Testujemy RTX 4090 z RGB! Recenzja Gigabyte GeForce RTX 4090 Gaming OC 24G

Po tym, jak wczoraj zapoznaliśmy Was z naszą recenzją karty NVIDIA RTX 4090 Founders Edition, dziś pora sprawdzić, czy wybierając znacznie większe konstrukcje autorskie realnie zyskujemy. Dobrze przeczytaliście – autorska karta od Gigabyte jest odczuwalnie większa od karty NVIDII!

W opakowaniu, poza samą kartą, odnajdziemy jeszcze zestaw podtrzymujący kartę, tylko że tym razem nie są to bardziej ozdobne podpórki, tylko niemal przemysłowy system montażu karty do obudowy na dołączone w zestawie śruby. Takie rozwiązanie jest tylko pozornie na wyrost – karta waży 2 kg (zatem o 0,2 kg mniej od konstrukcji NVIDII), ale jest przy tym bardzo długa i wysoka, przez co wywiera spore naprężenie na złączu PCI-E płyty głównej (na zasadzie działania dźwigni).

Krótszy, bardziej pozaginany element przytwierdzamy do tyłu karty, a następnie łączymy go z przykręconym do obudowy elementem o kształcie litery L. Jego rozstaw idealnie pokrywa się z otworami montażowymi płyty głównej (ATX), w które wkręcamy dołączony adapter, aby jednocześnie trzymały samą płytę główną. To nie tylko zajmuje znacznie mniej miejsca w obudowie, ale również jest dużo bardziej godne zaufania niż zwykłe „podpórki”.

Stosowanie takiego wzmocnienia jest szalenie istotne, gdyż karta sama w sobie ma dużo mniejszą sztywność konstrukcji od modelu NVIDII – jest również przytwierdzana tylko na dwa śledzie, mimo że realnie chłodzenie w tym modelu zajmuje ich niemal cztery… Pełne wymiary karty to 340 mm na długość, 75 mm na szerokość oraz 150 mm na wysokość – choć tu realnie potrzeba doliczyć około 30 mm, ze względu na konieczność podpięcia kabla zasilającego.

W nieco lepszej sytuacji będą osoby wyposażone w najnowszą generację zasilaczy z natywnym przewodem 16-pin PCI-E 5.0 – tu może uda się około centymetra miejsca zaoszczędzić między kartą a bokiem obudowy. Cała reszta nabywców będzie musiała skorzystać z dołączonego w zestawie adaptera na 4 przewody 8-pinowe. Co ciekawe, karta może działać bez podpinania jednego z nich, wtedy jednak tracimy możliwość podnoszenia limitu mocy ponad 450 W, a co za tym idzie - podkręcania karty.

Jak łatwo zauważyć, zdecydowana większość karty to jej chłodzenie. Jest to kolejna iteracja systemu Gigabyte Windforce, tym razem z dodatkowymi ciepłowodami (łącznie jest ich 10), które transportują ciepło powiększonej komory parowej do radiatora. Radiator podzielono na dwa bloki – ten najbardziej po prawej stronie działa przelotowo, co naturalnie poprawia oddawanie ciepła.

Co istotne, wszystko jest bardzo ciasno spasowane, co pozwoliło zredukować wysokość termopadów. Same termopady znajdziemy również pod metalowym backplate, zatem karta stanowczo nie powinna narzekać na brak przewodnictwa cieplnego. Zmianie uległy również same wentylatory – wszystkie trzy mają rozmiar 10 cm i posiadają podwójne kulkowe łożyskowanie z „nano-grafitowym” smarowaniem (brzmi groźnie). Ogólnie powinny pracować ciszej i dłużej od poprzednich wersji chłodzenia Windforce.

Obudowa, w której wentylatory są osadzone, została wykonana z plastiku i jest tym, co odróżnia wersję Gaming od zwykłego „Windforce”. No bo co może być bardziej „gaming” niż spora dawka RGB? Wentylatory posiadają dookoła pierścienie, które zdają się świecić. Ale tego nie robią :) To tylko materiał, który reaguje na punktową wiązkę światła wyprowadzonego spod środka wentylatora. Gdy wentylator zaczyna się kręcić, to ulegamy iluzji jakoby cały pierścień się rozświetlał. Oznacza to oczywiście, że podczas gdy aktywny jest tryb Zero-Fan (karta jest półpasywna), to podświetlenie nie działa.

Dodatkowo podświetlony jest również szczyt karty w postaci logo producenta. Wszystkimi kolorami możemy sterować w aplikacji Gigabyte RGB Fusion (ta sama, co w przypadku sterowania RGB płyty głównej Gigabyte). Do wyboru mamy 9 animacji oraz dostęp do pełnej palety barw. Każdy powinien tu znaleźć coś dla siebie, włącznie z opcją całkowitego wyłączenia RGB.

Poza RGB i złączem zasilania na szczycie odnajdziemy również przełącznik BIOSów obecnych na karcie. Określono je mianem OC i Silent. Domyślnie aktywny jest ten pierwszy, w którym karta ma bardziej agresywną krzywą pracy wentylatorów, ale jeżeli zależy nam na ciszy (którą ma dawać obniżenie prędkości pracy wentylatorów o 10%), to śmiało można z tej opcji skorzystać. Ważne, aby nie robić tego, gdy komputer jest włączony.

Na śledzie wyprowadzono w tym modelu całkowicie standardowy zestawy złączy – 3x DisplayPort 1.4a oraz 1x HDMI 2.1. Drugi śledź pełni rolę otworu wentylacyjnego, aby pomóc wydalić ciepło z karty poza obudowę.

Zasadniczo testy samego układu NVIDIA GeForce RTX 4090 znajdziecie bezpośrednio we wczorajszym teście, gdzie również dokładnie opisaliśmy nowe funkcje (jak DLSS 3.0 lub podwójny enkoder AV1), które niesie za sobą wybór tego układu. Dziś skupimy się tylko na porównaniu karty Gigabyte RTX 4090 Gaming OC 24G z modelem NVIDIA Founders Edition. Oznacza to oczywiście, że korzystaliśmy z dokładnie tej samej platformy testowej.

• Procesor: Intel Core i9-12900KS
• Chłodzenie: NZXT Kraken Z73
• Pamięć: Fury Beast 2x16 GB DDR 5 (5600 MHz, CL40, gear 2)
• Płyta główna: ASUS ROG Strix Z690-F
• SSD: Samsung SSD 980 PRO 1 TB (PCI-E 4.0)
• Zasilacz: Corsair RM1000x
• Obudowa: Cooler Master Master Case H500M

Kartę oczywiście sprawdziliśmy pod kątem podkręcania. Okazało się, że w naszym modelu trafiliśmy na znacznie lepsze pamięci, które potrafiły pracować w grach z taktowaniem podbitym o 1470 MHz (powyżej tej wartości wydajność zaczynała spadać przez korekcję błędów). Samo GPU osiągnęło identyczny wynik, co model Founder Edition – zatem imponujące 195 MHz wyższe taktowanie względem bazowego (2910-2925 MHz w grach). Wyniki podkręcania znajdziecie na kolejnych trzech wykresach z testów syntetycznych. Wydajność w grach nie różniła się w znaczący sposób od tego, co po podkręceniu oferował model Founders Edition.

Zaczynamy klasycznie - od 3DMarków, które najdokładniej wychwytują różnice pomiędzy kartami (przynajmniej w ramach tej samej architektury GPU). Tutaj pozostawiliśmy pełen przekrój GPU które załapały się do nowej procedury, ale w dlaszych testach gier pozostawiliśmy na wykresie już tylko kilka starszych kart dla lepszego kontekstu.

Biorąc pod uwagę brak różnic w zegarach samego układu (co nieco zaskakuje, zważywszy na obecność hasła „OC” w nazwie) nie dziwi brak różnic w wynikach syntetycznych. Karta nadal stanowczo dominuje nad poprzednią generacją, ale robi to równie dobrze, co w teorii tańszy model Founders Edition.

Kartę Gigabyte przetestowaliśmy kolejno w tych samych grach, co model NVIDII. Na wykresach obecne są dwa wyniki ukazujące wydajność w zależności od wybranego BIOS karty (Silent/OC).

Wyniki, jakie osiąga karta Gigabyte, nie odbiegają zwykle poza wartość błędu pomiarowego od tego, co uświadczymy na karcie NVIDII, ale jednak tendencja jest jasna – karta Gigabyte wypada nieco szybciej z aktywnym BIOSem OC oraz ciut wolniej po aktywowaniu BIOSu Silent. Co więcej, w tych samych warunkach (niezależnie od wybranego BIOSu) pobiera również nieco więcej prądu. Może to wynikać z naszego pecha i zwyczajnie trafiliśmy na gorszy kawałek krzemu, który wymaga wyższego napięcia do utrzymania tego samego taktowania. Chłodzenie raczej na tym etapie nie stanowiło problemu – w obu kartach GPU nie przekraczało 70°C.

Gigabyte GeForce RTX 4090 Gaming w tych samych testach notuje nieco wyższe wykorzystanie limitu energetycznego niż NVIDIA Founders Edition

Uśredniając dane ze wszystkich testów należy uznać, że karta Gigabyte pobiera o około 10-15 W więcej od karty z premierowych testów, ale w tych najbardziej wymagających grach różnica ta wzrasta nawet do 30 W. Takiej zależności natomiast nie odnaleźliśmy w zastosowaniach profesjonalnych – tu zużycie energii jest całkowicie w normie, a wyniki już zupełnie nie różnią się od tych uzyskanych przez model NVIDII - ciekawych ponownie odsyłamy do wczorajszej recenzji, do rozbudowanego działu z takimi testami. 

Z całą pewnością chłodzenie dużo bardziej świeci od tego w modelu NVIDII. Jednak pod względem kultury pracy dzieli je całkiem sporo. Gigabyte stosuje nieco głośniejsze łożyska, a dodatkowo używa trzech wentylatorów (więcej źródeł dźwięku). Wentylatory te są tego samego (z grubsza) rozmiaru, ale te na karcie Gigabyte zawsze, nawet w trybie „silent”, kręcą się szybciej (o 200-300 RPM), utrzymując tę samą temperaturę rdzenia (65°C).

To akurat jest powiązane z tym ciut większym poborem energii, ale raczej nie do tego stopnia, aby usprawiedliwić finalny efekt. A tym jest o 3-5 dB(A) większe natężenie dźwięku chłodzenia w zależności od obciążenia karty. Po podkręceniu temperatury podskoczyły o 5°C i całość stała się o blisko 3 dB(A) głośniejsza. Przyznamy, że spodziewaliśmy się innego rezultatu po tak dużym chłodzeniu, choć z drugiej strony to nadal nie jest (relatywnie do wydajności) głośna karta. Przynajmniej wyjaśniło się, dlaczego Gigabyte zaleca do tego modelu dosztukować zasilacz o mocy 1000 W (dla modelu Founders Edition NVIDIA uznała, że wystarczy 850 W, z czym niekoniecznie się zgadzamy).

Testowana karta ma jedną zasadniczą przewagę nad modelem Founders Edition. Można ją faktycznie kupić tu i teraz, w naszych rodzimych sieciach sklepów. Dostępna jest w cenie 10 699 zł, zatem dokładnie tysiąc złotych więcej niż sugerowana cena modelu od NVIDII. Otrzymujemy w tej cenie cały pakiet dobrodziejstw, jakie wnosi seria RTX 4000 (w tym DLSS 3.0, który dokładnie przetestowaliśmy tutaj), a w szczególności ogromny skok wydajności względem poprzednich generacji kart, zatem cena w tym kontekście nadal nie wydaje się mocno przesadzona (jak na flagowy model GPU).

Nie jest to również topowy model od samego Gigabyte (a w zasadzie to ich najbardziej podstawowy model, wyposażony dodatkowo w RGB), zatem nie było podstaw oczekiwać pobicia osiągów modelu NVIDII. Mimo wszystko liczyliśmy, że chociaż tamten poziom zostanie utrzymany, wtedy dopłata 1000 zł do RGB wyglądałaby lepiej (ale nadal źle). Czy to w takim razie zła karta? Tu stanowczo musimy zaprzeczyć – gdyby to była pierwsza karta, jaką przyszłoby nam testować, to podobnie pialibyśmy z zachwytu, jak miało to miejsce wczoraj. Zwyczajnie tak bardzo udany jest sam układ NVIDIA RTX 4090 (w pełni zasłużone 5/5 gwiazdek) i jego otoczka funkcji, jakie wnosi poza wydajnością.

Testowany model od Gigabyte dobrze radzi sobie z układem RTX 4090, nawet jeżeli nie robi tego tak wyśmienicie jak konstrukcja Founders Edition. Jeżeli zastanawiacie się nad zakupem karty z tym GPU, ale szukacie oszczędności względem znacznie droższych konstrukcji autorskich, to (zważywszy na brak możliwości zakupu wersji Founders Edition) tej klasy karta w zupełności powinna Was zadowolić. Zakładając, że zależy wam na RGB, bo jeżeli nie, to o 700 zł tańszy jest ten sam model, ale bez światełek.

Artykuł powstał we współpracy z Gigabyte, który dostarczył kartę na czas trwania testów.