Taki dysk to ja rozumiem! Patriot P400 jest niemal idealny

Dysk Patriot P400 ma stanowić ciekawą ofertę dla osób poszukujących wydajnego i niedrogiego modelu dla nowszych komputerów i laptopów.Producent przygotował dwie wersje pojemnościowe dysku - 512 GB i 1 TB. Nośniki korzystają z interfejsu PCI-Express 4.0 i plasują się w średnim segmencie cenowym dla tego segmentu.W nasze ręce trafił model o pojemności 1 TB, który przetestowaliśmy zarówno w benchmarkach, jak i realnym użytkowaniu - uzyskane wyniki mocno nas zaskoczyły.

Dyski SSD M.2 pod PCI-Express 4.0 powoli wypierają starsze, standardowe modele pod PCI-Express 3.0. Nie ma się jednak czemu dziwić – takie nośniki oferują dużo lepsze osiągi, a przy tym można je kupić w coraz niższych cenach. Istotne znaczenie odgrywa też upowszechnienie się interfejsu – złącze PCI-Express w wersji 4.0 znajdziemy właściwie już we wszystkich najnowszych komputerach i laptopach.

Ostatnio w ofercie firmy Patriot pojawiły się nowe dyski korzystające z PCIe 4.0 – mowa o modelach Patriot P400, które producent zachwala jako dobra alternatywa dla standardowych modeli pod PCI-Express 3.0. Ma być wydajnie i niedrogo, co teoretycznie powinno przekonać klientów do zakupu „czterysetek”. Jak jest w praktyce? Przekonajmy się.

Patriot P400 to już trzeci dysk producenta pod PCI-Express 4.0 (wcześniej w jego ofercie pojawiły się modele Viper VP4100 i VP4300). Nowa seria reprezentuje jednak trochę niższą półkę, która powinna zainteresować klientów ze skromniejszym budżetem, ale równocześnie oczekujących lepszych osiągów niż w przypadku modeli pod PCI-Express 3.0.

Producent podczas premiery dysków chwalił się dosyć atrakcyjnymi cenami - te miały wynosić około 430 zł za wersję 512 GB i 700 zł za wersję 1 TB. Realnie w sklepach ceny są trochę wyższe, bo wynoszą odpowiednio 460 i 750 złotych, zatem właściwie mamy do czynienia już ze średnią półką dysków pod PCI-Express 4.0.

Konkurencja w podobnej cenie oferuje starsze konstrukcje z kontrolerem Phison E16 lub Innogrit Rainier IG5236. W sprzedaży można jednak znaleźć bardzo podobne modele ADATA Legend 840 (też z kontrolerem Innogrit Rainier IG5220), które są dostępne w minimalnie niższej cenie, a do tego producent udziela na nie dłuższej gwarancji - 5-letniej (tyle, że z wyraźnie niższym współczynnikiem TBW - 325 TB / 650 TB).

Producent udostępnił nam nośnik w wersji o pojemności 1 TB, która wygląda na dużo ciekawszą propozycję od wersji 512 GB (więc teoretycznie powinna cieszyć się większym zainteresowaniem ze strony kupujących).

Dysk bazuje na 4-kanałowym kontrolerze Innogrit Rainier IG5220, który nie korzysta z dodatkowej pamięci podręcznej DRAM (zamiast tego zastosowano technologię HBM - Host Memory Buffer). Na pokładzie znajdziemy też kości pamięci typu 3D TLC NAND, ale producent nie podaje ich dokładnej specyfikacji, bo układy mogą się zmieniać w zależności od dostępności komponentów.

Układy schowano pod blaszką z grafitową powłoką, która ma wspomagać odprowadzanie ciepła, a przy tym znacznie nie zwiększać grubości nośnika. Według naszych obserwacji, nie jest ona wystarczająca przy zastosowanych komponentach - nawet przy krótszym obciążeniu, dysk rozgrzewa się do wysokich temperatur. Szkoda, że blaszka została fabrycznie naklejona na komponenty, co utrudnia montaż nośnika pod dodatkowym radiatorem np. z płyty głównej.

Warto również zwrócić uwagę na wytrzymałość nośnika. Producent udziela na dysk 3-letniej gwarancji, czyli dosyć krótkiej względem standardów na rynku (obecnie większość producentów na podobne modele udziela 5 lat gwarancji). Okres gwarancyjny został ograniczony przez ilość zapisanych danych (tzw. współczynnik TBW) - dla modelu o pojemności 1 TB jest to 800 TB, co przy zwykłym użytkowaniu nośnika wydaje się trudne do wykorzystania (konieczne byłoby tutaj zapisywanie około 750 GB danych dzień w dzień przez 3 lata).

Jak wygląda kwestia wydajności? Producent deklaruje transfery sekwencyjne sięgające 5000 MB/s przy odczycie i 4800 MB/s przy zapisie, co teoretycznie plasuje nośnik w średnim segmencie modeli pod PCI-Express 4.0 (ale znacznie powyżej topowych modeli pod PCI-Express 3.0). Jak będzie w praktyce? Przekonamy się w testach!

Testy wydajności przeprowadziliśmy na platformie z procesorem AMD Ryzen 9 3900XT i płytą główną z chipsetem AMD X570 - to popularna konfiguracja, która zapewnia wsparcie dla magistrali PCI-Express 4.0:

Platforma testowa:

• Procesor: AMD Ryzen 9 3900XT
• Płyta główna: ASUS ROG Crosshair VIII Hero (Wi-Fi)
• Pamięć RAM: ADATA XPG Spectrix D60G 2x 8 GB 4133 MHz CL19
• Karta graficzna: Nvidia GeForce GTX 1080 Founders Edition
• Dysk systemowy: AMD Radeon R7 SSD 240 GB (SATA)
• Zasilacz: be quiet! Dark Power 12 750W

Konfiguracja testowa działała pod obsługą systemu operacyjnego Windows 10 64-bit (2004). Do płyty doinstalowaliśmy sterowniki AMD Chipset Drivers 2.13.27.501.

Patriot P400 rzeczywiście oferuje transfery sekwencyjne sięgające 5000/4800 MB/s, co stawia go w czołówce naszego zestawienia - wyprzedzają go topowe modele pod PCIe 4.0. W operacjach losowych też jest bardzo dobrze, aczkolwiek przy większej głębokości kolejki jest to już "tylko" średni segment modeli pod PCIe 4.0.

AS SSD Benchmark właściwie potwierdził nasze wcześniejsze obserwacje - P400 1 TB oferuje bardzo dobre wyniki transferów sekwencyjnych (wyprzedzają go topowe modele pod PCIe 4.0) i losowych. Niepokoi jednak dosyć wysoki czas dostępu przy odczycie (test powtarzaliśmy kilkukrotnie i wynik był taki sam).

PCMark 8 w ogólnej punktacji nie pokazał dużych różnic między nośnikami - wszystkie modele oferują tutaj bardzo zbliżone osiągi. Warto jednak zwrócić uwagę na wyjątkowo wysoką przepustowość testowanego modelu.

Testy syntetyczne mamy za sobą, więc pora przejść do testów wydajności podczas realnego użytkowania dysku.

W testach rzeczywistych jest naprawdę bardzo dobrze - propozycja Patriota właściwie traci pojedyncze sekundy do topowych modeli pod PCie 4.0.

Nośnik korzysta z dodatkowego buforu, który ma przyspieszyć zapisywanie danych. Postanowiliśmy sprawdzić, jak zachowuje się on przy kopiowaniu dużej porcji danych (w tym przypadku pliku o wadze prawie 100 GB).

Okazuje się, że nośnik momentalnie spowalnia i kontynuuje zapis z transferem około 1,80 GB/s - to całkiem dobry wynik jak na ten segment cenowy.

Na koniec sprawdziliśmy, jak dysk znosi mocne zapełnienie komórek pamięci - w tym celu wypełniliśmy 80% jego pojemności i ponownie sprawdziliśmy osiągi przy rzeczywistym użytkowaniu.

Mocne zapełnienie nośnika właściwie nie ma wpływu na jego wydajność.

Patriot P400 to przykład na to, że da się zbudować dobry i niedrogi dysk SSD pod PCI-Express 4.0 – nośnik wywarł na nas bardzo dobre wrażenia, aczkolwiek do ideału mu jeszcze trochę brakuje.

Producent zastosował nietypową konstrukcję z 4-kanałowym kontrolerem Innogrit bez pamięci podręcznej DRAM. Trochę jednak niepokoi brak jasnego określenia zastosowanych kości pamięci, co ma ułatwić ewentualną zmianę układów w przypadku problemów z dostępnością komponentu u dostawcy (miejmy nadzieję, że nie będzie to zmiana na gorsze). Na dodatek trzeba się liczyć z wysokimi temperaturami pracy, bo fabryczny radiator nie radzi sobie zbyt dobrze z odprowadzaniem ciepła.

Mimo wszystko zastosowana konstrukcja przekłada się na zaskakująco dobre osiągi. Ku naszemu zdziwieniu Patriot P400 uzyskał bardzo dobre w testach rzeczywistych – możemy liczyć na świetne osiągi przy typowych, domowych czynnościach, a na dodatek nie musimy się obawiać spadku wydajności po mocnym zapełnieniu komórek pamięci. Bardzo dobrze wypadają też transfery sekwencyjne. W przypadku operacji losowych w benchmarkach też jest naprawdę nieźle.

Wszystko jednak rozbija się o cenę. Patriot P400 teoretycznie miał aspirować do ekonomicznych nośników pod PCI-Express 4.0, ale w sklepach nie wygląda on już tak atrakcyjnie – wersja o pojemności 1 TB kosztuje około 750 zł, więc podobnie np. do modeli ADATA XPG Gammix S70,  Plextor M10P, czy PNY XLR8 CS3040. Na dodatek producent udziela na niego tylko 3-letniej gwarancji, podczas gdy konkurencja często daje tutaj 5 lat. Wiemy jednak, że cena jest tutaj mocno zależna od kursów walut i małej dostępności, zatem w miarę czasu powinna wrócić do poziomu sugerowanej wartości (tj. 700 zł) - w takiej sytuacji będzie to dużo bardziej opłacalna propozycja. Gdyby jeszcze tylko producent zdecydował się na dłuższą gwarancję, to mielibyśmy produkt niemal idealny.