Test notebooków: Compaq Presario C792ew, HP Pavilion dv5-1020ew i Pavilion dv7-1060ew

Dziś przed nami test trzech laptopów pochodzących od cenionego producenta, jakim jest firma HP. Postanowiliśmy sprawdzić w boju tani, oparty na Intelu Compaq Presario, oraz dwa Pavillony, mające „pod maską” podzespoły firmy AMD. Spora rozpiętość wydajnościowa, cenowa, różny wygląd zewnętrzny – wiadomo, że te notebooki zostały zaadresowane do różnych grup odbiorców. Przekonajmy się więc, kto i dlaczego mógłby się zainteresować tymi modelami, a kto powinien poszukać dla siebie innej oferty.

Marka Compaq Presario istnieje od dawna na rynku, jest szeroko rozpoznawalna, nic więc dziwnego, że firma HP postanowiła ją nieco odświeżyć. Model C792ew to stosunkowo prosty laptop, pozbawiony licznych bajerów, ale przez to znacząco tańszy, no i miejmy nadzieję że niezawodny. Z kolei Pavillony kuszą kliena atrakcyjnym wzornictwem, mnogością dodatków, dobrą wydajnością – nowoczesne, multimedialne komputery przenośne.

Strona producenta: Compaq Presario C792ew, HP Pavilion dv5-1020ew, HP Pavilion dv7-1060ew

Niepozorny, szary Compaq kontra dwa błyszczące Pavillony. Na zdjęciu Compaq Presario C792ew

Na zdjęciu HP Pavilion dv5-1020ew

Na zdjęciu HP Pavilion dv7-1060ew

Układając mozolnie tabelkę ze specyfikacją utknąłem w pewnym momencie, z niedowierzaniem wpatrując się w dane producenta dotyczące Compaqa – nie ma Bluetooth? Owszem, w notku za 1800 złotych brakuje tak popularnego interfejsu, obecnego u konkurencji nawet w najtańszych, najprostszych modelach. Brakuje też w Compaqu interfejsu ExpressCard.

Natomiast Pavillony mają wszystko to, czego użytkownik może potrzebować plus jeszcze sporo innych różności – tak na wszelki wypadek. Model dv7-1060ew wyróżnia się ponadto 17-calowym ekranem, dwoma dyskami twardymi oraz napędem combo Blu-ray.

Compaq Presario C792ew prezentuje się moim zdaniem bardzo ciekawie – jest czarny, matowy, jego sylwetka ma miłe dla oka proporcje. Klapę matrycy ożywia duże logo Compaq, poza tym brak wszelakich ozdóbek, co według mnie stanowi zaletę. Ergonomia złącz jest dobra, ale zawsze można się do czegoś przyczepić – gniazdka audio wolałbym mieć na bocznej krawędzi, a wejście zasilacza z tyłu. Poza tym przy zamkniętej klapie słabo widoczne są diody sygnalizacyjne.

Przednia krawędź modelu Presario C792ew oprócz dwóch gniazdek audio nie zawiera żadnych interfejsów, i jak widać klapa ekranu nie ma mechanizmu blokującego

Lewa strona to po kolei: wejście zasilacza, kratka wentylacyjna, wejście modemu oraz LAN, wyjście D-Sub, wyjście TV i na końcu port USB

Prawa strona to tylko blokada Kensington, napęd optyczny oraz dwa porty USB

Z tyłu brak jakichkolwiek gniazd

Dolna powierzchnia to kilka wlotów powietrza oraz klapki skrywające pamięć RAM i HDD

Na przedniej krawędzi modelu dv5-1020ew mieszczą się trzy gniazdka audio, obok nich port IrDA, po przeciwnej stronie widoczne diody sygnalizacyjne

Najeżona interfejsami lewa strona: wyjście D-Sub, port rozszerzeń (dla stacji dokującej), wejście LAN, port HDMI, port eSATA, port USB, gniazdko FireWire, czytnik kart flash, a nad nim ExpressCard

Po prawej stronie mamy wejście zasilacza, blokadę Kensington, dwa porty USB oraz napęd optyczny

Z tyłu pusto, widać jedynie metalizowane osłonki głośników

Budowa 17-calowego modelu dv7-1060ew jest bardzo podobna do mniejszego dv5, jego przednia krawędź ma tylko trzy gniazdka audio, czujnik IrDA i diody sygnalizacyjne

Po lewej stronie widzimy kolejno: blokadę Kensington, wyjście D-Sub, port rozszerzeń, gniazdo LAN, wyjścia HDMI,  eSATA oraz FireWire, czytnik flash i port ExpressCard

Z prawej jest tylko wejście zasilacza, napęd optyczny i dwa porty USB

Tył modelu  dv7-1060ew pozbawiony gniazdek, Dolną powierzchnię wyróżnia okrągły, otoczony metalowym pierścieniem wylot subwoofera, jedna klapka skrywa zarówno dyski, jak i pamięć RAM, a kratek wentylacyjnych jest znacznie mniej, niż w 15-calowym modelu

W pozycji zamkniętej Compaq stanowi solidny, sztywny i odporny monolit. Można go śmiało podnosić trzymając za róg, można nacisnąć ręką na klapę matrycy (oczywiście bez przesady), dolne osłony nie uginają się, nic nie skrzypi, nie ma widocznych szpar. Jedynym mankamentem są luzy wtyczki zasilacza – gniazdko nie jest dokładnie do niej dopasowane. Otwarcie klapy wymaga przytrzymania dolnej części laptopa, i raczej nie ma mowy o przypadkowym otwarciu się ekranu w podróży. Duży zawias pracuje z dobrze dobranym oporem, stabilnie trzymając ekran w każdym położeniu, choć wytłumienie drgań trwa kilka sekund. Na pulpicie i otoczeniu ekranu również nie stwierdziłem niedoróbek, mocny plastik nie trzeszczy, nie ugina się, jest miły w dotyku.

Model C792ew także po otwarciu może się podobać, jeśli ktoś gustuje w dyskretnych, stonowanych laptopach. Grafitowe otoczenie klawiatury, czarne klawisze, czarna otoczka ekranu, tylko dwa przyciski nad klawiaturą – ład, porządek, asceza. Idealny laptop do pracy.

O klawiaturze można powiedzieć same pozytywy – jest po prostu świetna, pracowało mi się na niej bardzo wygodnie. Klawisze wyraźnie opisane, logicznie rozmieszczone, mają krótki skok, są przy tym bardzo ciche. Umieszczony w lekkim wgłębieniu touchpad trzyma poziom, ma dużą i czułą powierzchnię, kursor precyzyjnie odwzorowuje ruchy palca po tabliczce, bez zarzutu działa strefa scrolla. Przyciski są miękkie, precyzyjne i ciche, a dodatkowy, mały przycisk u góry umożliwia wyłączenie touchpada.

Nad ekranem kamerka internetowa i mikrofon, czyli przydatne dodatki, mające liczne zastosowania.

Bardzo spodobała mi się kultura pracy modelu C792ew. Podczas normalnej pracy laptop pozostaje cały czas przyjemnie chłodny, a także niemalże bezgłośny. Lekko szumi wentylator, czasem nieśmiało zazgrzyta dysk, dźwięki te wtapiają się w ciche otoczenie. Duże obciążenie przynosi wzrost prędkości obrotowej wentylatora, ale nie przeszkadza to nawet w nocy.

Wygląd Pavillonów ma liczne grono zwolenników. Głupie przysłowie mówi, że o gustach się nie dyskutuje, ja natomiast preferuję zasady tolerancji – porozmawiać można, a jak się komuś coś nie podoba, to w porządku, jego sprawa. Jednak nikt mnie nie przekona, że upaćkana odciskami palców pokrywa matrycy to szczyt estetyki. Nie podobają mi się też boczne krawędzie, wykończone cienkimi, metalowymi blaszkami, które prezentują się raczej tandetnie i nie sprawiają wrażenia solidnych. Pomijając jednak te szczegóły wzornictwo może się podobać, a wygląd wyróżnia Pavillony z tłumu innych notków.

Obydwa opisywane Pavillony w położeniu zamkniętym mają słabo chronioną matrycę, plastik jest cienki i ugina się już pod lekkim naciskiem palców. Żadnych zastrzeżeń nie mam natomiast do sztywności konstrukcji, spasowania elementów oraz solidności dolnej powierzchni w tych modelach.

Po otwarciu znów dużo błyszczących detali i powierzchni, znów wszędobylskie odciski palców. Ponadto pomalowana na srebrny kolor klawiatura nie jest ani ładna, ani ergonomiczna – w pewnych warunkach oświetleniowych opisy klawiszy stają się niemal niewidoczne, dane mi było tego doświadczyć, niestety. Do pisania klawiatura jest dobra, ale nieco głośniejsza, niż w Compaqu – dotyczy to obu testowanych Pavillonów. Klawisze w modelu dv5-1020ew mają standardową wielkość, natomiast w dużej 17-tce producent pozwolił sobie zaszaleć i wyraźnie powiększył płytki, co wydatnie poprawia szybkość i wygodę pisania – brawo!

HP Pavilion dv5-1020ew

Kolej na touchpady, różniące się od siebie kształtem oraz przyciskami, ale mające taką samą powierzchnię – oleistą i niemiłą w dotyku. Trzeba się do tego przyzwyczaić, po nabraniu wprawy można w miarę precyzyjnie sterować kursorem, ale nie da się opisać tej ulgi, z jaką wracałem do perfekcyjnego touchpada w moim osobistym HaPeku serii nx7400. Jeśli chodzi o przyciski, to w mniejszym dv5-1020ew są nieco za twarde, korzystanie z nich nie jest wygodne. Natomiast te w dv7-1060ew są nieco inne – nie tak twarde, odsunięte od powierzchni płytki, schowane w zagłębieniu, troszkę lepsze niż te w dv5-1020ew. Strefy przewijania w testowanych Pavillonach działają poprawnie, choć nieco topornie, ze względu na oleistą powierzchnię płytki. Obydwa touchpady można dezaktywować stosownym przyciskiem.

HP Pavilion dv5-1020ew

Dobrym obyczajem producentów stało się umieszczanie nad ekranem zestawu kamerka – mikrofon.

Zamiast dodatkowych przycisków multimedialnych firma HP zastosowała w Pavillonach nowoczesny i atrakcyjny wizualnie panel dotykowy. Można za jego pomocą sterować dźwiękiem, odtwarzaczem muzyki oraz aktywować interfejsy bezprzewodowe.

Cieszy dobre, wręcz wzorowe wykonanie każdego elementu Pavillonów. Nie ma mowy o uginaniu się powierzchni – czy to pod nadgarstkami, czy to pod klawiaturą, czy otoczki ekranu. Sztywne zawiasy trzymają ekran w każdej pozycji, aż do niemal całkowitego odchylenia.

Jeśli chodzi o ergonomię rozmieszczenia gniazdek, to sprawa jest identyczna, jak w Compaqu – niektórym użytkownikom mogą przeszkadzać gniazdka audio z przodu, a boczne wejście kabla zasilającego psuje estetykę laptopa leżącego na biurku. Zastrzeżenia mam też do diodek sygnalizacyjnych, umieszczonych w lewym rogu – w przypadku modelu dv5-1020ew świeciły zdecydowanie za jasno, przeszkadzając i rozpraszając w nocnej pracy.

Co ciekawe – diody w modelu dv7-1060ew dawały zdecydowanie słabsze, dyskretne światło.

W kwestii kultury pracy nie jest dobrze, obydwa Pavillony okazały się stosunkowo gorące i głośne. Model dv5-1020ew zaczął mnie parzyć w kolana po godzinie spokojnej pracy w środowisku Windows – Winamp, GG, WiFi, Opera. Wiatrak nie hałasuje zbytnio, jeśli notek nie jest obciążony, ale kiedy intensywnie korzystamy z jego mocy, wówczas wentylator jest wyraźnie słyszalny.

Model dv7-1060ew jest głośny cały czas, nawet pod niewielkim obciążeniem. Wiatraczek pracuje jednostajnie, szumiąc głośno i radośnie, a kiedy przyspieszy, wówczas można go usłyszeć z sąsiedniego pokoju.

Firma HP do swoich droższych laptopów dołącza kilka przydatnych programów użytkowych. Nie jest tego za wiele, ale zawsze można coś wybrać i zostawić na dysku, a śmieci odinstalować. Perełką jest rozbudowana aplikacja DVD Suite, wygodna w użytkowaniu, stabilna i uniwersalna – polecam.

Multimedialny kombajn, czyli CyberLink DVD Suite w wersji Deluxe

Rozbudowane oprogramowanie zarządzające funkcjami kamerki

Mała aplikacja służąca do sprawdzenia stanu baterii

Do czytnika linii papilarnych obecnego w Pavillonach producent dołączył aplikację, która umożliwia użytkownikowi pełne wykorzystywanie możliwości tego urządzenia

Narzędzie HP Health Check służy do monitorowania stanu systemu operacyjnego, oprogramowania, zabezpieczeń oraz umożliwia wykrycie i naprawę ewentualnych problemów

Zbiorcze informacje o systemie według HP

Aplikacja QuickPlay to małe centrum sterowania multimediami

Choć omawiane modele mają różne matryce LCD, to jakość obrazu jest zbliżona i akceptowalna, na tle innych, nowoczesnych notebooków. Powłoki odblaskowe BrightView zmuszają użytkownika do unikania odbić światła, ale w zamian za to trochę lepszy jest kontrast i nasycenie kolorów, w porównaniu z matrycami matowymi. Różnice wydają się być niuansami – matryca w Compaqu lepiej wyświetla odcienie zieleni, za to Pavillony mają lepszą czerwień i ogólne nasycenie kolorów. Gdybym miał wybierać, wskazałbym jako najlepszą matrycę w notebooku Pavilion dv5-1020ew, jednak można to zauważyć tylko podczas obróbki graficznej zdjęć, bo w normalnym użytkowaniu różnice są naprawdę drobne.

Pomiary kolorymetrem matrycy Compaq Presario C792ew

Pomiary kolorymetrem matrycy Compaq Pavilion dv5-1020ew

Pomiary kolorymetrem matrycy Pavilion DV7-1060ew

Wszystkie trzy matryce pomyślnie zdały egzamin praktyczny – gry, filmy, amatorska obróbka grafiki, praca w edytorze tekstu. Jak zawsze w przypadku matryc TN dokuczają niewielkie kąty widzenia, trzeba więc pamiętać o idealnym ustawieniu ekranu w stosunku do linii wzroku. Model dv7-1060ew ze względu na wyższą rozdzielczość (1440x900 pikseli) oferuje większą wygodę pracy tekstowej, internetowej, można otworzyć jednocześnie kilka okienek i przełączać się między nimi.

Jeśli chodzi o dźwięk, to dv7-1060ew góruje tutaj zdecydowanie – wbudowany subwoofer (choć w wersji super-mini) wydobywa z dźwięku nieco niskich tonów, można by rzec, że to namiastka basów. Bardzo się to przydaje podczas oglądania filmów, różnica jest wyraźna także w grach, no i można posłuchać muzyki bez torturowania uszu spłaszczoną barwą, jak to bywa w laptopach.

Głośniki w modelu Pavilion dv5-1020ew firmowane przez Altec Lansing są tylko nieco lepsze od laptopowej szarzyzny. Grają czysto, wyraźnie popiskując wysokimi tonami, ale oczywiście niskich częstotliwości brak. Jeszcze gorzej jest w przypadku Presario C792ew, to już najzwyklejsze pod słońcem systemowe brzęczyki, o których szkoda pisać – są, emitują dźwięk, kropka.

Temperatura i głośność pracy – te dwa parametry są na pewno jednymi z najważniejszych podczas wyboru optymalnego laptopa. Idealny notek jest cichy i chłodny, a spośród testowanej trójki tylko Compaq zbliżył się do ideału, pozostając taki nawet pod obciążeniem. Obydwa Pavillony nagrzewają się, szumiąc przy tym wiatrakami nawet wtedy, gdy obciążenie jest niewielkie, a na niekorzyść wyróżnia się tutaj duży dv7-1060ew.

Poniżej temperatury pracy odnotowane przez program Everest, w identycznych warunkach, po godzinnej pracy bez obciążenia.

Presario C792e

Pavilion dv5-1020ew

Pavilion dv7-1060ew

Ja widać najgorętszy jest model Pavilion dv5-1020ew, co też daje się odczuć podczas użytkowania. Trochę chłodniejszy pozostaje Pavilion dv7-1060ew, ale kosztem większej głośności pracy.

Sprawdziłem też, jak testowane laptopy radzą sobie z dala od gniazdek elektrycznych. Cztery testy dla każdego laptopa pozwalają dobrze określić wydajność baterii oraz efektywność mechanizmów oszczędzania energii.

Zdecydowanie najsłabiej wypada 15-calowy Pavillon dv5-1020ew, przynosząc wstyd rozwiązaniom opartym o platformę AMD. Nieco lepszy jest dv7-1060ew, trzeba jednak pamiętać, że ma baterię o większej pojemności, ale też i większy ekran i mocniejszą grafikę. Na tym tle Compaq Presario C792ew prezentuje się całkiem dobrze w planie oszczędnym, ale już po wybraniu planu wydajnościowego jest słabiutko – ledwie godzina pracy na baterii to trochę za mało, jak na współczesne standardy.

Już pierwsze zerknięcie do specyfikacji technicznych pozwala stwierdzić, że testowane laptopy nie są zbyt mocne, jeśli chodzi o wydajność graficzną 3D. Słabiutki Compaq ze zintegrowaną grafiką nie rości sobie jakichkolwiek aspiracji w tym zakresie, zadowalając się świetną wydajnością w aplikacjach biurowych, oferuje też bardzo płynną pracę w środowisku Windows, w Internecie oraz zadowalającą w grach sprzed kilku lat.

Compaq Presario C792ew

HP Pavilion dv5-1020ew

HP Pavilion dv7-1060ew

W 3DMarku 2006 obydwa Pavillony idą łeb w łeb, a Compaq… no cóż, zintegrowana grafika X3100 nie może sobie poradzić w tego typu testach, ale procedury testowe są bezlitosne i identyczne dla wszystkich. Analizując wykresy wydajności trzeba pamiętać też, że 17-calowy ekran w dv7-1060ew ma rozdzielczość 1440x900 pikseli, a każde zmniejszenie rozdzielczości spowoduje znaczące pogorszenie jakości obrazu. Karta graficzna dająca sobie jakoś radę w testach 1024x768, po podniesieniu rozdzielczości zaprezentuje klasyczny pokaz slajdów.

Na koniec testów jeszcze tabelka poboru mocy testowanych laptopów.

Tani, biurowy Compaq Presario C792ew spodobał mi się, ze względu na estetykę, solidność wykonania, kulturę pracy, ale brakuje mu Bluetooth i slotu ExpressCard.

Obydwa Pavillony są bardzo multimedialne, uniwersalne, solidne i ładne, ale mają też pewne wady - są gorące i czasami głośne. Mają słabe baterie i przeciętne touchpady, a ich wydajność graficzna nie powala na kolana, bo nie ma co marzyć o odpaleniu nowych gier 3D w natywnej rozdzielczości i wyższym poziomie detali.

Model dv7-1060ew ma dodatkowy atut – napęd Blu-Ray, który w połączeniu z 17-calowym ekranem i dobrym dźwiękiem umożliwia delektowanie się pięknie wyglądającymi filmami, chociaż nie będą one wyświetlane w fullHD.

Przeglądając oferty markowych notebooków można wyszukać lepsze odpowiedniki dla testowanej dzisiaj trójki laptopów HP. Stosunkowo najtrudniej znaleźć zamiennik dla  dv7-1060ew, ale jest to możliwe. Aby daleko nie szukać – droższa o około 1000 zł nowość, oparta na Core 2 Duo, z ekranem 17 cali, mocną grafiką GF 9600M GT, napędem Blu-Ray i subwooferem, czyli HP Pavilion dv7-1199ew. W podobnej do dv7-1060ew cenie jest Acer TravelMate 7730-844G32N,  mający również duży ekran, dobrą grafikę, Blu-Ray, do tego CPU od Intela.

Jeśli chodzi o odpowiedniki dla pozostałej dwójki, to sprawa jest prosta – każdy producent (również firma HP) ma w swojej ofercie modele o zbliżonych parametrach, ale bez wad, które ujawniły się w testowanych modelach. Odpowiednich modeli można poszukać w naszych dotychczasowych testach, można poczekać na testy, które będziemy publikować w najbliższym czasie.

* producent nie podaje na baterii pojemności

** z 10 prób PCMark Vantage ani raz nie przeszedł testu. Za każdym razem system zawieszał się.

 * w tym cena

* w tym cena

* w tym cena

Dziękujemy firmie Komputronik za udostępnienie notebooków do testów: