wręcz napisać, że czytnik działa szybciej niż np. w smartfonach Samsung za dwa razy większe pieniądze.

Alternatywnie możemy użyć odblokowywania za pomocą twarzy (odczyt przez przedni aparat), ale ta metoda jest mniej bezpieczna (łatwiej ją oszukać).

• Wymiary (wy/sz/gr): 147,3 x 71,5 x 8 mm
• Masa: 151 g
• Materiały: szkło Gorilla Glass 3 (przód), plastik (tył)
• Wodoszczelność: brak (tylko ochrona przed zachlapaniami)

Na lewym boku umieszczono szufladkę dla dwóch kart nano SIM oraz jednej karty pamięci micro SD. Oddzielne miejsce dla microSD to ważna zaleta, bo nie musimy usuwać żadnego numeru telefonu, by rozszerzyć pamięć.

Na prawej krawędzi znajdziemy długi przycisk +/- do regulacji głośności oraz klawisz zasilania i blokady ekranu.

Kilka lat temu byłaby to norma, ale teraz czasy są takie, że trzeba się cieszyć gdy producent nie zapomina o dodaniu wyjścia słuchawkowego. Dzięki złączu mini jack 3,5 mm możemy do Moto G7 Play podłączyć standardowe słuchawki przewodowe, bez potrzeby używania przejściówki.

Większość tanich smartfonów ma jeden głośnik umieszczony na dolnej krawędzi. Nie jest to optymalne rozwiązanie. Taki głośnik często bywa zasłonięty np. po włożeniu telefonu w uchwyt samochodowy, w czasie grania lub oglądania filmów w poziomie.

Motorola Moto G7 Play ma głośnik z przodu - we wcięciu nad wyświetlaczem. Nie jest bardzo głośny, ale gra dość czysto i trudno zasłonić go palcem przez przypadek.

Moto G7 Play bardzo dobrze radzi sobie zarówno z małymi, jak i z dużymi słuchawkami. Dźwięk na małych, dokanałowych MEE Audio M6 PRO 2 gen. był bardzo głośny i dość czysty. Na dużych Denon AH-D2000 też niczego mu nie brakowało. Głośność była wystarczająca, brzmienie dynamiczne, głębokie, szczegółowe, czyste i po prostu przyjemne. Testowana Motorola jest dobrym przenośnym odtwarzaczem muzycznym.

Na dole też miła rzecz - nowoczesne złącze USB typu C do przesyłania plików i ładowania akumulatora.

• Typ wyświetlacza: IPS LCD
• Wielkość: 5,7 cala
• Rozdzielczość: HD+, 1512 x 720 px, proporcje 19:9
• Jasność maks.: ok. 440 cd/m2 (ustawienia ręczne), ok. 560 (auto)
• HDR: nie
• Obsługa w okularach polaryzacyjnych: wygodna w pionie, niewygodna w poziomie (silne przyciemnianie i zmiany kolorów)

Moto G7 Play ma wyświetlacz IPS LCD. Jasne, że nie jest to AMOLED, ale w tej klasie sprzętu nie jest to żaden problem. Ważne jest to, że obraz jest jasny i wyraźny, a przekątna 5,7 cala nie jest ani za mała, ani za duża. Rozdzielczość HD+ w zupełności wystarcza. Nawet drobny tekst jest czytelny i ostry, a procesor nie jest nadmiernie obciążony. Słowem: jest dobrze.

• Czas pracy: około 1,5 dnia
• SOT: 5 - 6 godzin
• Pojemność akumulatora: 3000 mAh
• Ładowarka w zestawie: 5V x 1A = 5W
• Łatwa wymiana baterii: nie
• Bezprzewodowe ładowanie: nie

Akumulator Motoroli pozwala na typową obsługę smartfona przez około 1,5 dnia. Jest to wynik, który zapewnia już całkiem dobry komfort użytkowania. Oczywiście da się rozładować telefon w mniej niż 1 dzień, ale jeśli nie przesadzamy z używaniem aparatu i graniem, to Moto G7 Play bez problemu wytrzyma całą dobę.

Ładowarka w komplecie ma oznaczenia 5V i 1A, czyli generuje zaledwie 5W. Nie możemy więc liczyć na szybkie ładowanie przy jej użyciu. W pół godziny uzupełnia energię od zera zaledwie do 23-24%, natomiast naładowanie do pełna trwa niecałe 2 godziny.

W niektórych krajach ten model smartfona ma mocniejszą ładowarkę 10W.

Czysty system Android 9 sprawia, że obsługa Moto G7 Play jest przyjemniejsza, niż się spodziewałem.

• Wersja systemu: Android 9.0
• CPU: Snapdragon 632, 14 nm, 8 rdzeni: 4x Kryo 250 HP 1,8 GHz + 4x Kryo 250 LP 1,8 GHz 
• GPU: Adreno 506
• RAM: 2 GB
• pamięć masowa: 32 GB (realnie około 22 GB wolnej przestrzeni, a po konfiguracji i aktualizacji systemu oraz aplikacji nawet około 20 GB)
• miejsce dla karty microSD: tak (oddzielne)
• Inne: dual SIM, Bluetooth 4.2 LE, Wi-Fi „n” 2,4+5 GHz, USB typ C

Zacznę może od kwestii najbardziej kontrowersyjnej: smartfon ma zaledwie 2 GB RAM'u. Na szczęście dzięki zastosowaniu czystego systemu Android 9 i jego dobrej optymalizacji obsługa telefonu jest przyjemniejsza, niż się spodziewałem.

Sam system oraz wszystkie podstawowe aplikacje z pakietu Google działają po prostu dobrze. O to nie trzeba się martwić. Ale... jeśli używacie bardziej zaawansowanych i wymagających aplikacji lub często zostawiacie otwartych wiele zakładek w przeglądarce internetowej Chrome, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że smartfon zacznie zwalniać.

W pamięci RAM siłą rzeczy telefon nie będzie utrzymywał zbyt wielu aplikacji i zakładek przez dłuższy czas. W pewnym momencie RAM'u zwyczajnie zabraknie i starsze programy będą zamykane.

Wciąż jednak obsługę określiłbym jako dość wygodną. Nie ma problemu by korzystać z nawigacji GPS i aplikacji społecznościowych (poza Facebookiem, który potrafi mulić na każdym smartfonie).

Pamięć masowa (wbudowana) jest taka jakiej oczekiwałbym od smartfona za 600 zł, czyli niezbyt szybka (eMMC). W teście Androbench wartości sekwencyjne wynosiły: 287 MB/s odczyt i 110 MB/s zapis, a wartości losowe odpowiednio 81 i 71 MB/s. Tyle wystarczy, do wygodnego wykonania typowych zadań.

Jak przystało na czystego Androida mamy do dyspozycji tylko aplikacje z pakietu Google, z jednym małym wyjątkiem w postaci zbioru funkcji pod nazwą Moto Experiences.

Gesty Moto - To cała grupa gestów wykonywanych nie tylko na ekranie, ale też za pomocą całego telefonu. Np. potrząsając urządzeniem można włączyć latarkę, a obracając włączymy aparat.

Możemy też pomniejszyć interfejs, by łatwiej obsługiwać telefon jedną dłonią. Wystarczy przesunąć palcem od centrum wyświetlacza, do jednego z dolnych narożników.

Wyświetlacz Moto - Wyświetlanie zegara, daty i prostych powiadomień np. o nieodebranych połączeniach i SMSach na zablokowanym ekranie. 

Zmiana kolorów wyświetlacza - Można wybrać barwy naturalne, wzmocnione i nasycone. Moim zdaniem środkowa pozycja wygląda najlepiej.

Podświetlenie nocne - Klasyczny tryb nocny, który sprawia, że wyświetlacz ma cieplejsze kolory (mniej niebieskiego) i dzięki temu mniej męczy oczy wieczorem. Funkcja może być uruchamiana według harmonogramu, od zmierzchu do świtu lub ręcznie.

Ciemny motyw - W systemie można włączyć ciemny motyw, który aktywuje się głównie w górnym menu rozwijanym oraz na liście aplikacji, ale (co dziwne) nie włącza się w menu ustawień systemowych.

Procesor Snapdragon 632 z grafiką Adreno 506 to dobry wybór do taniego smartfona. W połączeniu z dobrze zoptymalizowanym Androidem spisuje się po prostu bardzo dobrze. Proste gry działają bezproblemowo, a filmy odtwarzają się płynnie. W cenie około 600 zł mocy raczej nie brakuje.

Największym problemem jest oczywiście skromna pojemność RAMu - zaledwie 2 GB. To duże ograniczenie jeśli chcemy używać kilku czy kilkunastu aplikacji w krótkim odstępie czasu (część moze zostać zamknięta).

Zajrzyj do naszego rankingu smartfonów by porównać Moto G7 Play do innych modeli.

Przejdź na drugą stronę recenzji, by sprawdzić jaka jest jakość apartu i zapoznać się z opinią na temat Moto G7 Play.

• aparat tylny (podstawowy): 13 Mpx, f/2,0, PDAF
• aparat przedni: 8 Mpx, f/2,2
• filmy (tył): 4K Ultra HD 30 kl/s
• filmy (przód):  Full HD 30 kl/s
• stabilizacja optyczna: nie
• lampa LED: tak (z przodu i z tyłu)

Motorola Moto G7 Play pomimo niskiej ceny niespełna 600 zł oferuje kilka ważnych zalet:

• Może nagrywać filmy 4K, co w tej klasie cenowej jest wciąż rzadkością. Nawet wiele dwukrotnie droższych smartfonów wciąż nagrywa w Full HD.
• Może zapisywać zdjęcia w bezstratnym formacie DNG (czyli RAW), który oferuje o wiele lepszą jakość zdjęć.
• Ma tryb ustawień ręcznych, w którym możemy precyzyjniej kontrolować parametry obrazu - np. czas naświetlania/ekspozycji, który ma wpływ na jasność zdjęć, szczególnie w nocy.
• Ma dobrze działający tryb HDR - automatyczny, który działa trochę łagodniej i klasyczny, który daje najmocniejsze efekty, ale nie sprawdza się gdy fotografujemy ruchome obiekty.
• Ma diodę doświetlającą z przodu i z tyłu, więc możemy robić jaśniejsze zdjęcia w nocy (również "selfie").

Powyższe dwa zdjęcia zostały wykonane w podstawowym trybie automatycznym, którego zapewne będzie używało większość osób. Takiej jakości można oczekiwać przy słonecznej pogodzie. Jak na telefon za sześć stówek jest całkiem w porządku.

Z kolei poniżej jest przykład zdjęcia wykonanego w trybie HDR. Szczegółowość jest dobra w tej klasie sprzętu, ale ciemne miejsca mogłyby być trochę jaśniejsze.

Teraz kolej na porównanie pokazujące różnicę między zdjęciem zapisanym w formacie DNG (czyli RAW z kompresją bezstratną) i w standardowym plikiem JPG (kompresja stratna).

[kontrolka typ=imageCompare big="1" foto1="http://cdn.benchmark.pl/uploads/backend_img/c/recenzje/2019_07/9779_Moto_G7_Play_recenzja/photo/6jpgs.jpg" foto2="http://cdn.benchmark.pl/uploads/backend_img/c/recenzje/2019_07/9779_Moto_G7_Play_recenzja/photo/6raws.jpg"]

Przesuń aby porównać - JPG po lewej, RAW po prawej

Jak widać różnica między RAW a JPG jest duża. Zdjecie JPG wykonane w trybie automatycznym jest ciemne, a ilość detali widocznych w miejscach ciemnych (np. drzewa po drugiej stronie rzeki) jest bardzo mała i nie da się ich odzyskać.

Natomiast zdjęcie RAW pozwala "wyciągnąć" zdecydowanie więcej szczegółów z miejsc ciemnych i lepiej przyciemnić miejsca za jasne (czyli przepalone). Widać więcej szumów, ale ogólna jakość jest o wiele lepsza. 

Zdjęcia DNG (RAW) można zapisywać tylko w trybie ręcznym. Jest też opcja jednoczesnego zapisu RAW + JPG.

Moto G7 Play ma bardzo ciekawy tryb zdjęć o nazwie "Kolor spotowy". Brzmi dziwnie, ale chodzi o to, że dotykacie koloru, który chcecie zachować i który wyróżnia się w obrazie.

Przykład widzicie poniżej. Trzymałem w dłoni niebieski scyzoryk, którego kolor wyraźnie różnił się od samej dłoni i chodnika pod nią.

Po dotknięciu na ekranie smartfona rękojeści scyzoryka pozostał tylko kolor niebieski, a inne barwy przekształciły się w odcienie szarości. Dzięki temu główny bohater fotografii został wyróżniony.

W nocy jakość zdjęć w trybie automatycznym jest słaba, ale w zasadzie jest to standard w smartfonach tanich (i w wielu droższych również). W razie potrzeby można lepsze rezultaty osiągnąć w trybie ręcznym, umieszczając smartfon na małym statywie / uchwycie.

Jakość przedniego aparatu wśród smartfonów za około 600 zł jest w porządku. W pomniejszeniu obraz wygląda bardzo dobrze, a dopiero przyglądając się szczegółom widać skromną szczegółowość. Jakość kolorów jest świetna.

Moto G7 Play nagrywa filmy 4K w 30 kl/s, co jest rzeczą wciąż rzadko spotykaną w tej cenie. Jakość kolorów jest dobra, kontrast dość wysoki, a szczegółowość wystarczająca. Tylko płynność mogłaby być trochę lepsza - w czasie ruchu widać czasami lekkie przycięcia. W tej klasie cenowej to i tak więcej niż oczekiwałem.

Realne możliwości smartfona Moto G7 Play przerosły moje oczekiwania. Zupełnie szczerze sądziłem, że te 2 GB RAM'u zrujnują wszystko, a telefon będzie "mulił". Tak się jednak nie stało. W czasie moich testów G7 Play działał sprawnie, a jego obsługa była wystarczająco przyjemna.

Jasne, że 2 GB RAM to wada, bo za podobne, albo minimalnie większe pieniądze można mieć smartfon wyposażony w 3 lub 4 GB RAM'u - na przykład znakomity Redmi Note 7. Jednak czysty, świetnie zoptymalizowany system Android 9.0 robił dobry użytek z tej pamięci. System i wszystkie aplikacje z podstawowego pakietu Google działały na tyle sprawnie, by nie denerwować. A to już jest  zaleta w tanim smartfonie.

Ponadto Moto G7 Play nagrywa filmy 4K i robi całkiem dobre zdjęcia w dzień. Ma nawet przydatny tryb ręczny z zapisem zdjęć RAW i diody doświetlające z przodu i z tyłu.

Wyświetlacz HD+ jest jasny i czytelny, a przekątna 5,7 cala nie jest zbyt duża, więc telefon wygodnie leży w dłoni. Dostajemy też dual SIM i oddzielne miejsce dla dodatkowej karty pamięci microSD. Nawet czas pracy jest dobry (około 1,5 dnia).

Zupełnie serio - Moto G7 Play okazała się lepsza niż sądziłem. Gdyby miała 3 lub 4 GB RAM'u to byłaby wprost idealna w tej cenie, ale nawet bez tego jest dobra i warta zakupu.

• dość szybkie działanie systemu (czysty Android 9)
• jasny, czytelny wyświetlacz
• dual SIM i oddzielne miejsce dla microSD do 512 GB
• nagrywanie filmów 4K 30 kl/s
• dość dobra jakość zdjęć wykonanych w dzień
• dioda doświetlająca zdjęcia z tyłu i z przodu
• klasyczne wyjście słuchawkowe 3,5 mm
• poręczna obudowa
   
• słaba ładowarka (tylko 5W)
• brak NFC do płatności zbliżeniowych w sklepach
• tylko 2 GB RAM
• Wi-Fi w standardzie "n" (szkoda, że nie ma szybszego "ac")