Ulepszamy PS5. Nowy dysk SSD M.2 vs wewnętrzny dysk konsoli – który okaże się lepszy?

Błyskawicznie znikające wolne miejsce na dysku to zmora chyba wszystkich posiadaczy PlayStation 5. Niby dostaliśmy tu dedykowane tej konsoli prawdziwie nowoczesne rozwiązanie - superszybkie i wydajne, ale o niestandardowej pojemności 825 GB, z której dostępne jest dla nas jedynie 667 GB. Wystarczy kilka gier pokroju Horizon Forbidden West czy Far Cry 6 z dodatkami i już jesteśmy zmuszeni kombinować. 

Oczywiście, można było dołożyć do PS5 dysk zewnętrzny, ale, nie oszukujmy się, jest to jedynie półśrodek. Raz, że da się z niego odpalać jedynie gry z PS4, a dwa – że magazynowanie na nim nextgenowych tytułów (przenoszenie tam gier, w które aktualnie nie gramy) oznacza konieczność przyszłego „żonglowania” danymi pomiędzy dyskami. Wiem coś o tym, bo sam początkowo zdecydowałem się na takie rozwiązanie wybierając na swój magazyn dysk SSD Samsung Portable T5 o pojemności 1 TB. I choć sprzęt ten sprawdził się całkiem nieźle to jednak, z racji rosnącej biblioteki gier na PS5, dość szybko przestał mi wystarczać.

Dlatego gdy Sony w końcu udostępniło aktualizację firmware’u PlayStation 5 umożliwiając skorzystanie ze znajdującego wewnątrz konsoli złącza M.2 zacząłem rozglądać się za takowym dyskiem do mojej konsoli. Trochę to trwało, ale w końcu jest – Corsair MP600 Pro LPX wylądował w mojej konsoli. Dlaczego akurat on? Bo wedle specyfikacji technicznej gwarantował on najlepszą wydajność (spełniając jednocześnie wymagania postawione przez Sony wobec dysków, które mogą być używane w konsoli PS5).  A skoro i tak trzeba było głębiej sięgnąć do kieszeni to taki wybór wydawał się najrozsądniejszy. Czy był? Tego dowiecie się poniżej.

Słowem wstępu do przygotowanego przez nas filmu – prezentujemy tu jak, w warunkach domowych, szybko i bezproblemowo zainstalować nowy dysk w PS5. Czemu to podkreślam? Bo widziałem Wasz odzew po filmie z czyszczenia konsoli, a materiał, który zobaczycie poniżej powstał tego samego dnia. Uprzedzając więc ewentualne komentarze - macie rację, elektronik ze mnie żaden. 

Przede wszystkim jestem graczem i pasjonatem konsol. Wiem dobrze, że zdarzają się takie sytuacje, że bez pomocy profesjonalnego serwisu się nie obejdzie. Niektóre rzeczy użytkownicy konsol z powodzeniem mogą jednak wykonać sami, szczególnie jeśli producent do tego w jakiś sposób zachęca. I to jest właśnie taka sytuacja.

Wspomniałem wcześniej, że wybrany przeze mnie sprzęt Corsaira spełniał wymagania dotyczące dysków SSD M.2, które mogą być używane w PS5. Jakie to wymagania? Poza oczywistymi takimi jak konkretny rozmiar uwzględniający w tym wypadku konieczny radiator chodzi mi tu przede wszystkim o prędkość odczytu sekwencyjnego, który ponoć nie może być mniejsza niż 5500 MB/s. 

„Ponoć”, bo jak już wiemy da się wsadzić do PlayStation 5 także i wolniejsze dyski i one działają. Ja pragnąłem jednak rozwiązania, które byłoby co najmniej tak wydajne jak pamięć wbudowana w konsolę. Spójrzmy zatem co wedle producenta oferować ma testowany przez nas model.

No ale konsola to nie PC – tu nie ma programów testowych zdolnych zaprezentować nam robiące wrażenia (bądź nie) osiągi dysków. Dlatego w tym przypadku skupiłem się na czasie ładowania zapisanych stanów gier i porównaniu ze sobą wyników osiągniętych przy odpalaniu danego tytułu wpierw z wbudowanego dysku, a potem z nowo zainstalowanego Corsair MP600 Pro LPX.

Dociekliwi zapytają pewnie teraz - a czemu nie liczyć czasów wczytywania gier od ich startu z dysku?  Bo przy całej masie ekranów „powitalnych” – z marką producenta, tytułem i Bóg wie czym jeszcze, do tego zazwyczaj niepomijanych, ciężko wybrać właściwy moment, do którego powinniśmy „liczyć” przez co osiągnięty wynik może być średnio miarodajny. 

Sam miałem ten problem z Returnal, które wczytuje się od razu do ostatniego zapisanego stanu gry po drodze zaliczając między innymi animacje Sony Studios. Efekt? Znacznie wydłużony, w porównaniu do innych, dedykowanych PlayStation 5, czas uruchamiania. Dlatego lepiej było wybrać prostą i znacznie bardziej przejrzystą metodę – liczenie czasu od naciśnięcia opcji „Kontynuuj grę” do wczytania się „sejwu”.

Do testów dysku wybrałem 10 różnych gier zajmujących od 33 GB do prawie 120 GB. Trzy spośród nich to tytuły przeznaczone na PS4, ale tylko jeden – God of War – otrzymał aktualizację do nowej generacji. Co istotne jednak, z racji posiadania zewnętrznego Samsung Portable T5, z którego w normalnym trybie odpalane są gry PS4 do mojego zestawienia dorzuciłem też, poglądowo, czasy ładowania zapisanych stanów gry z tego właśnie zewnętrznego dysku. Co istotne, każdy pomiar wykonywałem 3-krotnie wybierając ostatecznie do tabeli średnie wyniki. 

Jak widać prawie w każdej grze na PS5 Corsair MP600 Pro LPX w odczycie danych z dysku okazywał się nieco szybszy… za wyjątkiem zapisu z ukończonego w 100% Ratchet & Clank: Rift Apart. Czemu tak? Trudno powiedzieć, sprawdzałem to więcej niż 3-krotnie i stale wyniki były podobne. Gdy jednak jeszcze nie skończyliśmy gry Corsair i tu zyskiwał względem wbudowanego dysku.

O Returnal już wyżej wspominałem – skąd wzięły się tak osobliwe wyniki, dość mocno odbiegające od pozostałych. Dziwić mogą za to wartości wpisane przy Red Dead Redemption 2. Ja również im nie dowierzałem – no bo żeby wbudowany dysk PS5 radził sobie gorzej od zewnętrznego? Niestety jednak sprawdziłem to kilka razy i lepiej tę grę odpalać albo z zewnętrznego dysku… albo z Corsair MP600 Pro LPX, bo czasy są tu porównywalne. Ewenttualnie można też poczekać na wersje nextgenowej tejże gry, bo choć oficjalnie nikt jeszcze tego nie potwierdził to jednak w Sieci coraz głośniej słychać, że coś jest na rzeczy.

Ktoś powie pewnie teraz, że co to za wielkie przyspieszenie, gdy różnice między wbudowanym, a dodanym dyskiem są bliskie błędu pomiarowego. Może i faktycznie w sporej większości gier nie odczujemy wielkiej różnicy w działaniu... ale właśnie o to chodzi! Wszak dysk PS5 sam w sobie jest bardzo szybki i jeśli tylko nowo zamontowany sprzęt zaoferuje nam to samo, a czasami ździebko lepiej, dorzucając do tego dodatkowej przestrzeni dyskowej dla naszych gier, to jest się z czego cieszyć. 

By sprawdzić jaką wydajność zapisu oferuje nowy dysk porównałem czasy transferu wybranych gier z dysku wewnętrznego na Corsair MP600 Pro LPX i odwrotnie. Zauważcie jednak, że przy każdym wyniku podałem też rozmiar jaki miała dana gra w momencie przenoszenia. Dlaczego tak? Bo prawie zawsze występowały tu pewne różnice wynikające najprawdopodobniej z zastosowanego w PS5 systemu kompresji danych – Oodle Kraken. 

Różnice w transferze danych między oboma dyskami są, jak widać, potężne. Co prawda, nie wiadomo do końca na ile wpływ na ten proces ma wspomniany wyżej system kompresji, a ile prędkość zapisu wbudowanego dysku PS5 (nigdzie nie mogłem znaleźć wiarygodnej informacji o oferowanym przezeń zapisie sekwencyjnym), ale nawet jeśli w momencie przenoszenia na dysk wewnętrzny konsoli zachodzi owa dodatkowa kompresja danych to i tak docenić należy wyniki osiągnięte przez Corsair MP600 Pro LPX. Dlaczego? Bo gdy ustawimy go jako domyślny do zapisu nowych gier najprawdopodobniej zyskamy, i to już podczas pobierania danych z Sieci

Jeśli miałbym komukolwiek polecić dysk SSD M.2 do PS5 z miejsca powiedziałbym teraz – bierz Corsair MP600 Pro LPX. Po prawie miesiącu intensywnego używania tego sprzętu jestem z niego bardziej niż zadowolony – jest szybki i bezproblemowy. Pecetowców pewnie nie przekonam - oni potrzebują dodatkowych testów, ale jeśli masz nextgenowe PlayStation i wciąż się wahasz jaki dysk do PS5 sobie sprawić, by móc bez ograniczeń bawić się nowymi grami, ten model może Cię bardzo przyjemnie zaskoczyć.