Test serwerów VPS od Homecloud.pl

Kojarzenie komputera z jednym tylko systemem operacyjnym z ewentualnym podziałem na wielu użytkowników, to dzisiaj przekonanie błędne. Na jednym dysku twardym zainstalować możemy wiele różnych OSów, zarówno różnych dostawców jak i na różnych licencjach oprogramowania. Niesie to ze sobą pewne niedogodności, takie jak wymóg stosowania wielu partycji, radzenia sobie z dużą ilością pomieszanych folderów na dysku systemowym, albo też utrudnione korzystanie z kilku systemów jednocześnie. Rozwiązaniem tego jest wirtualizacja. Dzięki niej możemy uruchomić system operacyjny w obrębie innego, już działającego przy wykorzystaniu specjalnej aplikacji. Obraz na ekranie monitora zamieniamy w tym przypadku na dodatkowe okno na pulpicie. Jest to bardzo przydatna technologia nie tylko w zastosowaniach domowych, ale również profesjonalnych.

Serwer wirtualny VPS (Virtual Private Server) to wydzielona część fizycznej maszyny. Korzystając ze specjalistycznego oprogramowania (takiego jak Xen, VMware, FreeVPS, Virtuozzo czy OpenVZ) zasoby komputera dzielone są pomiędzy kilku użytkowników z zachowaniem praktycznie pełnej funkcjonalności standardowego serwera. Oznacza to, że otrzymujemy dostęp na prawach roota, a więc możemy nie tylko wgrywać dane do zainstalowanych już aplikacji, ale również dodawać własne, dowolnie je konfigurować, a nawet modyfikować zaawansowane ustawienia systemu operacyjnego, który także wcześniej wybieramy z listy dostępnych.

VPS posiada jednak również kilka ograniczeń. Głównym z nich jest ograniczenie mocy, którą podzielić musimy się z pewną ilością innych administratorów. Jednak zawsze wykupując taką usługę otrzymamy gwarantowany i nielimitowany dostęp do pewnej puli zasobów procesora, pamięci RAM i dysku twardego. W przypadku, gdy cała maszyna nie jest obciążona możemy skorzystać z dodatkowej mocy w trybie boost. Spotkać możemy się również z różnymi innymi ograniczeniami wynikającymi z zastosowanej przez dostawcę serwera technologii wirtualizacji i wykorzystanego oprogramowania.

Funkcjonalnie i wydajnościowo serwer wirtualny umieścić możemy dokładnie pomiędzy serwerem dedykowanym (w którym otrzymujemy pełen dostęp do konkretnej maszyny bez wymogu dzielenia się z nikim), a hostingiem współdzielonym (w którym dostajemy ściśle ograniczony zakres funkcjonalności i mniejszą wydajność). Dodatkowo niejako łączy on zalety obu tych rozwiązań i minimalizuje wady. Jest to więc rozwiązanie idealne dla osób, które szukają wyższej wydajności i możliwości przykładowo instalacji własnego oprogramowania, ale nie potrzebujących dostępu do wszystkich zasobów serwera, lub z ograniczonym budżetem. Serwer taki wykorzystać możemy nie tylko do przechowywania stron internetowych, ale też do hostowania gier multiplayer, przechowywania kopii zapasowych, wykonywania różnych obliczeń lub z uwagi na dużą prędkość dostępnego dla niego łącza jako urządzenie do uploadu plików.

Serwery VPS są dziś tak popularne, że oferuje je prawie każda większa firma zajmująca się tego typu usługami. Nie inaczej jest w przypadku Home.pl, której serwery wirtualne dostępne w ramach oferty Homecloud.pl będą przedmiotem dzisiejszego testu. Jest to dość młody gracz na tym rynku, jednak nie powstrzyma to nas od solidnego sprawdzenia ich wydajności i możliwości.

W ofercie Homecloud znajdują się zarówno serwery wirtualne, jak i serwery dedykowane i ulokowane w chmurze. Dzisiaj skupimy się na tych pierwszych. Do dyspozycji mamy 3 warianty o różnej specyfikacji, które przedstawia tabela poniżej.

Podstawowa różnica to moc procesora i ilość pamięci RAM. Co ważne nie otrzymujemy dostępu do fizycznego procesora. Zapis 4 vCore 2,0 GHz oznacza, że do dyspozycji mamy moc porównywalną do 4-rdzeniowego procesora o taktowaniu 2 gigaherców. Jest to moc gwarantowana, a więc minimum jakie będziemy mieć niezależnie od warunków i obciążenia całej współdzielonej maszyny. Sytuacja z pamięcią RAM jest podobna. Tutaj jednak istnieje tak zwany tryb boost. Jeśli fizyczny serwer nie jest w pełni obciążony, a wykonujemy obecnie jakieś złożone obliczenia, to możemy otrzymać dodatkowe miejsce do wykorzystania.

Szybszy wariant to również większa ilość dostępnej pamięci dyskowej. Wszystkie HDD spięte są w macierze RAID10. Jest to połączenie RAID0 i RAID1. W tej konfiguracji każda porcja danych dzielona jest na pół i zapisywana na dwóch różnych dyskach, co dwukrotnie przyśpiesza odczyt i zapis. Oprócz tego każdy z takich nośników posiada swoją fizyczną kopię, dzięki czemu dane są zabezpieczone w przypadku awarii jednego z dysków, ponieważ rezerwowy dysk szybko przejmuje rolę uszkodzonego napędu i pozwala na jego odbudowę.

Podczas zamawiania usługi możemy wybrać jeden z dwóch systemów operacyjnych: Debian 6 lub CentOS 6. Naszym zdaniem ich możliwości są podobne i wybór zależy od osobistych upodobań. CentOS może być nieco bardziej przyjazny dla osób, które wcześniej korzystały z Fedory lub RedHata, natomiast Debiana powinni wybrać sympatycy Ubuntu, ale to nie jest reguła. Systemy domyślnie instalują się bez graficznego interfejsu, więc to tutaj powinien nastąpić główny wybór: Gnome, KDE lub inny. My w czasie testów korzystaliśmy z systemu CentOS z nakładką Gnome.

Każdy z planów posiada standardowo jeden adres IP (maksymalna ich ilość to 8), gwarantowany transfer 100 Mb/s, brak limitów transferu oraz 3-stopniowy back-up. Pod pojęciem tym kryje się back-up plikowy, automatyczna kopia zapasowa, wykonywana raz w tygodniu oraz kopia na żądanie, 3 razy w tygodniu. Powierzchnia do jego przechowywania to kolejno 80, 120 i 160 GB.

Dostawca zapewnia również wysoką niezawodność usług z SLA powyżej 99%. Ulokowana w Polsce serwerownia posiada 2 niezależne łącza energetyczne i 4 łącza internetowe. Data center jest monitorowane 24 godziny przez 7 dni w tygodniu, w takim samym trybie możemy liczyć na interwencję techników. Serwerem zarządzać możemy poprzez CP Panel, Parallel Plesk Panel 11, Virtuozzo Power Panel oraz standardowo przez SSH.

Proces zamówienia serwera jest szybki i prosty. Na początek musimy oczywiście przejść na stronę głowną Homecloud. Tam klikamy przycisk więcej pod hasłem VPS. Następnie wybieramy interesujący nas plan: Professional, Standard lub Basic.

W pierwszym etapie kreatora wybieramy najważniejsze rzeczy. Oprócz liczby adresów IP oraz długości trwania usługi mamy tutaj możliwość wyboru systemu operacyjnego oraz zakresu obsługi Parallels Plesk Panel. Musimy pamiętać, że raz wybranego systemu nie możemy później zmienić, dlatego warto się nad tym zastanowić. Tak samo rezygnacja z instalacji PPP jest ostateczna i nieodwracalna. By to zmienić można tylko zamówić nowy serwer z innymi parametrami i oprogramowaniem.

W następnym kroku wyświetla się nam podsumowanie zamówienia. Mamy tutaj również możliwość rejestracji nowej domeny, która zostanie od razu przypisana do naszego serwera. Jeśli już takową posiadamy, możemy podać jej adres oraz klucz autoryzacji, aby przenieść ją do Home albo sam adres, by później samodzielnie ją przekonfigurować. Po kliknięciu na Kontynuuj dochodzimy do etapu, w którym podać musimy nasze dane personalne oraz założyć nowe konto w Homecloud lub użyć już istniejącego.

Teraz wystarczy tylko opłacić zamówienie. Jeśli skorzystamy z jednego z systemów płatności natychmiastowych, to zaraz po przelewie pieniędzy serwer jest gotowy do działania.

Przechodzimy do CP Panelu. Jest to główny panel zarządzania, w którym odnajdziemy wszystkie najważniejsze narzędzia oraz informacje o naszych subskrypcjach. By to zrobić musimy się oczywiście zalogować.

W tym momencie nasz serwer będzie konfigurowany. Stopniowo będą aktywować się nowe funkcje. W naszym przypadku uzyskaliśmy pełną funkcjonalność po niespełna 15 minutach. To świetny wynik, bo zanim uporządkowaliśmy wszystkie dane dostępowe i przejrzeliśmy zakładki CP Panelu mogliśmy się już zalogować przez SSH i rozpocząć pracę.

Po uruchomieniu serwera otrzymujemy dostęp do wielu narzędzi pozwalających na wykonywanie różnych operacji przez przeglądarkę internetową. Wiele z nich umożliwia łatwe instalowanie nowych aplikacji lub ich konfigurowanie bez rozbudowanej znajomości obsługi systemu Linux. Podstawowym panelem zarządzania jest CP Panel, który ukazuje się nam zaraz po zalogowaniu. Odnośniki do jego najważniejszych funkcji zebrane zostały na ekranie startowym.

W zakładce Zarządzanie VPS znajdziemy przede wszystkim odnośnik do panelu Virtuozzo, ale o nim napiszemy szerzej później. Możemy tu także wyłączyć serwer lub zaktualizować system operacyjny. W podzakładce Adresy IP znajdziemy listę przypisanych do usługi numerów. Klikając na Aplikacje znajdziemy listę szablonów systemów operacyjnych zainstalowanych na naszym serwerze.

Bardzo ważne są dwie ostatnie zakładki. Możemy w nich przeglądać zapisane kopie zapasowe oraz na żądanie takową wykonać. W takim przypadku podajemy oczywiście jej nazwę oraz tryb kopii. Możemy także wyłączyć serwer na czas tej operacji.

Poprzez zakładkę Parallels Plesk Panel możemy uzyskać dostęp właśnie do tego narzędzia. Możemy tutaj również reinicjalizować oprogramowanie oraz zmienić hasło dostępu administratora do panelu. Znajduje się tutaj również odnośnik do okna zarządzania domenami, jeśli nie skonfigurowaliśmy ich podczas zakupu serwera.

Zakładka Konto daje dostęp do wszystkich narzędzi służących do zarządzania naszą subskrypcją. Możemy tutaj kupić dostęp do dodatkowych serwerów, zarejestrować domenę, zmienić plan aktywnej usługi lub rozszerzyć ją o dodatkowe zasoby, co aktualnie ogranicza się niestety tylko do kupna dodatkowych adresów IP. Oprócz tego opłacimy tutaj również zaległe faktury i zmienimy ustawienia konta. Warto wspomnieć też o ostatniej zakładce Pomoc i wsparcie. Znajdziemy tam system zgłoszeń do pomocy technicznej oraz centrum pomocy z przydatnymi poradnikami i odpowiedziamy na najczęściej zadawane pytania.

Drugim z dostępnych panelów jest Virtuozzo Power Panel. Daje nam on dostęp do funkcji związanych przede wszystkim z działaniem serwera. Po zalogowaniu wita nas Pulpit z najważniejszymi informacjami. Od razu warto zwrócić uwagę na przyciski umieszczone na górze strony służące do uruchamiania, wyłączania i restartu maszyny.

Przejrzyjmy jego najciekawsze funkcje. Zakładka Menedżer plików pozwala na wgrywanie i zgrywanie plików bez użycia żadnych dodatkowych programów lub korzystania z SSH. Konserwacja i naprawa umożliwia przywrócenie sprawności serwera, zresetowanie systemu operacyjnego do stanu początkowego lub cofnięcie się do utworzonej wcześniej kopii zapasowej. Z kolei w Zasoby podejrzymy aktualny stan użycia procesora i pamięci serwera.

Bardzo interesująca jest zakładka Pakiety oprogramowania. Pozwala ona na instalowanie dodatkowych aplikacji bez wchodzenia do powłoki systemu Linux. Ułatwia to zadanie osobom, które nie znają dobrze tego systemu i chciały by po prostu szybko zainstalować żądaną aplikację ze specjalnie przygotowanej bazy. Wystarczy po wejściu w Instaluj nowy pakiet wybrać interesujące pozycje i kliknąć Instaluj. Zakładka przyda się również do usuwania zbędnych programów.

Panel daje również dostęp do kilku głębszych funkcji systemowych. Możemy w nim podejrzeć aktualnie uruchomione usługi lub procesy, a także zarządzać nimi. Możemy także skorzystać z połączenia SSH poprzez napisaną w Javie wtyczkę bez korzystania z dodatkowych aplikacji. Virtuozzo Power Panel zapisuje również wiele ciekawych logów działania serwera.

Ostatnim już panelem jest najbardziej rozbudowany Parallels Plesk Panel. Pozwala on przede wszystkim na zarządzanie zainstalowanym na serwerze oprogramowaniem, często bez ręcznej modyfikacji ustawień przez SSH. Powyżej widzimy stronę główną, która ukazuje się nam po zalogowaniu.

Zakładka Użytkownicy pozwala na tworzenie i modyfikowanie uprawnień osób, które mają dostęp do panelu Parallels. Podajemy tutaj ich nick, dane oraz zasady dostępu do różnych funkcji.

Zakładka Strony www i domeny to wszystko związane z serwerem stron internetowych. Możemy tutaj zarządzać zainstalowanymi aplikacjami, umieszczonymi w sieci plikami, dostępem FTP dla różnych użytkowników, ustawieniami DNS, konfiguracją domen oraz bazą danych MySQL.

W zakładce Poczta skonfigurujemy adresy email w obrębie przechowywanych na serwerze domen. Utworzymy nowych użytkowników, aliasy oraz przekierowania na inne adresy. Każdy użytkownik może tutaj ustawić również automatyczną odpowiedź na przykład na czas urlopu.

Odwiedzając aplikacje możemy w łatwy sposób zarządzać zainstalowanymi na serwerze www skryptami. Zamiast pobierać paczki ze stron producenta, wysyłać je, a następnie przechodzić przez proces instalacji możemy zrobić to w kilku kliknięciach i błyskawicznie uruchomić przykładowo blog Wordpress.

Zakładka Współdzielenie plików pozwala na zarządzanie systemem przechowywania danych na serwerze, upload nowych plików i zarządzanie już załadowanymi. Możemy również nawiązać połączenie z katalogiem sieciowym z PCta by używać go tak jak zwykłego, podpiętego do komputera nośnika.

Zakładka Statystyki jak sama nazwa wskazuje daje nam dostęp do różnych informacji dotyczących ruchu lub wykorzystania miejsca na serwerze.

Ostatnia zakładka Serwer umożliwia na zarządzanie różnymi cechami i ustawieniami serwera. Możemy tutaj zarządzać VPSem jak i samym panelem Parallels. Oprócz tego umieszczono tutaj skróty między innymi do aktywnych modułów Apache, ustawień serwera poczty, zarządzania certyfikatami SSL czy ustawień domen.

Jeśli jednak wolimy zrobić wszystko sami, możemy skorzystać z tradycyjnego i niezawodnepo połączenia przez SSH. By z niego korzystać potrzebna jest jednak co najmniej podstawowa wiedza z obsługi systemu Linux i odpowiedni program, taki jak PuTTY.

Domyślnie system operacyjny nie posiada powłoki graficznej, jednak tą można łatwo doinstalować. W naszym przypadku korzystaliśmy z nakładki Gnome, ale zastąpić można ją na przykład przez KDE lub inną, wszystko według upodobań. Oprócz tego by wyświetlić podgląd pulpitu musimy zainstalować serwer VNC, jak na przykład TigerVNC, odpowiednio go skonfigurować i połączyć się z nim z lokalnego komputera przy użyciu aplikacji klienta, takiej jak TightVNC Viewer.

Na początku sprawdźmy jak wygląda orientacyjny transfer do serwerów ulokowanych w różnych miejscach Polski i świata. Sprawdzana była prędkość wysyłania, pobierania oraz czas odpowiedzi, czyli czas jaki zajmuje dotarcie sygnału do serwera testowego i powrót.

Wyniki są różne. Stały jest tylko spadek prędkości wraz ze wzrostem odległości do serwera testowego, co jest rzeczą normalną. Świetne są również czasy odpowiedzi Polskich serwerów. Oprócz tego trzeba dodać, że prędkości zależą przede wszystkim od chwilowego obciążenia. Uzyskane wyniki są średnimi wartościami uzyskanymi z trzech pomiarów wykonanych o różnych porach dnia. Czasem prędkość była niższa, a czasem, gdy obciążenie całej sieci malało notowaliśmy wartości bliskie nawet 900 Mb/s. W każdym jednak przypadku mamy zagwarantowaną minimalną prędkość 100 Mb/s, o ile oczywiście drugi serwer będzie w stanie wysłać taką ilość danych.

W drugim teście sprawdziliśmy jakość i stabilność łącza. Wykonaliśmy to przez zmierzenie dokładnych opóźnień do kilku polskich i zagranicznych serwerów. Bardziej istotny oprócz pingu, który zależy w dużej mierze od odległości jaką ma do pokonania sygnał, jest tak zwany jitter, czyli krótkookresowe odchylenie od ustalonych, okresowych charakterystyk sygnału. Duże jego wartości mogą oznaczać niską stabilność łącza. Sprawdzaliśmy również stopień utraty pakietów, który umieszczony został w nawiasie pod nazwą miasta.

Nie możemy absolutnie nic powiedzieć o czasach odpowiedzi. Są one uzależnione w dużej mierze od odległości od serwera. Na pochwałę zasługują zmierzone wartości jitter, które pokazują stabilność łącz danych serwerowni oraz utraty pakietów, gdzie wszystkie zawsze docierały na miejsce.

W kolejnym teście wykorzystaliśmy stronę http://host-tracker.com. Pozwala ona na sprawdzenie czasów dostępu uruchomionej na serwerze strony www z kilkudziesięciu serwerów ulokowanych w różnych miejscach świata. W wynikach nie zauważyliśmy żadnych podejrzanych wartości i w większości przydatków nasza witryna będzie ładować się błyskawicznie.

Przejdźmy do testów dysku twardego. Na początek skorzystaliśmy z aplikacji fio, czyli Flexible I/O Tester. Jest to bardzo rozbudowane narzędzie pozwalające na sprawdzenie wydajności pamięci masowej w różnych testach. My sprawdziliśmy odczyt i zapis (read i write), zarówno sekwencyjny jak losowy (random) z buforowaniem i bez (direct=1). Fio wykonuje testy na podstawie przygotowanych wcześniej plików konfiguracyjnych, którego przykładowa, wykorzystana w teście treść znajduje się poniżej.

[read-direct]

rw=read

size=1G

direct=1

directory=/tmp/

numjobs=1

group_reporting

name=read-direct

bs=4k

runtime=15

Dokładne znaczenie wszystkich parametrów można sprawdzić na przykład na tej stronie. W skrócie działaliśmy na próbce o rozmiarze jednego gigabajta, jednocześnie uruchomione było jedno zadanie, a wielkość bloku testowego wynosiła 4 KB. Oprócz tego aplikacja sprawdza również ilość IOPS, czyli ilość operacji wejścia/wyjścia, co zostało podane w nawiasie pod nazwą testu. Liczba wyraża jak wiele operacji we/wy, zarówno zapisu jak i odczytu, urządzenie może wykonać w ciągu jednej sekundy. Wartość ta różni się oczywiście w zależności od typu i charakterystyki wykonywanej operacji i jest ona bardzo ważna, ponieważ przykładowo na serwerze www częściej odczytywane są drobne pliki budujące strony internetowe, aniżeli duże archiwa, dlatego pamięć musi cechować się szybkim i jak najwydajniejszym do nich dostępem.

Na koniec skorzystaliśmy z programu Bonnie++, który pozwala na zmierzenie prędkości dysku oraz przede wszystkim czasów dostępu. By uzyskane wyniki zapisać w wygodnej postaci strony HTML wpisaliśmy do konsoli umieszczone niżej zapytanie.

bonnie++ -m test-box -u root -x 3 -d /tmp/ -s 1024 -r 512 | bon_csv2html > result.html

Testy sieci wypadły bardzo dobrze. Połączenie dostępne dla naszego serwera stoi na bardzo wysokim poziomie. Bardzo wydajna jest również pamięć masowa. Zastosowanie w serwerach macierzy RAID10 powoduje osiąganie prędkości nawet 600 MB/s.

Sprawdźmy zatem jak prezentują się różnice pomiędzy poszczególnymi wariantami serwerowymi. Warto przypomnieć, że każdy VPS posiada tak zwaną moc gwarantowaną, do której dostęp będziemy mieć zawsze i niezależnie od warunków. Oprócz tego, gdy fizyczna maszyna nie jest obciążona system może przełączyć się w tryb boost, w którym parametry zostają dodatkowo zwiększone.

Z tego powodu w każdym teście wykonaliśmy 3 pomiary: pierwszy około godziny 9:00 rano, drugi popołudniu o 16:00, a trzeci nocą w pobliżu północy. Otrzymane dane są wartościami uśrednionymi. Każdy test wykonywany był na świeżo zrestartowanym serwerze. Zainstalowane było na nim środowisko graficzne Gnome, jednak wszędzie tam, gdzie była taka możliwość było ono wyłączone i korzystaliśmy z konsoli SSH.

Testy rozpoczynamy od aplikacji Unix Benchmark, która jest chyba standardem jeśli chodzi o testowanie urządzeń z systemem Linux. Wykonuje ona szereg zautomatyzowanych testów uruchamianych z pliku wykonywalnego bez dodatkowych parametrów i podaje wyniki w punktach, zupełnie jak większość Windowsowych syntetyków. Poniżej znajduje się opis poszczególnych testów:

• Dhrystone 2 using register variables - wykonuje ogólny zestaw instrukcji testując operacje na liczbach stałoprzecinkowych
• Double-Precision Whetstone - tak jak powyżej, ale z wykorzystaniem liczb zmiennoprzecinkowych
• Execl Throughput - mierzy maksymalną ilość wywołań execl w ciągu sekundy
• File Copy 1024/256/4096 bufsize 2000/500/8000 - kopiowanie plików o różnych wielkościach przy różnych rozmiarach bufora
• Pipe Throughput - mierzy ile razy w ciągu sekundy serwer może zapisać i odczytać próbkę o wielkości 512 bajtów do określonego kanału komunikacyjnego
• Pipe-based Context Switching - mierzy ile razy dwa procesy mogą wymienić się inkrementowaną liczbą całkowitą poprzez określony kanał komunikacyjny w ciągu sekundy
• Process Creation - mierzy ile procesów można utworzyć i natychmiast zabić w okreśonym czasie
• Shell Scripts (1/8 concurrent) - mierzy ile skryptów shell serwer może uruchomić i zamknąć w czasie jednej minuty
• System Call Overhead - szacuje czas potrzebny na wejście i opuszczenie jądra systemu poprzez nieustanne wywoływanie funkcji pobierającej numer procesu

Wyniki nie są chyba zaskakujące. Praktycznie w każdym teście liderem jest VPS Professional, zaraz za nim znajduje się Standard, a następnie Basic. W rezultacie ogólnym widać dość spore różnice w wydajności.

GtkPerf to okienkowa aplikacja, która wymaga uruchomienia w środowisku graficznym. Wykonuje ona automatyczny test sprawdzając takie rzeczy, jak szybkość generowania interfejsu, rysowania grafiki oraz innych operacji związanych z powłoką wizualną. Wynik to czas w sekundach potrzebny na wykonanie testu.

Do kolejnego testu wykorzystaliśmy niezbyt skomplikowaną aplikację Apache Benchmark, która pozwala na przetestowanie wspomnianego serwera uruchomionego na testowanej maszynie. Jego wersja to 2.2.15, wydanie interpretera PHP to 5.3.3, natomiast serwera baz MySQL 5.1.69. Nie modyfikowaliśmy go w żaden sposób, nie były uruchomione żadne moduły lub dodatki optymalizacyjne, czy też zarządzające pamięcią podręczną. Test wykonany został na maszynie lokalnej z konsoli SSH. Ilość zapytań była ustawiona na 1000, natomiast jednocześnie uruchamiane było 5. Stroną testową była strona główna świeżo zainstalowanego Wordpressa.

ab -n1000 -c5 [adres-strony-testowej]

W identycznych warunkach przeprowadzony był kolejny test, do którego wykorzystaliśmy usługę LoadImpact. Przez wybrany czas generuje ona na testowanym serwerze maksymalne obciążenie, dzięki czemu możemy sprawdzić jak zachowa się on w ekstremalnych sytuacjach. Następnie zależność czasu ładowania strony od ilości aktywnych użytkowników przestawiana jest na wykresie (niżej kolejno serwer Professional, Standard i Basic).

Test trwał 10 minut, a w tym czasie obciążenie płynnie rosło od zera do 600 aktywnych, tak zwanych wirtualnych użytkowników. Przeprowadzony był z 5 różnych serwerów ulokowanych w różnych miejscach świata: Dublin, Londyn, Chicago, Sydney oraz Tokyo. Nie należy zupełnie zwracać uwagi na czasy ładowania. Wynikają one przede wszystkim z silnego obciążenia witryny oraz odległości serwerów testujących. Oprócz tego po krótkiej konfiguracji serwera Apache można by je skrócić nawet 10-krotnie.

Analiza wyników testu może pomóc w przewidywaniu obciążenia i optymalizacji serwera. My możemy zauważyć, że im słabszy VPS, tym większe są wahania czasu ładowania w ostatnim etapie testu. Poza tym liczba aktywnych użytkowników, dla których czas ładowania strony przekracza 1 minutę dla serwerów Professional, Standard i Basic wynosi kolejno 127, 103 i 78.

Ostatni test wykonaliśmy z użyciem aplikacji HardInfo. Wyświetla ona różne interesujące informacje o komputerze, na którym została uruchomiona, takie jak rodzaj i szybkość procesora, statystyki wykorzystania pamięci RAM czy ustawienia karty sieciowej. Oprócz tego ma ona możliwość przeprowadzenia krótkich testów wydajności. Większość wyników przedstawia czas szyfrowania pewnej próbki danych z wykorzystaniem różnych technologii, który im jest krótszy tym lepszy. Wyjątkiem jest test CryptoHash, gdzie przedstawiona jest ilość danych przetworzonych w ciągu sekundy i tu rzecz jasna bardziej pożądana jest wyższa wartość.

Nie jest chyba żadnym zaskoczeniem stwierdzenie, że serwer Basic okazał się najwolniejszy, najszybszy był wariant Professional, a Standard ulokował się pośrodku. Wyniki dają jednak pewne wyobrażenie tego, jakie są dokładnie różnice w wydajności między nimi i ile możemy zyskać decydując się na szybszy plan. Oprócz tego w Internecie znajduje się wiele stron, gdzie użytkownicy umieszczają wyniki wydajności serwerów innych dostawców, dzięki czemu można porównać który z nich jest najlepszy. W tym przypadku VPSy Homecloud wykazały się bardzo dobrą wydajnością za rozsądną cenę.

Oferta firmy Home jest bardzo interesująca. Za nieduże pieniądze otrzymujemy szybkie serwery wirtualne wydzielone na wydajnych maszynach i umieszczone w nowoczesnej, polskiej serwerowni. Bardzo cieszy czas po jakim uzyskujemy dostęp do zakupionej usługi. Natychmiast po wpłacie odblokowany zostaje CP Panel, a w maksymalnie 15 minut możemy się już bez przeszkód zalogować do świeżo uruchomionego VPSa. Sam proces zakupu jest łatwy i szybki, ale szkoda, że niektóre z wyborów na tym etapie są ostateczne. Możliwość zmiany systemu lub wyłączenia Parallels Plesk Panel, który uniemożliwia zmianę serwera Apache na inny, np. lighttpd bez zamawiania nowej usługi byłaby bardzo przydatna.

Na pochwałę zasługuje za to oprogramowanie VPSa. Podstawowy CP Panel jest przejrzysty, wygodny i daje dostęp do wszystkich najważniejszych funkcji. Virtuozzo Power Panel pozwala na zarządzanie bardziej techniczną stroną serwera i pozwala na przywracanie kopii zapasowych, instalowanie dodatkowych modułów, ponowne uruchamianie serwera, łączenie się z SSH za pośrednictwem przeglądarki oraz przeglądanie logów działania. Z kolei Parallels Plesk Panel (który co ważne otrzymujemy gratis), zapewnia wygodne zarządzanie software'ową stroną serwera, czyli konfigurację www i email, łatwe instalowanie różnych skryptów CMS, zarządzanie dostępem do plików i połączeniem FTP czy też zaawansowaną konfigurację domen. Jeśli natomiast wolimy wszystko zrobić tradycyjną drogą, to zawsze aktywne połączenie SSH jest dla nas. Instalacja interfejsu graficznego i udostępnienie go przez pulpit zdalny to również dobry pomysł na zarządzanie VPSem.

Różnica mocy pomiędzy serwerem Professional, Standard i Basic są widoczne, jednak nawet ten ostatni zapewnia świetną wydajność idealną dla webmastera, dla którego witryny zwykły hosting współdzielony nie jest już wystarczający. Najsilniejszy z wariantów nada się za to z pewnością do zastosowań profesjonalnych dzięki szybkiemu, 4-rdzeniowemu procesorowi. Łatwe jest również zwiększanie i zmniejszanie mocy serwera bez utraty plików i ustawień, dlatego warto zaryzykować i w ten sposób znaleźć najbardziej optymalną konfigurację. Niezależnie od wyboru, każdy VPS posiada świetną pamięć masową opartą na dyskach spiętych w macierze RAID10 oraz dostęp do szybkiego połączenia internetowego z bezpośrednim połączeniem do wielu polskich sieci szkieletowych.

Wariant Basic oferty VPS polecamy raczej dla klientów indywidualnych, którzy chcą wykorzystywać go do niezbyt skomplikowanych zadań i hostowania niewielkich stron internetowych, o liczbie jednocześnie aktywnych użytkowników w granicach od 0 do 50 (przy około 50 tysiącach unikalnych użytkowników miesięcznie). Wariant Standard zainteresować powinien małe firmy szukające wydajnego i funkcjonalnego serwera, w tym dla strony internetowej o chwilowej liczbie przeglądających do 125 osób i maksymalnie 250 tysiącach unikalnych użytkowników miesięcznie. Najsilniejsza opcja Professional przeznaczona jest dla małych i średnich przedsiębiorstw, z witrynami o sporej odwiedzalności powyżej 250 tysięcy unikalnych użytkowników miesięcznie i o dużej ilości korzystających z usług serwera pracowników.

Firma Home Business Services Sp. z o.o. zapowiada dalszy rozwój ich usług, mimo że już teraz jest to świetna oferta dla każdego, kto szuka odpowiedniego dla siebie serwera VPS w niewygórowanej cenie. Wydajność i szeroka gama oprogramowania dodatkowego to najmocniejsze cechy ich rozwiązań. Według nas zasługują one na polecenie.