Nokia Lumia 820

Poprzedniczkę Nokii Lumii 820 mieliśmy przyjemność testować ponad rok temu. Nosiła ona nazwę Lumia 800 i stanowiła ogromny przełom we współczesnej historii fińskiego producenta. Nokia tak naprawdę przespała chwilę w której rynek telefonów komórkowych przetransformował z prostych urządzeń przeznaczonych do dzwonienia i wysyłania SMS-ów do dużych, w pełni dotykowych smartfonów. Nokia nie potrafiła w dodatku znaleźć odpowiedniego schematu rozwoju dla używanych przez siebie systemów operacyjnych.

Wszystko zmieniło się po wejściu na rynek Lumii 800, która miała kilka cech koniecznych do osiągnięcia sukcesu. Była lekka, świetnie wykonana, wystarczająco wydajna i działała pod kontrolą prostego i intuicyjnego systemu operacyjnego. W tym momencie nasuwa się podstawowe pytanie – czy Nokia Lumia 820 również ma w sobie to „coś”?

Odpowiedź brzmi: tak i nie. Otóż w obecnej chwili na rynku panuje znacznie większa konkurencja i model 820 tak naprawdę nie wyróżnia się już z tłumu. W dodatku Nokia postanowiła pójść w nieco dziwnym kierunku i diametralnie zmieniła stylistykę Lumii 820. Poprzedniczka była pod tym względem naprawdę udana. Dysponowała aluminiową obudową, dzięki której smartfon prezentował się bardzo elegancko – nie powstydziłby się go ani biznesmen, ani nastolatek (niezależnie od płci).

Stara dobra zasada mówi, że nie zmienia się rzeczy, które się sprawdzają. Tym bardziej dziwi fakt, że w nowym modelu matowe, lakierowane aluminium zostało zastąpione przez błyszczące tworzywo – smartfon stracił trochę na wyglądzie i prestiżu. Jeszcze bardziej zaskakujące jest to, że konstrukcja jest teraz wyraźnie cięższa i mniej poręczna.

Na szczęście poza kontrowersyjną obudową mamy tutaj do czynienia z naprawdę nowoczesnym i udanym smartfonem. Producent zastosował wewnątrz wydajny, dwurdzeniowy procesor Qualcomm Snapdragon S4 MSM8960 pracujący z częstotliwością 1,5 GHz na każdy rdzeń Krait. Z procesorem połączony jest układ graficzny Adreno 225 pozwalający na przyjemne granie właściwie w dowolną grę, jaką znajdziemy w sklepie Windows. Pamięć RAM ma pojemność 1 GB, a pamięć magazynowa to w teorii 8 GB (a w praktyce ok. 7,4 GB). Na szczęście można dołożyć do tego kartę pamięci microSD.

Wyświetlacz nie robi piorunującego wrażenia pod względem rozdzielczości (480x800 px), ale mamy tutaj do czynienia z ekranem AMOLED, który nadaje się wprost idealnie do wyświetlania prostego, kontrastowego interfejsu Windowsa Phone 8. Jego barwy są co prawda nieco zbyt jaskrawe, ale kąty widzenia są świetne, a głębia czerni imponująca (typowo dla AMOLED-ów).

Nokia Lumia 820 dysponuje też dwiema kamerkami oraz łącznością 3G, Wi-Fi, Bluetooth i zbliżeniową NFC. Komunikacja z sieciami 4G LTE możliwa jest w niektórych krajach.

Nokia Lumia 820 w części frontowej prezentuje się całkiem dobrze. Pod hartowanym szkłem widoczny jest wspomniany wcześniej wyświetlacz AMOLED o przekątnej 4,3 cala i rozdzielczości 480x800 px. Nad nim zintegrowany został głośnik słuchawkowy, czujnik zbliżeniowy, czujnik oświetlenia zewnętrznego oraz małe oczko kamerki do wideokonferencji.

Pod ekranem widoczne są trzy przyciski typowe dla systemu Windows Phone - BACK (cofnij/menadżer aktywnych aplikacji), START (główny interfejs kafelkowy), SEARCH (wyszukiwanie). Każdy z nich jest dotykowy (pojemnościowy) i podświetlany na biało. Tuż poniżej tafli szkła umieszczono prawie niewidoczny otwór mikrofonu.

Lewy bok obudowy pozbawiony jest jakichkolwiek elementów funkcyjnych.

Na prawym boku widoczny jest długi klawisz +/- służący do regulacji głośności, nieco mniejszy przycisk blokady ekranu (którym również włączymy i wyłączymy smartfona). Trzecim klawiszem jest sprzętowy spust migawki aparatu.

Rozmieszczenie poszczególnych klawiszy jest nieco dziwne. Szczególnie dotkliwie odczuliśmy to w przypadku przycisku włączania i blokady, którego niechcący naciskaliśmy w czasie testów wielokrotnie. Dlaczego nie umieszczono go na górnej krawędzi?

​Dół obudowy daje dostęp do gniazda micro USB (synchronizacja danych oraz ładowanie baterii). W tym miejscu umieszczono też szczelinę głośnika zewnętrznego. Jakość dźwięku emitowanego przez niego jest przeciętna.

Górna krawędź zawiera jedynie gniazdo słuchawkowe (mini jack 3,5 mm).

Tylny panel jest najbardziej kontrowersyjnym elementem całej obudowy. Ma on postać dużego, jednolitego kawałka plastiku wygiętego tak, aby obejmować jednocześnie wszystkie krawędzie boczne. Wszystko byłoby w porządku, gdyby nie to, że jakość niniejszego plastiku nie robi najlepszego wrażenia. Jest on co prawda gruby i solidny, ale przy okazji ma błyszczącą powierzchnię, którą dość łatwo jest zarysować. Plusem jest to, że panel jest zdejmowany i w razie konieczności możemy wymienić go własnoręcznie na inny (również w innym kolorze).

W górnej części widoczny jest obiektyw Tessar tworzony przez renomowaną firmę Carl Zeiss. Czy sprawi on, że zdjęcia będą miłe dla oka? O tym przekonamy się w dalszej części recenzji. Obok obiektywu zamontowano małą, podwójną lampę błyskową.

Zdejmowanie tylnego panelu nie jest proste. Niekiedy musieliśmy siłować się z nim kilkanaście sekund i podważać krawędź w kilku miejscach, aby odpadł. We wnętrzu znajdziemy podłużną baterię oraz sloty kart micro SIM i microSD.

Zasilacz jest mały i dwuczęściowy (kabel USB stanowi odrębny element zestawu).

​Słuchawki dołączone do zestawu mają identyczny kolor jak tył obudowy. Są to modele dokanałowe cechujące się dość przyjemnym basem, ale bardzo przeciętnym środkiem i słabymi sopranami. Producent dokłada do nich zestaw silikonowych gumek w kilku różnych rozmiarach.

Nokia Lumia 800 startowała z systemem Windows Phone 7, natomiast model 820 jest jednym z pierwszych smartfonów na rynku oferujących mobilnego Windowsa w wersji ósmej. System ma kilka zalet, ale jedna z nich wybija się ponad wszystko. Jest to oczywiście płynność działania, która jest po prostu nieskazitelna.

Smartfony z Windowsem Phone 8 tworzone są tak, aby ich specyfikacja była ustandaryzowana i w pełni odpowiadała producentowi oprogramowania, czyli firmie Microsoft. Efektem tego jest świetna optymalizacja systemu i wszystkich podstawowych aplikacji. Pod tym względem WP8 deklasuje Androida, który występuje na tylu urządzeniach mobilnych i tylu konfiguracjach sprzętowych, że zapewnienie idealnej płynności jest absolutnie niemożliwe.

Windows Phone 8 idealny jednak nie jest. Użytkownicy nie ustawią sobie na przykład ulubionej tapety na pulpicie, ani nawet nie będą mogli skorzystać z kilku pulpitów wirtualnych. Mogą za to liczyć na wybitną wręcz czytelność i prostotę interfejsu oraz intuicyjność obsługi. Bez problemu zmienić można kolorystykę tła i kafelków.

Kafelki widoczne na ekranie możemy powiększać i pomniejszać tak aby osiągnąć kompromis między funkcjonalnością, a komfortem użytkowania. Na większej powierzchni wyświetla się zazwyczaj więcej przydatnych informacji. Z drugiej jednak strony stosując mniejsze ikonki możemy zmieścić na ekranie więcej aplikacji, bez konieczności ich przewijania.

Na ekranie blokady wyświetla się zestaw przydatnych informacji począwszy od aktualnej godziny i daty, a skończywszy na ilości nieodebranych wiadomości i połączeń, stanie baterii, informacjach z Facebooka oraz minimalistycznym odtwarzaczu audio.

Lista aplikacji ma postać długiej galerii ikonek. Jest ona bardzo przejrzysta, ale w chwili gdy w smartfonie zainstalowanych jest kilkadziesiąt nowych aplikacji pożądany program może być trudny do odnalezienia. W takiej sytuacji przydatny może okazać się wbudowany system wyszukiwania, który działa błyskawicznie i bezbłędnie.

Po przytrzymaniu palca na wybranej aplikacji wysunie się menu kontekstowe, które pozwoli szybko odinstalować program, udostępnić link do niego, ocenić i przypiąć do ekranu startowego.

​

W przeciwieństwie do wielu innych producentów Nokia dodaje do swojego smartfona pakiet przydatnego oprogramowania w skład którego wchodzi przede wszystkim nawigacja samochodowa (Nokia Mapy / HERE Maps), odtwarzacz muzyczny (Nokia Muzyka) oraz program wykorzystujący rzeczywistość rozszerzoną do ułatwienia poruszania się po mieście (Nokia Miasto w Obiektywie / HERE City Lens).

Na pokładzie dostępny był też program Nokia Nawigacja, który po pierwszym uruchomieniu zaktualizował się i przekształcił w aplikację HERE Drive +. Okazała się ona być znakomitą alternatywą płatnych nawigacji oferując wszystkie podstawowe funkcje (w tym prowadzenie głosowe po polsku). Aplikacja korzysta z HERE Maps, a co za tym idzie działa też offline. Mapa Polski waży w przybliżeniu 250 MB.

Mobilny pakiet biurowy Microsoft Office podobnie jak w wersji desktopowej należy do najlepszych na rynku. Na smartfonach spisuje się wręcz doskonale. Działa płynnie i oferuje spore możliwości formatowania. W razie konieczności możemy w podróży stworzyć lub edytować dokumenty Word, Excel i Powerpoint. Bez problemu zalogujemy się też na własne konto Office 365, by zyskać dostęp do plików, poczty, kalendarza i kontaktów.

Aby szybko wykonać prostą notatkę nie musimy uruchamiać pełnego Office'a. Wystarczy miniaturowa aplikacja OneNote. Wszystkie zapisane dokumenty synchronizują się natychmiast z kontem Microsoft umożliwiając ich odczytanie właściwie na dowolnym komputerze z dostępem do Internetu.

Do przeglądania stron internetowych służy Internet Explorer. Być może część osób widząc tę nazwę krzywi się z niesmakiem mając za sobą niezbyt ciekawe doświadczenia z pełną, biurkową wersją IE, ale zapewniamy – wersja mobilna działa po prostu dobrze. Podobnie jak reszta systemu wyróżnia się szybkością reakcji, a w czasie testów ani razu nie spotkaliśmy się z przejawami błędnego działania.

Wybrane strony WWW możemy przypinać bezpośrednio do ekranu głównego. Mają one wtedy postać kafelka w rozmiarze średnim lub małym.

Kreatywne Studio to aplikacja pozwalająca zmienić jasność oraz kolorystykę zdjęć w bardzo ograniczonym zakresie.

Aplikacja Sprytne zdjęcie (Smart Shot) pozwala wykonać serię pięciu zdjęć, z których wybierzemy jedno ujęcie, które wyszło najlepiej (np. najlepiej uchwycony wyraz twarzy). Całość rzeczywiście działa bardzo sprytnie – można na przykład dopasować głowę do tułowia w zależności od tego, na którym zdjęciu wyszły lepiej. Finalne dzieło można opublikować na swoim profilu społecznościowym (np. Facebooku).

Powiadomienia o aktualizacjach oprogramowania użytkownik otrzymuje automatycznie, ale sam proces ich instalacji ze sklepu wymaga wyrażenia zgody.

​

Klawiatura Windows Phone 8 zawsze robiła na nas bardzo pozytywne wrażenie. Tak samo jest i tym razem. Jak na współczesne standardy ekran zaliczamy do umiarkowanie dużych. Mimo, iż ma on 4,3 cala przekątnej pisze się na nim równie wygodnie, a może nawet wygodniej niż na 4,8-calowym ekranie Samsunga Galaxy S III. Dotyczy to zarówno orientacji pionowej, jak i poziomej. System podpowiedzi działa poprawnie również w języku polskim.

W system WP8 wbudowana jest funkcja wykonywania kopii zapasowych podstawowych danych, takich jak zdjęcia, filmy, aplikacje, zakładki WWW, ustawienia czy wiadomości SMS/MMS. W większości przypadków synchronizacja następuje przez Wi-Fi. Jeśli nie połączymy się z siecią Wi-Fi przez ponad tydzień dane mogą zostać wysłane przez sieć komórkową. W każdej chwili możemy też usunąć kopię zapasową.

Aplikacja Nokia Muzyka pozwala nie tylko wygodnie słuchać własnej muzyki, ale również korzystać z oferty online (wiele treści i stacji radiowych jest darmowych). Po podłączeniu słuchawek mamy również dostęp do funkcji korektora dźwięku, który sprawdza się znakomicie. Do dyspozycji użytkownika oddano też ulepszenia Dolby, których akurat nie polecamy. Nokia byłaby świetnym odtwarzaczem muzycznym, gdyby nie to, że naszym subiektywnym zdaniem oferuje przeciętną jakość dźwięku. Zmiana słuchawek na lepsze pomaga, ale niewiele.

​

Do synchronizacji multimediów z komputerem służy aplikacja Windows Phone App, która zastępuje program Zune w Windows 8.

* Jeśli pominęliśmy istotną funkcję, która mogłaby decydować o wyborze danego modelu telefonu podzielcie się nimi w komentarzach. W kolejnych testach dodamy je do listy.

Dwurdzeniowy procesor Qualcomm Snapdragon S4 z rdzeniami Krait (1,5 GHz) i układem graficznym Adreno 225 w zupełności wystarcza do sprawnego działania systemu i aplikacji narzędziowych. Pozwala również na odtwarzanie filmów Full HD i granie w gry.

W teście sprawności obsługi JavaScriptu Lumia 820 wyprzedziła nawet odrobinę większą i droższą Lumię 920. Wynik 918 ms zaliczamy do bardzo dobrych.

W porównaniu do Nokii Lumii 920 i HTX Windows Phone 8X wyniki są niemal identyczne.

​

Pomiar dokonany w benchmarku AnTuTu pokazał, że Lumia 820 dysponuje podobnym zapasem mocy jak większa Lumia 920. Nic w tym jednak dziwnego – oba smartfony mają podobne komponenty obliczeniowe (CPU, GPU, RAM).

​

Ponownie wyniki zbliżone do modelu siostrzanego.

System Windows Phone 8 nie może pochwalić się zbyt wielką różnorodnością ciekawych gier, które przy okazji oferowałyby przyjemną dla oka grafikę 3D. Te, które były dostępne działały na Nokii 820 idealnie.

​

Przy okazji omawiania wydajności warto dodać, że obudowa Nokii nie nagrzewała się zbyt mocno. W czasie testów średnia temperatura konstrukcji wyniosła ok 35 stopni Celsjusza. Maksymalna temperatura jaką zanotowaliśmy to 39 stopni. Temperatura w pomieszczeniu testowym wynosiła 21 stopni.

​Nokia Lumia 820 dysponuje dość skromną baterią jak na telefon tej klasy. Musimy przyznać, że mieliśmy pewne obawy odnośnie jej żywotności biorąc pod uwagę to, że wyświetlacze AMOLED do bardzo oszczędnych nie należą (zwłaszcza w czasie przeglądania bardzo jasnych stron WWW). Czy akumulatorek zawiódł nasze oczekiwania? Na szczęście nie, choć przyznać musimy, że wyniki nie imponują.

• Czas rozmów (3G): 6 godzin 50 minut
• Przeglądanie internetu: 5 godzin 10 minut (3G), 10 godzin 42 minuty (Wi-Fi)
• Odtwarzanie filmu: 6 godzin 38 minut

W czasie typowego, codziennego użytkowania obejmującego przeglądanie internetu, słuchanie muzyki, korzystanie z aplikacji narzędziowych, rejestrowanie kilku fotek, synchronizację poczty oraz oczywiście pisanie SMS-ów i kilkanaście rozmów telefonicznych telefon pracował przez 2,5 dnia. W typowych warunkach domowych zalecany jest niski lub średni poziom podświetlenia.

Przy maksymalnym obciążeniu (ciągłe wykonywanie benchmarków przy jasności maksymalnej) smartfon działał nieco ponad 2 godziny. Ładowanie baterii trwało 3 godziny co nie jest zbyt dobrym wynikiem.

Zmierzona jasność ekranu AMOLED ClearBlack wynosiła 295 cd/m2, co jest wynikiem bardzo przeciętnym wśród nowoczesnych smartfonów. Niektóre urządzenia oferują nawet 500 cd/m2. Pragniemy zaznaczyć jednak, że do używania smartfona w domu, biurze czy szkole całkowicie wystarcza jasność około 120-150 cd/m2. Nokia Lumia 820 już przy średnim poziomie jasności osiągała 160 cd/m2. Potwierdzają się wiec nasze wcześniejsze spostrzeżenia – oglądając filmy, przeglądając strony WWW i pisząc SMS-y wystarczy w systemie operacyjnym ustawić luminację na poziom niski lub średni.

Kąty widzenia jak przystało na technologię AMOLED są godne podziwu. Ekran sprawuje się pod tym względem znacznie lepiej niż jakikolwiek LCD.

Sygnał na zewnątrz był wyszukiwany prawie natychmiastowo, a w pomieszczeniach trwało to niewiele dłużej ze względu na wykorzystanie wspomagania przez sieć Wi-Fi. W czasie wyjazdów korzystać możemy z domyślnie zainstalowanych map, które działają również w trybie offline (bez dostępu do Internetu).

Testowany smartfon wyposażono w dwuzakresowy moduł Wi-Fi 802.11n (5 GHz oraz 2,4 GHz), dzięki któremu możemy liczyć na wysokie prędkości połączeń i szeroką kompatybilność ze sprzętem sieciowym. Czułość modułu bezprzewodowego jest wysoka. Konfiguracja sieci nie wymaga zaawansowanej wiedzy – cały proces jest maksymalnie uproszczony i intuicyjny.

​Tylnym aparatem wykonamy zdjęcia w rozdzielczości 3264x2448 px, czyli 7,99 Mpx. Jest ona w zupełności wystarczająca do rejestrowania prostych fotek nie tylko z myślą o ich wrzucaniu na strony WWW, ale również o drukowaniu w małym formacie. Cały układ fotograficzny być może nie jest tak zaawansowany jak np. w Nokii Lumii 920, ale producent nie oszczędzał na elementach optycznych, które tworzone są we współpracy z renomowaną firmą Carl Zeiss.

Smartfon być może nie pozwala osiągnąć spektakularnych rezultatów w dziedzinie fotografii, ale musimy przyznać, że jeśli wykonujemy zdjęcia w dobrych warunkach oświetleniowych, to jakość obrazu jest bardzo pozytywna. Sama matryca jest oczywiście maleńka, więc każdy piksel łapie niewiele światła. W trudnych warunkach oświetleniowych sygnał jest więc sztucznie wzmacniany, co powoduje wyraźny wzrost ilości szumów oraz (pośrednio) zwiększenie intensywności działania algorytmów odszumiających. W praktyce oznacza to spadek jakości obrazu.

Sensor zatem uznajemy za przeciętny, ale sama optyka jest zdecydowanie powyżej średniej wśród smartfonów w podobnej cenie. Podwójna lampa błyskowa działa bardzo dobrze – gwarantuje akceptowalny poziom doświetlenia na odległość do ok. 1,5 m.

W przypadku przedniego aparatu sytuacja wygląda gorzej – 640x480 px to zdecydowanie za mało aby zapewnić choćby przeciętną jakość.

Jakość nagrań Full HD z kamerki tylnej określić można jako dobrą. W dzień, przy słonecznej pogodzie filmy prezentują się bardzo efektownie. Co ciekawe w nocy kamerka też dawała sobie radę całkiem przyzwoicie. Problemy z autofokusem pojawiały się od czasu do czasu, ale rzadziej niż w wielu konkurencyjnych smartfonach. Przepływność nagrań to ok. 20 Mb/s, przy 30 kl./s.

Najgorsze wrażenie zrobił na nas balans bieli. Zarówno w przypadku zdjęć, jak i filmów (zwłaszcza nocnych) był on wyjątkowo zawodny. Odcienie barw na filmach potrafiły zmieniać się kilka-kilkanaście razy w ciągu jednego krótkiego nagrania. Na szczęście użytkownik ma możliwość ręcznego ustawienia balansu, ale nie rozwiązuje on problemu w stu procentach i nie spisze się idealnie w każdej sytuacji.

Przykładem fatalnego doboru balansu bieli jest zdjęcie testowe prezentujące staromiejską uliczkę oświetloną latarniami. Latarnie te w rzeczywistości dawały światło o delikatnym, pomarańczowym odcieniu, a nie zielono-żółtym.

​Przednia kamerka nadaje się do prowadzenia wideokonferencji przez Wi-Fi lub 3G, ale do kręcenia filmów zdecydowanie nie. Obraz ma 640x480 px.

Czy Nokia Lumia 820 okazała się godną następczynią Lumii 800? Jeśli mielibyśmy udzielić odpowiedzi wyłącznie na podstawie wyglądu, jakości oraz ergonomii obudowy, to odpowiedź brzmiałaby: nie.

Na szczęście dla Nokii dokładniejsze oględziny i testy udowodniły, że Lumia 820 ma też mocne strony. Tak naprawdę mamy tutaj do czynienia z całkiem nowoczesnym, wydajnym smartfonem, który nie cierpi z powodu żadnych poważnych braków. Owszem ekran mógłby mieć nieco wyższą rozdzielczość, w końcu Nokia nie jest telefonem budżetowym za 500 zł, tylko silnym pretendentem do tronu w klasie średniej. Bateria również mogłaby być bardziej pojemna, ale poza tymi kilkoma niedociągnięciami Lumia 820 to praktycznie wzór dobrego smartfona.

Urządzenie wyposażone jest w wydajny, dwurdzeniowy procesor z równie dobrym układem graficznym Adreno 225 oraz 1 GB pamięci RAM. Dzięki nim komfortowo korzystać możemy właściwie z dowolnej aplikacji, jaką znajdziemy w sklepie online. Sam system operacyjny Windows Phone 8 to wzór jakości działania. Jego interfejs jest przejrzysty, intuicyjny, prosty i funkcjonuje z płynnością o jakiej Android zazwyczaj może tylko pomarzyć.

Aplikacji użytkowych nie ma wiele, ale te które są rzeczywiście przydają się na co dzień. Przykładem może być nawigacja samochodowa działająca w trybie offline lub elektroniczny portfel w którym przetrzymywać możemy dane z kart i kuponów. Zainstalowany pakiet biurowy to popularny Microsoft Office w wersji mobilnej – idealny w czasie podróży, gdy musimy szybko przeczytać lub edytować jakiś dokument z zachowaniem pełnej kompatybilności.

Lumia 820 to także świetnie działająca, dwuzakresowa łączność Wi-Fi, Bluetooth, zbliżeniowa komunikacja NFC oraz precyzyjny odbiornik GPS. Na pokładzie znalazły się też dwie kamerki z możliwością nagrywania filmów Full HD i sprzętowym spustem migawki. Do zestawu dołączone są słuchawki w kolorze obudowy smartfona. Czy Nokia Lumia 820 jest opłacalnym zakupem? Tę ocenę pozostawiamy Wam.