Test 10 zasilaczy średniej mocy: 480~520W

Dobry komputer musi mieć porządny zasilacz - to już chyba wszyscy doskonale wiedzą. Jednak stopniowo zmieniają się priorytety, według których użytkownicy dobierają optymalne PSU dla swoich komputerów. W naszym teście sprawdziliśmy w praktycznych testach 10 zasilaczy o mocy od 480 do 520W, mierząc ich napięcia pod obciążeniem, generowany hałas, dokładnie opisując okablowanie oraz różne ciekawe, dodatkowe możliwości. Mamy nadzieję, że po uważnej lekturze nasi Czytelnicy dobiorą najlepszy z możliwych zasilacz dla swojego nowego lub modernizowanego właśnie komputera.

Kilka lat temu większość użytkowników nie zdawała sobie sprawy ze znaczenia zasilacza dla stabilnej pracy i bezpieczeństwa komputera. Na rynku dominowały tanie zasilacze różnych firm, sprzedawane w komplecie z obudową - brało się najtańszy komplecik i wszystko pięknie śmigało. Jednak wraz ze wzrostem wydajności procesorów i kart graficznych sytuacja zaczęła się komplikować, komputery zgłosiły zwiększone zapotrzebowanie na stabilny prąd, zwracając uwagę użytkowników na niepozorne, blaszane pudełka z pęczkiem wystających kabelków - zasilacze. Pochodzący z dalekich Chin wytwórcy tanich podzespołów zareagowali natychmiast, w typowy dla siebie sposób - na naklejkach zasilaczy pojawił się magiczny napis "300W", co miało zagwarantować idealnie stabilną pracę nawet najbardziej wypasionych konfiguracji. Pamiętamy doskonale miliony problemów, które zgłaszali zdezorientowani użytkownicy: mój komputer wiesza się i resetuje, nie mogę grać, nie mogę oglądać filmów, moja płyta główna padła... i tak dalej. Na nieśmiałe sugestie o sprawdzenie zasilacza słyszeliśmy zawsze: to niemożliwe, mam zasilacz 300W!

Świadomym użytkownikom pozostawały wówczas zasilacze firmy Chieftec - drogie i trudno dostępne, ale idealnie trzymające napięcia, bardzo ciche, chłodne, mające zabezpieczenia przed spięciami, spadkami napięcia, przeciążeniami. Nie sposób zapomnieć chwili, kiedy znienawidzony zasilacz noname został zastąpiony przez legendarną 360-tkę Chiefteka - nagle komputer zrobił się o wiele cichszy, zniknęły problemy ze stabilnością, wreszcie można było podkręcić procesor i kartę graficzną.

Wraz z upływem czasu sytuacja robiła się coraz zdrowsza - na nasz rynek weszli inni markowi producenci, a masowi użytkownicy uczyli się doceniać rolę zasilacza jako podstawy dla stabilnego i cichego komputera.

Dzisiaj kupując zasilacz możemy wybierać spośród kilkudziesięciu modeli o zbliżonej mocy, ale różniących się wieloma szczegółami, i to właśnie te szczegóły decydują o przydatności danego zasilacza dla naszych wymagań. Główny cel, czyli stabilne napięcia pod obciążeniem, został osiągnięty przez dobrych producentów, wahania napięć w porządnych zasilaczach nie przekraczają dopuszczalnych norm. Testowanie zasilaczy tylko i wyłącznie pod względem stabilności napięć mijałoby się z celem, postanowiliśmy więc podejść do tematu kompleksowo i sprawdzić też inne cechy, ważne dla użytkownika.

Postanowiliśmy podzielić nasz test na trzy części. W pierwszej zajmiemy się zasilaczami średniej mocy, następnie przyjdzie kolej na zasilacze najsłabsze, a na koniec zajmiemy się najpotężniejszymi jednostkami. Nic też nie stoi na przeszkodzie, aby wraz z upływem czasu dodawać nowe modele do poszczególnych kategorii.

Do sprawdzenia jakości napięć poszczególnych zasilaczy posłuży nam dokładny multimetr Mastech MY-64.

Napięcia +3.3V oraz +5V mierzone będą na głównej wtyczce ATX. Z napięciem +12V sprawa jest trochę skomplikowana. Jeśli komputer ma dwa obwody napięcia +12V, wówczas obwód V1 zasila płytę główną poprzez wtyczkę 24-pin oraz dyski i napędy optyczne poprzez wtyczki molex i SATA. Obwód drugi (V2) zasila procesor poprzez wtyczkę ATX12V oraz kartę graficzną PCI-E. W przypadku trzech obwodów +12V rozdzielone zostaje zasilanie procesora i grafiki. Napięcia obwodów +12V zmierzymy zatem w trzech miejscach:

1. Wtyczka główna ATX (V1)
2. Wtyczka ATX12V zasilania procesora (V2)
3. Wtyczka PCI-E (V3)

Szczególną uwagę należy zwrócić na napięcia obwodów +12V, bardzo intensywnie wykorzystywane w dzisiejszych komputerach. Marginalizacja napięć +3.3 i +5V umożliwia budowanie mocniejszych, prostszych oraz stabilniejszych zasilaczy, co producenci skwapliwie wykorzystują. Patrzmy więc na maksymalny prąd, który dany zasilacz ma na poszczególnych obwodach 12-voltowych, a także na łączny prąd dla wszystkich obwodów +12V. Im więcej amperów, tym lepiej zasilacz zniesie spore obciążenia, nie "spoci" się po podkręceniu procesora, będzie chłodniejszy i cichszy, co zawsze przekłada się na jego dłuższą żywotność.

Każdy markowy zasilacz musi mieć kilka podstawowych zabezpieczeń i filtrów, które mają kapitalne znaczenie dla bezpieczeństwa naszych komputerów. Zabezpieczenie termiczne, filtr przeciwzwarciowy, przeciwprzepięciowy, przeciwprzeciążeniowy - nie sprawdzamy co prawda skuteczności działania tych filtrów, ale gdyby jakikolwiek testowany przez nas zasilacz był ich pozbawiony, zostałby od razu napiętnowany etykietą "Bubel!!! Omijać z daleka!!!"

Kwestia pomiarów hałasu okazała się nieco skomplikowana, a co więcej wymagająca innego podejścia w przypadku zasilaczy o mocy 300W, a innego dla mocnych jednostek 500-watowych. Dlatego postanowiliśmy szczegółowo omawiać procedury pomiaru hałasu we wstępie do każdej kategorii testowanych zasilaczy. W tym miejscu nadmieniamy tylko, że nasze pomiary hałasu staraliśmy się przeprowadzać w warunkach zbliżonych do rzeczywistych: niewielki pokój, zamknięta obudowa, pomiar z małej odległości od komputera, podczas niskiego i pełnego obciążenia. Taka procedura różni się od tych, które stosują producenci zasilaczy, coolerów czy kart graficznych. Nasze pomiary pozwolą stwierdzić, o ile jeden zasilacz jest głośniejszy od drugiego, i to zarówno podczas spokojnej pracy, jak i pod obciążeniem.

Pamiętajmy, że jednostki poziomu głośności - decybele (dBA) rosną logarytmicznie, czyli 10 decybeli więcej oznacza dwukrotnie głośniejszy hałas. Ważny jest też fakt, że hałas danego zasilacza będzie zależny od jego otoczenia - jeśli zasilacz umieścimy w innej obudowie, którą postawimy we wnęce pod biurkiem, wówczas może się okazać, że niepożądane i dokuczliwe tony wysokie zostały w dużym stopniu wytłumione.

Pomiary poboru mocy przeprowadzimy za pomocą kontrolera Zalman ZM-MFC2 którego wskazania pokrywają się dokładnie z wartościami mierzonymi przez nasz stosowany od jakiegoś czasu miernik poboru energii.  

Do pomiarów temperatury zasilacza używać będziemy również kontrolera ZM-MFC2. Zmierzymy temperaturę panującą we wnętrzu zasilacza za pomocą czterech czujników, umieszczonych w różnych miejscach zasilacza. Podawać będziemy średnią obliczoną ze zmierzonych w ten sposób temperatur, w skrócie T-Idle PSU oraz T-Stress PSU

Dodatkowo za pomocą programu Everest Ultimate będziemy monitorować temperatury całego systemu, w przypadku nadmiernie wysokich temperatur wspomnimy o tym w opisie danego zasilacza.

Podsumowując - w czasie testów każdy zasilacz przejdzie męczącą "ścieżkę zdrowia", podczas której dokonamy pomiarów temperatury, napięć oraz głośności.

• Praca w środowisku Windows z obciążeniem minimalnym (internet, Winamp, kilka programów w tle), zamknięta obudowa, po 30 minutach pomiary temperatur T-Idle oraz hałasu H-Idle
• Otwarcie obudowy, pomiary napięć V-Idle, zamknięcie obudowy
• Obciążenie 100%, czyli działający w pętli 3Dmark 2006 oraz Orthos Stress Test, obudowa zamknięta, pomiary temperatur i hałasu po 60 minutach obciążenia  - T-Stress oraz H-Stress
• Otwarcie obudowy, pomiary napięć V-stress

Porządne kabelki to podstawowa sprawa w każdym zasilaczu, dlatego warto zwrócić na to uwagę przed zakupem. Późniejsze stosowanie przejściówek czy różnych przedłużaczy to zawsze sprawa kłopotliwa i nie poprawiająca jakości napięć zasilających, należy tego unikać.

W naszej recenzji dokładnie opiszemy okablowanie testowanych zasilaczy, aby każdy użytkownik mógł ocenić, który zasilacz spełni jego wymagania pod tym względem. Trzeba przy tym pamiętać o kilku podstawowych sprawach, oczywistych dla bardziej zaawansowanych komputerowców, ale mogących sprawiać kłopot początkującym.

Zgodnie z normą ATX 2.0 główna wtyczka ATX powinna mieć 24 piny. Producenci w trosce o kompatybilność ze starszymi płytami głównymi montują zazwyczaj wtyczkę rozdzielną, czyli do wtyczki 20-pinowej dodają dodatkowe 4 piny, które można dołączyć do części 20-pinowej.

Są też dwa rodzaje wtyczek zasilania CPU, zwanych ATX12V lub P4/P8 - tradycyjne 4-pinowe oraz rozbudowane 8-pinowe. Producenci stosują tutaj również rozłączane moduły, z dwóch wtyczek 4-pinowych można zrobić jedną 8-pinową w razie potrzeby.

Nie inaczej jest w przypadku wtyczek PCI-E, które doprowadzają dodatkowe zasilanie do kart graficznych. Do tradycyjnych wtyczek 6-pinowych można czasem dołączyć dodatkowe 2 piny, aby uzyskać wtyczkę 8-pinową, stosowaną w najmocniejszych dzisiaj kartach graficznych. Trochę to wszystko zamieszane, ale jakoś trzeba opanować całą kabelkologię.

W tabelkach ze specyfikacjami zasilaczy podajemy ilości poszczególnych wtyczek, a także liczbę wiązek z tymi wtyczkami, Przykładowo, jeśli mamy łącznie 6 wtyczek molex w dwóch wiązkach, to znaczy, że na jednej wiązce mieszczą się trzy molexy, rozmieszczone mniej więcej co 10 - 15 cm od końca wiązki. Podana przez nas długość wiązki to długość całkowita, od wyjścia z zasilacza, aż do ostatniej wtyczki na danej wiązce. Jeśli producent stosuje jakieś niestandardowe rozwiązania, opisujemy je wówczas osobno, w tekście pod tabelką.

W podsumowaniu testu znajdzie się duża tabela łączna, w której zamieścimy obok siebie wszystkie zasilacze, aby można było łatwo porównać ze sobą interesujące nas modele.

Postanowiliśmy wystawiać zasilaczom oceny punktowe w kilku kategoriach. Chcemy jednak wyraźnie zaznaczyć, że użytkownicy mogą mieć czasem inne preferencje, dlatego ocena nie zawsze będzie trafna. Potraktujmy te punkciki jako subiektywną ocenę redakcji, z którą można polemizować w przypadku kierowania się innymi przesłankami lub inną hierarchią ważności poszczególnych parametrów składowych.

1. Budowa - największą uwagę zwracaliśmy na jakość wykonania, w tej kategorii ocenialiśmy również dodatkowe wtyczki specjalne oraz wyposażenie znalezione w pudełku. Punktacja: 1 - zła jakość i brak dodatków, 4 - jakość najwyższa i ciekawe wyposażenie.
2. Moc - ta kategoria to przede wszystkim jak najwyższy dopuszczalny prąd w obwodach +12V, zarówno osobnych, jak i obciążonych łącznie. Punktacja: 1 - bardzo słaba wydajność prądowa, 8 - wydajność najwyższa.
3. Okablowanie - nie ilość, lecz uniwersalność wtyczek liczy się tutaj najbardziej. Zasilacze punktowały u nas za wtyczki SATA rozdzielone na kilka wiązek, rozłączne wtyczki PCI-E i ATX12V, długie kable ułatwiające poprowadzenie w obudowie. Punktacja: 1 - okablowanie najsłabsze, 6 - okablowanie najlepsze.
4. Poziom hałasu - nikt nie lubi szumiących głośno sprzętów, toteż w tej kategorii oprócz pomiaru poziomu hałasu zwracaliśmy uwagę na tonację szumu, ponieważ łatwiej znieść szum niski i wtapiający się w otoczenie, niż wysoki pisk lub mechaniczny terkot. Punktacja: 1 - hałas najwyższy i najbardziej dokuczliwy, 6 - cisza absolutna.
5. Utrzymanie napięć pod obciążeniem - to dla nowoczesnych, markowych zasilaczy nic trudnego, w zasadzie czysta formalność, ale sprawdzić trzeba. Punktacja: 1 - napięcia niebezpiecznie blisko granic tolerancji, 4 - napięcia idealne. Przekroczenie norm to jednoznaczna dyskwalifikacja zasilacza.
6. Okres gwarancji i jej warunki - podoba nam się system door-to-door, dlatego oprócz jak najdłuższego okresu gwarancji punktowaliśmy też przyjazne dla użytkownika udogodnienia. Punktacja: 1 - krótki okres gwarancji, brak udogodnień, 3 - gwarancja w systemie door-to-door.
7. Cena - jeśli jakiś model okazuje się wyraźnie droższy od zbliżonych parametrami konkurentów, wówczas powinien się odznaczać dodatkowymi cechami, uzasadniającymi wysoką cenę. Jeśli tak nie jest - nasza ocena będzie surowa. Punktacja: 1 - cena wyraźnie zawyżona, 4 - niska cena w stosunku do jakości i wydajności zasilacza.

Ocena łączna jest po prostu sumą punktów zebranych przez dany zasilacz w poszczególnych kategoriach. Maksymalne ilości możliwych do zdobycia punktów są różne, największą wagę mają kategorie naszym zdaniem kluczowe, czyli moc, okablowanie i poziom hałasu.

• Be Quiet! Straight Power BQT E5-500W - cena ~340 zł
• Chieftec CFT-500-A12S - cena ~260 zł
• Chieftec GPS-500AB A - cena ~ 210 zł.
• Corsair HX520W - cena ~350 zł
• Ever Silver 520W - cena ~350 zł
• Modecom MC-500ATX 2.0 PFC - cena ~290 zł
• Tagan TG 480-U15 - cena ~350 zł
• Tagan TG 500-U26 - cena ~320 zł
• Tagan TG 500-U33 - cena ~300 zł
• Yesico FL-480ATX(T)P/PFC - cena ~630 zł

Założenie przed testami było jasne - budujemy wydajny i prądożerny komputer, aby sprawdzić zasilacze w ich naturalnym środowisku pracy, ale nie bierzemy jakichś kosmicznych, drogich podzespołów typu Core Quad, lecz popularne wśród użytkowników części, goszczące często w domowych komputerach.

Realizacja tego założenia okazała się trudna i wymagająca od nas pewnych kompromisów. Co się bowiem okazało? Otóż nie można dzisiaj zbudować wydajnego komputera średniej klasy, który pobierając dużo energii będzie jednocześnie bezgłośny. Najwydajniejsza dzisiaj karta graficzna chłodzona pasywnie to GF 8600GTS. Cała rodzina mocnych GF 8800 to szumiące mniej lub bardziej wiatraki, które nawet na wolnych obrotach okazują się być głośniejsze od niektórych testowanych zasilaczy. Próbowaliśmy nawet prawdziwego demona wydajności - kartę MSI GF 8800GTX-OC-Liquid 768MB, która jest chłodzona za pomocą kompaktowej instalacji wodnej. Liczyliśmy na cichą pracę i duży pobór prądu, ale spotkał nas srogi zawód. Wentylator zamontowany na chłodnicy był rzeczywiście bardzo cichy, ale za to pompka wodna załamała nas swoim głośnym brzęczeniem.

Na potrzeby testu zbudowaliśmy komputer, w którym znajdą się tylko dwa źródła szumu: wentylator zamocowany na radiatorze Scythe Ninja oraz ten we wnętrzu zasilacza. Pozwoli to dokładnie sprawdzić poziom hałasu, ponieważ wentylator CPU można w każdej chwili zatrzymać na kilka minut. Badając temperatury stwierdzimy, jak zasilacz radzi sobie ze wspomaganiem obiegu powietrza w obudowie.

Konfiguracja dosyć przeciętna, bez żadnych drogich bajerów i wodotrysków - za wyjątkiem dwóch kart graficznych. Zdajemy sobie sprawę, że mało kto ma w swojej maszynie podwójnego GF 8600, ale byliśmy zmuszeni do takiego kroku, ponieważ chcieliśmy w jak największym stopniu obciążyć każdy testowany zasilacz. Biorąc pod uwagę fakt, że nie testujemy wydajności sprzętu, duet pasywnych GF 8600 ma też swoje zalety - podgrzeje nam solidnie wnętrze obudowy, dzięki temu zasilacz będzie miał naprawdę ciężkie warunki pracy.

Pobór mocy naszego komputera testowego nie okazał się zbyt imponujący, co jest w sumie pozytywne dla użytkownika. W czasie testów podnieśliśmy nieco w BIOS-ie napięcia zasilające podzespoły, aby pobór mocy był większy. Pracując na "biegu jałowym" komputer pobierał około 140 - 160W, a po obciążeniu procesora Stress Testem i grafiki 3DMarkiem mieliśmy 240 - 270W. To co prawda tylko połowa mocy zasilacza 500W, ale musimy zwrócić uwagę na fakt, że w tych 260 Watach pobieranej mocy zdecydowana większość przypada na obwody napięcia +12V. Słabsze zasilacze średniej mocy mają dopuszczalne obciążenie linii +12V na poziomie 300 - 320W, czyli dla nich nasz komputer testowy będzie stanowił spore wyzwanie. Natomiast dobre, markowe zasilacze średniej mocy pracując pod obciążeniem rzędu 50 - 60%, powinny cały czas pozostawać bardzo ciche, co zamierzamy w naszych testach sprawdzić.

Do mierzenia poziomu hałasu zasilaczy średniej mocy użyliśmy sonometru Lutron SL-4011, który został uprzednio dokładnie skalibrowany.

Pomiary poziomu hałasu były przeprowadzone w wolnostojącym domku jednorodzinnym, w dobrze wyciszonym pokoju, przy jednostajnym szumie tła wynoszącym 34 dBA. Sonometr zamocowany był na statywie i ustawiony zawsze w takiej samej odległości od komputera - 15 cm.

Wentylator CPU był w czasie pomiaru hałasu zatrzymywany za pomocą kontrolera Zalman. Dyski twarde zostały położone na dnie obudowy, na warstwie miękkiej gąbki, aby nie przenosiły na obudowę żadnych drgań, a odgłos wydawany przez obracające się talerze dysków został zaliczony do szumu tła..

Procedury pomiarów napięć i temperatur zostały omówione już wcześnie, czyli możemy wreszcie przejść do sedna - opisów i testów naszych bohaterów.

Zdecydowana większość produkowanych obecnie zasilaczy ma tylko jeden, 12-centymetrowy wentylator chłodzący. Tak też jest w przypadku zasilacza serii Straight Power cenionej firmy Be Quiet! Standardowych rozmiarów pudełko wykonane z powlekanej błyszczącym lakierem blachy, duży wiatrak z logo firmy i potężna wiązka kabli - to właśnie model BQT E5-500W.

W pudełku znajdziemy obowiązkowy kabel zasilający, dwa komplety śrubek mocujących oraz opaski zaciskowe plastikowe i materiałowe (rzepy).

Dwa obwody napięcia +12V mają łączną moc maksymalną wynoszącą 408W - to powinno wystarczyć dla wymagających, rozbudowanych systemów.

Okablowanie zasilacza BQT E5-500W można by określić jednym słowem - wzorowe. Producent postarał się dopasować wtyczki zasilacza do każdej możliwej konfiguracji. Zaczynając od dwóch wiązek molexów, dwóch wiązek SATA (mających aż 8 wtyczek), poprzez dwie uniwersalne wtyczki PCI-E, a kończąc na równie uniwersalnej wtyczce ATX12V - jest po prostu tak, jak być powinno. Gdyby jeszcze kable były odpinane, ocena w tej kategorii byłaby maksymalna.

Zasilacz Be Quiet wypadł w testach bardzo dobrze - okazał się  cichy i stabilnie trzymający napięcia. Cena modelu BQT E5-500W  nie jest co prawda niska, ale w odniesieniu do jego jakości, uniwersalności i kultury pracy wydaje się być do przyjęcia.

Szczytowy pobór mocy - 246W.

Gwarancja na zasilacz BQT E5-500W jest ważna przez trzy lata, ale użytkownik musi sam pofatygować się do sklepu z uszkodzonym sprzętem - przyznajemy 2 punkty.

Budowa modelu CFT-500-A12S niczym szczególnym nie zaskakuje - pudełko o standardowych rozmiarach, kolorystyka utrzymana w grafitowej tonacji, ładny grill z dużym logo producenta. Wykonanie całości na najwyższym poziomie, żadnych szpar, ostrych krawędzi czy też brzęczących elementów.

W pudełku znajdziemy tylko kabel sieciowy, śrubki mocujące oraz krótką ulotkę ze schematami wtyczek i warunkami użytkowania. Fajnym dodatkiem jest możliwość monitoringu obrotów wentylatora - małą, 3-pinową wtyczkę podłączamy do gniazdka na płycie głównej lub do kontrolera obrotów.

Chieftec CFT-500-A12S ma trzy obwody napięcia +12V, ale nie jest jakimś nadzwyczajnym mocarzem, jeśli chodzi o łączną wydajność na tym napięciu. Łączny dopuszczalny prąd dla obwodów V1+V2+V3 wynosi 31A, a obwody V1+V3 można obciążyć do poziomu 25A (czyli 300W). Są to bardzo przyzwoite wartości, gwarantujące poprawną pracę każdego komputera o średnio rozbudowanej konfiguracji.

Okablowanie w modelu CFT-500-A12S zostało sensownie przemyślane, ale nie jest jednak idealne. Brakuje 8-pinowych wtyczek PCI-E, co prawda rzadko stosowanych, ale jednak czasem może się okazać, że taka wtyczka jest potrzebna. Umieszczenie dwóch wtyczek PCI-E na jednej wiązce ma swoje zalety, ale ma też i wady, tak samo w przypadku dwóch wtyczek ATX12V.

Jeśli będziemy korzystać z tylko jednej wtyczki (czyli w większości przypadków), wówczas druga będzie niepotrzebnie plątać się tam, gdzie powinien panować jak największy ład i porządek.

Poza tym kable są długie, zaopatrzone w siatkowe osłonki i odpowiednio giętkie.

W testach model CFT-500-A12S wypadł bardzo przyzwoicie, idealnie trzymając napięcia, pozostał cichy pod obciążeniem, dobrze sobie radził z wentylacją obudowy. Solidny pod każdym względem, bardzo tani jak na swoje możliwości zasilacz.

Szczytowy pobór mocy - 255W.

Gwarancja na zasilacze Chieftec wynosi dwa lata, bez żadnych udogodnień.

Czy niska cena oznacza, że zasilacz jest słaby? Na pewno wygląd modelu GPS-500AB A nie wzbudzi sensacji - typowa szara skrzyneczka ze srebrnym grillem, skręcona porządnie, bez żadnych luzów. Do tego zwyczajne kabelki pozbawione siatkowego oplotu (za wyjątkiem głównej wiązki ATX). Widać, że producent chciał zbić cenę, ale bez przekraczania pewnej granicy.

Zawartość opakowania jest bardzo skromna, znajduje się tam tylko kabel sieciowy, śrubki mocujące oraz ulotka ze schematami wtyczek, zasadami montażu i eksploatacji.

Maksymalny prąd poszczególnych obwodów +12V został bardziej zrównoważony, niż w przypadku zasilacza CFT-500-A12S, a prąd łączny tych obwodów kształtuje się na podobnym poziomie - 31A w przypadku zasilacza CFT-500-A12S oraz 30A w zasilaczu GPS-500AB A.

Jak już wspomnieliśmy, okablowanie zostało pozbawione oplotów, użytkownik będzie musiał sam zatroszczyć się o staranne pospinanie kabelków w zwarte wiązki. To na pewno jakaś wada, ale można ją przy odrobinie starań znacznie zminimalizować. Trochę kłopotu będzie też z niektórymi wtyczkami, które zostały zaprojektowane tak samo, jak w modelu CFT-500-A12S.

W testach napięć odnotowaliśmy niewielki spadek na obwodzie +5V, ale wszystko w granicach normy. Możliwe jednak, że wraz ze wzrostem obciążenia spadek byłby większy. Wentylator zasilacza pozostawał cichy, ale wraz ze wzrostem obrotów zaczął lekko terkotać, co może oznaczać niego gorszą jakość i możliwe problemy w przyszłości.

Szczytowy pobór mocy - 261W.

Gwarancja na model GPS-500AB A jest dwuletnia, wszelakich ułatwień i udogodnień brak.

Znany i ceniony producent pamięci komputerowych jakiś czas temu rozszerzył znacznie zakres działalności, śmiało wkraczając na nieznane sobie tereny i wypuszczając serię bardzo udanych zasilaczy. Oferta skierowana jest do wymagających użytkowników, ale firma obiecuje najwyższą jakość - no cóż, zobaczymy.

Wykonanie rzeczywiście nie pozostawia nawet cienia wątpliwości - światowa ekstraklasa, żadnych niedoróbek i dbałość o detale. Nawet wygląd zasilacza wyróżnia go z tłumu, głęboka czerń połączona z agresywnymi, żółtymi akcentami przyciąga oko i zachęca do bliższego zapoznania się z tym modelem.

W pudełku dostajemy od firmy kilka dodatków, które na pewno nas ucieszą. Jest przede wszystkim duża, ładna saszetka z kablami w środku, a oprócz niej kabel sieciowy, śrubki mocujące, pęczek opasek zaciskowych, nalepka z logo firmy oraz instrukcja w kilku obcych językach.

40A (czyli 480W) łącznego obciążenia na liniach +12V robi wrażenie, rzadko który zasilacz z tego przedziału mocy może się pochwalić taką wydajnością. Trzy obwody po 18A każdy to gwarancja poprawnej pracy nawet bardzo rozbudowanych zestawów z dwoma wydajnymi kartami graficznymi.

Na zdjęciach można zauważyć, że model HX520W to konstrukcja z modularnym okablowaniem, co naszym zdaniem jest wystarczającym powodem, aby wyłożyć kilkanaście lub kilkadziesiąt złotych więcej, niż za model z kablami przymocowanymi na stałe.

Główna wiązka ATX jest osłonięta siateczką, podobnie jak i dwie wiązki ATX12V. Pozostałe kable to zgrabne i cienkie taśmy, które możemy bardzo łatwo poprowadzić w obudowie wzdłuż wsporników i stelaża. Znaleźliśmy tylko jeden malutki minus - wiązki SATA mogłyby być nieco dłuższe, bo trudno będzie poprowadzić je w dużej obudowie do nisko zamontowanych dysków. Poza tym nie mamy żadnych zastrzeżeń.

Corsair HX520W okazał się niemal idealnie cichym, niesłyszalnym w normalnych warunkach zasilaczem. Pod obciążeniem utrzymał napięcia, a hałas wzrósł tylko nieznacznie.

Szczytowy pobór mocy - 255W.

Gwarancja producenta wynosi aż 60 miesięcy i realizowana jest na standardowych warunkach.

W przypadku tego zasilacza stosunkowo wysoka cena jest jak najbardziej usprawiedliwiona i adekwatna do jego możliwości.

Ever Silver 520W to z wyglądu typowa jednostka, wyróżniająca się soczyście zielonym wentylatorem. Do jakości wykonania nie można się przyczepić, solidna obudowa, grube kable, poprawne wykończenie krawędzi. Dobrze to świadczy o producencie, ale czy we wszystkich szczegółach jest utrzymany podobnie wysoki poziom?

Wraz z zasilaczem nie otrzymamy żadnych ciekawych dodatków - jest instrukcja po polsku, śrubki mocujące, kabel sieciowy.

Ever Silver 520W ma stosunkowo dobry prąd maksymalny na obwodach +12V, wynosi on 21/22A. Producent nie podaje na tabliczce znamionowej żadnych ograniczeń dla sumy obciążeń tych obwodów, należy więc przyjąć, że obwody +12V można obciążyć w sumie prądem około 40A, czyli aż 480W, co jednak wydaje nam się mało prawdopodobne.

Jedyne ograniczenie wymienione w instrukcji zasilacza dotyczy obwodów +3.3 i +5V, których obciążenie łączne nie może przekroczyć 300W.

Firma Ever powinna naszym zdaniem jak najszybciej pomyśleć o zmodernizowaniu okablowania w swoich zasilaczach. Model 520W nie ma się tutaj czym pochwalić. Bogactwo molexów i tylko dwie wtyczki SATA na jednej wiązce to na dzisiaj anachronizm. Zasilacz nie dysponuje też wtyczkami PCI-E 8-pin ani ATX12V 8-pin - kolejny spory minus. Długości poszczególnych wiązek również nie imponują, w większych obudowach może być kłopotliwe ładne poprowadzenie kabelków po wspornikach i stelażu obudowy.

W testach jedynie hałas pod obciążeniem wydawał nam się nieco za wysoki, ale z utrzymaniem napięć zasilacz poradził sobie doskonale.

Szczytowy pobór mocy - 265W.

Gwarancja na zasilacze Ever wynosi 36 miesięcy door-to-door, czyli klient odsyła kurierem DHL zasilacz do siedziby firmy Ever w Swarzędzu i czeka na nowy sprzęt, a wszystko na koszt producenta. Lepiej już być nie może, ocena maksymalna i słowa uznania dla producenta. Taka gwarancja może niejednokrotnie stanowić poważny argument, przemawiający za zakupem właśnie tego, a nie innego zasilacza.

Cena za model Silver 520W wydaje nam się stanowczo za wysoka, jak na zasilacz z bardzo słabym okablowaniem, nie mający żadnych szczególnych zalet poza dogodnymi warunkami gwarancji.

Zasilacz MC-500ATX jako jedyny z całej dziesiątki nie został zapakowany w pudełko, lecz przyjechał na testy zupełnie "goły" - bez dodatków, instrukcji, jak typowy wyrób OEM. Powinno to się korzystnie odbić ja jego cenie, ale ta pozostaje nieco za wysoka, kiedy ją porównać do cen innych, markowych zasilaczy.

Wygląd przeciętny, w sam raz aby zamknąć szare pudełko w obudowie i zapomnieć o nim.

Zasilacz o mocy 500W, a obwody +12V jak u czterysetki... Słabo, niestety. Dla duetu mocnych kart graficznych zasilacz mógłby okazać się za słaby, ale w przypadku naszego zestawu testowego oraz zbliżonych do niego komputerów nie powinno być teoretycznie żadnych problemów.

Dodatków brak, wydajność niezbyt duża, spójrzmy więc na okablowanie, jakim dysponuje MC-500ATX - dużo molexów, dwie wtyczki SATA, jedna 6-pinowa PCI-E, jedna mała ATX12V.

Takie  okablowanie było na miejscu w przypadku zasilacza 300W sprzed trzech lat, ale dzisiaj użytkownicy mają inne preferencje, a podzespoły komputerowe inne wymagania. Kabelki na dwójkę, plus jeden punkt za dobrą długość, giętkość i staranne oploty - w sumie 3.

Od razu po włączeniu zasilania słychać głośny szum, który jeszcze rośnie wraz ze wzrostem temperatury. Niewielkim pocieszeniem może być nieco niższa temperatura wewnątrz komputera oraz utrzymywanie stabilnych napięć pod obciążeniem.

Szczytowy pobór mocy - 267W.

Gwarancja na zasilacz MC-500ATX wynosi 2 lata - niezbyt dużo. Nic nam też nie wiadomo o udogodnieniach, jakimi ModeCom mógłby przyciągnąć niezdecydowanych użytkowników. Natomiast cena wynosząca prawie 300 zł jest dla nas mocno zawyżona, jak za głośny zasilacz z przestarzałym okablowaniem.

Tagan TG 480-U15 jest nieco większy, niż standardowy zasilacz, ma jeden wentylator 12 cm oraz modularne okablowanie. Wykonany został z budzącą uznanie starannością, wygląd ma też niezły - matowa czerń, srebrny grill i duże logo producenta.

W pudełku znajdziemy oprócz obowiązkowego kabla sieciowego jeszcze instrukcję, komplet śrubek mocujących, opaski zaciskowe oraz garść zaślepek na wtyczki, które akurat nie są używane.

Może to nadmiar ostrożności, bo nie słyszeliśmy jeszcze, aby jakaś wtyczka spowodowała zwarcie w komputerze. Dodatkowo w tym modelu wpinamy przecież tylko te kable, które są nam potrzebne. Chyba firma Tagan chciała koniecznie dorzucić coś extra do wyposażenia.

Łączna moc obwodów +12V wynosi 360W, czyli norma w tej grupie. Zasilacz powinien spokojnie sobie poradzić z każdym komputerem o średnio rozbudowanej konfiguracji.

Odpinane kable to zawsze spora zaleta, ceniona przez użytkowników. Model U15 ma dwa rodzaje takich kabli - czarne, cienkie wiązki molexów ,SATA i 4-pinowego kabelka ATX12V oraz bardzo grube, solidnie izolowane dwa kable PCI-E i takie same dwa molexy.

Izolowane przed zakłóceniami elektromagnetycznymi wiązki z molexami mają służyć do zasilania dysków twardych oraz kart graficznych - ale już od dawna nie produkuje się grafik z dodatkowym zasilaniem typu molex, a dyski przeszły na standard SATA. Tym sposobem może okazać się, że część imponujących kabli zasilacza U15 będzie zupełnie nieprzydatna. Brakuje również 8-pinowych wtyczek PCI-E, czyli kolejny minus.

TG480-U15 nie jest niestety zasilaczem cichym, jak inne Tagany. Szumi dość głośno już od momentu włączenia, pod obciążeniem szum nieznacznie wzrasta. Napięcia są bardzo stabilne, ale to chyba nic nadzwyczajnego.

Szczytowy pobór mocy - 250W.

Gwarancja jest nieco dłuższa niż standardowa i wynosi 3 lata.

Podsumowanie nie wypada dla Tagana TG480-U15 zbyt optymistycznie - słabe okablowanie, wysoka cena i nadmierna głośność, czyli zdecydowanie tego modelu nie polecamy.

Modele U26 to seria zwana i-Xeye, a to dzięki wstawce z przezroczystego plastiku. Można przez nią zerknąć do wnętrza zasilacza, które jest dyskretnie podświetlone na niebiesko przez diody umieszczone w wentylatorach. Ciekawie prezentuje się też okablowanie - na zdjęciach widać, że objętościowo jest tego całkiem dużo i ciężko będzie upchnąć ten kłąb w obudowie.

O chłodzenie dbają dwa wentylatory 8 cm, które tworzą ciąg powietrza wysysanego z obudowy i wypychanego na zewnątrz. W przypadku słabszych Taganów (modele 360W) sprawdzało się to znakomicie, ale testowany przez nas model ma moc aż 500W, i w związku z tym daleko większe wymagania odnośnie chłodzenia.

Dodatki typowe dla Tagana - oprócz kabla, śrubek i opasek są jeszcze 4 tandetnie wykonane przejściówki zasilania SATA-molex.

Zasilacz ma przecież 4 wtyczki molex, po co komuś dzisiaj więcej? Ale założenie polityki firmowej zostało spełnione, klient otrzymuje specjalny dodatek i nic nie szkodzi, że kompletnie nieprzydatny.

Tagan TG500-U26 ma aż cztery obwody napięcia +12V, z których każdy można obciążyć maksymalnie prądem 20A. Rozdzielenie na 4 obwody powinno w teorii pomagać w utrzymaniu stabilności napięć pod obciążeniem. Łączne obciążenie tych obwodów nie może przekroczyć 36A, czyli 432W - wynik bardzo dobry.

Okablowanie modelu U26 zostało przystosowane do wymagań nowoczesnych komputerów, ale tylko częściowo. Na pewno nikomu nie zabraknie wtyczek SATA, molexów czy FDD. Długości tych wiązek umożliwiają ładne poprowadzenie we wnętrzu obudowy, jednak siatkowe oploty kończą się już przy pierwszej wtyczce, co niebyt nam się podoba.

Grupa kabli specjalnie izolowanych obejmuje dwie sztuki PCI-E (ale tylko 6-pinowe), oprócz tego zasilanie procesora wtyczkami 4-pin oraz 8-pin w osobnych wiązkach. No i nieśmiertelna u Tagana wtyczka HDD/VGA, którą obecnie można sobie wetknąć w... eee... w okolice napędu optycznego :)

Włączamy sprzęt, chwila oczekiwania... gdyby nie podświetlenie, to można by uznać, że zasilacz nie pracuje - TG500-U26 jest bardzo cichy, podczas małego obciążenia nie będzie słyszalny z odległości jednego metra lub większej. Pod dużym obciążeniem zaczyna szumieć, ale poziom hałasu pozostaje akceptowalny. Napięcia we wszystkich obwodach mają skalistą stabilność, jedynie temperatura we wnętrzu komputera jest nieco wyższa, niż w przypadku zasilaczy z wentylatorem 12 cm.

Szczytowy pobór mocy - 249W.

Gwarancja na modele serii U26 wynosi 3 lata. Kiedy więc będziemy wybierać zasilacz do cichego, ale mocnego sprzętu, warto zwrócić uwagę na ten model - o ile jego okablowanie będzie nam odpowiadać.

Zasilacz Yesico FL-480ATX robi wrażenie, trzeba to przyznać. Bardzo ciężki, zbudowany z grubych, aluminiowych blach, z tłoczoną nazwą firmy oraz wystającym na zewnątrz komputera radiatorem - to na pewno nie jest taki sobie zwykły zasilacz.

FL-480ATX to jednostka pasywna, pozbawiona wentylatorów, dysponująca niebagatelną mocą 480W - i to po części tłumaczy wysoką cenę. Zasilacz przeznaczony jest do wydajnych, ale jednocześnie idealnie cichych komputerów, a zbudowanie takiego peceta nigdy nie było ani proste, ani tanie.

W pudełku oprócz oczywiście zasilacza znajdziemy instrukcję, kabel sieciowy, trzy opaski zaciskowe, komplet śrubek mocujących oraz fajną nalepkę na obudowę z logo firmy.

Bardzo rozsądnie producent podszedł do kwestii zabezpieczenia komputera przed przegrzaniem. Otóż model FL-480ATX ma wyprowadzone zasilanie dla jednego wentylatora obudowy. Za pomocą umieszczonego z tyłu pokrętła użytkownik ustawia próg temperaturowy, przy którym ma się ów wentylator włączać (zakres od 42°C do 62°C). Można w ten sposób podłączyć duży i cichy wentylator z tyłu obudowy, który szybko wyrzuci na zewnątrz gorące powietrze z komputera. Sprawdziliśmy - taki system rzeczywiście działa, i to doskonale! Pomysł godny szerokiego zastosowania przez innych producentów.

Mimo deklarowanych 480W, zasilacz Yesico FL-480ATX jest wyraźnie mniej wydajny na napięciach +12V, niż współczesne zasilacze o takiej samej mocy. Można to chyba wybaczyć pasywnej jednostce, zresztą nikt przy zdrowych zmysłach nie będzie wymagać od FL-480ATX napędzania dwóch mocnych kart graficznych i czterordzeniowego procesora. A do takiego sprzętu, jak nasz testowy komputer Yesico nadaje się wprost idealnie, tworząc bezgłośny i szybki komputer. 

Szkoda, że w takim zasilaczu producent nie zastosował odpinanego okablowania. Może i cena byłaby wtedy wyższa, ale użytkownik miałby możliwość maksymalnego uporządkowania wnętrza obudowy. Im więcej wolnego miejsca w obudowie, tym lepsza wentylacja i obieg powietrza, a to w przypadku pasywnego zasilacza niesłychanie ważna kwestia. Poza tym okablowanie nie jest niestety nowoczesne, a raczej przystosowane do komputerów sprzed kilku lat. Tylko jedna wiązka SATA, jedna 4-pinowa ATX12V i brak wtyczek PCI-E. Dobrze, że wiązki są długie, co ułatwi ich ułożenie w obudowie, ale z drugiej strony nieużywane kable stworzą spory kłąb, który trzeba będzie gdzieś upchnąć, a w nowych komputerach dojdą jeszcze przejściówki molex-SATA oraz molex-PCI-E.

W czasie testów zasilacz zachowywał się bardzo poprawnie. Będąc obciążony podgrzał wnętrze obudowy, po czym grzecznie włączył wentylator obudowy, aby ostudzić rozgrzany komputer. Po kilku minutach znów zapadła błoga cisza, a na ekranie cały czas toczyły się crisisowe boje z koreańskimi żołnierzami. Podczas zwykłej pracy na sprzęcie dodatkowe chłodzenie nie było potrzebne.

Po spadkach napięć widać, że nasza testowa maszyna była bardzo wymagająca dla FL-480ATX, jednak normy ATX zostały zachowane.

Szczytowy pobór mocy - 259W.

Gwarancja 2-letnia nie jest zbyt rewelacyjna, ale dobra opinia o wyrobach firmy Yesico pozwala mieć nadzieję na długą, bezawaryjną pracę drogiego przecież sprzętu. Szkoda, że producent nie zastosował lepszego okablowania, a w wyposażeniu nie znalazł się odpowiednio cichy wentylator obudowy.

Nasze oceny wystawione w poszczególnych kategoriach zebraliśmy w tabeli zbiorczej, aby każdy mógł łatwo wyszukać zasilacz spełniający jego wymagania. Nie zawsze będzie to sprzęt, który uzyskał najwyższe oceny. Czasem priorytetem może być niska cena przy zachowaniu rozsądnego poziomu w innych kategoriach, innym razem użytkownikowi zależy na maksymalnie niskim poziomie hałasu.

Orientacyjna cena zasilaczy w dniu podsumowania testów (29.11.2007) :


• Be Quiet! Straight Power BQT E5-500W - cena ~340 zł
• Chieftec CFT-500-A12S - cena ~260 zł
• Chieftec GPS-500AB A - cena ~ 210 zł.
• Corsair HX520W - cena ~350 zł
• Ever Silver 520W - cena ~350 zł
• Modecom MC-500ATX 2.0 PFC - cena ~290 zł
• Tagan TG 480-U15 - cena ~350 zł
• Tagan TG 500-U26 - cena ~320 zł
• Tagan TG 500-U33 - cena ~300 zł
• Yesico FL-480ATX(T)P/PFC - cena ~630 zł

Podstawowe, najważniejsze cechy zasilacza to obecnie nowoczesne okablowanie, cicha praca oraz mocne obwody napięcia +12V. Zwracajmy na to uwagę podczas planowania zakupu, aby wybrany przez nas model okazał się optymalny. Na benchmarkowe gwiazdki i zaszczytne miano Super Produktu w kategorii zasilaczy średniej mocy zasługują: