Ofensywa gamingowych IPS trwa – testujemy HP X27i

W ostatnim czasie przez ręce przewinęło nam się całkiem sporo monitorów z matrycami IPS (z czego większość to były monitory dedykowane dla graczy). Wszystkie jednak łączyła jedna cecha – cena powyżej 2000 zł. Czy zatem HP, oferując model X27i w cenie nieco tylko ponad 1500 zł, ma szansę w tym starciu? Zapowiada się ciekawie!

Monitor otrzymaliśmy w całkiem niepozornym (jak na serię gamingową) opakowaniu. W środku widać również, że producent starał się (gdzie się dało) przyciąć koszta, gdyż w zestawie poza przewodem zasilającym otrzymaliśmy tylko kabel HDMI 2.0. Warto tu zaznaczyć, że zasilacz jest wbudowany.

Jak łatwo się domyślić po rozmiarze opakowania, podstawa jest odłączana, jednak sama noga na stałe jest przymocowana do ekranu. Montaż jest błyskawiczny i nie wymaga żadnych narzędzi.

HP X27i, jak widać powyżej, posiada minimalne ramki (2 mm) po bokach i na górze. Dolna ramka tradycyjnie cienka nie jest (2,4 cm), za to posiada bardzo ładne wzornictwo (w subiektywnie mniej ładnym kolorze). Bliżej prawego narożnika umieszczono diodę sygnalizującą zasilanie monitora.

Pod logo HP mamy dodatkowe zdobienie otoczone z dołu paskiem LED, który to sobie spokojnie „oddycha” w równie zielonym kolorze, co pasek po bokach dolej ramki. Efekt ten, jak i całkowite podświetlenie, można oczywiście wyłączyć przy pomocy OSD.

Wróćmy jeszcze jednak na chwilę do nogi, gdyż ta pozwala na zaskakująco obszerną regulację. Matrycę możemy pochylić w zakresie -8°/+22°, a także regulować wysokość aż o 10 centymetrów (pomiędzy 4 cm a 14 cm nad powierzchnią blatu). Nie zabrakło nawet funkcji Pivot! Realnie jedynie nie da się matrycy obracać na boki, co w przypadku monitora dla graczy raczej nie jest istotne, a do tego matryca ma tak dobre kąty widzenia, że funkcja ta staje się zbędna.

Samą nogę można też odkręcić i w jej miejsce zamocować uchwyt zgodny z VESA 100x100. Z tyłu obudowy nie znajdziemy praktycznie nic więcej, z wyjątkiem może blokady Kensington Lock. Jakość całej obudowy stoi na dosyć przyzwoitym poziomie

Panel z portami został ukryty od spodu i podobnie jak zawartość zestawu, nie rozpieszcza nas ilością opcji. Ze stalowej osłony wyprowadzono nastepujące złącza:

• 1 x HDMI 2.0
• 1 x DisplayPort 1.2
• 1 x miniJack 3,5mm (wyjście na słuchawki)

Z drugiej strony znajduje się złącze do podpięcia przewodu zasilającego i to byłoby na tyle. Nie uświadczymy nawet rozłącznika zasilania.

Ostatnie, na co chcemy zwrócić uwagę, to przyciski do sterowania OSD – zgadza się, nie mamy tu (jak w droższych modelach) joysticka, tylko klasyczne pięć przycisków (z czego jeden służy tylko do sterowania zasilaniem). Warto jednak przyciskom tym oddać, że działają bardzo przyjemnie.

Poniżej zamieszczamy pełną specyfikację, jaką udostępnia producent. Co ciekawe, nie chwali się on tym, jak jego produkt radzi sobie z odwzorowaniem barw – może wynika to z tego, że panel obsługuje tylko 8 bit kolorów? Nie omieszkamy tego sprawdzić.

Przed samymi testami zapraszamy jednak na kolejną stronę - do zapoznania się z możliwościami konfiguracji poprzez OSD, w jakie HP wyposażył ten model.

Menu ekranowe aktywuje się po wciśnięciu dowolnego z czterech pierwszych przycisków. Pierwsze, co zobaczymy, to panel szybkiego wyboru. Możemy tu od razu wyświetlić informacje o aktualnych parametrach wyświetlanego obrazu, przejść do menu wyboru predefiniowanych profili oraz przełączać się pomiędzy wejściami sygnału. Ostatnia (a w zasadzie pierwsza) opcja, to przejście do pełnego menu OSD.

Po jego otwarciu okienko OSD powiększa się i ukazuje nam listę dostępnych ustawień. Pierwsze dwa to kolejno zmiana jasności oraz kontrastu i tu nie ma się nad czym rozwodzić ;)

Pierwsze bardziej rozbudowane menu ustawień dotyczy kolorów. Możemy tutaj wybrać jeden z trzech odcieni barw predefiniowanych przez producenta oraz ręcznie regulować składowe kolorów.

Jeżeli to dla Was nadal mało, to pod hasłem „Viewing Modes” producent przygotował kolejne siedem profili dedykowanych do różnych zastosowań.

Następne menu dotyczy regulacji wejść – jest zaskakująco rozbudowane, jak na monitor z tylko dwoma złączami. Poza weryfikacją aktywności każdego z nich z osobna, możemy też zarządzać opcją automatycznego przełączania źródła po wykryciu podpięcia nowego sygnału (w tym Hot-Plug DP) oraz wybrać standard DP (pomiędzy DP 1.1 a 1.2).

Piąte menu dotyczy ustawień obrazu – tutaj możemy aktywować FreeSync, dynamiczny kontrast, regulować głębię czerni (4 poziomy) oraz ostrość (7 poziomów) i czas reakcji pikseli (5 poziomów). Z ciekawych funkcji można wskazać jeszcze możliwość wymuszenia ograniczonej palety barw na wejściu sygnału.

Ustawienia zasilania są również całkiem rozbudowane – możemy nawet ustawić godziny, w których monitor ma się uśpić i obudzić. Bardzo spodobała nam się też opcja natychmiastowego uśpienia monitora z poziomu tego menu – szkoda, że nie można jej przypisać do jednego ze skrótów. Tutaj również możemy zarządzać diodami. Obie można wyłączyć, natomiast tą ozdobną diodą można jeszcze sterować (czy ma świecić słabo, średnio czy mocno) lub też zostawić ją na domyślnym ustawieniu, czyli właśnie „oddychaniu”. Koloru zmienić nie można.

Menu ustawień OSD, poza konfiguracją położenia oraz przeźroczystości i czasu wyświetlania, pozwala też na przypisanie do menu szybkiego dostępu innej niż fabryczna funkcji. Ilość możliwości jest jednak ograniczona. Poza tymi wspomnianymi na początku, możemy do przycisków przypisać jeszcze regulację jasności oraz kolorów.

Pozycja dotycząca zarządzania pozwala przywrócić ustawienia fabryczne oraz wyłączyć DDC/CI. Menu wyboru języka oferuje na ten moment 10 wariantów – niestety nie ma wśród nich języka polskiego.

Producent nie przewiduje sterowania ustawieniami monitora z poziomu systemu, zatem na tym kończymy opis regulacji. Zapraszamy na kolejną stronę, gdzie przedstawimy wyniki testów matrycy.

Monitor przed każdym testem, po zmianie ustawień, został rozgrzany pracując przynajmniej godzinę w przeróżny sposób (głównie grając w Doom Ethernal, gdzie szybkość matrycy znacznie ułatwia starcia na najwyższym poziomie trudności!). Testy wykonaliśmy przy użyciu kolorymetru X-Rite i1display Pro w połączeniu z aplikacją DisplayCAL. Karta graficzna użyta do testów to Nvidia RTX 2070. Do komunikacji użyliśmy dołączonego z monitorem przewodu HDMI. Monitor w systemie został ustawiony na najwyższą możliwą dla niego, 8-bitową przestrzeń barw RGB. Poniżej ustawienia domyślne, z jakimi pracuje monitor zaraz po wyjęciu z opakowania.

Zanim sprawdziliśmy, na co tak naprawdę stać testowany monitor, postanowiliśmy sprawdzić wszystkie tryby, które przygotował producent. Monitor nie posiada możliwości regulacji gamma, zatem jesteśmy zdani na właśnie te ustawienia. Zacznijmy jednak od tego, co oferuje bez kalibracji w trybie użytkownika na ustawieniach, jakie widać w powyższej tabelce.

To, co zaskakuje najbardziej, to znacznie wyższy kontrast od tego, który producent reklamował – ponad 1250:1 to wynik dla klasę wyżej wycenianych monitorów IPS! Z drugiej strony, mimo ustawienia 90% jasności uzyskaliśmy poniżej 300 cd/m2 – wyraźnie niżej, niż byśmy tego oczekiwali. Temperatura bieli 6300 K skłania się nieznacznie w stronę ciepłych barw. DeltaE kolorów na poziomie 2 to już całkiem dobry wynik dla nieskalibrowanego monitora, choć minimalnie przekracza przyjęte normy. A jak wyglądają pozostałe profile (nadal bez ruszania jasności i kontrastu)? Poniższa tabelka przedstawia pomiary trzech podstawowych profili:

Okazuje się, że część przygotowanych profili osiąga znacznie lepsze parametry, niż tryb domyślny. Najlepsze odwzorowanie barw uzyskamy w profilu ciepłym, choć tu biel na poziomie 5000 K jest faktycznie ciepła, ale maksymalna jasność o blisko 100 cd/m2 odstaje od nominalnej. Profil naturalny niemal idealnie wstrzelił się w 6500 K, a przy tym oferuje lepsze odwzorowanie od domyślnych ustawień, a do tego jest nieco jaśniejszy od profilu ciepłego. Ostatni z podstawowych profili nazwano „zimnym” i taki dokładnie jest – temperatura 9500 K idealnie to oddaje. Niestety zarówno maksymalna jasność, jak i odwzorowanie kolorów, drastycznie spadły. Obraz w tym profilu jest nieco bardziej „matowy”.

HP nie poprzestało na tylko trzech profilach, które można spotkać w większości monitorów. Zgodnie z obecnym trendem, zaproponowało też szereg dodatkowych, dedykowanych profili, w tym oczywiście jeden dla graczy.

Z powyższego wynika, że najlepszym wyborem będzie naturalnie profil naturalny ;) Ale czy na pewno? Zobaczmy, co oferują dodatkowe profile opracowane przez HP (tu również nie zmienialiśmy żadnych innych ustawień obrazu).

Najbardziej pozytywnie wyróżnia się profil „Gaming” – co cieszy w monitorze dedykowanym dla graczy :) Odwzorowanie kolorów już mieści się w przyjętych normach (nominalnych). Co prawda nadal jasność nie przekracza 300 nit, ale za to temperatura bieli wypada całkiem dobrze. Kolejne dwa pozytywnie wyróżniające się profile to te dbające o nasze oczy – profil z redukcją niebieskiego światła oraz ten do czytania. Oba oferują bardzo podobne odwzorowanie kolorów (jakże istotne podczas lektury), oraz niemalże identyczną temperaturę bieli (zdecydowanie ciepłą). Profil do czytania jest jednak o 30 nit mniej jasny.

Zaskakujące, że przygotowane przez producenta profile faktycznie poprawiają jakość obrazu – nieczęsto taki widok się zdarza!

Kolejne trzy niemalże bliźniacze profile to HP Enhance +, Movie i Photo. Wszystkie oferują nieco tylko wyższy, niż normy nominalne błąd w odwzorowaniu barw, oraz temperaturę bieli minimalnie ponad 6500 K. To, co je od siebie znacząco odróżnia, to jasność, co wynika jednak tylko z ustawienia w profilu „zdjęciowym” jasności na 100%, a w profilu „filmowym” na 75%. Dodatkowo należy jeszcze zaznaczyć, że profil HP Enhance+ posiada 3 warianty ostrości – i głównie to go wyróżnia od reszty profili – znacząco podbija ostrość obrazu.

Profil HP Enhance+ znacząco zwiększa ostrość obrazu – w tym trybie widać każdą zmarszczkę na zdjęciach twarzy!

Ostatni profil to tryb nocny – tutaj nikt już się o kolory nie martwi – obraz ma nas nie razić podczas pracy w środku nocy w ciemnym pomieszczeniu. Choć musimy zaznaczyć, że jasność na poziomie 160 nit to nadal bardzo dużo, jak na „nocne posiedzenie”, nawet mimo bardzo ciepłej barwy odcieni. Na szczęście obniżając jasność do 0% możemy zejść aż do 36,5 cd/m2 – zatem nie ma obaw o zmęczenie oczu.

A jak wszystkie powyższe profile wypadają pod względem pokrycia gamutu kolorów? Ze względu na rozrywkowy charakter testowanego monitora, postanowiliśmy przedstawić tylko pokrycie gamutów sRGB oraz „kinowego”, to jest DCI-P3.

Jak widać ponownie, dwa profile wyróżniły się pozytywnie. Profil do czytania oraz ten z redukcją niebieskiego światła wypadły najlepiej, osiągając zaskakująco dobre pokrycie ponad 86% gamutu DCI-P3. W przypadku sRGB profil do grania minimalnie je wyprzedził, ale strata pięciu punktów procentowych w DCI-P3 jednoznacznie wskazuje profil Reading jako najlepszy wybór do… filmów :) Domyślny profil to ostatni, który zmieścił się powyżej 80% pokrycia gamutu DCI-P3 oraz uzyskał równie wysoki co Gaming poziom zgodności z sRGB.

Nie spodziewaliśmy się tak dobrych wyników w teście kolorów po 8-bitowej matrycy dla graczy!

Reszta profili wypada „blado” osiągając około 96% pokrycia sRGB oraz 76% w przypadku DCI-P3. Wyjątkiem jest oczywiście tryb nocny, który ledwo przebił 90% sRGB oraz 70% DCI-P3. Zanim przejdziemy do wyników po kalibracji, przedstawiamy jeszcze test równomierności podświetlenia.

Wyniki są naprawdę dobre. Średnia ΔC*00 (dla 90% jasności) na poziomie 1,23 to wyśmienity wynik. Dla wszystkich sprawdzonych poziomów jasności średnia to już tylko 0,57 – większa część powierzchni matrycy spełnia rekomendowane normy. A jak wypada ΔE*00 dla bieli?

Tutaj już nie jest aż tak różowo, ale to i tak jeden z lepszych spośród niedawno testowanych matryc IPS. Średnia ΔE*00 to odpowiednio 2,34 dla podświetlenia 90% i równe 2 dla wszystkich sprawdzonych poziomów jasności. Poza środkiem bocznych krawędzi cały monitor mieści się w normach nominalnych. Sama matryca praktycznie w ogóle nie wykazuje bleedingu podświetlenia. Efekt błyszczenia czerni, jak w każdym IPS, jest widoczny, ale nie bardziej niż byśmy się tego spodziewali. Pora na wyniki kalibracji.

Kalibrację wykonaliśmy na profilu użytkownika w trzech wariantach podświetlenia 100%, 90% oraz 70%. Nie aktywowaliśmy dynamicznego kontrastu, ani nie regulowaliśmy innych parametrów poza składowymi barw - te z 255/255/255 zmieniliśmy na 236/250/239. Ostatecznie udało się uzyskać następujące wyniki:

Śmiało można powiedzieć, że pod względem odwzorowania kolorów sRGB monitor HP X27i plasuje się w ścisłej czołówcemonitorów dla graczy. DeltaE poniżej 1,5 z największym błędem równym co prawda nieco ponad 5 (cóż – czerni nigdy IPS idealnie nie odwzoruje), to bardzo dobry wynik. Szkoda jednak, że monitor w taki sposób nie jest w stanie reprodukować szerszego spektrum barw. Jak widać poniżej, kosztem uzyskania większej dokładności w prezentacji kolorów - jest ich realna ilość. Pokrycie gamutów spadło dosyć znacząco względem choćby profilu „do czytania”, ale nadal jest wyższe niż dla innych spośród zdefiniowanych przez producenta profili.

Poza barwami, należy pochwalić jeszcze kontrast – 1150:1 to odczuwalnie więcej, niż producent obiecał. Sprawdziliśmy jeszcze, jak wypada w akcji funkcja dynamicznego kontrastu i po prawdzie spisuje się to całkiem dobrze, podbijając kontrast do prawie 2200:1 dla 100% podświetlenia. Sama jasność maksymalna, jak widać, dobiła idealnie do obiecanych 350 nit. Przejdźmy teraz do testów szybkości matrycy – w końcu to nawet ważniejsze w monitorze dla gracza.

Jak już wspomnieliśmy wcześniej, OSD monitora oferuje pięć ustawień szybkości reakcji pikseli. Domyślnie ustawiony jest najniższy z nich. Poniżej testy wszystkich pięciu trybów.

Trudno nam uzasadnić istnienie aż pięciu trybów – pierwsze trzy praktycznie nie różnią się od siebie. Przy ustawieniu 144 Hz te trzy tryby owocują dosyć pokaźnym ghostingiem. Nawet w czwartym trybie, mimo iż teoretycznie powinien mieścić się w ramce na 6,94 ms (jaką daje to odświeżanie na zmianę barwy), nadal można dopatrzyć się powidoku. Jedyny słuszny tryb (który z niewiadomych nam przyczyn nie jest domyślnym) to poziom piąty – tu obraz staje się już bardzo ostry i powidok nie jest odczuwalny. Poniżej porównanie dla trybu 1 i 5.

[kontrolka typ=imageCompare big="1" foto1="http://cdn.benchmark.pl/uploads/backend_img/c/recenzje/2020_03/10274_HP_X27i/HP_X27i_UFO_01(1).jpg" foto2="http://cdn.benchmark.pl/uploads/backend_img/c/recenzje/2020_03/10274_HP_X27i/HP_X27i_UFO_02.jpg"]Porównanie Overdrive poziom 1 (po lewej) i 5 (po prawej)

Nasza kamera niestety nie pozwala na to, aby idealnie uchwycić jedną klatkę, jednak łatwo dostrzec, co jest powidokiem – chociażby licząc nogi statku kosmicznego. Test ruchomego obrazu wykazał, że nawet przy 480 pikselach na sekundę można odczytać tekst. Zmierzyliśmy też input lag i ten jest również bardzo przyzwoity – 5,9 ms. Łącznie zatem możemy mówić o niespełna 11 ms od kliknięcia do zobaczenia pełnej zmiany na ekranie!

Jako że monitor wyposażono w FreeSync (Premium) to nie omieszkaliśmy i jego sprawdzić – zarówno w przypadku kart AMD, jak i Nvidii (G-Sync Compatible), wszystko działa bez zarzutu już od najniższych wartości FPS (dzięki LFC) aż po 144 równych maksymalnemu odświeżaniu monitora. Przeprowadziliśmy też testy poboru energii.

Wyniki te są zgodne z tym, co deklaruje producent. Podświetlenie ozdobne praktycznie w ogóle nie wpływa na pobór energii. Warto też monitor pochwalić ze to, że wybudzenie z uśpienia zajmuje poniżej 2 s. To już wszystko, co przetestowaliśmy. Zapraszamy teraz na ostatnią stronę, gdzie podsumujemy niniejszą recenzje.

Monitory o parametrach takich, jak HP X27i, oferują naszym zdaniem najlepsze połączenie jakości i szybkości. Do grania w 1440p przy 144 FPS nie potrzeba kosmicznego sprzętu, a w razie problemów z utrzymaniem takiej wydajności, pozostaje jeszcze świetnie działający FreeSync/G-Sync. Monitor potwierdził to idealnie w grze Doom Ethernal, w którym to nasza redakcyjna maszyna wyposażona w RTX 2070, w najwyższych ustawieniach oferowała od 80 do 160 FPS. Ale do rzeczy.

Granie na monitorze HP X27i jest naprawdę miodne!

Testowany monitor zaskoczył nas bardzo pozytywnie. Po pierwszym niezbyt dobrym wrażeniu, jakie zrobiła na nas zawartość zestawu oraz ilość złączy, było już tylko lepiej. Monitor posiada nie tylko bardzo ciekawy design z niewidocznymi ramkami (realnie poniżej 0,5 cm obszaru, który nie jest aktywnym wyświetlaczem), ale też bardzo duży zakres regulacji położenia. Tak naprawdę (w tej cenie) zabrakło nam tylko HUBa USB 3.0 do pełni szczęścia.

Już pierwsze testy wykazały, że monitor fabrycznie jest całkiem dobrze skalibrowany i dobrze odwzorowuje zadane kolory. Profile tematyczne, które zwykle niewiele wnoszą do użytkowego aspektu, w tym przypadku wyraźnie podnoszą właściwości kolorystyczne matrycy.

Tak dobrego odwzorowania czerni przez panel IPS dawno nie spotkaliśmy!

W szczególności miło widzieć, że profil „do grania”, który pewnie większość potencjalnych nabywców będzie chciała używać, zalicza się do tej grupy udanych profili.

HP X27i już po wyjęciu z pudełka oferuje 100% pokrycia sRGB i współczynnik deltaE poniżej 1,5. Dodatkowa kalibracja obniża ten parametr poniżej 0,2!

Jeżeli jednak zdecydujemy się wyświetlacz skalibrować, to (kosztem delikatnego spadku pokrycia gamutów) uzyskamy odwzorowanie kolorów praktycznie idealne – deltaE (bez uwzględniania czerni) wynosi średnio poniżej 0,1! Jeżeli do tego dodamy całkiem równe podświetlenie matrycy, to można by się zastanowić, czy to przypadkiem nie monitor dla grafika z doklejonym paskiem LED ;)

To, co jednak zdecydowanie ten monitor odróżnia od typowych modeli „do pracy”, to czas reakcji. Nie jest to może najszybsza matryca IPS na rynku, ale z pewnością broni się w testach. 144 Hz odświeżania bez problemu można wykorzystać, a aktywując tryb Overdrive 5 nie uświadczymy efektu powidoku. Sam input-lag jest też całkiem niski i jak za tę cenę - naprawdę wypada bardzo dobrze.

Bo to właśnie cena ten monitor wyróżnia najbardziej – 1500 zł za matrycę 27” z odświeżaniem 144 Hz i obsługą obu wersji adaptacyjnej synchronizacji, to cena niska nawet jak na „stare” matryce IPS oferujące zwykle jednak efekt ghostingu w pakiecie. Bezpośredni konkurenci tego modelu kosztują raczej ponad 2000 zł na ten moment. W takiej sytuacji nie mamy wyboru, jak przyznać odznaczenie za super opłacalność. Doceniamy również atrakcyjny wygląd, a ostateczna ocena dosłownie otarła się o odznaczenie dla super produktu!

• bardzo dobre odwzorowanie kolorów sRGB bez kalibracji
• mimo powyżego, jeszcze lepsze wyniki po kalibracji
• bardzo szybka matryca (jak na IPS) i niski input-lag
• całkiem równomierne podświetlenie
• bardzo dobra czerń i kontrast jak na IPS 
• FreeSync Premium i G-Sync Compatible
• atrakcyjny design i cena
   
• skromny zestaw złączy
• tylko przewód HDMI w zestawie
• brak HUBa USB
• brak polskiego OSD
• pokrycie gamutów kolorów mogłoby być wyższe
   
• Podświetlenie:
  dobre
• Kolory:
   super
• Szybkość matrycy
   super
• Regulacja:
   dobra
• Design:
  super

Warto zobaczyć również:

• Dużo Hz i AMD FreeSync - HP 24x - monitor do gier
• HP Omen X 25 - monitor dla graczy 240 Hz z G-Sync lub FreeSync
• Konwertowalny laptop klasy premium, czyli test HP Spectre x360 13 w wersji z ekranem AMOLED