Testy 24" monitorów Full HD. cz.3

Tydzień temu testowałem Samsunga SyncMaster 2493HM, który kosztuje około 1250 złotych. Dziś czas na kolejny 24-calowy monitor z matrycą TN, będzie nim LG W2452V. To model o około 100 złotych tańszy od wspomnianego Samsunga, ale też mający nieco mniej funkcji – między innymi pozbawiony pivota, czy możliwości regulacji wysokości ekranu.

Specyfikacja monitora

LG W2452V

Monitor ma błyszczącą, czarną obudowę, wykończoną na dole szarym łukiem. Całość wykonano z dobrej jakości tworzywa. W prawym dolnym rogu znajduje się atrakcyjny wizualnie włącznik w kształcie łuku, podświetlany na niebiesko.

Przyciski w LG W2452V zostały ukryte w lewej części pod dolnym panelem monitora. Korzysta się z nich średnio wygodnie. Nie zawsze kontaktują i trzeba je odpowiednio mocno wcisnąć. Problem stanowi również to, że nie są widoczne kiedy siedzimy przed monitorem, a opisujące je napisy przy słabszym świetle stają się ledwo dostrzegalne. Do czasu, aż się nie przyzwyczaimy i nie zapamiętamy położenia oraz funkcji przycisków, regulacja monitora przy ich pomocy jest mało przyjemna.

LG W2452V

Z racji stosunkowo niskiej ceny monitor nie ma pivota, ani regulowanej wysokości ekranu. Szkoda, bo niewiele droższy Samsunga 2493HM jest wyposażony w te udogodnienia. Nie zapomniano za to o obrotowej (o 355˚) podstawce, dzięki której W2452V można łatwo i płynnie obrócić bez konieczności odrywania od biurka.

Porty w tylnej części monitora

W2452V dysponuje trzema złączami – analogowym D-Sub oraz cyfrowymi DVI i HDMI z obsługą HDCP. Taki zestaw wystarczy do zdecydowanej większości zadań.

Menu OSD wygląda ładnie, jest też półprzezroczyste. Przy jego pomocy można ustawić między innymi takie podstawowe opcje, jak jasność, kontrast, korektę gamma oraz temperaturę kolorów. Jest dostępne w kilku językach, również w polskim.

Menu „Fun”

Do poruszania się po menu oraz zmian poszczególnych opcji służy sześć przycisków. Pierwszy z nich włącza podmenu „Fun”, drugi wchodzi do menu głównego, trzeci otwiera skrócone menu z najważniejszymi funkcjami, czwarty służy do wyboru trybu f-Engine, piąty pozwala na ustawienie aktywnego źródła sygnału, a szósty uruchamia autokalibrację przy sygnale analogowym. OSD działa bez denerwujących opóźnień.

Menu główne w W2452V

Po menu nawigujemy dwoma przyciskami, a kolejnymi dwoma zmieniamy ustawienia poszczególnych opcji. Szkoda tylko, że po elementach wybranego podmenu można przesuwać się jedynie w dół. Jeśli więc wciśniemy przycisk o jeden raz za dużo, musimy przechodzić całą listę od początku.

Podmenu „Fun” włączane przez pierwszy przycisk daje dostęp do funkcji EZ Zooming, ustawienia skalowania, wybór trybu Photo Effect oraz wybór tematu dźwiękowego. Monitor wydaje bowiem z siebie odgłosy – między innymi podczas wchodzenia i wychodzenia z menu OSD. Nie są one szczególnie wyrafinowane. Można ustawić jedną z dwóch palet dźwięków lub zupełnie je wyłączyć.

Obraz z wyłączonymi efektami specjalnymi oraz z „plamą gaussa”

Z kolei Photo Effect to efekty specjalne – pomysł podobny, jak na testowanym tydzień temu Samsungu 2493HM. Do wyboru są: „plama gaussa”, „sepia” i „czerń z bielą”. Istnieje również możliwość wyłączenia efektów. Dwa ostatnie mówią same za siebie, natomiast „plama gaussa” powoduje rozmazanie obrazu – może się przydać jako namiastka swoistego antyaliasingu w grach.

Jeśli chodzi o ustawienia skalowania, na W2452V można wyświetlać obraz 1:1, rozciągnąć na cały ekran lub rozciągnąć w pionie z zachowaniem proporcji. Niestety nie wszystkie te opcje działają w każdej rozdzielczości – na przykład nie da się wyłączyć przeskalowywania przy 1920x1080.

Podobnie, jak w testowanym tydzień temu Samsungu 2493HM, również tutaj mamy opcję „sharpness” z zakresem od 0 do 10, pozwalającą na ustawienie ostrości obrazu – działa ona zarówno przy sygnale analogowym, jak i cyfrowym. Domyślnie ma wartość 5, przy której obraz jest ostry, ale bez artefaktów.

Monitor obsługuje funkcję PiP, czyli Picture in Picture. Działa ona tylko wówczas, kiedy do monitora podłączone są kable D-Sub oraz HDMI. Można wtedy wyświetlać na całej powierzchni ekranu sygnał z jednego ze źródeł, natomiast drugi w niewielkim okienku, które można przesunąć w jeden z czterech rogów ekranu.

Podobnie, jak w na przykład w monitorach Samsunga, również w LG można zablokować OSD, przytrzymując przycisk wejścia do menu przez kilka sekund.

Jak w większości monitorów, również w LG możemy ustawić jeden z dostępnych presetów temperatury kolorów lub stworzyć własny, doregulowując składowe R, G i B. Standardowo dostępne presety to: sRGB, 6500K, 7500K, 8500K (te dwa nie są oznaczone w menu) oraz 9300K.

Wartości predefiniowanych ustawień kolorów sprawdziłem dla jasności 50% i kontrastu 50%:

• sRGB – temperatura barw 6900K (jasność: 229 cd/m2)
• 6500K – temperatura barw 7700K (jasność: 227 cd/m2)
• 7500K – temperatura barw 8400K (jasność: 209 cd/m2)
• 8500K – temperatura barw 8900K (jasność: 204 cd/m2)
• 9300K – temperatura barw 8900K (jasność: 205 cd/m2)

Temperatura kolorów: sRGB (jasność 50%, kontrast 50%)

Temperatura kolorów: 6500K (jasność 50%, kontrast 50%)

Temperatura kolorów: 7500K (jasność 50%, kontrast 50%)

Temperatura kolorów: 8500K (jasność 50%, kontrast 50%)

Temperatura kolorów: 9300K (jasność 50%, kontrast 50%)

Jak widać z wykresów, będących rezultatem testów przy użyciu kolorymetru, deklarowane w menu temperatury odbiegają od rzeczywistych. Zwłaszcza widać to w przypadku predefiniowanych ustawień 6500K i 7500K. Przy presetach 8500K i 9300K zmierzone temperatury kolorów są identyczne

Monitor obsługuje znany z innych monitorów LG system ulepszania kolorów, f-Engine. W przypadku W2452V można go włączyć i ustawić w jednym z dwóch presetów: „filmy” oraz „internet”. Przy tym pierwszym obraz staje się bardzo jasny i kontrastowy, co może się przydać kinomanom. Z kolei preset „internet” jest w mojej opinii mało przydatny z powodu zbyt wysokiej jasności – wygodniej doregulować sobie jasność i kontrast ręcznie.

System f-Engine daje również możliwość ręcznego ustawienia poszczególnych parametrów, takich jak intensywność zieleni, ustawianie odcieni koloru skóry, czy rozszerzanie soczystości wszystkich kolorów. Można więc wykorzystać go szerzej niż w zakresie, na który pozwalają skromne dwa dostępne presety.

Testy jasności, równomierności podświetlenia oraz wierności odwzorowania kolorów wykonałem przy pomocy kolorymetru Eye One Display 2 firmy GretagMacbeth. Na potrzeby testów ustawiłem kontrast na 50%, a temperaturę barw na 6500K. Aby ją uzyskać, ręcznie doregulowałem poszczególne składowe kolorów na: R = 60, G = 47, B = 40.

Optymalne 140 cd/m2 (jasność 18%, kontrast 50%)

Optymalną jasność, wynoszącą około 140 cd/m2 osiągnąłem przy ręcznie ustawionych kolorach, jasności 18% i kontraście 50%. Krzywa kolorów niestety odbiega od ideału – widać słabe odwzorowanie czerwieni i zieleni, jedynie niebieski mieści się w „odpowiednich” kratkach. W praktyce objawia się to trochę osłabionym nasyceniem kolorów.

Maksymalna jasność i kontrast

Jasność maksymalna monitora wynosi 380 cd/m2. To dobry rezultat, na dodatek tylko minimalnie mniejszy niż podawanego przez producenta w specyfikacji - 400 cd/m2. Obraz, podobnie, jak w przypadku wielu innych monitorów, przy wysokim kontraście (powyżej 50%) zaczyna tracić na szczegółowości – jasne odcienie kolorów przestają być rozróżnialne. Widać to dobrze na powyższym wykresie, na którym kontrast wynosi 100%.

Gradienty na 2493HM

Przejścia kolorów wyświetlane na LG nie są idealnie płynne – z bliska widać lekkie nierównomierności, występujące w regularnych odstępach.

Poziomy luminancji dla poszczególnych ustawień jasności zmierzyłem przy kontraście 50% i temperaturze kolorów 6500K (R=60, G=47, B=40). Oto wyniki:

LG Flatron W2452V:

• 0% = 98 cd/m2
• 10% = 120 cd/m2
• 20% = 145 cd/m2
• 30% = 170 cd/m2
• 40% = 192 cd/m2
• 50% = 217 cd/m2
• 60% = 242 cd/m2
• 70% = 263 cd/m2
• 80% = 287 cd/m2
• 90% = 311 cd/m2
• 100% = 347 cd/m2

Jak widać, przy kontraście 50% nawet po ustawieniu jasności 0% obraz wciąż pozostaje dość jasny. W nocy, przy wyłączonym świetle, warto obniżyć dodatkowo poziom kontrastu, choć zależy to już od osobistych preferencji danego użytkownika.

LG W2452V został wyposażony w matrycę TN. Jej czas reakcji zmierzyłem przy pomocy programu Pixel Persistence Analyzer.

Testy w Pixel Persistence Analyzer

Widoczne smużenie w teście Streaky Pictures zaczyna być widoczne przy prędkości 10-11. Wynika stąd, że matryca może pochwalić się czasem reakcji na poziomie około 12-14 ms. To dobry wynik, minimalnie gorszy od testowanego tydzień temu Samsunga 2493HM.

Unreal Tournament 3

Smużenie jest na tyle niewielkie, że monitor dobrze nadaje się do gier, czy oglądania filmów. Niezadowoleni będą jedynie ci, którzy zapragną wykorzystywać go do naprawdę dynamicznych obrazów, takich jak mecze piłki nożnej, w których większość monitorów LCD obnaża swoje słabości.

Obraz widziany na monitorze pod większym kątem

Kąty widzenia na W2452V są dość słabe, zwłaszcza w poziomie. Patrząc na ekran z boku biel przechodzi w brąz, a czerń we fiolet. Najlepiej siedzieć bezpośrednio naprzeciwko monitora.

Równomierność podświetlenia matrycy stoi na dobrym poziomie – różnice pomiędzy luminancją środka ekranu, a poszczególnymi rogami, nie przekraczają 15%.

Podczas wyświetlania planszy testowej w kolorze białym widać efekty dość słabych kątów widzenia – boki ekranu są nieco ciemniejsze niż środek. Przy krawędziach ekranu widoczne są też lekkie przyciemnienia od świetlówek.

Na czarnej planszy testowej rzuca się w oczy głęboka czerń. Pozytywne wrażenie psuje jednak spora błękitna poświata przy dolnej krawędzi oraz lekkie jasnoszare przebicia świetlówek przy pozostałych krawędziach. Są one widoczne podczas oglądania ciemnych filmów, ale można się przyzwyczaić.

Na dołączonej płycie CD  umieszczono pełną, bogato ilustrowaną instrukcję w formacie HTML oraz PDF w kilku językach, również po polsku. Na krążku znajdziemy sterowniki dla Windows oraz pliki profili kolorów w formacie ICM.

forteManager do regulacji monitora z poziomu Windows

Najważniejszy jest jednak forteManager, służący do regulacji monitora z poziomu sytemu Windows. Program ten ładnie wygląda i wygodnie się go obsługuje dzięki przejrzystemu, intuicyjnemu interfejsowi użytkownika. forteManager działa po podłączeniu monitora do komputera przez D-Sub lub DVI; złącze HDMI nie jest wspierane (a przynajmniej nie w tej wersji).

Kreator ustawień monitora

Oprócz możliwości zmiany wszystkich ustawień, które można regulować z poziomu menu OSD, forteManager ma też kilka dodatków. Między innymi zawiera prostego, ale przydatnego kreatora, który prowadzi użytkownika za rączkę, pomagając mu ustawić optymalną rozdzielczość, kontrast, ostrość i temperaturę kolorów.

Możliwość tworzenia własnych profili

Po instalacji forteManagera staje się też aktywna funkcja EZ Zooming w menu. Pozwala ona na zmniejszanie i zwiększanie rozdzielczości jednym wciśnięciem przycisku monitora. Przydatna jest również możliwość zapisywania ustawień monitora do kolejnych profili pod własnymi nazwami.

LG W2453V jest przyzwoitym monitorem... gdyby tylko producent obniżył trochę jego cenę. Zastosowana matryca oferuje zadowalające kąty widzenia i  odwzorowanie kolorów. Monitor dysponuje dość niewygodnym sterowaniem, ale na szczęście można wykorzystać przyjemny pakiet forteManager i regulować LG z poziomu systemu Windows. Na plus mogę zaliczyć stosunkowo niski czas reakcji i dobra równomierność podświetlenia.

Za tydzień zapraszam na test kolejnego monitora – będzie to 24-calowy NEC AccuSync 24WMCX.