Toshiba OCZ RD400 512 GB – premierowy test flagowego SSD

Firma OCZ, jeszcze przed przejęciem przez koncern Toshiba, była jednym z głównych graczy na rynku dysków SSD. Ostatnio jednak zaniedbała dział najwydajniejszych modeli na rynek konsumencki, a skupiła się na słabszych i tańszych konstrukcjach. Producent postanowił jednak wrócić do gry w najwyższym segmencie i zaprezentował długo wyczekiwany model OCZ RD400 - następcę nośnika RevoDrive 350.

Do tej pory nośniki z serii RevoDrive były połączeniem kilku zwykłych dysków w macierz RAID pod interfejsem PCI-Express i ze względu na wysoką cenę adresowano je głównie na rynek profesjonalny. Przez ostatnie dwa lata segment najwydajniejszych nośników poszedł jednak mocno naprzód - pojawiły się nowe kontrolery, potrafiące wykorzystać potencjał interfejsu PCI-Express już bez konieczności łączenia nośników w macierz, wdrożono nowy protokół komunikacji NVM-Express, a na dodatek wszystko potaniało. Tak oto wydajne nośniki SSD weszły na salony... a właściwie do komputerów graczy i entuzjastów.

Potencjał w nowej generacji nośników dostrzegła też firma OCZ i postanowiła uszczknąć swoją część tortu - opracowano więc modele RevoDrive 400, a pierwsza ich prezentacja miała miejsce rok temu na targach Computex 2015. W międzyczasie jednak dokonano pełnego przejęcia marki przez Japończyków i ostatecznie nośniki wypuszczono pod marką Toshiba jako modele OCZ RD400. Postanowiliśmy więc sprawdzić na co stać spadkobierców dawnej serii RevoDrive – w nasze ręce trafił model o pojemności 512 GB, ale oprócz tego w ofercie producenta dostępne są wersje 128 GB, 256 GB i 1024 GB.

• Bardzo wysoka wydajność – do 2600/1600 MB/s i 190 000/120 000 IOPS
• Obsługa interfejsu PCI-Express 3.0 x4 i protokołu NVM-Express 1.1b
• Możliwość montażu w gnieździe M.2 i złączu PCI-Express
• 5 lat gwarancji Advanced Warranty Program

OCZ RD400 został zaprojektowany z myślą o najbardziej wymagających klientach, którym nie wystarczają tradycyjne nośniki pod SATA 6 Gb/s. Można odnieść wrażenie, że producent przyszedł po miano najwydajniejszego dysku do zastosowań konsumenckich.

OCZ RD400 ma postać nośnika typu M.2 2280 i korzysta z interfejsu PCI-Express 3.0 x4, więc, by wykorzystać jego pełny potencjał, wymagane jest zainstalowanie go w złączu M.2 32 Gb/s – dostępnym w nowych płytach głównych i laptopach. W sprzedaży dostępna jest jednak wersja z adapterem pod złącze PCI-Express, dzięki któremu dysk można zainstalować również w starszych komputerach stacjonarnych (w zestawie znajduje się też niskoprofilowy śledź, więc zmieści się on też do miniaturowych obudów). Tuż przy śledziu umieszczono dwie zielone diody informujace o pracy nośnika.

Nośnik bazuje na kontrolerze Toshiba TC58NCP070GSB, który korzysta z dobrodziejstw protokołu NVM-Express 1.1b - został on zaprojektowany specjalnie z myślą o dyskach półprzewodnikowych i pozwala zmniejszyć opóźnienia wykonywanych operacji (dzięki czemu oferuje też lepszą wydajność względem modeli korzystających ze starego protokołu AHCI). Oprócz tego producent zastosował kości pamięci Toshiba 15 nm MLC NAND oraz 512 MB pamięci podręcznej LPDDR3-1600 (produkcji Samsunga).

Wykorzystany kontroler przy dłuższym obciążeniu niestety potrafi się bardzo rozgrzać (według CrystalDiskInfo nośnik osiągnął temperaturę 65 stopni Celsjusza, ale sam kontroler mógł być jeszcze gorętszy). Przydałoby się więc zastosować radiator - tym bardziej, że złącze M.2 często jest umieszczane w pobliżu slotu PCI-Express dla karty graficznej, która również potrafi generować duże ilości ciepła.

Teoretyczna wydajność dysku niewątpliwie robi wrażenie – producent deklaruje transfery sięgające 2600 MB/s przy sekwencyjnym odczycie i 1600 MB/s przy sekwencyjnym zapisie danych, a także 190 000 IOPS przy losowym odczycie i 120 000 IOPS przy losowym zapisie próbki 4KB. Są to wartości niedostępne dla żadnego nośnika pod SATA 6 Gb/s, więc głównym konkurentem OCZ RD400 są nośniki korzystające z interfejsu PCI-Express.

Jak będzie w praktyce? Czy OCZ RD400 rzeczywiście jest taki wydajny? Już za moment to sprawdzimy – zarówno w testach syntetycznych, jak i realnych zastosowaniach. Sprawdzimy też na jakie osiągi mogą liczyć posiadacze starszych komputerów.

• System operacyjny: Windows 8.1 64-bit
• Sterowniki NVM-Express: OCZ NVMe Driver 1.2.126.827
• CrystalDiskMark 5.1.2 64-bit - wyniki podawane w MB/s (im więcej tym lepiej)
• AS SSD Benchmark 1.8.5636 - wyniki podawane w MB/s (im więcej tym lepiej) i sekundach (im mniej tym lepiej)
• PCMark 8 Professional Edition 2.6.517 Storage Score V2 - wyniki podawane w punktach (im więcej tym lepiej) i sekundach (im mniej tym lepiej)
• Instalacja aplikacji – wyniki podawane w sekundach (im mniej tym lepiej)
• Kopiowanie plików – wyniki podawane w sekundach (im mniej tym lepiej)
• IOMeter 1.1.0 – wyniki podawane w IOPS (im więcej tym lepiej)

OCZ RD400 512 GB osiągnął wręcz spektakularne wyniki i bez problemu zdeklasował wszystkie modele korzystające z interfejsu SATA 6 Gb/s. Warto jednak zauważyć, wiarygodne wartości pokazał dopiero test przy większej głębokości kolejki (nośnik uzyskał tutaj transfery zbliżone do deklaracji producenta).

W kolejnym teście OCZ RD400 512 GB również zdeklasował standardowe nośniki pod SATA 6 Gb/s (wiarygodne wyniki pokazały testy przy większej głębokości kolejki). O ile przy zapisie odnotowaliśmy świetny czas dostępu, to przy odczycie jest on już tylko średni (najprawdopodobniej jednak jest to błąd pomiaru).

PCMark 8 symuluje pracę dysku w mniej wymagających zastosowaniach i nośniki oferują tutaj bardzo zbliżoną wydajność. Mimo wszystko testowany model lekko wyróżnia się na tle modeli typu 2,5" i M.2 korzystających z interfejsu SATA 6 Gb/s.

Na początku sprawdziliśmy czas kopiowania dużego pliku – posłużyliśmy się tutaj pięcioma obrazami systemu Windows 8.1 skompresowanymi do archiwum RAR (łączna waga 19,1 GB).

Następnie sprawdziliśmy czas kopiowania wielu małych plików – wybraliśmy folder System32 z nowo zainstalowanego systemu Windows 8.1 (14 148 plików o łącznej wadze 2,51 GB).

Nie mogło też zabraknąć testu instalowania aplikacji, a posłużyliśmy się tutaj benchmarkiem PCMark 8. Czas mierzyliśmy od podania ścieżki instalacji do komunikatu o zakończeniu instalacji.

Na koniec test wielozadaniowy – jednoczesne kopiowanie dużego pliku i instalacja benchmarka PCMark 8.

Testy rzeczywiste też są mocną stroną nośnika Toshiba OCZ RD400 - w testach kopiowania uzyskał nieprawdopodobnie dobre rezultaty, natomiast przy instalacji i wielozadaniowości różnica względem topowych modeli pod SATA nie była aż tak spektakularna.

Nośnik Toshiba OCZ RD400 został zaprojektowany z myślą o montażu w gnieździe M.2 32 Gb/s lub złączu PCI-Express 3.0 x4. Postanowiliśmy jednak sprawdzić, na jakie osiągi mogą liczyć posiadacze starszych komputerów, w których występują złącza M.2 16 Gb/s lub PCI-Express 2.0 x4 - w tym celu zmieniliśmy tryb pracy złącza PCI-Express z 3.0 na 2.0.

Mniejsza przepustowość złącza ogranicza wydajność nośnika mniej więcej do 1500 MB/s - zmiana jest więc odczuwalna praktycznie tylko w testach sekwencyjnych.

PCMark 8 mark zbytnio nie odczuł niższej przepustowości złącza - wyniki w obydwóch trybach są bardzo zbliżone.

Różnice w testach rzeczywistych też są prawie niezauważalne - niezależnie czy dysk zamontujemy w gnieździe PCI-Express 2.0 czy 3.0, to i tak wyniki będą bardzo zbliżone.

W tradycyjnych zastosowaniach dysk bardzo rzadko pracuje bez przerwy przez kilkanaście godzin, ale test ten ma na celu zobrazowanie realnej wydajności używanego nośnika. Okazuje się bowiem, że nowy dysk oferuje zauważalnie wyższą wydajność, ale z kolejno zapisanymi danymi jego osiągi po prostu spadają. Nietrudno się domyślić, że część producentów skupia się na osiągach „świeżego” dysku, zapominając co się z nim stanie po dłuższym czasie użytkowania, a więc kwestii bardzo istotnej z punktu widzenia klienta.

Do sprawdzenia wydajności dysku przy długotrwałym obciążeniu wykorzystaliśmy aplikację IOmeter – została ona skonfigurowana w ten sposób, że przez 12 godzin, w krokach co 5 minut, sprawdzała liczbę operacji wejścia/wyjścia na sekundę (IOPS) przy losowym zapisie próbki 4 KB.

OCZ RD400 512 GB rozpoczął test z bardzo dobrym wynikiem na poziomie 126 000 IOPS, ale ostatecznie jego osiągi ustabilizowały się mniej więcej na 7500 IOPS. Konkurencja radzi sobie tutaj znacznie lepiej - Intel SSD 750 400 GB uzyskał około 27 000 IOPS, a Kingston HyperX Predator 480 GB około 15 000 IOPS. Nawet 2,5-calowe modele OCZ Vector 180 i Radeon R7 SSD uzyskują tutaj lepsze wyniki. Trochę zawiedliśmy się na konstrukcji Toshiby.

Nośnik Toshiba OCZ RD400 został zaprezentowany rok temu (jeszcze jako OCZ RevoDrive 400), ale na jego oficjalną premierę musieliśmy poczekać aż do teraz. Mimo wszystko było warto, bo mamy do czynienia z jednym z najwydajniejszych modeli przeznaczonych na rynek konsumencki.

Producent zastosował nowoczesny kontroler, który wykorzystuje potencjał interfejsu PCI-Express 3.0 x4 i protokołu NVM-Express, dzięki czemu wydajność nośnika stoi na bardzo wysokim poziomie – w testach syntetycznych i rzeczywistych możemy liczyć na świetne osiągi. Słabą stroną OCZ RD400 jest jednak test długotrwałego obciążenia, gdzie wyniki są dużo niższe od odpowiedników konkurencji, a nawet niektórych, 2,5-calowych konstrukcji dawnego OCZ (liderów tego testu).

OCZ RD400 ma postać nośnika pod złącze M.2 32 Gb/s, ale w sprzedaży dostępne są również wersje z adapterem PCI-Express 3.0 x4 - można więc go wykorzystać również w starszych komputerach, a dzięki niskoprofilowemu śledziowi, nie powinno być problemów ze zmieszczeniem go do najmniejszych „skrzynek”.  Szkoda tylko, że producent nie zdecydował się na zastosowanie radiatora, bo nośnik potrafi się solidnie rozgrzać.

Toshiba OCZ RD400 512 GB powinien u nas kosztować około 1600 złotych jeżeli chodzi o wersję M.2 i około 1700 złotych w wersji z adapterem, więc jest trochę droższy (w przeliczeniu na GB) od dwóch głównych konkurentów – modeli Samsung SSD 950 Pro 512 GB i Intel SSD 750 400 GB. Cała trójka jest też objęta 5-letnią gwarancją ograniczonej współczynnikiem TBW. Przydałoby się więc nieco obniżyć cenę – tym bardziej, że Toshiba zdecydowała się później wydać nośnik i przez to stoi na nieco gorszej pozycji.

• świetna wydajność w testach syntetycznych
• bardzo dobra wydajność w testach rzeczywistych
• możliwość wyboru wersji z adapterem (w zestawie standardowy i niskoprofilowy śledź)
• 5 lat gwarancji (ograniczonej współczynnikiem TBW)
   
• wydajność przy długotrwałym obciążeniu poniżej oczekiwań
• dosyć wysoka temperatura pracy
• mało konkurencyjna cena