Sony Xperia Z Ultra – epicki!

No dobra... musimy przyznać, że się zakochaliśmy od pierwszego wejrzenia. Mieliśmy już co prawda w rękach Sony Xperia Z, który okazał się być nieco gorszy, niż przypuszczaliśmy na początku, ale Sony Xperia Z Ultra to już zupełnie inna liga. Smartfon naprawdę robi potężne wrażenie.

Trzymamy w dłoni ok. 320 cm/2 szkła, którym obłożona jest z obu stron obudowa o grubości zaledwie 6,5 mm. Gdyby nie to, że urządzenie jest czarne można by przypuszczać, iż obcujemy z dwustronnym lusterkiem. Taka powierzchnia szklana zupełnie łamie schematy związane z budowa typowych smartfonów. Większość osób, które miały kontakt z Xperią Z Ultra w czasie trwania testu używa na co dzień „zwykłych” smartfonów takich jak np. Samsung Galaxy S3 i Sony Xperia S. Ich pierwszą reakcją na kontakt z Xperią Ultra było: „Ale potwór!”, a drugą „Tak powinny wyglądać wszystkie smartfony”. Faktycznie, w chwili przesiadki z Xperii S na tego kolosa można doznać lekkiego szoku, który nie tylko jest związany z wielkością obudowy, ale również z ogólnymi doznaniami estetycznymi, które w Xperii Ultra są po prostu pierwszorzędne.

Mimo, że wygląd ogólny jest analogiczny do standardowej Xperii Z, to zmiany jakościowe wykonały krok we właściwą stronę. Widać to przede wszystkim na krawędziach bocznych obudowy, które w oryginalnej „zetce” dość szybko ulegały uszkodzeniu (dość miękka warstwa zewnętrzna), a tutaj są znacznie trwalsze. Mniej widoczne, ale nie mniej istotne zmiany dotyczą sławnej już wodoszczelności. Xperia Ultra otrzymała klasyfikację IP (Ingress Protection Rating) równą IPX5 oraz IPX8 w odniesieniu do odporności na kontakt z wodą oraz IP5X w przypadku kontaktu z pyłem. W praktyce oznacza to np. że możemy wrzucić smartfona Xperia Z Ultra do wody o głębokości 1,5 metra i zostawić go tam na 30 minut, a po wyjęciu powinien wciąż działać jakby nigdy nic się nie stało.

Wszystko pięknie, ale co z wydajnością? Cóż, jest to chyba jedna z ostatnich rzeczy o jakie w ogóle można martwić się w Xperii Ultra. Smartfon jest po prostu demonem prędkości. Nie mieliśmy jeszcze do czynienia z tak wydajnym urządzeniem ultramobilnym. Płynność działania systemu operacyjnego jest wzorowa – przez cały okres testów nie mieliśmy do czynienia z żadnymi przycięciami interfejsu Androida i zintegrowanych z nim aplikacji.

Sony Xperia Z Ultra wyposażono bowiem w jeden z najlepszych układów obliczeniowych jakie ma w swojej ofercie firma Qualcomm. Chodzi tutaj o model Snapdragon z serii 800 oznaczony numerem 8974. Jest to bardzo zaawansowana jednostka oparta co prawda o architekturę ARMv7, a nie ARMv8 64-bit (tak jak w najnowszym iPhonie 5S), ale za to cechująca się nadzwyczaj wysoką sprawnością działania. Cztery rdzenie Krait 400 wykonane w procesie technologicznym 28 nm pracują z częstotliwością 2,15 GHz każdy. Układ graficzny, to Adreno 330 (450 MHz) – nie jest mu straszna żadna współcześnie dostępna gra jaką pobrać można ze sklepu Google Play.

Wewnątrz mamy też 2 GB pamięci RAM i 16 GB pamięci masowej (ok. 11,7 GB przeznaczone dla użytkownika + opcjonalna karta microSD). Dwie kamerki mają rozdzielczość 8 i 2 Mpx. Smartfon obsługuje szereg współczesnych metod komunikacji bezprzewodowej, takich jak NFC, Wi-Fi 802.11ac (dwuzakresowe), Wi-Fi Direct, Bluetooth 4.0 aptX, standard DLNA, 3G/4G LTE. Bateria ma pokaźną pojemność 3050 mAh. W dalszej części recenzji sprawdzimy jak sobie radzi w czasie realnego użytkowania.

Aż dziw, że dopiero teraz przypomnieliśmy sobie o najbardziej rzucającej się w oczy rzeczy, czyli wyświetlaczu. Ma on przekątną równą (uwaga!) 6,44 cala i rozdzielczość Full HD (1080x1920 px). Producent nie podaje dokładnej technologii wykonania, ale najprawdopodobniej jest to panel IPS wspomagany przez dwie autorskie technologie – Triluminos oraz X-Reality (polepszanie jakości kolorów oraz zwiększanie atrakcyjności obrazu w filmach).

Pełna specyfikacja na stronie producenta.

Sony Xperia Z Ultra to potężny smartfon. Właściwie chcąc być zgodnymi z modną ostatnio nomenklaturą powinniśmy napisać raczej, że jest to phablet. Żałujemy, że współczesna technologia nie umożliwia dotknięcia smartfona przez internet... Żadne zdjęcia nie są bowiem w stanie oddać walorów estetycznych tej konstrukcji – duże powierzchnie szklane i super cienka konstrukcja robią naprawdę imponujące wrażenie. Mimo swoich rozmiarów smartfona trzyma się znakomicie.

Oczywiście należy z góry uświadomić sobie jedną rzecz – Sony Xperia Z Ultra to smartfon, który zaprojektowany został z myślą o obsłudze obiema dłońmi. Jeśli ktoś planuje kupno urządzenia, w którym da się każdą czynność wykonać kciukiem (trzymając w jednej dłoni), to niech omija Xperię Ultra z daleka. Tutaj schemat wygląda tak: trzymamy konstrukcję jedną ręką, a obsługujemy drugą (opcjonalnie możemy np. pisać oboma kciukami).

Jakość wykonania jest nieco wyższa niż w przypadku standardowej Xperii Z ze względu na zastosowanie bardziej odpornych na uszkodzenia tworzyw sztucznych na brzegach obudowy. Obie powierzchnie szklane – z przodu i z tyłu posiadają naklejoną dodatkową zwarstwę ochronną w postaci cienkiej, bezbarwnej folii. Jeśli zdarzy się sytuacja w której na powierzchni pojawią się zarysowania nie wpadajmy w panikę – najprawdopodobniej po zdjęciu tej folii na szkle nie będzie żadnych widocznych śladów. Niestety same powierzchnie szklane nie mają powłoki oleofobowej, więc po chwili użytkowania cały ekran jest „zapalcowany”.

W części frontowej oprócz wielkiego wyświetlacza widoczna jest też mała kamerka do wideokonferencji, czujnik zbliżeniowy, czujnik oświetlenia zewnętrznego, niewielka szczelina głośnika słuchawkowego (przy górnej krawędzi) oraz szczelina mikrofonu (przy dolnej krawędzi). Standardowe androidowe klawisze (back, home, multitasking) widoczne są w interfejsie i nie mają swoich fizycznych odpowiedników.

Zastosowanie technologii Triluminos w połączeniu z wyświetlaczem IPS LCD dało rezultaty w postaci znacznie atrakcyjniejszych (bardziej naturalnych) barw, kąty widzenia są jednak dość przeciętne. Producent zamiast białych LED-ów do podświetlenia zastosował diody o niebieskim odcieniu, które w połączeniu ze specjalną technologią produkcji ekranu gwarantują wyższy kontrast i lepsze nasycenie kolorów.

Zmierzony kontrast faktycznie sięgnął wartości ok. 1000:1, a jasność oscylowała w okolicach 450 cd/m2, ale wciąż ponarzekać musimy na głębię czerni, która naszym zdaniem jest słaba (odrobinę lepsza niż w standardowej "zetce"). Xperia Z Ultra pomimo dość jasnego podświetlenia bardzo słabo wypada w czasie pracy pod gołym niebem – obraz wciąż jest zbyt ciemny, a barwy sprawiają wrażenie wyszarzonych.

Na lewej krawędzi znajduje się port micro USB służący głównie do transferu plików i ładowania baterii oraz styki złącza dokującego (przydatne np. w czasie korzystania z takiej miniaturowej stacji jak DK30). Oba elementy są uszczelnione przed dostępem wody i kurzu.

Prawa krawędź mieści w sobie przycisk zasilania służący też do blokowania ekranu, podłużny klawisz +/- do regulacji głośności oraz uszczelniane sloty kart micro SIM oraz microSD. Pamiętać należy o tym, że szczelność gwarantowana jest wyłącznie wtedy, gdy zaślepki są idealnie dopasowane (przyciśnięte). W tym miejscu widoczne jest też wyjście słuchawkowe, które sprawia wrażenie nieuszczelnionego, ale na pewno odpowiednie uszczelki zastosowane są we wnętrzu gniazda. Prawy dolny róg zawiera też otwór, przez który przeciągnąć możemy pętelkę od smyczy lub opaski nadgarstkowej.

Z krawędzią dolną zintegrowano szczelinę głośnika. Jakość dźwięku wydobywająca się z niego jest przeciętna, ale jest to norma w smartfonach. Najważniejsze jest to, że dźwięk wysyłany przez wyjście słuchawkowe jest naprawdę wysokiej jakości. Dzięki zastosowaniu układu Hexagon QDSP6V5A w procesorze Qualcomm Snapdragon 800 MSM8974 użytkownicy mogą śmiało używać Xperii nawet z dużymi słuchawkami wysokiej jakości. Dźwięk powinien zaspokoić nawet bardziej wysublimowane gusta.

Na górnej krawędzi wbudowany został specjalnie uszczelniony mikrofon.

Przy wyłączonym ekranie tył obudowy wygląda niemal identycznie jak przód – praktycznie cała powierzchnia to szkło z ochronną warstwą foliową. W górnej części widoczny jest stosunkowo mały obiektyw aparatu głównego. Co najdziwniejsze w tak drogim i dość ekskluzywnym urządzeniu nie zastosowano diody doświetlającej, która pełniłaby funkcję lampy błyskowej.

Tył nie jest otwierany, a więc użytkownik nie ma możliwości samodzielnej, łatwej wymiany baterii (trzeba tego dokonać w serwisie).

Pod względem komfortu obsługi dotykowej Xperię Z Ultra można porównać bardziej do 7-calowego tabletu, niż do typowego smartfona z ekranem 4-5 cali. Urządzenie zostało zaprojektowane z myślą o obsłudze obiema dłońmi, więc pod tym kątem powinniśmy je oceniać.

Dzięki superwydajnemu procesorowi, dużej ilości pamięci RAM oraz świetnej optymalizacji interfejs działa imponująco płynnie. Pod tym względem Xperia Z Ultra to jeden z najlepszych smartfonów na rynku. Trzy główne przyciski sterowania systemem umieszczone zostały na pasku w dolnej części ekranu. Zastępują one tradycyjne, pojemnościowe klawisze zintegrowane zazwyczaj z obudową.

Wykonując charakterystyczne uszczypnięcie na ekranie przejdziemy do trybu edycji. Na dole ekranu ukaże się menu, które pozwala dodać do jednego z maksymalnie siedmiu pulpitów widżety i skróty do aplikacji oraz zmienić tapetę lub od razu cały motyw graficzny.

Tapety i motywy graficzne są jednymi z najatrakcyjniejszych spotykanych standardowo w smartfonach z Androidem. Sony naprawdę przykłada się do całej otoczki wizualnej – dotyczy to nie tylko modelu Xperia Z Ultra, ale większości nowych smartfonów i tabletów tego producenta.

Interfejs obsługiwać można też bardzo wygodnie w układzie poziomym.

Preinstalowanych aplikacji nie brakuje. Użytkownicy mają dostęp do wszystkich funkcji począwszy od przeglądarki WWW, poprzez programy społecznościowe, czytniki e-booków, a kończąc na narzędziach, które umożliwiają bezprzewodowe przesyłanie obrazu i muzyki.

Ruch palcem od lewej krawędzi ekranu w kierunku prawej spowoduje wysunięcie menu kontekstowego w którym można będzie np. odinstalować niepotrzebne programy lub posortować te, które chcemy zachować.

Standardowa lista powiadomień mieści więcej wpisów, niż w mniejszych smartfonach – przy tak dużym ekranie można pozwolić sobie na dużą dawkę swobody w projektowaniu interfejsu. Sony zachowało jednak pełną intuicyjność obsługi – wszystko działa podobnie jak np. w budżetowym smartfonie Xperia M, tylko znacznie płynniej.

Po dotknięciu przycisku multitaskingu na ekranie pojawi się charakterystyczna lista aplikacji uruchomionych w tle oraz nieco mniej typowy pasek z dodatkowymi widżetami.

Jak się okazuje widżety te są w praktyce prostymi „pływającymi” aplikacjami, które umieścić można ponad innymi elementami graficznymi oraz oknami. Wśród nich znajdziemy np. miniaturową przeglądarkę WWW, aplikację do notatek, nagrań głosowych, a nawet szybkiego wykonywania screenshotów. Dodatkowe apki można pobrać ze sklepu Google Play.

Producent zastosował w systemie skuteczny mechanizm zarządzania zużyciem energii zgromadzonej w baterii. Tryb „Stamina” wyłącza komórkową transmisję danych za każdym razem gdy blokujemy ekran smartfona. Dodatkowo możemy również wybrać aplikacje, które mają być dezaktywowane po wyłączeniu ekranu.

Z kolei tryb „Słabej baterii” pozwala wybrać które funkcje i metody komunikacji mają zostać wyłączone po osiągnięciu konkretnego poziomu baterii.

Najbardziej przydatna jest opcja włączania komunikacji Wi-Fi tylko w chwili, gdy znajdujemy się w określonej lokalizacji (np. w pobliżu domu, biura, szkoły itp.). Pozwala to realnie zaoszczędzić nie tylko cenne procenty baterii, ale również czas użytkownika, który nie musi myśleć o tym by co chwilę aktywować i dezaktywować Wi-Fi ręcznie. Lokalizacja następuje na bazie komunikacji smartfona z przekaźnikami komórkowymi, nie trzeba włączać odbiornika GPS.

Sony jest właścicielem marki Walkman, nic więc dziwnego, że stosuje ją w swoich najpopularniejszych urządzeniach ultramobilnych, czyli smartfonach. Xperia Z Ultra dysponuje nowoczesnym układem DSP Hexagon QDSP6V5A (3x 200 MHz) zintegrowanym z procesorem Snapdragon 800 8974. Dzięki niemu jakość odtwarzanej jest bardzo wysoka (jak na smartfona). Wzmacniacz daje sobie radę nawet z dużymi, zaawansowanymi słuchawkami (my testowaliśmy Xperię w połączeniu ze słuchawkami Denon AH-D2000).

Dźwięk można w razie potrzeby korygować za pomocą programowych ulepszaczy, ale radzimy zachowywać umiar – większość efektów jest sztuczna i raczej pogarsza dźwięk zamiast go polepszać. Przydatny okazuje się za to korektor graficzny.

TrackID to aplikacja podobna do Soundhound - po dotknięciu dużego przycisku smartfon nagrywa kilka sekund słyszanej muzyki, po czym identyfikuje ją i wyświetla nazwę utworu, wykonawcy, albumu i kilka dodatkowych łączy.

Program Smart Connect pozwala zdefiniować zachowanie smartfona w określonej sytuacji. Na przykład po podłączeniu ładowarki w godzinach nocnych (np.od 22, do 7) zostanie uruchomiony budzik i zegar oraz smartfon wyciszy dźwięki. Po zakończeniu godzin nocnych wszystko zostanie przywrócone do porządku dziennego.

Bardzo chcielibyśmy skorzystać z usługi Video Unlimited, która działa na zasadzie wypożyczalni filmów (on demand), ale niestety nie możemy. Funkcja jest po prostu niedostępna w Polsce.

Do obsługi dokumentów biurowych wykorzystać można zainstalowaną domyślnie aplikację OfficeSuite 7. Jej funkcjonalność jest jednak bardzo ograniczona. Mamy tutaj bowiem do czynienia zaledwie z czytnikiem plików, a nie edytorem. Osoby chętne mogą nabyć pełną licencję OfficeSuite Pro (ok. 15 Euro).

W walce z wirusami i innymi zagrożeniami płynącymi z sieci pomoże pakiet McAfee Mobile Security. Aplikacja pozwoli też blokować niechciane połączenia telefoniczne, odnaleźć smartfona w razie jego zagubienia, a nawet wykonać kopię zapasową kontaktów lub SMS-ów. Niestety Sony nie zapewniło użytkownikowi choćby rocznej licencji, a jedynie 30-dniową wersję testową. Na szczęście program można po tym czasie bezproblemowo odinstalować aby nie zaśmiecał niepotrzebnie pamięci.

Program o nazwie Centrum aktualizacji powiadomi użytkownika o najnowszych wersjach systemu oraz zintegrowanych z nim aplikacji. Dla modelu testowanego najnowszym dostępnym OS-em był Android 4.2.2.

Sony Select to coś w rodzaju nakładki na sklep Google Play. Producent rekomenduje tutaj gry i programy użytkowe, które według niego godne są wyróżnienia, ale należy do tych rekomendacji podchodzić z dystansem – nie wszystkie propozycje są z najwyższej półki jakościowej.

Do odczytywania kodów QR, Datamatrix, Aztec, UPC oraz EAN służy aplikacja NeoReader. W razie potrzeby odczytane dane przesłać możemy błyskawiczne na Facebooka lub Twittera.

Chcemy poczytać ulubioną książkę, otwieramy aplikację Reader by Sony i co? Produkt jest niedostępny w Twoim kraju. Kolejne rozczarowanie. Zadowolić musimy się aplikacją Książki Play, która w sumie sprawdza się bardzo dobrze. Szkoda tylko, ze wybór polskich tytułów w sklepie Google Play jest wciąż znikomy. Xperia Z Ultra nadaje się do czytania e-booków znakomicie. Ekran ma ok. 6,5” przekątnej czyli mniej więcej tyle ile klasyczne czytniki typu E Ink. Rozdzielczość Full HD na takim ekranie w zupełności wystarcza do tego, aby czcionki były ostre i idealnie czytelne.

Tak dużej powierzchni dotykowej żal byłoby nie wykorzystać do ręcznego wykonywania notatek oraz rysowania. Do tego służy właśnie program o nazwie Szkic. Komfort pisania i rysowania palcem jest jednak dość ograniczony, a producent nie oferuje wbudowanego piórka (tak jak np. w Samsungu Galaxy Note 3). Warto więc wyposażyć się w dodatkowy „rysik” do ekranów pojemnościowych.

W systemie zainstalowana jest domyślnie gra Temple Run 2. Dodatkowe tytuły w razie potrzeby pobierzemy oczywiście ze sklepu Google Play.

Równie wielka jak cały telefon jest klawiatura ekranowa. Już w układzie pionowym trudno jest pisać jednym kciukiem, a co dopiero w orientacji poziomej. Miejmy jednak wciąż w głowie to, że mamy do czynienia z urządzeniem nieprzeznaczonym do pisania jednym kciukiem (trzymając smartfona wyłącznie w jednej ręce).

Pisać możemy śmiało trzymając Sony w jednej dłoni, a dotykając ekranu drugą lub opcjonalnie obiema dłońmi gdy urządzenie leży na biurku lub kolanach. Język polski jest w pełni wspierany, a system podpowiedzi i autokorekty działa prawidłowo.

Wydajność – jest to rzecz, o którą w smartfonie Sony Xperia Z Ultra martwić się nie trzeba. Tak naprawdę nabywcy tego urządzenia otrzymują jeden z najwydajniejszych phabletów na rynku, który spisze się idealnie nie tylko w grach, ale również w zaawansowanych aplikacjach uzytkowych.

Xperia Z Ultra zakończyła test SunSpider w rekordowym czasie 734 ms lądując tym samym na szczycie naszego rankingu. Czy trzeba to komentować? Raczej nie. ;-)

Pierwszy raz w testach smartfonów spotkaliśmy się z sytuacją w której dwa pierwsze testy ultramobilnej wersji 3DMarka osiągnęły maksymalny dostępny poziom. Benchmark wyświetlił napis „Maxed out!”, a płynność animacji nawet w teście Extreme była bardzo dobra. Jedynym wyjściem było uruchomienie testu Ice Storm Unlimited i sprawdzenie jak z nim sobie Xperia Z Ultra poradzi.

Jak widać nawet w tym teście smartfon wypadł bardzo pozytywnie osiągając pułap ok. 16800 pkt i płynność od 44, do około 91 kl/s.

Ponad 30000 pkt. w AnTuTu 3.x to wynik znakomity – nieosiągalny dla poprzednio testowanych urządzeń. Nawet Samsung Galaxy S4 z procesorem Qualcomm osiągnął niecałe 25000.

W AnTuTu 4 rezultat również był godny szacunku – ok. 32600 pkt.

W GFXBench-u (test 2.5 i 2.7) Xperia Z Ultra ponownie była najwydajniejsza, zostawiając konkurencje daleko za sobą.

• Czas rozmów (3G): 23 godzin 51 minuty
• Przeglądanie internetu: 6 godzin 41 minut
• Odtwarzanie filmu: 9 godzin 37 minut

Procesor Snapdragon 800 pomimo swojej wydajności jest układem bardzo oszczędnym. Jest to jeden z najnowocześniejszych i najbardziej zaawansowanych procesorów ARMv7 na rynku i nie stanowi on największego obciążenia dla akumulatorka o pojemności 3050 mAh. Nie będzie zaskoczeniem jeśli stwierdzimy, że najbardziej energochłonny jest olbrzymi wyświetlacz LCD podświetlany diodami LED. Należy więc oczekiwać znacznie dłuższego czasu pracy w sytuacjach, gdy ekran jest wyłączony. Duży wpływ ma jasność podświetlenia – w czasie przeglądania internetu i oglądania filmów w warunkach domowych nie warto przekraczać połowy skali. W naszych testach podczas typowego, codziennego użytkowania smartfon pracował średnio przez 3 dni. Czas czuwania był zadziwiająco długi – w ciągu nocy z włączoną komunikacją Wi-Fi smartfon zużywał ok. 2% baterii.

Xperia Z Ultra to w sumie hybryda tabletu ze smartfonem, dlatego producent podszedł do kwestii fotografowania nieco lżej niż np. w modelu Xperia Z1, a nawet w podstawowej „zetce”. Realia są bowiem takie, że zdecydowanie częściej fotografujemy poręcznymi smartfonami, niż tabletami, które raczej nie mieszczą się w kieszeni. Tutaj nie mamy do czynienia z aparatem o rozdzielczości ok. 21 Mpx (Z1), ani też 13 Mpx (Z). Do dyspozycji użytkownika oddano skromny jak na tę klasę sprzętu sensor 8 Mpx.

Oczywiście zawsze podkreślamy jedną ważną kwestię – rozdzielczość to nie wszystko. Jeśli producent włoży odpowiednią ilość pracy w oprogramowanie (firmware) aparatu i odpowiednio zoptymalizuje przetwarzanie sygnały to nawet z tak małej matrycy można bez problemu uzyskać atrakcyjny obraz, bez względu na to czy ma ona 5, 8, czy też 13 Mpx. Najważniejsze jest to, aby nie przesadzać z intensywnością działania algorytmów odszumiających, nie nakładać zbyt wysokiej kompresji na obraz oraz nie ingerować nadmiernie w kontrast i ostrość obrazu. Czy firmie Sony się to udało?

Odpowiedź brzmi – częściowo. Z całą pewnością dałoby się wyciągnąć z tej matrycy odrobinę więcej. W ogólnym rozrachunku fotki wyglądają całkiem dobrze, szczególnie, gdy fotografujemy pod gołym niebem w słoneczny dzień. Intensywność odszumiania oraz kompresji jest jednak dość duża – drobne detale obrazu, takie jak cienkie linie, oddalone liście drzew, źdźbła traw mogą zlewać się ze sobą, a nawet całkiem zanikać. Efekt zwiększa się w miarę spadku intensywności światła wpadającego przez maleńki, stałoogniskowy obiektyw.

Aby utrzymać w miarę sensowną ostrość zdjęć producent nakłada filtry wyostrzające obraz, które rzecz jasna nie przywracają utraconych detali, ale zwiększają wyrazistość konturów. Efektem ubocznym połączenia wszystkich powyższych działań jest powstawanie cyfrowych artefaktów, które nie są widoczne w pomniejszeniu, ale mogą być zauważalne gdy oglądamy obraz w skali 1:1 (szczególnie na brzegach gładkich powierzchni).

Fotki nocne wypadają znacznie gorzej – jakość obrazu można określić jako przeciętną, a wręcz słabą, ale jest to charakterystyczne dla większości współczesnych smartfonów (i tabletów).

Zdjęcia tylne mają maksymalnie 3264x2448 px, czyli 7,99 Mpx, natomiast fotki przednie 1920x1080 px, czyli 2,07 Mpx. Moduł umieszczony nad ekranem pozwala wykonać całkiem udane autoportrety (które przypisać można np. do listy kontaktów), ale jego głównym przeznaczeniem są oczywiście wideokonferencje.

Jakość filmów nagranych w dzień jest naprawdę dobra, szczególnie tych z kamerki tylnej. Mają one przepływność ok. 17,5 Mb/s i cechują się dobrą płynnością oraz wystarczająco naturalnymi kolorami. Warto jednak zaznaczyć, że automatyczny balans bieli nie zawsze działa idealnie.

Rozdzielczość tylnych i przednich nagrań jest identyczna (Full HD), ale jakość tych drugich jest gorsza ze względu na niższą klasę użytej optyki.

W przypadku filmów nocnych mamy do czynienia z bardzo słabym odszumianiem, co z jednej strony jest dobre (nie tracimy aż tak wielu detali obrazu), ale z drugiej strony złe (intensywność szumów kolorowych jest wysoka). Widoczne są też artefakty cyfrowe związane m.in. z kompresją.

Sony Xperia Z Ultra to prawdziwa bestia zamknięta w dużej, ale bardzo smukłej i eleganckiej obudowie. Smartfon robi naprawdę duże wrażenie w czasie pierwszego kontaktu z nim. Trudno napisać, że jest to urządzenie poręczne, bo byłoby to kłamstwo. Poręczna jest co najwyżej Xperia Z, ale z całą pewnością nie to monstrum. Na szczęście nie jest to sprzęt przeznaczony dla osób, które potrzebują niewielkiego, kieszonkowego smartfona.

Wręcz przeciwnie. Xperię Z Ultra wybiorą osoby, którym zależy na połączeniu wszystkich zalet tabletu z funkcjonalnością smartfona... i to nie byle jakiego smartfona! Do dyspozycji użytkownika oddany zostaje procesor Qualcomm Snapdragon 800 8974 z czterema superwydajnymi rdzeniami Krait taktowanymi zegarem 2,15 GHz. W procku mieści się równie dobry układ graficzny Adreno 330, który gwarantuje płynne działanie właściwie wszystkich obecnych gier ultramobilnych i zapewne wszystkich tytułów, które ukażą się w niedalekiej przyszłości.

W benchmarkach Xperia Ultra rozgromiła wszystkie dotychczas testowane urządzenia, zyskując w naszym rankingu tytuł króla wydajności. Już nie możemy doczekać się testu smartfona, który pobije Xperię Z Ultra (liczymy na procesory ARMv8 w Androidzie).

Jakość wykonania i stylistyka jest zbliżona do tego co prezentowała klasyczna „zetka” - duże błyszczące tafle szkła, kanciasta konstrukcja i zamknięte, uszczelnione porty. Na szczęście brzegi obudowy wykonane są z lepszej jakości tworzywa sztucznego, a grubość konstrukcji została zmniejszona do 6,5 mm. Xperia jest więc jednocześnie jednym z największych i najsmuklejszych smartfonów na rynku.

Wyświetlacz LCD ma 6,44 cala przekątnej i podświetlany jest diodami LED o odcieniu niebieskim – jest to jeden z elementów technologii Triluminos, która wykorzystuje mikroskopijne cząsteczki (quantum dots) do produkcji znacznie bardziej realistycznych, naturalnych kolorów. Obraz rzeczywiście jest przyjemny dla oka, ale kąty widzenia naszym zdaniem powinny być nieco lepsze (nie są złe, ale Sony powinno nad tym jeszcze popracować).

Rozdzielczość 1080x1920 px na ekranie o przekątnej ok. 6,4 cala daje ponad gęstość ułożenia pikseli wynoszącą ponad 340 ppi, a więc lepiej niż w iPhonie 5S (326 ppi). Połączenie dużych rozmiarów i wysokiej szczegółowości wyświetlacza sprawia, że Xperia Z Ultra nadaje się znakomicie do czytania e-booków – nawet najmniejsze czcionki są ostre i wyraźne. Równie przyjemnie przegląda się strony WWW i filmy.

Wbudowana kamerka tylna spisuje się nieźle w dobrych warunkach oświetleniowych zarówno w trybie zdjęć, jak i nagrywania filmów. Dysponuje wieloma funkcjami programowymi (w tym bardzo zaawansowaną automatyką), ale nie dysponuje np. lampą błyskową, która czasami bywa przydatna.

Bateria nie zawiodła naszych oczekiwań. Szczególnie długi był czas prowadzenia rozmów telefonicznych (prawie 24h). Czas odtwarzania filmów był znacznie krótszy, ale wciąż akceptowalny (ponad 9 h).

Xperia Z Ultra jest smartfonem wodoszczelnym do głębokości 1,5 metra. Można ją śmiało zanurzyć w basenie i nagrywać filmy pod wodą. Wszystkie porty i klawisze są uszczelniane. Cena? Cóż, tanio nie jest. Z portfela trzeba będzie wyciągnąć ok. 2600-2900 zł. Czy tak wysoka wydajność i szeroka funkcjonalność są tego warte? Jak zwykle czekamy na Wasze opinie.