Unowocześniona Toshiba Satellite A350-10Z

Firma Toshiba konsekwentnie trzyma się nieco kontrowersyjnej stylistyki serii Satellite, unowocześniając stopniowo wnętrze notebooka. Nowe modele z serii Satellite A350 są więc bardzo czarne, bardzo błyszczące, bardzo uniwersalne i bardzo nowoczesne. Czy nie za wiele tych „bardzo”? Myślę, że po przeczytaniu niniejszego testu każdy będzie mógł wyrobić sobie własne zdanie na ten temat.

Nowe modele serii Satellite przeznaczone są dla domowego użytkownika, mającego różne potrzeby i wymagającego od laptopa przede wszystkim uniwersalności. Laptop A350-10Z nie ma więc jakichś szczególnych, rzadkich cech, wyróżniających z tłumu, ale patrząc na specyfikację wydaje mi się, że rzeczywiście nic mu nie brakuje, jeśli chodzi o najczęściej używane w domu funkcje i interfejsy.

Gwarancja: 2 lata w serwisie zewnętrznym

Procesor nie należy do najwydajniejszych mobilnych jednostek, lecz dwa rdzenie i architektura Core 2 Duo w polaczeniu z zegarem 2 GHz powinny zapewnić wystarczającą wydajność ogólną. Cieszą 4 GB pamięci RAM, podoba mi się też karta graficzna – dobry Radeon z własną pamięcią. Ciągle jeszcze nowością jest panoramiczny ekran 1366x768 pikseli, troszkę większy od tradycyjnego 1280x800.

Gniazdka podłączeniowe zostały w laptopie A350-10Z rozmieszczone sensownie, może jedynie wejścia audio na przedniej krawędzi. Poza tym wszystko jest na miejscu, a różnorodność interfejsów jest wzorcowa.

Krawędź przednia: wyłącznik interfejsu bezprzewodowego, port IrDA, gniazdo kart flash, gniazdka audio oraz praktyczny potencjometr regulacji siły głosu

Krawędź lewa: wyjście D-Sub, kratka wentylacyjna, wyjście TV, HDMI, LAN, USB/eSATA, USB, FireWire

Krawędź prawa: mocowanie blokady Kensington, wejście zasilacza, napęd optyczny, gniazdko modemu telefonicznego oraz dwa porty USB

Z tyłu brak gniazd

Z biegiem czasu firma Toshiba dopracowała konstrukcję tak, że w modelu A350-10Z jest ona nadzwyczaj solidna i nie ma się do czego przyczepić. Może pomogła w tym niewielka zmiana proporcji notebooka, w każdym razie laptop zarówno zamknięty, jak i otwarty stanowi zwartą bryłę, pod naciskiem palców nic w nim nie trzeszczy, nic nie ugina się nadmiernie. 

Stylistyka pozostaje nieco kontrowersyjna ze względu na wszechobecne błyszczące powierzchnie, metalicznie lakierowane wstawki i świecące dodatki. Podczas obcowania z tym laptopem trzeba się przyzwyczaić do widocznych odcisków palców albo do używania ściereczki. Dobrze, że otoczka ekranu jest matowa, choć sam ekran pokryty powłoką typu Glare błyszczy i odbija źródła światła.

Nad ekranem mieści się zamocowana na stałe, nieruchoma kamerka, są tam też otworki mikrofonu.

Poniżej ekranu głośniczki Harman Kardon, osłoniete przezroczystym plastikiem. Brzmią bardzo dobrze, czysto i wyraźnie w zakresie tonów wysokich, ale im niżej, tym gorzej – mimo to wśród laptopowych głośników bez subwoofera są jednymi z najlepszych, jakie słyszałem.

Pomiędzy głośnikami jest włącznik zasilania oraz rząd dotykowych przycisków, używanych do sterowania odtwarzaczami multimediów.

Błyszcząca klawiatura wymaga kilku dni na przyzwyczajenie się. Klawisze są duże i wyraźnie opisane, ale mają krótki i stosunkowo twardy skok – pomimo to pisanie na niej nie sprawia problemów, w czym pomaga sensowne, tradycyjne rozmieszczenie poszczególnych przycisków.

Gorzej od klawiatury wypada touchpad. Mam zastrzeżenia przede wszystkim do niskiej precyzji operowania kursorem, który czasem przestaje podążać za ruchem palca. Duże przyciski mają bardzo krótki i twardy skok oraz klikają dosyć głośno.

Pod touchpadem mieści się rząd lampek informacyjnych, widocznych również przy zamkniętym ekranie.

Jak zwykle u Toshiby mamy sporo dodatkowych programów, z których kilka ładuje się do pamięci wraz ze startem systemu. Z tego powodu niezbyt szybka Vista robi się jeszcze wolniejsza, a dysk nie może się uspokoić nawet kilkanaście minut po uruchomieniu systemu (przypominam – 4GB pamięci RAM!). Warto więc zrobić przegląd tych dodatkowych aplikacji i odinstalować te, z których nie będziemy korzystać.

Pełna lista dodatkowych programów notebooka A350-10Z:

• Dolby Control Center
• Toshiba Face Recognition
• Microsoft Works, Microsoft Office 2007 dla Użytkowników Domowych (60-dniowa, darmowa wersja próbna)
• Toshiba Bluetooth Stack
• Connectivity Doctor
• Toshiba Bluetooth Monitor
• Toshiba Assist
• Ulead DVD MovieFactory for TOSHIBA
• HDMI Control Manager
• McAfee Internet Security Suite — Toshiba Edition (z darmowymi aktualizacjami internetowymi przez 30 dni)
• Toshiba Recovery Disc Creator
• ConfigFree
• Toshiba Disc Creator
• Chicony Camera Assistant Software
• Supervisor Password Utility
• Toshiba DVD Player

Powoli wygrywa panorama – ekrany telewizorów i komputerów odchodzą od proporcji 4:3 i zmierzają do 16:10 albo też ostatnio 16:9. Czy to dobry kierunek – nie wiem. Rozdzielczość 1366x768 jest na pewno fajna do oglądania filmów i do gier, ale w innych zastosowaniach wolałbym jednak większą rozdzielczość pionową.

Ekran Toshiby A350-10Z jest pokryty błyszczącą powłoką TruBrite – znów kontrowersyjna sprawa. Niektórych użytkowników może irytować skłonność tych powłok do odbijania światła, innym podoba się lepszy kontrast i ładniejsze nasycenie kolorów.

Test ekranu kolorymetrem

Matryca TN, wyświetla ładne kolory, nasycone i żywe, dysponuje dobrym kontrastem i wystarczającą jasnością. Jak zwykle bolączką są niewielkie kąty widzenia - przy większym odchyleniu od ekranu obraz szybko traci kontrast i pojawiają się przekłamania barw, biel trąci lekkim czerwonawym zabarwieniem, a czerń nie jest zbyt głęboka.

Smużenie pozostaje na niewielkim, akceptowalnym poziomie.

Jest niezły w planie oszczędnym, ale stanowczo za krótki w planie wydajnym. Czyżby producent uznał, że laptop przeznaczony do domowego użytku nie musi mieć mocnej, pojemnej baterii?

Toshiba A350-10Z jest laptopem bardzo cichym, o ile wentylator pracuje na niskich obrotach. W planie oszczędnym wysokie obroty włączają się niestety dosyć często, co kilkadziesiąt sekund, słychać wtedy wyraźny szum. Nie jest to jakoś nadzwyczaj rozpraszający użytkownika hałas, można się przyzwyczaić.

W planie wydajnym wentylator pracuje niemal cały czas, a pod dużym obciążeniem, kiedy kręci się na obrotach maksymalnych jest już za stanowczo głośny.

Temperatury pracy odnotowane przez program Everest – do góryj w spoczynku, na dole po godzinnym obciążeniu maksymalnym.

Notebook w czasie normalnej pracy pod niewielkim obciążeniem nagrzewa się umiarkowanie – głównie po lewej stronie klawiatury oraz w środkowym rejonie dolnej powierzchni. Pod maksymalnym obciążeniem temperatury rosną, ale nie powinny być dokuczliwe, choć możliwy jest pewien dyskomfort podczas trzymania laptopa na kolanach.

Zmierzony pobór mocy pod niewielkim obciążeniem (uruchomiony system i kilka programów w tle) oraz pod obciążeniem maksymalnym (Orthos Stress i 3DMark 06).

Zauważyłem też, że w czasie maksymalnego obciążenia i jednoczesnego ładowania baterii laptop pobierał aż 104W energii, podczas gdy moc zasilacza wynosi 90W. Jednak nie doszło do żadnej sensacji, choć zasilacz był bardzo gorący.

Dobry procesor C2D T5800 w połączeniu z wydajną grafiką MR 3470 i 4 GB pamięci RAM to w miarę wydajny zestaw, oczywiście nie dla wyczynowych graczy.

Informacje na temat procesora uzyskane w programie CPU-Z

Informacje na temat pamięci uzyskane w programie CPU-Z

Informacje na temat karty graficznej uzyskane w programie GPU-Z

Wbudowany w system Vista pomiar wydajności, choć mało wiarygodny, to jednak pozwala wstępnie ocenić osiągi systemu – w tym przypadku najsłabszym ogniwem został Radeon, a bardzo wysoką ocenę otrzymał dysk twardy.

Wynik zbiorczy PCMark Vantage plasuje Toshibę A350-10Z mniej więcej w środku stawki laptopów, które mamy w naszej bazie.

Patrząc na wyniki poszczególnych testów można zauważyć, że A350-10Z nie odnotowuje żadnej wpadki, trzymając swój poziom wydajności w każdej kategorii.

Wynik 3DMark 2006 jest typowy dla systemów opartych o Radeona 3470, w naszej tabelce model A350-10Z sąsiaduje z innym laptopem Toshiby – modelem A300-1EH. Wydajność 3D pozwala uruchamiać gry o wymaganiach Quake IV w natywnej rozdzielczości oraz wysokiej jakości obrazu. Nowsze, wymagające produkcję będą już wymagały pewnych kompromisów – łatwo to można stwierdzić udając się do naszego działu Rankingi.

Model Satellite A350-10Z sprawia korzystne wrażenie, zarówno pod względem budowy, jak i wydajności. Solidność wykonania daje nadzieję na długotrwałą, bezawaryjną eksploatację, co w przypadku laptopów jest priorytetem.

Inne zalety to zrównoważona wydajność, różnorodne interfejsy, dobra jakość obrazu i niezła klawiatura. Myślę, że zaletą jest też cena, która kształtuje się obecnie (luty 2009) na poziomie 2900 złotych - w porównaniu z podobnymi notebookami innych producentów wygląda zachęcająco.

A350-10Z ma też kilka wad, które jednak nie są zbyt poważne - słaby touchpad, niezbyt cicha praca, krótki czas pracy na baterii w profilu wydajnym.

Ogólnie oceniam Toshibę A350-10Z pozytywnie, i jeśli komuś nie będą przeszkadzać jej drobne wady, wówczas na pewno będzie zadowolony z zakupu.

Podziękowania dla firmy Komputronik za udostępnienie notebooka do testu