ASUS Transformer Pad TF701T – bliski ideału

Czekaliśmy z niecierpliwością na chwilę, w której będziemy mogli realnie przetestować urządzenie wyposażone w procesor nVidia Tegra 4. Mieliśmy już co prawda okazję pobawić się bardzo interesującą mobilną konsolką nVidia Shield, a nawet zapoznać się z możliwościami procesora kolejnej generacji Tegra 5, ale w końcu nadszedł czas na szczegółowe testy sprzętu, który niedługo można będzie kupić w większości polskich sklepów z elektroniką.

Bohaterem niniejszej recenzji jest tablet Asus Transformer Pad TF701T. W praktyce jest on bezpośrednim następcą Transformera Infinity TF700T, którego mieliśmy przyjemność testować w lipcu ubiegłego roku. Zrobił on na nas bardzo pozytywne wrażenie, szczególnie pod względem jakości wykonania i jakości obrazu wyświetlanego na ekranie IPS LCD.

No właśnie – czy producent w swoim najnowszym dziele zaoferował coś więcej, czy raczej utrzymał dotychczasowy poziom? Musimy przyznać, że od razu po pierwszym uruchomieniu urządzenia w oczy rzuciła nam się naprawdę imponująca jakość obrazu. Pod tym względem Asus Transformer TF701T wypada nie tylko lepiej od poprzednika, ale również lepiej od głównego konkurenta, którym (wciąż) jest iPad 4.

Mamy tutaj do czynienia z wyświetlaczem IPS o niebagatelnej rozdzielczości 2560x1600 px (16:10). Ilość pikseli na cal wynosi 299 PPI, natomiast w iPadzie 264 PPI (a jak wiadomo im większa gęstość, tym bardziej szczegółowy obraz i lepsza jakość czcionek). O jasność również martwić się nie trzeba. Już w trybie standardowym podświetlenie LED-owe było dość intensywne, a producent oferuje dodatkowo podbicie jasności w chwili, gdy korzystamy z tabletu pod gołym niebem.

Jakość wykonania samego tabletu jest podobna jak u poprzednika – dobrze spasowane aluminium i odporne na zarysowania szkło. Do zestawu dołączona została również bardzo przydatna stacja dokująca wyposażona w małą, ale dość wygodną sprzętową klawiaturę, dodatkową baterię, czytnik pełnowymiarowych kart SD oraz (uwaga!) port USB 3.0 gwarantujący uzyskanie znacznie szybszych transferów, niż w przypadku standardu 2.0. W przeciwieństwie do tabletu stacja została wykonana z tworzywa sztucznego (matowego i odpornego na typowe zarysowania).

Na tym jednak nie koniec. Jak już wspomnieliśmy wcześniej wewnątrz konstrukcji producent umieścił jeden z najnowszych i przy okazji najlepszych procesorów zoptymalizowanych głównie z myślą o graczach – Tegra 4. Składa się on z 4 rdzeni głównych Cortex-A15 (28 nm) taktowanych zegarem 1,9 GHz oraz dodatkowego rdzenia pomocniczego (700-800 MHz, również Cortex-A15), który odpowiedzialny jest za mniej wymagające obliczenia. Piąty rdzeń nie jest jednak „publicznie” widoczny w systemie operacyjnym, dlatego Tegrę 4 określa się jako procesor typu 4+1. Interesująco prezentuje się też układ graficzny, który ma aż 72 rdzenie.

Pamięć operacyjna to dwukanałowy DDR3 o pojemności 2 GB, a pamięć masowa ma 32 GB (z czego do dyspozycji użytkownika pozostaje ok. 25 GB). Wspierać można się też dodatkową kartą microSD o pojemności maks. 128 GB (lub pełnowymiarową kartą SD wkładaną w stację dokującą).

System operacyjny to Android 4.2.2 z autorskim interfejsem Asusa, który w stosunku do poprzednich tabletów został bardziej dopieszczony i lepiej zoptymalizowany. Płynność jego działania jest dobra, ale musimy przyznać, że dziwią nas sporadyczne przycięcia w czasie wykonywania niektórych animacji. Wydajność procesora jest na tyle wysoka, że z pewnością nie stanowi on wąskiego gardła – problemem musi być nie do końca dopracowana optymalizacja oprogramowania. Problem nie ma jednak większego wpływu na ogólny komfort obsługi.

Na pokładzie tabletu znalazły się też dwie kamerki i całkiem spora bateria – w dalszej części recenzji sprawdzimy jak wypadają one w czasie realnego użytkowania. Polska cena tabletu w chwili pisania recenzji nie była jeszcze znana, jednak szacowany koszt w dolarach może wynieść ok. 400$ za sam tablet i ok. 500$ za tablet ze stacją.

Pełna specyfikacja na stronie producenta.

Pod względem ogólnej jakości wykonania tablet jest niemal identyczny jak poprzednik (TF700T). Stylistyka również nie uległa większym modyfikacjom. W obudowie króluje szczotkowane aluminium z widocznymi koncentrycznymi kręgami. Tablet jest bardzo smukły – ma tylko 8,9 mm grubości (o 0,4 mm grubszy niż wcześniejszy model Infinity). Ramka otaczająca ekran ma ok. 22 mm szerokości i stanowi wygodne podparcie dla kciuków. Naszym subiektywnym zdaniem mogłaby być ona węższa przynajmniej z dwóch przeciwległych stron (na wzór domniemanej obudowy nowego iPada 5, który w czasie pisania recenzji Asusa nie miał jeszcze swojej premiery).

Powierzchnia frontowa przykryta jest szkłem Gorilla Glass o podwyższonej odporności na typowe uszkodzenia mechaniczne. Pod szkłem zintegrowano również czujnik oświetlenia zewnętrznego i małą kamerkę do wideokonferencji.

Kąty widzenia ekranu IGZO-TFT IPS określić można jako dobre. W czasie realnego użytkowania (granie, oglądanie filmów, przeglądanie stron WWW, edycja dokumentów) były całkowicie wystarczające. Jasność również jest wysoka – dzięki specjalnemu trybowi podbicia mocy LED-ów można oczekiwać poprawy komfortu pracy w silnie oświetlonych pomieszczeniach, a nawet „pod chmurką”. Technologia IGZO-TFT poprawia przy tym energochłonność, dzięki czemu oczekiwać można dłuższego czasu ciągłej pracy na baterii (zobaczymy czy tak będzie w praktyce).

Boczne krawędzie ramki są integralną częścią tylnego aluminiowego panelu. Z lewej strony umieszczono podłużny klawisz +/- do regulacji głośności, slot kart pamięci microSD, gniazdo micro HDMI oraz standardowe wyjście słuchawkowe (3,5 mm), które może pełnić również rolę wejścia dla mikrofonu zewnętrznego.

Na prawym boku znajdziemy wyłącznie maleńki otwór zintegrowanego mikrofonu.

Na dolnej krawędzi widoczne są trzy szczeliny. Dwie z nich (lewa i prawa) należą do systemu dokującego – odpowiednie zatrzaski znajdują się w stacji dokującej. Środkowa szczelina to złącze dokujące, które służy do ładowania baterii, transferu plików, komunikacji ze stacją oraz (pośrednio) z peryferiami takimi jak pendrive, karty SD czy dyski twarde.

Górna krawędź daje dostęp do małego przycisku, którym włączymy i wyłączymy urządzenie oraz zablokujemy ekran. Zintegrowano z nim maleńką diodę LED informującą użytkownika o stopniu naładowania baterii.

Tył to w większości jednolity aluminiowy arkusz przeszlifowany tak, aby tekstura tworzyła koncentryczny wzór składający się z okręgów. Odbija on światło w sposób przypominający płyty CD/DVD. Na górze widoczny jest plastikowy pas z wbudowanym obiektywem kamerki głównej. Ma on jedną podstawową zaletę – nie blokuje sygnałów nadawanych drogą bezprzewodową. Dlatego oczekiwać możemy sprawniejszego działania modułu Wi-Fi oraz GPS.

Jednym z mankamentów tabletu (podobnie jak w starszym modelu Infinity TF700T) jest umiejscowienie głośnika dokładnie tam, gdzie zazwyczaj przykładamy prawą rękę, innymi słowy tłumimy sobie dźwięk (jest to denerwujące szczególnie w czasie grania).

Stacja dokująca w przeciwieństwie do tej z modelu TF700T nie jest wykonana w całości z aluminium, lecz z tworzywa sztucznego. Na szczęście jej powierzchnia jest matowa i dość odporna na typowe uszkodzenia mechaniczne.

Zestaw klawiszy jest nieco inny niż ten spotykany w klawiaturach do Windows. Brakuje przede wszystkim typowych klawiszy funkcyjnych (F1-F12). W ich miejsce wstawione zostały opcje częściej spotykane w laptopach np. Wi-Fi, Bluetooth, aktywacja touchpada, regulacja jasności, klawisze multimedialne. Podczas codziennego użytkowania najczęściej sięgaliśmy jednak do przycisk otwierający menu ustawienia oraz klawisz HOME, którym powracamy na pulpit.

W przedniej części znajduje się touchpad wraz z dwoma zintegrowanymi przyciskami. Obsługuje on również funkcję multitouch, więc strony WWW i dokumenty możemy przewijać dwoma palcami.

Po lewej stronie stacji widoczne jest złącze dokujące - takie samo jak w tablecie. Służy do ładowania baterii i synchronizacji danych. Mała dioda LED poinformuje o aktualnym stopniu naładowania baterii.

Na prawym boku z kolei umieszczono pełnowymiarowy port USB (typu A) i pełnowymiarowy czytnik kart SD. Karty microSD podłączymy bezpośrednio do tabletu – do stacji tylko przez przejściówkę microSD-SD. Najważniejsze jest jednak to, że samo złącze USB występuje tutaj w standardzie 3.0, a więc gwarantuje uzyskanie bardzo wysokich transferów „z” i „do” nośników pamięci wyposażonych w ten sam interfejs.

Przód jest tak cienki, że nie zmieściłby się tutaj żaden port.

W tylnej części zintegrowane zostało szerokie, aluminiowe złącze dokujące, w którym umieszczamy tablet, przekształcając go tym samym w małego, lekkiego, ale całkiem funkcjonalnego netbooka. Wsunięcie tabletu przy odrobinie wprawy trwa sekundę, podobnie jak demontaż. Pośpiech nie jest jednak zalecany – przypadkowe uderzenie metalem o metal może mieć zgubny wpływ na wygląd obudowy tabletu lub stacji. Mały suwak zapobiega wypadnięciu ekranu.

Ciekawostki

Transformer TF701T pozwala w łatwy sposób wykonywać zrzuty ekranowe z systemu operacyjnego i innych aplikacji. Musimy jednak tę opcję najpierw aktywować. Aby tego dokonać wchodzimy do menu ustawień, wybieramy zakładkę Dostosowane ustawień ASUS (tak, tak producent nie ustrzegł się tutaj literówki – zabrakło literki „i”) i zaznaczamy opcję Zrzut ekranu. Mamy nawet możliwość zadeklarowania formatu zapisu – JPG (mniejsze pliki) lub PNG (lepsza jakość).

Aby zapisać screenshota przytrzymujemy przycisk ostatnio używanych aplikacji (pierwsza ikonka od prawej strony na dolnym pasku systemowym) lub ewentualnie przycisk na klawiaturze sprzętowej (8 klawisz w pierwszym rzędzie od góry).

Interfejs użytkownika w Transformerze TF701T należy do najładniejszych, z jakimi mieliśmy do czynienia w tabletach. Asus poprawił nieco szatę graficzną w porównaniu do poprzednika (Transformera Infinity). Podstawowe ikony aplikacji systemowych prezentują się zdecydowanie lepiej, przycisk dostępu do listy aplikacji przeniesiony został z prawego górnego rogu na dolny pasek dokujący.

Menu powiadomień przeniesione zostało z prawego dolnego rogu, na górną krawędź ekranu. Oprócz informacji o aktualizacjach, wykonanych zrzutach ekranowych, odtwarzanych utworach muzycznych, e-mailach itp. mamy tutaj do dyspozycji również podstawowe kontrolki od funkcji systemowych (np. łączność Wi-Fi, oszczędzanie energii, GPS, synchronizacja, tryb samolotowy), regulację jasności podświetlenia, oraz dostęp do predefiniowanych ustawień dźwięku (Audio Wizard).

Brzmienie odtwarzanej muzyki oraz dźwięków filmowych będziemy w stanie dopasować do swoich preferencji dzięki funkcji Audio Wizard (Kreator Audio). Jego interfejs również unowocześniono.

Niestety wspomniane profile dźwięku aktywne są wyłącznie przy odłączonych słuchawkach.

Asus Splendid to prosta, ale przydatna aplikacja służąca do zmiany kolorystyki ekranu. Aktywować możemy nie tylko wzmocnienie barw (Vivid Mode), ale również zmienić ich temperaturę (zimniejsza lub cieplejsza) lub całkowicie zmienić kolory. Funkcja sprawdza się doskonale w praktyce.

Ikonki umieszczone na pulpicie pogrupować możemy w foldery, którym nadamy odpowiednie nazwy. Jest to dobry sposób na szybkie dotarcie do najważniejszych aplikacji narzędziowych, biurowych, multimedialnych, gier itd.

Pierwsze miejsce od lewej strony na dolnym pasku systemowym znajduje się przycisk od tak zwanych pływających aplikacji.

Po jego dotknięciu z dolnej krawędzi ekranu wysunie się półprzezroczysty pasek ze skrótami do specjalnie spreparowanych widżetów z ramkami zaopatrzonymi w dodatkowe przyciski. Do czego one służą?

Po dotknięciu wybranej aplikacji pojawia się ona na aktualnie wybranym pulpicie w postaci niewielkiego okna, które wyświetla się ponad typowymi, pełnoekranowymi programami. Pływające aplikacje (Floating Apps) działają zarówno w orientacji pionowej, jak i poziomej ekranu. Większość z nich można w prosty sposób skalować przeciągając róg okienka.

W razie potrzeby dodać możemy kolejne elementy do powyższego paska (np. pocztę lub notatnik).

Interfejs klawiatury ekranowej jest intuicyjny w obsłudze. Pola znaków są duże i odpowiednio rozmieszczone. System podpowiedzi działa również prawidłowo. Niestety sytuacja idealna nie jest. Producent wspiera większość polskich znaków, ale zapomniał o literce „ą” / ”Ą”. Aby ją wpisać musimy się przełączyć na tradycyjną klawiaturę systemową Androida 4.2.

Chętni skorzystać mogą z trybu odręcznego wprowadzania tekstu, który prawidłowo rozpoznaje również polskie znaki (pod warunkiem, że piszemy dość wyraźnie).

Oboma kciukami da się pisać w orientacji pionowej (klawiatury nie da się rozdzielić do tradycyjnego układu „kciukowego”.

Do tworzenia i podglądu dokumentów tekstowych służy domyślnie zainstalowany pakiet Polaris Office 4. Dużą zaletą jest to, że mamy tutaj do czynienia z pełnym edytorem, a nie tylko przeglądarką

Opcji formatowania nie brakuje – tablet może z powodzeniem zastąpić tradycyjnego laptopa w podróży, zwłaszcza, ze wyposażono go w dołączaną fizyczną klawiaturę.

Do czytania gazet wykorzystywać możemy udaną aplikację o nazwie Press Reader. Artykuły czytać możemy w postaci oryginalnej lub przetworzonej tak, aby ich treść wyświetlała się lepiej na ekranach urządzeń ultramobilnych. Drugi z tych trybów jest zdecydowanie bardziej godny polecenia.

Producent zainstalował w tablecie aż trzy bardzo udane aplikacje do obsługi e-booków. Pierwszą z nich jest Kindle, która naturalnie powiązana jest z kontem i sklepem Amazon. Wybór książek jest ogromny (choć przyznać trzeba, że polskich wydań mogłoby być znacznie więcej). Z aplikacji korzysta się naprawdę przyjemnie - szybkość działania jest znacznie lepsza niż w oryginalnych, sprzętowych czytnikach takich jak np. Kindle Paperwhite. Drugą z aplikacji jest My Library. Cechuje się prostym, ale wystarczająco funkcjonalnym interfejsem i dobrą płynnością działania.

Tekst możemy np. kopiować, powiększać, pomniejszać, przeszukiwać, tłumaczyć, udostępniać, dodawać wyróżnienia, a nawet zamieniać na mowę. Książki czytać możemy w układzie pionowym (jedna strona) lub poziomym (dwie strony).

Trzecim programem są Książki Google domyślnie zainstalowane w Androidzie. Oferują dobrą płynność działania i czytelny interfejs, ale przy okazji wybór polskich tytułów w sklepie jest bardzo ograniczony.

Klient pocztowy zmienił kolorystykę, choć jego ogólna funkcjonalność nie uległa większej zmianie. Interfejs wciąż podobny jest do tego co prezentuje klasyczny program pocztowy z Androida 4.x. Cieszy automatyczne grupowanie maili od jednego nadawcy.

Tradycyjnie dla wielu nowych urządzeń z Androidem mamy do wyboru dwie przeglądarki internetowe – mobilną wersję Google Chrome oraz program o nazwie Internet. Obie synchronizują się z kontem Google i działają bardzo sprawnie (o czym przekonać można się np. w teście Sunspider w dalszej części artykułu).

Program AppBackup pozwala szybko i bezproblemowo wykonać kopię zapasową aplikacji wraz z danymi do nich przypisanymi. Finalny plik może być zaszyfrowany i zapisany w pamięci wewnętrznej lub na karcie microSD. Wykorzystać można go w przyszłości do przywrócenia ustawień po wyczyszczeniu tabletu (lub po ewentualnej awarii sprzętu).

App Locker to prosty, ale przydatny program ograniczający dostęp do wybranych aplikacji oraz plików. Jeśli oprócz jednego głównego użytkownika z tabletu korzystają jeszcze inne osoby, to dobrym pomysłem będzie zabezpieczenie kilku najbardziej istotnych, prywatnych folderów i aplikacji służących do komunikacji (np. poczta elektroniczna, czat, aplikacje społecznościowe).

Po wykonaniu kilku prostych kroków zabezpieczone aplikacje będą oznaczone małą kłódką.

Dostęp do programu lub danych otrzymamy dopiero po podaniu prawidłowego hasła.

Domyślnym aplikacją służącą do odtwarzania plików audio jest Muzyka Play, stanowiąca integralną cześć systemu Android. W niektórych krajach połączona jest ponadto ze sklepem online w którym nabyć możemy multimedia - w Polsce kupić można przede wszystkim aplikacje i od niedawna również książki, ale na muzykię i filmy musimy jeszcze poczekać. Odtwarzacz poprawnie dekoduje muzykę w wielu popularnych formatach i oferuje prosty, czytelny interfejs, ale jego funkcjonalność jest podstawowa. Bardziej zaawansowanym użytkownikom radzimy skorzystać z zewnętrznych aplikacji, takich jak np. Poweramp.

Mamy nowego lidera! ASUS swoim wynikiem 668 ms rozgromił całą konkurencję. Oczekiwaliśmy niezłego wyniku, ale musimy przyznać, że nie aż tak dobrego. ;)

Wydajność w 3DMarku chcieliśmy porównać w szczególności do phabletu Sony Xperia Z Ultra. Oczywiście nie jest to urządzenie będące stuprocentowym tabletem, więc nie stanowi konkurencji dla dużego Asusa, ale Xperia wyposażona jest w ultrawydajny procesor Qualcomm Snapdragon 800. Jak wypadł on w stosunku do Tegry 4?

W podstawowym teście 3DMarka wyniki były zbliżone – w niektórych sytuacjach lepszy okazał się Snapdragon, a w innych Tegra. Oba układy można jednak uznać za superwydajne i bardzo nowoczesne.

W teście Extreme Tegra 4 wypadła nieco gorzej od Snapdragona 800, który zaliczył tutaj maksymalne noty. Prawda jest jednak taka, że wpływ na wyniki może mieć rozdzielczość ekranu. W końcu Snapdragon 800 w Xperii musiał radzić sobie z 2,07 milionami pikseli, a Tegra 4 w Asusie „uciągnąć” musi aż 4,09 miliona pikseli (czyli prawie dwa razy więcej!).

W teście Unlimited ponownie na wyniku zaważyć mogła rozdzielczość ekranu, która jest znacznie wyższa w Asusie. Wynik ogólny Tegry 4 jest jednak bardzo wysoki – zaledwie o 1500 pkt. gorszy od Snapdragona 800 z Xperii Z Ultra, który musiał przecież radzić sobie z mniejszą ilością pikseli.

W AnTuTu 2 Tegra 4 osiąga wyniki prawie dwukrotnie wyższe niż jej poprzedniczka – Tegra 3.

W AnTuTu 3 wyniki Tegry 4 były zbliżone do Snapdragona 800 z phabletu Sony Xperia Z Ultra.

Identyczna sytuacja miała miejsce w AnTuTu 4 - wyniki Tegry 4 były zbliżone do Snapdragona 800 z phabletu Sony Xperia Z Ultra.

W GFXBench-u pułap osiągnięty przez procesor Tegra 4 był wyraźnie niższy od wyników Snapdragona 800. Grafika w teście 2.7 animowała się z wyraźnymi przycieciami. Ponownie przypominamy jednak, że wynik Tegry mógłby być znacznie lepszy, gdyby rozdzielczość ekranu ograniczyć do Full HD (czyli do rozdzielczości Xpreii Z Ultra z prockiem Snapdragon 800).

Na temat jakości działania gier wiele pisać nie trzeba – liczyć możemy na doskonałą płynność działania zdecydowanej większości najnowszych tytułów, jakie pobrać można ze sklepu Google Play. Procesor Tegra 4 wraz z układem graficznym ULP GeForce (zawierającym 72 rdzenie) działał w czasie testów po prostu fenomenalnie.

Jak widać na powyższym wykresie czas pracy na baterii jest całkiem imponujący. Tablet z podłączoną stacją wyświetlał filmy nieprzerwanie przez 16 godzin i 12 minut. Elementem charakterystycznym wykresu jest skok zanotowany w chwili, gdy bateria tabletu przejmowała energię z ogniwa wbudowanego w stację dokującą.

Jak wypadł sam tablet? Musimy przyznać, że również znakomicie – akumulatorek pozwalał nieprzerwanie oglądać filmy przez 12 godzin i 11 minut. Wszystko to przy jasności ustawionej na ok. 40% i głośności 50%. W czasie typowej, codziennej pracy tablet wytrzymywał przez ok. 4 dni. Jest to całkiem dobry wynik.

Czas ładowania baterii za pomocą dołączonej ładowarki był dość krótki (w klasie tabletów 10-calowych) i wyniósł ok. 3 godziny.

Tylną kamerką wykonamy zdjęcia o rozdzielczości 2592x1944 px, czyli ok. 5,04 Mpx (format JPEG). W teorii nie jest ona wysoka, szczególnie jeśli spojrzymy na inne nowoczesne urządzenia ultramobilne, ale pamiętajmy, że rozdzielczość to nie wszystko. Liczy się też jakość przetwarzania sygnału, jakość optyki, kompresja i dalsza obróbka obrazu (odszumianie, wyostrzanie, korekcja barw itp.).

Jak wygląda sprawa w przypadku testowanego Asusa? W ostatecznym rozrachunku można śmiało napisać, że sytuacja nie jest zła. Warunek jedt tradycyjnie jeden – fotografować musimy w dobrych warunkach oświetleniowych. Producentowi udało się utrzymać w ryzach szumy i obniżyć wyostrzanie do minimalnego poziomu. Jest ono znacznie bardziej widoczne w trybie HDR (o podwyższonej dynamice tonalnej), ale obraz wciąż prezentuje się całkiem przyjemnie (choć kolory w niektórych sytuacjach mogą być nieco wyszarzone).

Rzeczą, którą warto szczególnie docenić jest dodatkowa funkcjonalność programowa kamerki. Oprócz wspomnianego trybu HDR do dyspozycji użytkownika oddano również upiększanie (zdjęcia twarzy), panoramę, tryb nocny, inteligentne usuwanie (działa podobnie do trybu Gumka w urządzeniach Samsunga), wybór najlepszego zdjęcia z uśmiechem (seria 5 zdjęć), animowane zdjęcie (GIF) oraz tryb Turbo (zdjęcia seryjne).

Zdjęcia przednie mają 1280x720 px (ok. 0,92 Mpx). Przypisać można je do osób z listy kontaktów, ale do poważniejszego fotografowania się oczywiście nie nadają.

Filmy tylne nagrywane są w Full HD (1920x1080 px), a ich jakość można określić jako dobrą (wśród tabletów tej klasy). Płynność obrazu jest w pełni akceptowalna, podobnie jak jakość działania autofokusa. Trochę gorzej wygląda kwestia kompresji obrazu – przepływność wynosiła średnio ok. 14-15 Mb/s, więc była dość przeciętna jak na obraz Full HD.

Przednią kamerkę wykorzystywać można głównie do wideokonferencji. Jakość obrazu o rozdzielczości 1280x720 px jest całkiem dobra, pod warunkiem, ze filmowany obiekt (zazwyczaj twarz) nie znajduje się zbyt blisko tabletu. Kamerka nie dysponuje autofokusem, a odpowiednią ostrość gwarantuje od odległości ok. pół metra wzwyż.

Asus Transformer Pad TF701T okazał się być naprawdę imponującym urządzeniem. Pod względem wydajności jest to jeden z najlepszych tabletów ultramobilnych na rynku. Producent zastosował w tej konstrukcji procesor nVidia Tegra 4 z czterema rdzeniami głównymi, piątym pomocniczym oraz aż 72 rdzeniami graficznymi. Gwarantuje on płynne działanie właściwie każdej gry dostępnej obecnie w sklepie Google Play i można spodziewać się, że układ poradzi sobie również z większością tytułów, które pojawią się tam w niedalekiej przyszłości. Dla wielu osób ważna będzie kompatybilność z grami THD, które nie są domyślnie dostępne dla tabletów wykorzystujących inną platformę sprzętową.

Model TF701T jest kolejnym z serii całkiem udanych tabletów noszących nazwę „Transformer”. Oznacza to więc, że urządzenie kupić można w zestawie ze specjalnie zaprojektowaną stacją dokującą wyposażoną w sprzętową klawiaturę, touchpad, zestaw dodatkowych złączy oraz (co najważniejsze) drugą baterię.

Testy pokazały, że sam tablet jest w stanie odtwarzać filmy bez przerwy przez ponad 12 godzin, a z podłączoną stacją dokującą przez ponad 16 godzin. Są to wyniki, które powinny docenić w szczególności osoby często podróżujące. Poza tym sama obecność sprzętowej klawiatury sprawia, że pisanie tekstów jest znacznie bardziej komfortowe niż na ekranie dotykowym. Całkiem udany okazał się być również edytor dokumentów biurowych.

Wbudowany port USB 3.0 pozwoli kopiować dane szybciej niż za pośrednictwem portu w starszym standardzie, ale super wysokich transferów nie osiągniemy, gdyż wewnętrzna pamięć działa z prędkością maksymalnie kilkudziesięciu MB/s. Dwie zintegrowane kamerki pozwalają rejestrować udane zdjęcia i filmy w dobrych warunkach oświetleniowych oraz prowadzić czaty wideo. Transformer dzięki wysokiej rozdzielczości (2560x1600 px) nadaje się też do czytania e-booków lub gazet.