Galaxy S8+ - Samsung dokonał cudu

Wyświetlacz o przekątnej 6,2 cala w smartfonie daje człowiekowi do myślenia. Ja na przykład pomyślałem sobie: chyba trochę przesadzili. Codziennie używam Huawei Mate 9 i doskonale wiem jaka to jest patelnia (a przecież ma on mniejszy wyświetlacz: 5,9 cala). Nawet w przypływie dobrej woli nie nazwałbym go poręcznym. Ba! Na moim biurku leży też OnePlus 3T, który ma „marne” 5,5 cala i też jest dość szeroki jak na tą przekątną.

Mówiąc wprost: patrząc na specyfikację Galaxy S8+ jeszcze przed premierą byłem skłonny stwierdzić, że chyba ktoś się łagodnie mówiąc pomylił. Teraz jednak trzymam większą „es ósemkę” w dłoni i przyznaję otwarcie, że tym kto się pomylił byłem ja.

Samsung dokonał cudu – Galaxy S8+ jest nieco węższy (!!!) od OnePlus 3T, który ma przekątną wyświetlacza mniejszą o 0,7 cala. W porównaniu do Mate 9 mamy już prawdziwą przepaść. Mimo, że Huawei też ma cienkie ramki, to wciąż Galaxy S8+ jest od niego węższy o 5,5 mm. W czasie obsługi jedną ręką różnica jest ogromna – na korzyść Galaxy S8+.

Potrzebujecie kolejnego porównania? Proszę bardzo. Apple iPhone 7 Plus – wyświetlacz „zaledwie” 5,5 cala, a obudowa niemal tak wysoka jak Galaxy S8+ i szersza od Samsunga o 4,5 mm. S8+ też jest lżejszy od Mate 9 i iPhone 7 Plus.

Powód tego cudu rzuca się w oczy natychmiast. Superwąskie ramki wokół wyświetlacza połączone z zakrzywionym na brzegach szkłem Gorilla Glass 5 sprawiają, że smartfon jest całkiem poręczny jak na tak duży ekran i przy okazji wygląda świetnie.

Nie sądziłem, że kiedykolwiek napiszę o smartfonie z wyświetlaczem 6,2”, że jest poręczny, ale Samsung Galaxy S8+ taki właśnie jest.

Wyświetlacz ma zaokrąglone rogi zamiast klasycznych prostokątnych. Wygląda to świetnie, dobrze komponuje się z krągłościami obudowy i w niczym nie przeszkadza. Nie widzę powodu by na to narzekać.

Panel Super AMOLED z wąskimi ramkami robi imponujące pierwsze wrażenie. Kolega, który prywatnie używa iPhone 7 Plus stwierdził: „To jest to! W końcu jakaś ciekawa zmiana w smartfonach”. Ja mu się nie dziwię. Po przesiadce z tak absurdalnie szerokich ramek jakie ma iPhone musiał zapewne mieć wrażenie jakby trzymał w dłoni miniaturowe okno na świat. Zdjęcia nie mają szans tego oddać, ale nowy flagowiec od Samsunga naprawdę jest piękny.

Maksymalna jasność wyświetlacza jaką udało mi się osiągnąć w trybie manualnym podczas normalnego użytkowania smartfona to 400 cd/m2 (nit). W trybie automatycznym podskoczyła do 530 cd/m2. Oczywiście w tym drugim trybie wyświetlacz AMOLED zużywa sporo energii, ale taka jasność przydaje się gdy używamy smartfona w słoneczny dzień. Obraz jest wtedy czytelny.

Rozdzielczość wyświetlacza standardowo ustawiona jest na 2220x1080 px, ale można ją bez problemu zwiększyć w ustawieniach systemu aż do 2960x1440 px. W trybie maksymalnym obraz jest ostry jak żyleta – zdjęcia, filmy i tekst wyglądają świetnie.

Proporcje wyświetlacza są inne niż w klasycznym FHD lub QHD – obraz jest bardziej panoramiczny. Dlatego powyższe tryby zostały nazwane FHD+ i QHD+ (proporcje 18,5:9, zamiast klasycznego 16:9). Wyświetlane filmy można dopasować tak, by nie wyświetlały się czarne paski po bokach, ale wtedy góra i dół obrazu jest lekko obcięta.

Wyświetlacze smartfonów Galaxy S8 i Galaxy S8+ otrzymały certyfikat Mobile HDR Premium certification od UHD Alliance. Tryb HDR można wykorzystać oglądając m.in. filmy na Amazon Prime Video.

Dolna ramka pod ekranem w poprzednich generacjach Galaxy S miała wbudowane trzy przyciski – sprzętowy klawisz na środku, a po jego bokach dwa dotykowe. Teraz jednak trzeba je było przenieść bo ramka jest za wąska. W efekcie wszystkie trzy przyciski systemowe wyświetlają się na pasku w dolnej części ekranu.

Jest to ważna zmiana, która wymaga przyzwyczajenia. Zwłaszcza jeśli przez długi czas korzystaliście ze smartfonów Samsung. Po pierwszych dniach szybko przywykniecie do nowego schematu.

Tym bardziej, że...

• Środkowy przycisk rozpoznaje nacisk. Jego mocniejsze wciśnięcie powoduje wibrację odczuwalną pod palcem jako klikniecie. Funkcja znana już z konkurencyjnego iPhone 7, ale tutaj wbudowana bezpośrednio w szkło wyświetlacza, a nie w ramkę.
• Kolejność przycisków można przestawić. Co prawda środkowy przycisk zawsze będzie na środku, ale dwa boczne można zamienić miejscami. Dzięki temu osoby przyzwyczajone do przycisku „Cofnij” po lewej stronie będą miały łatwiejszą przesiadkę.

Klawisz sprzętowy zniknął z dolnej ramki, więc siłą rzeczy zniknął też czytnik linii papilarnych. Przeniesiono go na tył obudowy – tuż obok obiektywu aparatu.

Moim zdaniem jest to słabe rozwiązanie. Nie dlatego, że trudno jest do niego sięgnąć, ale dlatego, że co chwilę myliłem czytnik z aparatem smarując palcem po obiektywie. Jeśli ktoś nie ma nawyku częstego przecierania obiektywu tylnego, to będzie miał problem z niewyraźnymi zdjęciami.

Na szczęście nie musimy korzystać z czytnika linii wcale. Samsung Galaxy S8+ ma też skaner tęczówki oka, umieszczony z przodu. Działa w dzień i w nocy (gdy jest ciemno działa nawet lepiej). Wystarczy skierować telefon na twarz tak jak byśmy robili sobie zdjęcie i… w zasadzie tyle. Skaner odczyta z naszych oczu to co trzeba i odblokuje ekran zazwyczaj w ułamku sekundy. W słoneczny dzień lub w ostrym oświetleniu ten czas może się wydłużyć do 1-2 sekund.

Jest też funkcja rozpoznawania twarzy, ale jest ona mniej bezpieczna od skanowania tęczówki oka, więc jej nie polecam.

Obudowa jest wodoszczelna i pyłoszczelna. Smartfon może leżeć 1,5 metra pod wodą przez pół godziny i nic mu się nie stanie. Na dole obudowy umieszczono wyjście słuchawkowe (klasyczne 3,5 mm, bez żadnych przejściówek). Jest też port USB typu C i pojedynczy głośnik. Jego jakość jest w miarę dobra – lepsza np. niż w Huawei P10, ale gorsza niż w iPhone 7.

Szufladkę na kartę nano SIM i kartę pamięci microSD znajdziemy na górnej krawędzi obudowy.

Po lewej stronie oprócz regulacji głośności jest też przycisk włączający cyfrowego asystenta o nazwie Bixby. Wspomnę o nim na drugiej stronie recenzji, ale… tak naprawdę nie ma o czym pisać, bo Bixby nie rozumie języka polskiego i nie oferuje pełnej funkcjonalności w naszym kraju. Innymi słowy przeciętnemu Polakowi jest on niepotrzebny.

Uwaga, ciekawostka. Według oficjalnej informacji podanej przez producenta na tej stronie Exynos 8895 potrafi odtwarzać i nagrywać filmy 4K UHD z płynnością aż 120 kl./s. Problem jednak w tym, że… aparat główny Galaxy S8+ nie oferuje takiej opcji. Ba! Nie ma nawet nagrywania 4K UHD w 60 kl./s.

Po co więc te deklaracje? Żeby zachęcić potencjalnych klientów, a potem nie dać im tego czego oczekują? Nie rozumiem tego. Przecież Galaxy S8 z aparatem nagrywającym filmy 4K UHD 120fps miażdżyłby konkurencję. Być może jest przyczyna, którą producent woli zachować w tajemnicy (np. ograniczona szybkość pamięci)? Na drugiej stronie recenzji znajdziecie dokładniejsze pomiary szybkości pamięci.

Aparat tylny 12 Mpx i przedni wciąż wypadają dobrze, a nawet bardzo dobrze, ale dużego kroku naprzód w stosunku do zeszłorocznego Galaxy S7 nie widać. Aparat obsługuje się bardzo łatwo – większość funkcji i ustawień włączymy wykonując gest kciukiem.

Wersja dostępna w oficjalnej sprzedaży w Polsce (SM-G955F) ma procesor Samsung Exynos 8895. Wykonano go w procesie technologicznym 10 nm FinFET. Składa się z czterech bardzo wydajnych rdzeni Exynos M2 (druga generacja, 2,3 GHz), kolejnych czterech energooszczędnych Cortex-A53 (1,7 GHz) oraz nowoczesnego układu graficznego Mali-G71 (nowe API graficzne, MSAA, Mipmapy, teselacja). Grafika składa się aż z dwudziestu rdzeni (MP20).

Wydajność procesora jest tak wysoka, że z dużą rezerwą wystarczy do płynnego uruchamiania nowych gier. Problem może dotyczyć tylko proporcji wyświetlacza, bo nie wszystkie gry obsługują 18,5:9, lecz wyświetlają się w klasycznym 16:9. Po bokach widać czarne paski.

Pamięć wewnętrzna UFS 2.1 ma teoretycznie 64 GB pojemności, a w praktyce maksymalnie niecałe 54 GB. Po skonfigurowaniu systemu i zaktualizowaniu aplikacji wartość ta spada poniżej 50 GB.

Akumulatora nie da się łatwo wymienić, ale to już standard we współczesnych smartfonach – zwłaszcza tych wodoszczelnych. Ma pojemność 3500 mAh, więc jak na tak dużego smartfona jest dość skromny. W dodatku wyświetlacz AMOLED o przekątnej 6,2” ma duże zapotrzebowanie na energię. Jak wygląda realny czas pracy? Odpowiedź znajdziecie na drugiej stronie recenzji. Szybka informacja dla tych, którzy nie mogą się doczekać: zbyt różowo nie jest.

Galaxy S8+ zapewnia wysoką jakość dźwięku. Odtwarzałem z niego pliki FLAC 24-bit, 96000 Hz, z którymi radził sobie bez najmniejszego problemu. W dodatku Samsung dołączył do zestawu wysokiej jakości słuchawki dokanałowe należącej do niego marki AKG. Są one wyposażone w dwa przetworniki dynamiczne w każdej słuchawce – basowy 11 mm i średnio-wysokotonowy 8 mm.

Słuchawki grają dość jasno, ale zauważyłem, że po zmianie standardowych uszczelek na pianki Comply charakterystyka dźwięku zmienia się na ciemniejszą, z większą ilością tonów niskich. Basy nie schodzą zbyt nisko, ale są bardzo sprężyste i wybrzmiewają dość krótko.

Średnica to najmocniejszy punkt tych słuchawek. Jest mocna i wyraźna oraz dość chłodna. Jeśli chodzi o tony wysokie to jak na mój gust są odrobinę zbyt ostre, zwłaszcza przy wysokiej głośności. Ogólnie jednak dźwięk jest szczegółowy, dynamiczny, a separacja dźwięków całkiem niezła. Słuchawki z zestawu od Galaxy S8 / S8+ wypadają pozytywnie w porównaniu do większości innych „domyślnych” zestawów.

Nie powalają stylistyką, ale mają solidny przewód w oplocie i są wygodne. W prawym rozgałęzieniu wbudowano kontroler z mikrofonem. Polecam jednak wymianę gumek na inne/lepsze.

Samsung Galaxy S8+ zapewnia dobrą dynamikę i głośność nawet na dużych, wymagających słuchawkach (sprawdzałem m.in. na Denon AH-D2000 i HiFiMAN HE-400S).

Procesor ma zintegrowany modem LTE kat.16, który jest przygotowany do wykorzystania w sieciach o szybkości nawet 1 Gb/s (pobieranie) i 150 Mb/s (wysyłanie). W polskich sieciach na razie tego nie wykorzystamy w pełni, ale… może za kilka lat.

Jest też najnowszy Bluetooth 5 oferujący lepszy zasięg, szybkość i przepustowość przy niskim zużyciu energii. Wi-Fi jest znacznie szybsze niż w Galaxy S7, pod warunkiem, że macie superszybki światłowodowy internet i router 1024-QAM. Nie zabrakło też łączności zbliżeniowej NFC.

W opakowaniu znajdziemy też dwie przejściówki – USB-C na pełnowymiarowe USB-A oraz USB-C na klasyczne micro USB-B. Mamy więc wsparcie dla USB OTG (możemy bez problemu podłączyć np. pendrive do Galaxy S8).

Wyniki testów oraz pomiary czasu pracy na baterii smartfona Samsung Galaxy S8+ znajdziecie w rankingu smartfonów.

[kontrolka produkt=samsung-galaxy-s8-plus typ=benchmark smartfony-all]

Wyniki szczegółowe smartfona Galaxy S8+ (kliknij).

Kupując Galaxy S8+ nie musicie się martwić o wydajność. Procesor jest tak nowoczesny i wydajny, że wszystkie gry i programy działają sprawnie. Optymalizacja systemu jest dobra, choć muszę przyznać, że działa on nieco wolniej niż Android 7.1.1 na OnePlus 3T. W czasie długiego grania smartfon wyraźnie się nagrzewa - szczególnie w trybie wysokiej wydajności. Zjawisko to nie było męczące, ale może spotęgować się latem.

LG G6 vs Samsung Galaxy S8+ - kliknij obrazek

Samsung Galaxy S8+ pracuje na jednym pełnym ładowaniu 1 dobę.

Jeśli ktoś sądził, że tak duży smartfon musi mieć dużą baterię i tym samym działać długo, to może się lekko zawieść. W czasie moich testów trzymał zawsze około 24 godzin. Czasami zdarzało się, że po upływie doby zostawało kilka procent baterii, ale w zasadzie był to już poziom przy którym większość ludzi sięga po ładowarkę.

Screen-On Time (SOT):

• typowo 4 godziny
• maksymalnie 5,5 godziny

W zestawie ze smartfonem dostajemy szybką ładowarkę 2A. Zapełnia ona akumulator od 0 do 100% w 1 godzinę i 36 minut. Jest też funkcja szybkiego ładowania bezprzewodowego, ale do tego konieczna jest oddzielna ładowarka.

Samsung Galaxy S8+ ma system Android 7.0 z najnowszą wersją interfejsu TouchWiz. Pod względem wyglądu nie mam mu absolutnie nic do zarzucenia. Od nowa zaprojektowano ikony, a wszystkie elementy graficzne dopasowano tak, by tworzyły spójną całość z zaokrągloną obudową i narożnikami wyświetlacza.

Innymi słowy interfejs prezentuje się bardzo atrakcyjnie, jest przejrzysty i dość łatwy w obsłudze. Przywiązano uwagę do tego by obsługa jedną ręką (kciukiem) była maksymalnie prosta. Domyślnie nie ma oddzielnego przycisku dla aplikacji.

Ich listę wyświetlimy wykonując gest kciukiem w górę lub w dół na pulpicie. Jest to nowość w smartfonach Galaxy, ale łatwo się do tego przyzwyczaić. W podobny sposób zamykamy tę listę. Natomiast kolejne strony z aplikacjami wyświetlimy przewijając w bok.

Pamięć wewnętrzna ma szybki odczyt i zapis sekwencyjny (odpowiednio 786 i 194 MB/s). Odczyt losowy też jest w porządku (126 MB/s), ale zapis losowy już wypada słabo (15 MB/s). Aplikacje i gry uruchamiają się jednak szybko i działają dość płynnie.

W czasie testu zdarzyło mi się kilkanaście razy napotkać pewne przyhaczenia, ale nie w czasie obsługi aplikacji, lecz podczas animacji systemowych (np. otwierania lub zamykania jakiegoś menu). Może być to wina wczesnej wersji nowego interfejsu TouchWiz. Jest szansa, że zostanie to dopracowane w przyszłych aktualizacjach.

Skaner tęczówki oka – Moim zdaniem najlepsza forma odblokowywania tego smartfona. Działa dobrze w świetle dziennym i jeszcze lepiej w nocy. Jest bardziej uniwersalny niż czytnik linii papilarnych, bo spisuje się dobrze nawet gdy smartfon jest włożony w uchwyt samochodowy. Odblokowanie trwa zazwyczaj poniżej sekundy. Nie polecam jednak rozpoznawania twarzy, bo jest mniej bezpieczne niż skaner tęczówki.

Odblokowanie ekranu za pomocą oka?

Ponad 20 razy z rzędu?

Z założonymi okularami?

Nie ma sprawy :). Filmik poniżej.

Chmura Samsung – 15 GB w usłudze Samsung Cloud do przechowywania zdjęć, kontaktów, kalendarza, notatek, zakładek i danych klawiatury. Po wykonaniu kopii zapasowej można ją przywrócić na innym smartfonie.

Bezpieczny katalog – Funkcja umożliwiająca zabezpieczenie dostępu do wybranych aplikacji lub plików (zdjęć, filmów, muzyki, dokumentów tekstowych). Przydatna szczególnie wtedy, gdy od czasu do czasu telefon wpada w ręce dziecka, a my nie chcemy ryzykować, że przez przypadek wyśle służbowego maila lub natknie się na… newralgiczne zdjęcia.

Ekran krawędziowy – Mimo, że Galaxy S8 nie ma wersji „edge” to oba warianty wielkościowe mają wysuwany pasek boczny. W nim znajdziemy panele z listą najważniejszych aplikacji, osobami z którymi najczęściej się kontaktujemy, odtwarzaczem muzyki, narzędziami i wieloma innymi „aplikacjami” możliwymi do pobrania (bezpłatnie i płatnie).

Bixby – Nowy cyfrowy asystent, który z pewnością jest całkiem użyteczny np. w USA, ale nie w Polsce. Nie obsługuje bowiem języka polskiego i nie ma w naszym kraju pełnej funkcjonalności. Uruchomimy go przyciskiem na lewej krawędzi obudowy lub wysuniemy z lewej strony ekranu gestem. Poinformuje nas o najnowszych informacjach, alarmach, prognozie pogody, wyświetli miniaturowy odtwarzacz muzyki, aktywności z programu S Health itp.

Bixby Vision – Funkcja aparatu fotograficznego dzięki której smartfon rozpoznaje przedmioty lub miejsca i może wyświetlić bazujące na nich propozycje oraz ważne informacje. Wyszukuje podobne obrazy, potrafi przetłumaczyć tekst, odczytać kod QR itp. Według mnie najbardziej przydatne dwie ostatnie funkcje – przynajmniej na razie.

Tryb podzielonego ekranu – Możliwość wyświetlenia dwóch aplikacji i jednoczesnej pracy na nich. Przy tak panoramicznym ekranie funkcja ta spisuje się całkiem dobrze.

Pomniejszony ekran – Zmniejsza interfejs by łatwiej obsługiwało się go jedną dłonią. Uruchamiamy go gestem od dolnego narożnika ku środkowi wyświetlacza lub opcjonalnie przez trzykrotne dotknięcie środkowego przycisku (Home).

Samsung Connect – Internet Rzeczy i specjalna aplikacja w Galaxy S8+, dzięki której możemy np. sterować pralką lub monitorować lodówkę. Obecnie w Polsce jest to funkcja dla nielicznych. W przyszłości może się to zmienić.

Menu kontekstowe na ikonach – Przytrzymując palec na wybranej ikonie przez sekundę lub dwie wyświetlimy menu w którym mozemy błyskawicznie uśpić aplikację (by nie zużywała energii), odinstalować ją, dodać do bezpiecznego katalogu itp.

Filtr światła niebieskiego – Zmienia barwę wyświetlacza na żółto-pomarańczową by obsługa smartfona w nocy lub w ciemnym pomieszczeniu była mniej męcząca dla oczu.

Tryb wysokiej wydajności – Ustawia wyższą rozdzielczość i jasność wyświetlacza oraz maksymalną wydajność procesora.

Tryb maksymalnego oszczędzania energii – Ogranicza funkcjonalność smartfona do minimum. Nie możemy korzystać z wielu aplikacji, ale za to oszczędzamy energię. Na resztce baterii możemy „przetrwać” kilka godzin (np. 1,5 godziny na ostatnich pięciu procentach).

W aparacie głównym Samsunga Galaxy S8/S8+ mogą występować sensory dwóch producentów - Samsung SLSI S5K2L2 lub Sony Exmor RS IMX333. W starszym Galaxy S7 stosowano odpowiednio SLSI S5K2L1 i IMX260, więc wbrew pierwszym doniesieniom mamy tutaj jednak krok do przodu. Poza tym Samsung zastosował nowszy, bardziej dopracowany firmware.

Czy widać różnicę w jakości lub szczegółowości zdjęć między Galaxy S8, a Galaxy S7? Odpowiedź brzmi: tak, ale głównie w nocy. Zdjęcia z Galaxy S8+ wykonane w słabym oświetleniu są zazwyczaj ostrzejsze i bardziej szczegółowe. Jednym z powodów jest zastosowanie w Galaxy S8 i S8+ technologii "multi-frame processing", dzięki której smartfon wykonuje kilka zdjęć, jedno po drugim - detale obrazu wybiera z najlepszego z tych zdjęć, a pozostałe służą do redukcji szumu. Jak widać poniżej sprawdza się to całkiem nieźle. Są różnice na plus w stosunku do zeszłorocznego Galaxy S7.

Galaxy S8+ (po lewej), Galaxy S7 edge (po prawej)

Oba sensory są do siebie podobne. Mają po 12 Mpx i strukturę "Dual Pixel" czyli każdemu pikselowi tworzącemu obraz towarzyszy jeden piksel autofokusa. Rozwiązanie to sprawdziło się bardzo dobrze w Galaxy S7, więc nie było sensu tego zmieniać. Autofokus działa szybko i jest precyzyjny. Pod tym względem Galaxy S8 należy do najlepszych smartfonów na rynku.

A jak wypada Galaxy S8+ na tle innych smartfonów z najwyższej półki?

Powyższe zdjęcia prezentujące samochód wykonane były w sztucznym oświetleniu (wnętrze hali targowej). Najciekawiej wygląda pojedynek Galaxy S8+ z OnePlus 3T gdyż smartfony te prezentują inną politykę odnośnie jakości obrazu. Galaxy S8+ ma silniejszy filtr antyaliasingowy, przez co zdjęcia oglądane w pełnym rozmiarze wydają się być nieco rozmyte, ale za to cienkie linie i drobne elementy są gładsze.

OnePlus 3T robi ostrzejsze i bardziej szczegółowe zdjęcia, ale słabszy filtr antyaliasingowy sprawia, że cienkie linie i detale są bardziej postrzępione. Moim zdaniem wyglądają one jednak lepiej niż z Samsunga. Zaletą Galaxy S8+ w stosunku do OnePlus 3T jest jaśniejszy obiektyw.

Kolejna partia zdjęć powyżej (z jeziorem) oglądana w pomniejszeniu nie pokazuje większych różnic. Jednak gdy oglądamy je w pełnym rozmiarze, to ponownie najlepszą szczegółowość oferuje moim zdaniem OnePlus 3T, za nim plasuje się Galaxy S8+, potem Mate 9 i na końcu iPhone. Chciałbym jednak zaznaczyć, że różnice są na tyle subtelne, że wiele osób może wszystkie cztery zdjęcia ocenić na równym poziomie.

Scena w parku jest wbrew pozorom najbardziej wymagająca, gdyż zawiera mnóstwo detali i stanowi wyzwanie dla algorytmów przetwarzających obraz oraz dla samego układu optycznego. Tutaj moim zdaniem wszystkie cztery smartfony poradziły sobie przeciętnie.

Najwyraźniejszy i najostrzejszy obraz ponownie oferuje OnePlus 3T. Widać to natychmiast gdy porównujemy zdjęcia w pełnym rozmiarze (1:1). Jest to zapewne spowodowane słabszym filtrem antyaliasingowym i nieco mniej intensywnym algorytmem odszumiającym. Jednak nawet OP3T nie rzucił mnie tutaj na kolana.

Samsung Galaxy S8+ (kliknij by powiększyć)

Samsung Galaxy S8+ (kliknij by powiększyć)

Przedni aparat ma 8 Mpx i autofokus. Jakość zdjęć jest dobra. W zupełności wystarczy do robienia selfików.

Jest nawet specjalny tryb nakłądający animowane efekty na twarz. Coś w stylu Snapchata ;). Działają one również z aparatem tylnym.

Samsung Galaxy S8+ nagrywa filmy 4K UHD. Jeśli chodzi o ich szczegółowość i jakość kolorów, to nie mam żadnych zastrzeżeń. Obraz wygląda znakomicie.

Mam jednak dwa zastrzeżenia. Pierwsze z nich odnosi się do pracy systemu optycznej stabilizacji obrazu. Gdy filmujemy stojąc w miejscu to wszystko jest w porządku, ale gdy w czasie narywania idziemy, to widoczny jest efekt "pływania" obrazu. Powoduje go stabilizacja optyczne (OIS), która nie do końca jest w stanie sobie poradzić z ciągłym silnym ruchem w trzech osiach.

Wadę te można zaobserwować na pierwszym z poniższych filmów.

Po drugie nie widzę kroku naprzód w stosunku do Galaxy S7. Jakość filmów jest bardzo podobna, a płynnosć taka sama. Nagrania 4K UHD wciąż nagrywane są w 30 kl./s. To oczywiście wystarczy by obraz był dość płynny, ale gdyby producent zaoferował 4K w 60 kl./s to spowodowałby nie lada zamieszanie na rynku smartfonów. Żaden z konkurentów nie potrafi domyślnie (bez modyfikacji) nagrywać 4K UHD 60fps. Samsung deklaruje, że jego najnowszy procesor mobilny jest w stanie nagrywać 4K nawet w 120 kl./s, szkoda więc, że nie wprowadził tego w życie.

Podobnie jak w Galaxy S7 jest też tryb mniejszej rozdzielczości Full HD w 60 kl./s i slo-mo (spowolnienie) HD 720p w 240 kl./s. System ustawiania ostrości działa bardzo dobrze - jest szybki i precyzyjny (podobnie jak w czasie robienia zdjęć).

Samsung Galaxy S8+ to smartfon, który robi duże wrażenie, ale nie ma się co oszukiwać - największa zasługa leży po stronie wielkiego wyświetlacza, otoczonego bardzo cienkimi ramkami. Moim zdaniem to właśnie on ma przyciągać wzrok i zachęcać do kupna. Jak widać po liczbie zamówień przedpremierowych wychodzi mu to bardzo dobrze. Dodajmy do tego inne proporcje i otrzymujemy smartfon, który pomimo potężnego wyświetlacza wciąż wygodnie leży w dłoni.

Jest odrobinę węższy np. od OnePlus 3T, który nie ma ekranu 6,2 cala, lecz 5,5 cala. To jest właśnie siła cienkich ramek i bardziej panoramicznych proporcji. Za to Samsungowi należą się duże wyrazy uznania. W dodatku mowa tutaj o większym Galaxy S8+, bo standardowy S8 jest jeszcze poręczniejszy.

Zaokrąglone na brzegach szkło z przodu i z tyłu też "robi robotę". Ma duży wpływ na wygodę trzymania i wygląd obudowy. Co prawda przy takiej powierzchni szkła (nawet Gorilla Glass 5) nie chciałbym być tym, któremu "es ósemka" upadnie na twarde podłoże. Ryzyko stłuczenia obudowy i wyświetlacza jest duże, ale... w zasadzie większość współczesnych smartfonów łagodnie mówiąc nie lubi upadków.

Teoretycznie można kupić etui ochronne, ale w moim przypadku to odpada, bo nie zniósłbym myśli, że kupiłem pięknego smartfona za 4 tysiące i noszę go w jakiejś gumowo-plastikowej okładce. Po prostu nie. Dodam jednak, że obudowa bardzo szybko się "palcuje". Co prawda ślady palców łatwo schodzą, ale równie łatwo pojawiają się ponownie. Dla mnie jest to wada.

Cienkie ramki wymusiły usunięcie sprzętowego przycisku Home i zastąpienie go dotykowym, z rozpoznawaniem siły nacisku. Czytnik linii papilarnych działa dobrze, ale jest umieszczony z tyłu tak wysoko, że o wiele łatwiej i przyjemniej jest korzystać ze skanera tęczówki oka. W moim przypadku spisywał się on po prostu znakomicie - przede wszystkim w nocy.

Wygląd to duży atut Galaxy S8+, ale nie jedyny. System Android 7.0 w większości sytuacji działa szybko i płynnie. W czasie testu okazjonalnie pojawiały się drobne przycięcia, ale może to być wina nowej wersji interfejsu TouchWiz, która wymaga jeszcze drobnych optymalizacji. Jest szansa, że zostanie to wyeliminowane w przyszłych aktualizacjach.

Smartfon ma Bluetooth 5 który gwarantuje nie tylko lepszy zasięg, ale też jednoczesne odtwarzanie muzyki do dwóch słuchawek bezprzewodowych (lub głośników). Jest również wsparcie dla superszybkich sieci LTE i Wi-Fi. Nie zabrakło NTC, ANT+, szyfrowania, trybu pomniejszonego ekranu, filtru światła niebieskiego i wielu innych przydatnych funkcji. Rozczarowaniem jest cyfrowy asystent Bixby, który w Polsce ma tak okrojoną funkcjonalność, że dla większości osób nie prezentuje żadnej wartości.

Czas pracy na jednym, pełnym ładowaniu to realnie 1 dzień (pełna doba). Przy tak wielkim wyświetlaczu oczekiwałbym, że producent zastosuje baterię co najmniej 4500 mAh, ale najwyraźniej miał inne plany. W efekcie smartfon nie wyróżnia się pod tym względem na tle konkurentów. Wytrzyma od rana do rana i nic więcej. Trudno go za to chwalić. Na szczęście jest funkcja szybkiego ładowania przewodowego i bezprzewodowego.

Aparat pomimo powierzchownych podobieństw do Galaxy S7 spisuje się nieco lepiej, szczególnie w słabym oświetleniu. Szkoda tylko, że pozostawiono nagrywanie 4K 30 kl./s, a nie dodano trybu 4K 60 kl./s. Do zestawu dołączono dobre słuchawki AKG. Galaxy S8+ daje sobie też radę z dużymi, wymagającymi słuchawkami. Jakość dźwięku z wyjścia mini jack 3,5 mm jest moim zdaniem bardzo dobra.

Czy Samsung Galaxy S8+ jest wart 4000 zł? Jestem ciekaw Waszych odpowiedzi w ankiecie.

• bardzo dobry wyświetlacz sAMOLED QHD+
• atrakcyjna stylistyka
• wodoszczelność (IP68 – do 1,5 m pod wodą)
• płynne działanie systemu, aplikacji i gier
• dobry aparat z nagrywaniem 4K UHD
• skaner tęczówki oka (działa również w nocy)
• szybkie ładowanie baterii (przewodowe i bezprzewodowe)
• dobra jakość dźwięku
• dobrej jakości słuchawki AKG w zestawie
• ekran zawsze włączony (funkcja Always-On)
   
• obudowa bardzo łatwo się „palcuje”
• czas pracy na baterii nieco poniżej oczekiwań
• słaba lokalizacja czytnika linii papilarnych
• „pływająca” stabilizacja optyczna
• Bixby ma okrojoną funkcjonalność w Polsce i wielu innych krajach