Edifier Breathe BT – nagłośnienie dla smartfona i nie tylko

Smartfon to jedna z tych rzeczy które można już znaleźć w prawie każdym domu. Główną przyczyną takiej popularności jest ich uniwersalność. Można je wykorzystywać z powodzeniem nie tylko do przeglądania stron internetowych, telefonowania, pisania wiadomości tekstowych oraz współdzielenia plików, ale także do oglądania filmów i słuchania muzyki.

Ta ostatnia funkcja jest tak często wykorzystywana, że współczesne smartfony w znacznym stopniu wyparły już klasyczne odtwarzacze MP3/MP4 (poza bardzo drogimi odtwarzaczami audiofilskimi). Ponadto na popularności zyskały też wszelkie akcesoria do smartfonów, które pozwalają przekształcić smartfona w prawdziwy sprzęt grający. Jednym z lepszych przykładów są stacje dokujące. Wbrew swojej nazwie nie muszą one ograniczać się do odtwarzania muzyki wyłącznie za pośrednictwem złącza dokującego. Nieco bardziej zaawansowane modele oferują łączność bezprzewodową dzięki której będziemy mogli odtwarzać muzykę z telefonu, tabletu lub laptopa siedząc kilka metrów od samej stacji.

Edifier Breathe to konstrukcja trójdrożna. W jej skład wchodzi para przetworników wysokotonowych z jedwabną kopułką o średnicy 19 mm, kolejna para przetworników średniotonowych ok. 70 mm oraz jeden subwoofer o średnicy ok. 125 mm. W jednej, zwartej obudowie mamy więc zintegrowany pełnoprawny, 60-watowy zestaw głośnikowy, który jest w stanie przyjemnie nagłośnić sporych rozmiarów pokój.

Breathe (z ang. „oddech”) nie jest jednak bardzo mały. Obudowa ma 420 mm szerokości, 257 mm wysokości i 244 mm głębokości, więc zajmuje całkiem sporo miejsca na biurku. Znacznie lepszym pomysłem jest postawienie jej na półce, szafce, a nawet podłodze (jest szansa na dodatkowe spotęgowanie basów).

Potencjalni nabywcy powinni pamiętać o jednej, podstawowej kwestii: stacja dysponuje złączem dokującym wyłącznie dla smartfonów i odtwarzaczy firmy Apple wyposażonych w stare (szerokie) gniazdo. W przypadku nowszych z portem Lightning trzeba będzie używać przejściówki, co nie zawsze jest wygodne dla użytkownika i bezpieczne dla sprzętu. Inną opcją jest odtwarzanie dźwięku bezprzewodowo przez Bluetooth lub podłączenie przez kabel z wtykiem mini jack 3,5 mm. Dwie ostatnie metody sprawdzą się właściwie z dowolnym, współczesnym sprzętem grającym (nawet najtańszymi telefonami przez wyjście słuchawkowe).

Nie zamierzam oceniać stacji Edifiera pod względem stylistycznym – każdy z czytelników zapewne sam potrafi określić czy mu się ten sprzęt podoba, czy nie. Dla mnie bardziej liczy się jakość wykonania, a pod tym względem naprawdę nie ma na co narzekać.

Przód stacji przykryty jest matową siateczką, a w części centralnej wbudowano zestaw pięciu przycisków służących do przełączania utworów, kontroli głośności oraz pauzowania.

Na szczycie tej zaokrąglonej piramidy znajduje się plastikowy taras z szerokim złączem dokującym dla starszych iPodów oraz iPhone'ów. Dioda podświetlająca przednią część sygnalizuje kolorem z jakiego źródła aktualnie korzystamy (niebieski – Bluetooth, zielony – mini jack 3,5 mm, a  czerwony – złącze dokujące). W zestawie ze stacją znajdziemy kilka podkładek pod różne odtwarzacze Apple. Górny „taras” jest tak wytrzymały, że może stanowić uchwyt do przenoszenia tego ok. 5-kilogramowego głośnika.

Tył niemal w całości wykonany jest z pojedynczego arkusza blachy w kolorze srebrnym / jasno szarym. Dzięki temu Edifier wygląda minimalistycznie, elegancko i sprawia wrażenie bardziej solidnego. Przy okazji wyższa waga wpływa na zmniejszenie wibracji. Na dole znajdują się dwa gniazda – górne dla dźwięku (mini jack 3,5 mm), a dolne dla zasilania.

Pod spodem obudowy wbudowano głośnik niskotonowy z membraną o średnicy ok. 12 cm. Widoczny jest też wylot tunelu „bass reflex”. Stacja opiera się na czterech solidnych nóżkach z gumowymi podkładkami.

Czujnik umieszczony w przedniej ściance odbiera sygnały z okrągłego pilota zdalnego sterowania. Jego średnica to ok. 7,5 cm, a grubość ok. 2,5 cm. Zasilany jest baterią CR2025.

Na górnej powierzchni znajdziemy przyciski odpowiadające za 11 funkcji: regulację głośności (+/-), poruszanie się po menu (góra/dół), przełączanie źródła dźwięku (source), wyciszanie (mute), powrót do poprzedniego menu (menu), przełączanie i przewijanie utworów (FFW, REW), odtwarzanie i pauzowanie (play) oraz wybór danego elementu menu (select). Mała, czerwona dioda potwierdza użycie przycisku.

Pamiętajmy, że sterowanie to nie będzie odnosiło się do każdego odtwarzacza. Na przykład poruszanie się po menu działało w iPodzie Classic, ale nie działało przez Bluetooth z Samsungiem Galaxy S5 i odtwarzaczem Poweramp. Tutaj dostępne było jedynie przełączanie utworów, pauzowanie i regulacja głośności. W przypadku połączenia kablem 3m5 mm kontrola odbywa się właściwie tylko na smartfonie.

W czasie testu dźwięk odtwarzany był z:

• ASUS Xonar U7 (wyjście optyczne i analogowe 3,5 mm)
• Samsung Galaxy S5 (Bluetooth oraz wyjście słuchawkowe)
• Apple iPod Classic 160 GB

Na Androidzie 5.0 Lollipop posługiwałem się odtwarzaczem Poweramp (bez włączonej korekcji dźwięku). Na laptopie działał Windows 8.1 z programem foobar2000 1.3.7 (bez dodatkowych efektów). W iPodzie Classic 160 GB korektor był zupełnie płaski.

Lista odtwarzanych utworów:

Therese - Shed My Skin (Out Of Side Chill Mix)

Recoil - Strange Hours (2010 Digital Remaster)

Alina Ratkowska - Bach: Goldberg Var. ns, BWV 988 - Var. 1

Juno Reactor - Inca Steppa

Tom Tykwer, Johnny Klimek, Reinhold Heil - Cloud Atlas Opening Title

Sherrie Lea - No Ordinary Love (Arnold T Chill Mix)

Subwave – The Mines

Subwave & Enei – Rainbows

Rammstein – Mein Land

Faith No More – Evidence

Faith No More – Falling To Pieces

Pendulum feat. Liam Howlett – Immunize

Pendulum – Self vs Self

The Doors – Break On Through (To The Other Side)

The Doors – Riders On The Storm

Michael Jackson – The Way You Make Me Feel

Led Zeppelin – Stairway To Heaven

Pink Floyd - Surfacing

dBridge – Creatures Of Habit

Recoil - Allelujah (2010 Digital Remaster)

Peter Gabriel – A Different Drum

Hurts - Silver Lining

Hurts – Blood, Tears & Gold

Steve Strauss – Mr. Bones

Jam & Spoon - Stella (Original Mix)

IllSkillz – Supa Heavy Tune!

Jamiroquai – Deeper Underground

Jamiroquai – Too Young To Die

Commix – Life We Live

Commix - Justified

Muzyka pochodziła z nośników SACD, CD oraz plików skompresowanych bezstratnie (FLAC, ALAC) lub zupełnie nieskompresowanych (WAVE). Nie odtwarzałem żadnych plików skompresowanych stratnie (np. MP3) gdyż nie pozwalają uzyskać pełnej jakości. Poza wymienionymi wyżej utworami słuchałem też na co dzień wielu innych gatunków i wykonawców.

Źródło: edifier.com

Moim zdaniem nie ma większego sensu porównywanie jakości dźwięku ze stacji dokującej do klasycznego zestawu głośników, takiego jak choćby Edifier R2730DB czy Edifier Spinnaker. Teoretycznie Edifier Breathe mógłby się pokusić o walkę z takimi mocarzami jak Bowers & Wilkins Zeppelin Air lub JBL OnBeat Xtreme, ale w praktyce takie porównanie również nie będzie trafne, bo oba te zestawy są znacznie (50-100%) droższe od Edifiera.

Tak naprawdę zdecydowana większość potencjalnych użytkowników nie będzie oczekiwała od stacji dokującej audiofilskiej, „high-edndowej” jakości dźwięku i bardzo wysokiej mocy. Ma ona być na tyle głośna by uprzyjemnić domową imprezę, a przy okazji dostatecznie uniwersalna by spisać się dobrze w kuchni przy gotowaniu obiadu oraz wieczorem przy czytaniu książki lub słuchaniu audiobooka.

Pod tym względem Edifier Breathe wypada po prostu dobrze. W czasie testu byłem w stanie bez problemu nagłośnić pomieszczenie o powierzchni ok. 6x6 metrów i wysokości niespełna 3 metrów. Jak spisywały się przetworniki przy różnych głośnościach? W czasie relatywnie cichego słuchania docenić można było dość przyjemny, miękki bas, choć tak naprawdę jego obecność zależała mocno od umiejscowienia głośnika. Najlepsze efekty otrzymywałem umieszczając go w rogu pokoju, blisko podłogi (ale oczywiście nie zawsze takie ustawienie będzie idealne). Basy nigdy nie były jednak tak mocne i przyjemnie wibrujące jak z dużego, oddzielnego subwoofera. Mogę śmiało napisać, że zazwyczaj ich nie brakowało, ale też nie powodowały lokalnego trzęsienia ziemi.

Teoretycznie producent podaje, że zakres reprodukowanych częstotliwości rozpoczyna się od 3800 Hz, ale moim zdaniem jest to pomyłka w specyfikacji. Być może wartość ta odnosi się do przetworników średniotonowych, ale subwoofer z pewnością „mruczał” znacznie niżej. ;)

Tony średnie są delikatniejsze od basów. Dość ciepłe, niekiedy kartonowe, przyjemnie łączące się z niskimi częstotliwościami, ale bardziej wycofane. Przy wysokiej głośności tony niskie stawały się znacznie twardsze. Takie zachowanie nie przeszkadzało w czasie domowej imprezy, gdy muzyka leci w tle, ale jeśli komuś zależy na możliwie najwyższej jakości osiągalnej na Edifierze Breathe, to radzę nie rozkręcać go dalej niż do ok. 75% głośności. Docierając do 90-100% skali można było usłyszeć deformacje najniższych częstotliwości. Soprany pozostawały jednak wyraźne, dość szczegółowe i co najważniejsze nie iskrzyły, ani nie kłuły w uszy.

Lewa para głośników jest oddalona od prawej o nieco ponad 20 cm, więc trudno oczekiwać tutaj prawdziwie przestrzennych efektów i doskonałej separacji stereo. Scenę określić można jako wystarczająco szeroką. Ciekawe efekty osiągnąć można gdy dźwięk odbija się od ścian w rogu pokoju. Breathe nadaje się do odtwarzania wielu gatunków muzycznych, ale moim zdaniem najlepiej grała na nich dynamiczna elektronika. Przykładem jest choćby utwór Subwave – The Mines, który naprawdę brzmiał jakby puszczany był ze znacznie większych głośników (szczególnie basy i soprany). Tony średnie są subtelne, ale wystarczą np. do cichego słuchania audiobooków.

Powyższe opisy charakterystyki dźwięku odnosiły się do odtwarzania przez złącze dokujące oraz gniazdo 3,5 mm. Jak się jednak okazuje osoby nieznoszące kabli i nastawione wyłącznie na łącznosć Bluetooth też nie muszą się martwić o jakość. Złącze dokujęce oferowało co prawda najlepszą czystość i dynamikę, ale tak naprawdę różnice nie były istotne. Nie jest to sprzęt tak wysokiej klasy by się przejmować przesiadką z „miedzi” na „radio”. W stacjach dokujących chodzi właśnie o maksymalną swobodę i funkcjonalność, a nie ciągłe wsłuchiwanie się w każdy detal odtwarzanego dźwięku.

Znalazłem jednak pewien problem, który niestety denerwował mnie bardzo. Otóż zazwyczaj stację miałem jednocześnie połączoną z trzema, różnymi źródłami – iPodem Classic (złącze dokujące), Samsungiem Galaxy S5 (Bluetooth) oraz laptopem (kabel z wtykiem 3,5 mm). W tym momencie jeśli słuchałem akurat muzyki z iPoda, a na smartfona przyszła jakakolwiek wiadomość lub powiadomienie, to niestety stacja automatycznie przełączała się ze złącza dokującego na Bluetooth. Takie przerywanie odtwarzania było bardzo częste i w końcu zaczęło mnie denerwować na tyle, że po prostu na czas słuchania muzyki z iPoda lub laptopa wyłączałem BT w smartfonie. Jest to jakieś rozwiązanie, ale... chyba nie o to chodzi.

Edifier Breathe BT to uniwersalny zestaw głośników zamknięty w dość kompaktowej, minimalistycznej i dobrze wykonanej obudowie. Można odtwarzać na nim muzykę właściwie z dowolnego „plejera” z łącznością Bluetooth lub wyjściem słuchawkowym (telefon, smartfon, odtwarzacz MP3/MP4, tablet, laptop, a w razie potrzeby nawet komputer stacjonarny). Ponadto właściciele starszego sprzętu mobilnego firmy Apple wyposażonego w szerokie gniazdo mogą skorzystać też ze złącza dokującego, które zapewnia odrobinę lepszą jakość dźwięku i pozwala zdalnie sterować np. iPodem Classic, który nie ma Bluetootha. Breathe cechuje się dźwiękiem dość dobrej jakości oraz bardzo zadowalającym poziomem głośności. Ze spokojem wystarczy do nagłośnienia niewielkiej domowej imprezy. Szkoda, że pojawiły się problemy z włączającym się automatycznie trybem BT, ale na szczęście nie zburzyło to ogólnego, bardzo dobrego wrażenia.