HTC One

Najbardziej oczekiwany smartfon tajwańskiego producenta wreszcie ujrzał światło dzienne. Flagowy produkt HTC upatrywany jest jako realny konkurent wielkiego Galaxy (w nadchodzącej wersji), Nokii Lumia (kto wie, może nawet następcy 920-tki) i Sony Xperia Z (już jest na rynku). W trakcie polskiej premiery wszyscy zgromadzeni mogli krótko pobawić się tym smartfonem, dowiedzieć o cenach, datach dostępności i bonusach, które czekają na polskich użytkowników. A wśród nich przygotowana we współpracy z Audioteką powieść Stanisława Lema „Niezniszczalny”.

Audiobook ma podkreślić walory dźwiękowe HTC One, ale to tylko jeden z elementów budujących multimedialną całość smartfona. Ważny jest także ekran, jakość zdjęć, czas pracy na baterii i oprogramowanie. Udało nam się zdobyć wersję, która była prezentowana podczas premiery (takie same mogli oglądać goście zgromadzeni kilka dni wcześniej na gali w Londynie). Na jej podstawie przygotowaliśmy dla was recenzję, z której dowiecie się, czy oczekiwania wobec tego smartfona, a nie ukrywamy, że są bardzo duże, zostaną spełnione.

Czy One jest następcą One X+, a może zubożoną wersją HTC Butterfly, który również ma ekran Full HD? Tak naprawdę łączy on cechy obu smartfonów dodając coś nowego. Tą nowością są potężne zintegrowane głośniki, nowy sensor aparatu cyfrowego i interfejs, którego zalety przedstawia na wideo Bartosz Żuk z HTC.

Nasza ocena HTC One jest mieszana. Bez wątpienia jest to smartfon, który ma prawo zostać nazwanym flagowcem i może konkurować z koreańskim rywalem. Obudowa, ekran, dźwięk… to wszystko jest naprawdę wysokiego sortu. Ale jest skaza na tym wspaniałym wizerunku - jakość zdjęć. Niestety, nie udało nam się uzyskać fotografii, które spełniałyby nasze oczekiwania. A po całym zamieszaniu związanym z Ultrapikselami, apetyty bardzo się zaostrzyły. Ten element wymaga dopracowania, które być może ograniczy się do wgrania lepszej wersji oprogramowania sterującego.

A może za wiele oczekiwaliśmy i HTC One wcale nie ma wad? Po konkretne odpowiedzi, opinie o pracy ze smartfonem i wyniki testów wydajnościowych zapraszamy do naszej recenzji.

Porównanie do modelu HTC One X+ i konkurencyjnych smartfonów z ekranami Full HD

HTC jest bardzo dumne z jakości wykonania obudowy nowego smartfona. Trzeba przyznać, że nie są to słowa rzucone na wiatr. HTC One faktycznie może się podobać i na pewno jest doskonałym przedstawicielem kategorii smartfonów super-slim. Nie wskazywałaby na to maksymalna grubość wynosząca 9,3 mm, większa niż w HTC One X+, ale zaokrąglenia tylnego panelu sprawiają, że konstrukcja nabiera lekkości. Zaokrąglone są również boki obudowy, jednakże HTC pozbyło się typowej obłości konstrukcji na rzecz delikatnych, ale konkretnych kanciastości, podobnie jak ma to miejsce w HTC Butterfly (de facto również z ekranem Full HD, aczkolwiek 5-calowym i bez głośników na przedniej ściance).

Design HTC One można uznać za połączenie cech obudowy nowych i starszych modeli Apple iPhone.

Krawędzie obudowy zostały lekko sfazowane, a boki są ścięte tak, że obudowa lekko zwęża się ku przodowi. Naszym zdaniem ułatwia to trzymanie smartfona w dłoni. Masa HTC One jest większa niż poprzedniego flagowca tej firmy i daje się wyraźnie odczuć podczas trzymania.

HTC w swoich materiałach promocyjnych wspomina o monobloku materiału, z którego wykonano obudowę. Na pierwszy rzut oka faktycznie wydaje się, że mamy do czynienia z jedną bryłą, jednak po bliższym zapoznaniu się z HTC One widać, że są tu dodatkowe elementy. Boczna ramka i wstawki na tylnej ściance wykonano z plastiku o szorstkiej fakturze. Reszta obudowy wykonana jest z metalu. Wszystko, włącznie w panelem ekranu, jest doskonale spasowane. Przesuwając palcem po obudowie można wprawdzie wyczuć przejścia pomiędzy poszczególnymi elementami, ale jest to, matematycznie ujmując, efekt zaniedbywany. Jedynie lewy dolny narożnik wydaje się być minimalnie słabiej spasowany, ale być może ma to swoje uzasadnienie. Podobnie wyglądały inne egzemplarze HTC, które oglądaliśmy podczas spotkania.

Na górnej części bocznej ramki umieszczono złącze słuchawkowe oraz przycisk włączania/blokowania smartfona. Przycisk jest połyskujący, tak jak osłona nadajnika podczerwieni w pilocie. Nie bez powodu, o czym można przeczytać w dalszej części recenzji.

Cztery strony HTC One.

Część z ekranem wykonano w taki sposób, by sprawiała wrażenie bezbramkowej. Ramka otaczająca ekran sięga do krawędzi obudowy, przez co ekran wydaje się mieć jeszcze większą przekątną niż w praktyce - 4,7 cala.  Do tego, po obu stronach ekranu, na dole i na górze obudowy, znajdują się dwa perforowane panele przykrywające głośniki. Takie wzornictwo HTC One sugeruje, że mamy do czynienia z urządzeniem multimedialnym, w którym istotną rolę odgrywa dobra jakość obrazu i dźwięku. Pod grillem przykrywającym górny głośnik umieszczono diody sygnalizujące status urządzenia. To sprytne rozwiązanie, gdyż nie są one dzięki temu dostrzegalne i nie irytują np. podczas oglądania filmu czy przeglądania stron.

HTC zamiast sprzętowych przycisków wykorzystuje dotykowe. Jednak zamiast tradycyjnych trzech takich przycisków, tym razem mamy dwa - przycisk ekranu głównego i powrotu. Ten drugi można skonfigurować, by wywoływał również menu (po naciśnięciu i przytrzymaniu).

Złącze USB, które obsługuje standard MHL (połączenie USB-HDMI), umieszczono na dole obudowy. Obok niego znajduje się otwór mikrofonowy. Drugi mikrofon znalazł się na tylnej ściance obok obiektywu.

Obiektyw aparatu cyfrowego o charakterystycznym dla HTC kształcie umieszczono centralnie w górnej części tylnej obudowy.Metalowa tylna część obudowy nie będzie się szybko brudziła.

Smartfon nie pozwala na wymianę akumulatora, ani instalację karty pamięci. Użytkownikowi musi wystarczyć wbudowana pamięć 32 GB. Dodatkowo każdy posiadacz HTC One otrzyma 25 GB miejsca na serwisie DropBox oraz dostęp do chmury HTC.

Slot na kartę mikroSIM znajduje się po lewej stronie i otwierany jest za pomocą dołączonego kluczyka, podobnie jak w Nokii Lumia 920.

Przycisk regulacji głośności tradycyjnie umieszczono po prawej stronie.

Za wygląd i jakość wykonania obudowy przyznajemy HTC dużego plusa.

Kwestię odczuć słuchowych zostawiliśmy na koniec. HTC postarało się tu o sporą innowację w postaci technologii HTC BoomSound. HTC One wygląda pod tym względem jak miniaturowa wersja telewizora Sony z głośnikami umieszczonymi po bokach - tak jak w kineskopowych konstrukcjach. Dzięki umieszczeniu głośników na przedniej ściance dźwięk nie jest tłumiony. Rozmiary głośników, choć grill jest znacznie większy niż membrana (o czym świadczy umieszczenie diód pod grillem), sprawiają, że dźwięk, jak na tak małe urządzenie, jest bardzo donośny. HTC One może nagłośnić nie tylko niewielki kilkunastometrowy pokój, ale również niewielką salkę.

Dźwięk odsłuchiwany przez słuchawki brzmi bardzo czysto i cechuje się szerokim zakresem częstotliwości. HTC One dobrze wypadł w testach zarówno z tzw. pchełkami, jak i słuchawkami nausznymi. Te drugie z oczywistych powodów grały lepiej. Duża moc wzmacniacza powinna dać radę nawet z wymagającymi słuchawkami.

Technologia Beats Audio w przypadku słuchawek sprawuje się doskonale. W przypadku odsłuchu przez wbudowane głośniki dźwięk zyskuje wysokie tony, dzięki czemu średnica jest lepiej zaznaczona. Jednak ubocznym efektem Beats Audio podczas odsłuchu przez głośniki jest nieprzyjemny szum, zwłaszcza w przypadku odtwarzania wideo. Na szczęście po otrzymaniu przez HTC One aktualizacji jądra do wersji 1.26.401 dokuczliwość znacznie sie zmniejszyła. Liczyby, że HTC będzie wprowadzało kolejne, równie skuteczne poprawki firmware.

Ogólnie rzecz biorąc, możliwości audio HTC One w zakresie, jaki byliśmy w stanie sprawdzić w tak krótkim czasie, oceniamy bardzo dobrze. Głośne i bogate są nie tylko utwory muzyczne, ale również dźwięki dzwonków i powiadomień. Naszym zdaniem nawet zbyt głośne, brakowało nam dodatkowych poziomów głośności. Zastosowanie podwójnych głośników na przednim panelu to bardzo dobre rozwiązanie.

O akcesoriach, które otrzymujemy w zestawie, nie możemy jeszcze wydać wiążącej opinii. W zestawie, który udało nam się zdobyć, oprócz smartfona znajdowała się ładowarka (niestety, bez adaptera polskiej sieci), słuchawki douszne BeatsAudio oraz kabelek USB do połączenia z komputerem.

Otrzymany przez nas model HTC One miał zainstalowany system Android 4.1.2 Jelly Bean oraz nakładkę HTC Sense 5.0. Nowy numerek sugeruje zmiany w interfejsie użytkownika, aczkolwiek zachowany został charakter poprzednich wersji nakładki znany z innych urządzeń. Pewne braki zrzucamy na karb nie ostatecznej prawdopodobnie wersji oprogramowania. Nie mamy także zastrzeżeń co do szybkości pracy interfejsu.

Najważniejszym elementem, a w zasadzie rdzeniem nowego interfejsu użytkownika, jest HTC BlinkFeed. To uniwersalny agregator informacji, które wyświetlane są na jednym z paneli ekranu startowego. Na pozostałych możemy umieszczać ikony, widżety, ale pierwszy panel zajmuje w całości HTC Blink Feed, który przypomina wyglądem mobilną wersję serwisu TheVerge. Wiadomości wizualizowane są w postaci mozaiki, gdzie każdy kafelek, wybaczcie to określenie, zawiera grafikę i tytuł informacji.

HTC deklaruje dostęp do 1400 źródeł, które dostarczają 10 tysięcy informacji dziennie. Przeciągnięcie ekranu HTC BlinkFeed w dół odświeża listę newsów. Oprócz informacji pobieranych z kanałów informacyjnych, możemy wyświetlać także posty z konta na Facebooku, informacje o programach telewizyjnych z HTC Sense TV oraz zajawki zdjęć wykonanych w trybie Zoe (więcej o tej funkcji przy opisie testów wydajnościowych). HTC BlinkFeed powoduje, że główny ekran użytkownika bezustannie się zmienia, a właściciel smartfona od razu ma dostęp do coraz świeższych informacji.

Oceniając. Jest to bardzo przyjemna forma dostępu do nowych treści, ale niektóre osoby będą musiały przyzwyczaić się do takiej formuły prezentacji. My czekamy na wzbogacenie listy dostawców informacji o polskie źródła, których w tej chwili brakuje. Nawet mimo ustawienia w konfiguracji odpowiedniego regionu.

Lista aplikacji przewijana jest w pionie.

Na dole ekranu startowego wyświetlane jest podręczne menu ikon, dostępne również z poziomu ekranu startowego, w którym cztery pozycje można wymienić na dowolne inne. Piąta ikona służy do wywoływania listy aplikacji lub jej opuszczenia. Lista zainstalowanych aplikacji jest wyświetlana w postaci statki 4 x 5 lub 3 x 4 ikony. Biorąc pod uwagę rozdzielczość ekranu, nie jest to zbyt wiele, ale nie przeszkadzało nam to w pracy. Zwłaszcza że listę ikon aplikacji można samodzielnie posortować, da się również grupować ikony w foldery. Pozwala to wykorzystać ekrany główne do wyświetlania przydatniejszych treści, a nie tylko posortowanej według naszego uznania listy aplikacji.

Przycisk ekranu głównego ma dodatkowe funkcje. Naciśnięcie i przytrzymanie włącza aplikację Google Now, a dwukrotne szybkie stuknięcie daje dostęp do dziewięciu ostatnio uruchomionych programów. Każdy z nich można zatrzymać przeciągając miniaturkę okna, aż zniknie. Nie znaleźliśmy standardowego menedżera aplikacji, który pozwoliłby nam wyłączyć wszystkie aplikacje na raz. Możemy wyłączać je tylko jedna po drugiej. Liczymy na to, że w ostatecznej wersji HTC One będzie dysponował poprawionymi narzędziami do zarządzania pracą uruchomionych programów.

Górny pasek stanu w HTC Sense 5.0 działa podobnie jak w poprzedniej wersji nakładki. Jeśli chcemy mieć szybki dostęp do ikon narzędzi komunikacji bezprzewodowej, należy umieścić na ekranie startowym odpowiedni widżet.

Klawiatura w HTC One spełniła swoje zadanie w 100%. Została lekko zmodyfikowana wizualnie w porównaniu z poprzednią wersją HTC Sense. Oferuje do 7 języków jednocześnie (są one przełączane), wprowadzanie poprzez przesuwanie palcem po klawiaturze. Moduł podpowiadania słów działał prawidłowo.

Zawartość menu aplikacji.

Pozostałe elementy oprogramowania HTC One, z wyjątkiem tych opisanych poniżej, nie wyróżniają się ponad to co oferują inne urządzenia z Androidem. Lista aplikacji zawiera najpotrzebniejsze narzędzia społecznościowe, biurowe oraz niezbędną latarkę, dyktafon, a także aplikację Rescue, zapewniającą dostęp do pomocy on-line.

Panel Samochodowy

Jeśli szukalibyśmy inspiracji w systemie Microsoftu, to najwięcej wspólnego ma z nim panel samochodowy. Włączenie aplikacji Car wyświetli kafelkowy interfejs, w którym kafelki są odnośnikami do najważniejszych dla kierowcy narzędzi, takich jak nawigacja, lub o zoptymalizowanym interfejsie jak odtwarzacz muzyczny. Tekst oraz elementy graficzne w trybie Car są powiększone i bardziej czytelne z większej odległości.

Pilot na IR

Twórcy HTC One postanowili ulżyć naszym dłoniom, które czasem muszą żonglować kilkoma pilotami jednocześnie – od TV, systemu AV i dekodera kablówki. Smartfon wyposażono w nadajnik podczerwieni, ukryty we wspomnianym przycisku włączania i blokowania. Jest to element narzędzia HTC Sense TV. Podczas konfiguracji pobierane są z Internetu kody dla danej marki odbiorników. Następnie smartfon sprawdza, który zestaw pasuje do naszych urządzeń. I to w zasadzie wszystko.

Klikamy na zajawkę danej audycji na ekranie smartfona i proszę bardzo - na ekranie telewizora pojawi się wybrany program.

HTC One ma preinstalowaną aplikację inteligentnego elektronicznego spisu programów. Nam udało się skonfigurować tę usługę dla sieci kablowej UPC. HTC One poradzi sobie praktycznie z każdym sprzętem - jeśli żaden z zestawów nie zadziała, można nauczyć HTC komend pilota ręcznie. Skrót do HTC Sense TV można umieścić na głównym pasku skrótów zamiast innego mniej potrzebnego narzędzia.

HTC Zoe Highlights

HTC wyszło z założenia, że smartfonem wykonujemy miliardy zdjęć, miliony filmów, a potem mamy kłopot z przeglądaniem. A właściwie problem, by taki pokaz nie był nużący. Przyznacie, że jest w tym źdźbło prawdy. HTC ma na to odpowiedź w postaci prezentacji treści wideo i foto jako animowanego pokazu z podkładem muzycznym.

Jeden ze styli HTC Zoe Highlights.

Odnośnikiem do takiego pokazu jest pierwsza miniaturka w Galerii. Ma ona ikonę odtwarzacza wideo. Po jej kliknięciu można obejrzeć krótki film, który zawiera zmontowane i dobrane przez oprogramowanie HTC sceny, przede wszystkim filmowe. Trzeba przyznać, że takie scenki wyglądają naprawdę uroczo i są świetnym podsumowaniem dnia. Naszym zdaniem, dopiero w połączeniu z takim montażem, zdjęcia Zoe nabierają sensu.

Zamiast męczyć się w ręczny wybór scen i ich montaż, mamy gotową propozycję HTC. Z menu możemy wybrać różne podkłady muzyczne, co wiąże się z wyświetleniem nieco innej kompilacji. Niezależnie od tego typu pokazów, zdjęcia da się wyświetlić również jako pokaz slajdów z efektami najazdu na fotografiach.

Tryb Dzieci pozwoli skonfigurować opcje dostępowe tak, by dziecko nie mogło korzystać z niedozwolonych narzędzi i witryn.

Interfejs aparatu i funkcje edycyjne

Jakość zdjęć analizujemy w części poświęconej testom wydajności, tutaj chcemy napisać kilka słów pod adresem interfejsu. Po włączeniu aparatu ukazuje się nam ekran z ekranowym spustem migawki i umieszczonym poniżej przyciskiem wideo. Choć takie rozmieszczenie przycisków może wydawać się niewygodne (łatwo rozpocząć niechcący rejestrację wideo), to po przyzwyczajeniu się do odpowiedniego trzymania aparatu nie sprawia problemów.

Ponad przyciskami znalazł się skrót do galerii zdjęć, a poniżej przycisk menu z efektami foto i wideo. Mamy do wyboru kilkanaście filtrów kolorystycznych i efekt pikselizacji. Zarówno w trybie wideo jak i foto mamy dostęp do cyfrowego zoomu. Niestety doskwiera brak korekty ekspozycji.

HTC One pozwala zmienić wiele opcji w kamerze cyfrowej, jednakże interfejs, choć przejrzysty, nie jest najlepiej skrojony pod kątem użyteczności. Po jego opanowaniu można co prawda szybko zmieniać ustawienia, ale to nie jest to czego oczekujemy od dobrego mobilnego aparatu. Szybko możemy jedynie aktywować lub wyłączyć lampę LED i zmienić tryb fotografowania ze standardowego na Zoe. Wśród licznych ustawień brakuje nam opcji zmiany poziomu kompresji zdjęć.

Narzędzie HTC Zoe Share służy do udostępniania zdjęć wykonanych HTC One i klipów HTC Zoe Highlights w chmurze HTC.

Zestaw narzędzi do edycji zdjęć ogranicza się do tych najpotrzebniejszych przy publikacji fotografii bezpośrednio w sieci. Mamy narzędzia do przycinania i prostowania zdjęć, retuszu twarzy, na przykład narzędzie do korekty owalu i doświetlania (w stylu HDR), kilka ciekawych ramek i styli kolorystycznych. Edycja filmów ogranicza się do przycinania.

* Jeśli pominęliśmy istotną funkcję, która mogłaby decydować o wyborze danego modelu telefonu podzielcie się nimi w komentarzach. W kolejnych testach dodamy je do listy.

Pierwszym testowanym elementem jest jak zwykle przeglądarka internetowa. Uzyskane wyniki plasują HTC One na samym czele, tuż za Nokią Lumia 920 oraz Samsung Galaxy Note II, i to tylko nieznacznie. Duża sprawność renderowania JavaScriptu dobrze współgra z komfortowym przeglądaniem stron. Po włączeniu trybu oszczędzania energii wynik pogorszył się o 400 ms, ale nadal pozwoliło to zająć wysoką pozycję w naszym zestawieniu.

W teście zgodności z HTML5 (html5test.com) przeglądarka uzyskała 430 (plus 13 bonusowych) punktów na 500 możliwych. Obecna jest także obsługa technologii Flash, należy ją włączyć w ustawieniach przeglądarki.

Chipset Snapdragon 600 pokazuje swoją moc w testach AnTuTu. Wynik ponad 12600 punktów stawia HTC One na czele naszego zestawienia. Również w cząstkowych zestawieniach smartfon zajmował czołowe pozycje. W elementach graficznych zajął nieco gorsze pozycje, ale fakt, że mamy tu do czynienia z panelem 1920 x 1080 pikseli, mówi sam za siebie. Jest świetnie.

Obok wyników testów wykonanych benchmarkiem AnTuTu 2.8 zamieszczamy również wyniki uzyskane w najnowszej wersji aplikacji. Testy pamięci RAM, procesora i układu graficznego nie są wstecznie kompatybilne, dlatego przez pewien czas będziemy prezentowali wyniki z obu wersji. Również tutaj HTC One wypadł śpiewająco z wynikiem ponad 20500 punktów.

W klasycznych testach GL Benchmark  i GL Benchmark Egypt HD wyniki uzyskane przez HTC One komentujemy słowami - bardzo dobry wynik. Ponownie wrażenie robi fakt iż ekran ma rozdzielczość 1920 x 1080 pikseli. Testowe scenki były wyświetlane bardzo płynnie.

Wyniki uzyskane przez HTC One należy zaliczyć do tych lepszych. W trakcie naszych testów smartfon wytrzymał cały dzień intensywnej pracy - wideo, zdjęcia, filmowanie, słuchanie muzyki i testy wydajnościowe. Ekstrapolując, można powiedzieć, że akumulator HTC One przy bardziej umiarkowanym korzystaniu ze smartfona wystarczy nawet na dwa dni co potwierdziły kolejne dwa dni testów. Czy to dużo? Na razie trudno nam się odnosić, gdyż jest to pierwszy smartfon z ekranem Full HD, który testujemy, ale w porównaniu z produktami wyposażonymi w ekrany HD, wynik należy traktować z respektem.

HTC One dysponuje oczywiście trybem oszczędnościowym.

Obudowa HTC One w trakcie korzystania w odczuwalny sposób się nagrzewa, zwłaszcza jej środkowa część. Na szczęście temperatura nie przekracza rozsądnego poziomu i mamy jedynie przyjemne ciepełko.

Zaletą HTC One jest tryb szybkiego uruchamiania. W tym trybie smartfon wyłącza się w 6 sekund, a ponowne uruchomienie to jedynie 9 sekund. Rewelacja, można zapomnieć, że to smartfon. Po wyłączeniu funkcji szybkiego startu, uruchomienie systemu trwa około 21 sekund, to także godny pochwały wynik.

Narzedzie historii prowadzi dokładną statystykę użycia akumulatora.

Włączenie technologii BeatsAudio podczas odtwarzania wideo nie wpływa na czas pracy smartfona. Akumulator rozładowywał się po około 6 godzinach i 15 minutach odtwarzania wideo Full HD. Materiał SD, w naszym przypadku wideo jakości DVD, mógł być odtwarzany przez nawet 7 godzin i 20 minut. Średni czas intensywnego serfowania w sieci poprzez Wi-Fi był podobny i wyniósł 7 godzin i 25 minut. Szacowany przez nas czas czuwania, z wyłączoną komunikacją bezprzewodową i włączoną optymalizacją zużycia energii, wynosi około 12,5 dnia.

• Wideo: 6-8 godz.
• Internet: 7 godz. 15 min.
• Czas rozmów:około 18 godz.
• Tryb czuwania (Wi-Fi włączone): 7 dni
• Tryb czuwania: 12,5 dnia

Technologia LCD po raz kolejny pokazuje, że potrafi zaskoczyć. Ekran HTC One wykonany w technologii Super Plus LCD3 w pełni zasługuje na miano panelu Full HD, nie tylko ze względu na faktyczną rozdzielczość 1920 x 1080 ppi. Obraz jest bardzo wyraźny, kolory świetnie odwzorowane, kąty widzenia jak na technologię LCD rewelacyjne (zwłaszcza w pionie). Jedynym elementem, do którego możemy się przyczepić, jest ciemniejszy obraz, gdy ekran ustawimy pod sporym kątem do płaszczyzny widzenia. Niemniej panelowi HTC One musimy wystawić bardzo pozytywną opinię.

Ekran HTC One, z przekątną 4,7”, nie należy do największych. Tym bardziej rozdzielczość liniowa 469 ppi robi ogromne wrażenie.

Czułość warstwy dotykowej jest porównywalna z najlepszymi konstrukcjami, z jakimi mieliśmy do czynienia (np. w Lumia 920 czy Samsung Galaxy Note II). Ekran można obsługiwać nawet paznokciem, rękawiczki jednakże muszą być przystosowane do obsługi ekranów dotykowych. Ten fakt uzasadnia również, dlaczego nie poradził sobie z nim nasz testowy ołówek, co miało miejsce w przypadku Lumii 920.

Przeglądanie Internetu za pomocą HTC One to czysta poezja. Trudno nam wyobrazić sobie, że może być jeszcze lepiej.

Ekran zabezpieczono powłoką Gorilla Glass 2. Ponieważ zobowiązani byliśmy zwrócić tę powłokę w stanie nienaruszonym, nie testowaliśmy intensywnie jej wytrzymałości, choć zapewne trudno byłoby jej cokolwiek zarzucić. Ekran jest mocno błyszczący, ale to cecha większości smartfonów. Połysk może dokuczać w przypadku pracy w silnym zewnętrznym oświetleniu, jednakże dzięki wysokiemu kontrastowi czytelność ekranu w takich warunkach jest bardzo dobra.

Wyświetlacz cechuje głęboka czerń, co sprawia, iż można go pomylić z AMOLEDEM. Wydaje się także jaśniejszy przy maksymalnej jasności niż jest w rzeczywistości.

Musimy także pochwalić HTC One za wygodę czyszczenia ekranu. Nie tylko łatwo go wytrzeć (wystarczy lekko przetrzeć rękawem), ale co najważniejsze, ślady palców, jeśli uda się nam je pozostawić, prawie zupełnie nie przeszkadzają w pracy.

Jakość ekranu oceniamy bardzo wysoko. HTC One może być zadowolony z ekranu Full HD, co potwierdziły liczne opinie podczas prezentacji. Konkurencja niestety nie zbiera tak pochlebnych opinii. Jakość wyświetlanego obrazu porównujemy do jakości najnowszego iPhone czy Lumii 920.

Do pracy modułu bezprzewodowego nie mamy żadnych zastrzeżeń. Połączenie nawiązywane było natychmiastowo i pozostawało cały czas stabilne. Użytkownik może zdecydować w ustawieniach Wi-Fi, z której częstotliwości - 2,4 czy 5 GHz - chce korzystać. Dostępny jest również tryb łączony: 2,4+5 GHz. Warto także wspomnieć o obsłudze najnowszego standardu sieci Wi-Fi 5G czyli IEEE 802.11 ac. Na razie jest to nowinka, ale to dobrze, że producenci zauważyli to rozwiązanie. Routery obsługujące ten standard już są, choć na razie w zaporowych cenach.

Bluetooth działał również stabilnie, a komunikacja, nawet z urządzeniami starszego typu nie sprawiała żadnych problemów.

Podobnie jak Wi-Fi, także usługa GPS działała bez zarzutu. Wspierana jest także sieć GLONASS. W sytuacji, gdy posiłkowaliśmy się asystą A-GPS, pozycja była ustalana prawie natychmiastowo. Wyszukiwanie satelitów w przypadku zimnego startu nie zajmowało więcej niż kilkanaście sekund. Jak widać, skuteczność nawigacji jest podobna jak w Samsung Galaxy Note II. Również oprogramowanie jest standardowym pakietem nawigacji i map Google. Z tą drobną różnicą, że w trybie Car mamy dostęp do nieco zmodyfikowanej wersji tego narzędzia.

Bez owijania w bawełnę, przyznajemy, że nasze oczekiwania do aparatu cyfrowego HTC One były bardzo duże. W teorii wszystko zapowiadało się doskonale, a Ultrapiksele zawróciły nie tylko nam w głowie. Przypomnijmy, o co chodzi.

Przednia kamera to najzwyklejszy w świecie moduł o rozdzielczości 2 Mpix. Za to tylny moduł to oryginalna konstrukcja przypominająca technologię Foveon (każdy piksel rejestruje wszystkie kolory składowe RGB). Efektywna rozdzielczość wynosi 4,3 Mpix, ale elementów światłoczułych jest trzy razy więcej. Producent jednak nie stara się nas oszukiwać i podaje właściwą wartość zamiast dumnie brzmiących 13 Mpix. Spróbujmy najpierw ocenić aparat HTC One jako innowacyjny.

Niestety, po raz kolejny okazało się, że sama technologia nie wystarczy. Trudno powiedzieć, co poszło nie tak. Czy to wina naszego egzemplarza, czy może niedopracowane oprogramowanie wewnętrzne aparatu cyfrowego, albo silna kompresja, która potęguje wady obrazu.

Nie udało nam się natrafić na ustawienia, które zmniejszają stopień kompresji. Dla plików o rozdzielczości 4,3 Mpix przeciętny rozmiar JPEG około 1,8 MB (od 1 do 3 MB zależnie od sceny). Jakość obrazu szwankowała na wielu zdjęciach na brzegach kadru. Zimowa aura - a akurat trafiliśmy na pochmurne dni - nie sprzyjała ładnym zdjęciom. Fotografie zarejestrowane na dworze miały chłodne i smutne barwy, a brak słońca utrudniał ocenę kolorystyki w plenerze. Oto przykłady tego, co udało nam się zarejestrować HTC One.

Zdjęcie wieczorem przy ISO 1600 (maksymalna czułość w menu).

Wnioski nasuwają się same. Zdjęcia mają ambicje do bycia ładnymi fotografiami, ale szumy w ciemnych partiach obrazu oraz nadmierna obróbka cyfrowa niweczą te nadzieje. I ostatecznie psują odbiór. Nie zrozumcie nas źle. HTC One robi przyzwoite zdjęcia, zwłaszcza w dobrym oświetleniu, ale chciałoby się powiedzieć bardzo dobre i to również pod adresem tych wykonanych o zmroku.

A jak wypada aparat, gdy pozwolimy sobie na odrobinę pobłażliwości pamiętając cały czas, że to tylko malutki smartfonowy sensor.

Z tej perspektywy zdjęcia wyglądają ładnie, zwłaszcza na ekranie smartfona, po wgraniu na Facebooka lub po zaaplikowaniu niewielkiego zmniejszenia. Reklamowane funkcje HTC Zoe VideoHighlights i ruchome fotografie HTC Zoe uprzyjemniają przeglądanie efektów naszych fotograficznych wysiłków. Tryb Zoe ma tę dodatkową zaletę, że rejestruje serię ujęć, z których można wybrać najlepsze. Idealne rozwiązanie, gdy będziemy polowali na tę jedną chwilę.

Tryb panoramy automatycznie skleja zdjęcia wykonywane w trakcie przesuwania aparatu w pojedynczy obraz. Ma on zwykle około 270 stopniowe pole widzenia, ale wykonywanie panoramy można przerwać w dowolnym momencie. O właściwe wypoziomowanie kadru dba wyświetlana na ekranie elektroniczna poziomica.

Niestety nie możemy za bardzo liczyć na wbudowaną lampę LED. Rozświetli ona pomieszczenie, ale w niewielkim stopniu. Przyda się jedynie do oświetlania pierwszego planu.

Podsumowując. Na pierwszy rzut oka porównanie zdjęć z HTC One z fotografiami z innych topowych smartfonów zapowiada remis. Dopiero, gdy poświecimy im większą uwagę, zauważymy różnice. Kto poprzestanie na pierwszym wrażeniu będzie całkowicie usatysfakcjonowany rezultatami, jakie daje HTC One.

Dlatego nasza ocena zdjęć i filmów jest mieszana. Podchodząc do tematu bardzo krytycznie aparat HTC One nie spełnia w 100% oczekiwań i na pewno nie jest głównym czynnikiem wpływającym na cenę smartfona Z drugiej strony jednakże otrzymujemy urządzenie, o którym można z całą pewnością powiedzieć, że jest przyzwoite i zadowoli wiele osób.

Również w przypadku filmów dostrzegliśmy niedociągnięcia w przetwarzaniu. Tryb HDR i wysoka czułość pozwalają wyciągnąć wiele z cieni, ale niestety kosztem dużej ilości szumów. Na nagraniach daje się zauważyć niewielki efekt galarety, jednak nie przeszkadza on w znacznym stopniu. Przykłady w różnych warunkach pogodowych poniżej.

I tak dotarliśmy do końca naszej recenzji. W tym momencie naszym zadaniem jest wydanie opinii i przyznanie ewentualnych wyróżnień. Mimo iż HTC One, który trafił w nasze ręce nie był wyposażony w ostateczną wersję oprogramowania, postanowiliśmy przyznać oceny. W trakcie testów na pokład smartfona trafiła, dostarczona drogą OTA, aktualizacja, która pokazała, że można jeszcze usprawnić działanie HTC One.

Wiążemy z tymi poprawkami oprogramowania duże nadzieje. Oprócz drobnych poprawek w interfejsie, lepiej działającego menedżera aplikacji i listy ostatnio uruchomionych narzędzi, oczekujemy przede wszystkim zmian w działaniu aparatu cyfrowego. Dlaczego? Przyznajemy, że oczekiwaliśmy znacznie lepszej pracy kamery cyfrowej. Fakt, pogoda w ostatnich dniach nie sprzyjała ładnym zdjęciom. Gdyby HTC One dysponował zwykłym aparatem bez super technologii, zdjęcia ocenilibyśmy jako bardzo dobre jak na urządzenie z tak małą matrycą. Jednak Ultrapiksele, relatywnie duży rozmiar piksela w stosunku do konkurencyjnych konstrukcji, każą bardzo krytycznie podejść do tego elementu smartfona.

Dużo można poprawić samym oprogramowaniem. Chociażby wzbogacić menu o opcje wyboru jakości zapisywanych zdjęć i korekty ekspozycji. Zresztą moc obliczeniowa chipsetu Snapdragon 600 jest tak duża, że HTC może pokusić się o wprowadzenie i innych ciekawych funkcji w aparacie cyfrowym. Pamiętajmy, że pierwsze wrażenie związane z Nokią Lumia 920 także było niemiłe, a teraz jest to bardzo chwalony fotosmartfon.

Pomijając ten drażliwy aspekt działania HTC One zmuszeni jesteśmy określić go jako … bardzo dobry smartfon. Począwszy od świetnej, a nawet rewelacyjnej biorąc pod uwagę rozdzielczość ekranu, wydajności, a skończywszy na skromnym, ale eleganckim aluminiowym materiale obudowy smartfona. HTC One wygląda dość skromnie, a szara kolorystyka (dotyczy testowanego modelu) sprawia, że nie absorbuje uwagi otoczenia. Jednocześnie nie można wiele zarzucić pod względem wykończenia. Mówiąc inaczej, HTC pod tym względem nie oszczędzało. Znalazło się także miejsce na port podczerwieni sprytnie ukryty w przycisku blokady.

HTC One zapewnia duży komfort pracy, zarówno podczas intensywnego jak i okazjonalnego korzystania z urządzenia. Przekątna 4,7 cala w połączeniu z rozdzielczością 1920 x 1080 pikseli to optymalne parametry dla topowego urządzenia. Większa przekątna jest lepsza z perspektywy multimedialnej, ale uczyniłaby HTC One mniej poręcznym urządzeniem. Z kolei przy mniejszej nie poczulibyśmy korzyści z dużej rozdzielczości wyświetlacza. Podczas przeglądania sieci na HTC One nawet teksty pisane malutką czcionką, na przykład przy wyświetlaniu pełnej wersji witryny, można swobodnie odczytać.

Czułość ekranu na dotyk również wydaje się wyważona. Nie jest on zbyt czuły, a zarazem wystarczająco użyteczny. Jedynie problemy z obsługą zwykłymi rękawiczkami troszkę nas zaskoczyły.

Specyfikacja, czyli czterordzeniowy chipset Snapdragon 600 z GPU Adreno 320 i 2 GB pamięcią RAM, to obecnie najlepsze, co można otrzymać w smartfonie. Warianty tego samego chipsetu stosują konkurencyjne 5-calowe smartfon Sony Xperia Z i LG Optimus Pro. Wariant z nieco słabszym GPU znalazł się także w ASUS Padfone Infinity, a właściwie w module smartfonu. Gdyby jeszcze HTC One pozwalał na wymianę akumulatora i instalowanie dodatkowych kart pamięci. Ale taki już los topowych konstrukcji i cena za idealnie spasowaną obudowę o niewielkiej grubości.

HTC One będzie wiernym towarzyszem, którego chętnie wyciągniemy z kieszeni. I takie oczekiwania względem użytkowników miał producent tworząc narzędzie HTC BlinkFeed. Pojemność akumulatora 2300 mAh, którą odczytaliśmy ze specyfikacji, napawała nas obawami o zbyt krótki czas pracy. A jednak HTC One dało się użytkować przez dwa dni (przy średnim obciążeniu), a czas odtwarzania wideo około 7 godzin na ekranie Full HD to wynik satysfakcjonujący. Pod względem czasu pracy na akumulatorze HTC One wypada podobnie jak Samsung Galaxy S III.

Smartfony z ekranami Full HD dopiero zaczynają szturmować rynek, ale już wiemy, że walka zapowiada się ostra. Wszelkie znaki wskazują, że HTC One będzie miał w niej sporo do powiedzenia.