Sandy Bridge: przegląd płyt głównych z chipsetem P67

W niniejszym przeglądzie prezentujemy 9 płyt głownych różnych producentów opartych na chipsecie P67. Układ ten nie umożliwia wykorzystania zintegrowanego z Sandy Bridge układu graficznego, ale pozwala na bezstresowe podkręcanie procesora, więc jest idealny dla procesorów z serii K (z odblokowanym mnożnikiem). To znakomite rozwiązanie dla graczy i miłośników podkręcania (OC). Zadbaliśmy więc o to, by każda płyta w zestawieniu umożliwiała wykorzystanie zarówno NVIDIA SLI, jak i AMD CrossFireX (z jednym wyjątkiem).

Testowaliśmy produkty firm Asus, Gigabyte, ASRock, MSI, a także coraz śmielej zaglądającej na ten segment rynku firmy Sapphire. Aby uczynić swój produkt jak najbardziej interesującym, wyposażyła go między innymi w układ Lucid Hydra, który umożliwia łączenie na jednej płycie kart Radeon i GeForce. Nie oznacza to bynajmniej, że produkty innych firm sa mniej ciekawe.

W testach wykorzystaliśmy sterowniki AMD Catalyst w wersji 11.2.

Już same pudełko sugeruje, że mamy do czynienia, z "dojrzałym" produktem z wysokiej półki. Widok płyty głównej również utwierdza w takim przekonaniu. Stonowana kolorystyka i solidne radiatory upewniają, że kryją pod sobą duże możliwości.

Na tylnym panelu znajdziemy dwa porty PS/2, wyjścia audio (koncentryczne i optyczne S/PDIF oraz 6 x minijack), cztery porty USB 3.0, cztery porty USB 2.0, dwa porty Gigabit LAN oraz FireWire i eSATA. Dodatkowo producent zdecydował umieścić się tu przycisk resetowania ustawień BIOS - drobiazg jakim nie pogardzi żaden overclocker.

Extreme6 ma trzy sloty PCI Express 2.0 x16. Dwa pierwsze mogą pracować z pełną prędkością x16 (przy wykorzystaniu jednej karty) lub x8 (przy 2-way SLI/CrossFireX). Trzeci port elektrycznie pracuje z wydajnością x4. Zgodnie z informacjami podanymi na stronie producenta, karty AMD można łączyć w konfiguracje 2-way, 3-way i Quad (dwie dwuprocesorowe jednostki), a NVIDII jedynie w 2-way i Quad. Dodatkowo na płycie znajdziemy dwa sloty PCIe x1 oraz PCI. Mimo że na płytce drukowanej na próżno szukać konektora IDE, to firma ASRock zdecydowała się na implementację portów Floppy i COM.

Połączone ciepłowodami radiatory na sekcji zasilania robią solidne wrażenie. Radiator na chipsecie P67 ma kształt bloku silnika i oznaczenia V16, które oczywiście nawiązują do faz zasilania. Jeśli będziemy mieli problem z uruchomieniem płyty wspomoże nas w tym wyświetlacz diagnostyczny. Płytę możemy uruchamiać i resetować za pomocą przycisków na PCB. Producent dołącza do płyty między inymi przedni panel z dwoma portami USB 3.0.

Na deser, zamiast dziadka BIOS, otrzymujemy EFI, dzięki czemu konfiguracja sprzętowa staje się znacznie przyjemniejsza.

Ciekawe rozwiązania:

•  XFast USB - autorska technologia ASRock, która wedle producenta potrafi przyśpieszyć transfer przez USB od 30 do 90%
• otwory do mocowania radiatora dla podstawki 775.
   

Płyta sygnowana nickiem i twarzą profesjonalnego gracza Jonathana "Fatal1ty" Wendela. Jednak nawet bez logo Fatal1ty dzięki agresywnej stylistyce z miejsca można poznać, że jest to sprzęt przeznaczony dla graczy. Radiatory na sekcji zasilania i układzie logiki prezentują się masywnie i z pewnością będą znakomicie odprowadzać nadmiar ciepła.

Na tylnym panelu znajdziemy dwa porty PS2, dwa porty S/PDIF (koncentryczne i optyczne) oraz standardowo 6 portów audio mini-jack. Są tu dwa porty LAN, jeden e-SATA oraz jeden FireWire (IEEE 1394a). Nie zabrakło tu miejsca na cztery porty USB 3.0 oraz cztery porty USB 2.0. Ukłonem dla graczy jest tak zwany Fatal1ty Mouse Port (pierwszy z góry, czerwony port USB). Za pomocą dołączonego do płyty oprogramowania możemy regulować odświeżanie położenia w zakresie od 125 Hz do 1000 Hz, co ma pozwalać na szybsze reakcje myszki i bardziej płynną grę. Pomiędzy portami PS2 i S/PDIF znajduje się dodatkowo przycisk CLR CMOS, który może się przydać dla miłośników podkręcania.

Pomijając różnice w wyglądzie płyta jest bardzo zbliżona pod względem możliwości do ASRock P67 Extreme6, oczywiście znajdziemy tu kilka różnic jak choćby port IDE, którego zabrakło w poprzedniej konstrukcji. Generalnie rzecz biorąc różnice są kosmetyczne. Dziwić zatem może, że za ten model ASRock życzy sobie prawie 100 zł więcej. Zapewne mamy tu do czynienia z opłatą za markę Fatal1ty. Różnice dostrzeżemy także jeśli chodzi o oprogramowanie do podkręcania. Zamiast AXTU - The All-in-1 Tuning Software otrzymujemy aplikację

Fatal1ty F-Stream – The All-in-1 Tuning Software. I ponownie możliwości oprogramowania są bardzo zbliżone, różnice tkwią głównie w wyglądzie.

Płytę wyposażono w trzy porty PCI Express 2.0 x16. Dwa z nich mogą pracować z pełną prędkością przy instalacji jednej karty, w przypadku konfiguracji z dwoma kartami z szybkością x8, a trzeci z portów działa z prędkością x4. Inaczej niż w przypadku Extreme6, producent nie zdecydował się na dodatkowe gniazdo zasilania molex. Prawdopodobnie firma ASRock wyszła z zalożenia, że hardcorowym graczom zależy głównie na płynności, więc konfiguracje multi-GPU nie są dla nich szczególnie interesującą alternatywą. Oprócz tego na płytce drukowanej znajdziemy dwa sloty PCI Express x1 oraz dwa PCI. Diagnozę sprzętu ułatwi wyświetlacz ciekłokrystaliczny, a obsługę przyciski Power i Reset na PCB. Producent dołącza do płyty między innymi przedni panel z dwoma portami USB 3.0.

Twarz Fatal1ty przywita nas nawet po włączeniu EFI BIOS. Sam UEFI został zaprojektowany sensownie i każdy kto miał kiedykolwiek styczność BIOS-em, nie będzie miał problemów z jego obsługą.

Ciekawe rozwiązania:

• XFast USB - autorska technologia ASRock, która wedle producenta potrafi przyśpieszyć transfer przez USB od 30 do 90%
• otwory do mocowania radiatora dla podstawki 775
• Fatal1ty Mouse Port

Stay cool, be TUF

Ta "pancerna" płyta pokryta jest niemal w całości termalną pokrywą, która ma zapewnić wydajne rozpraszanie ciepła z podzespołów. Wedle firmy Asus obniża ona temperaturę podzespołów o 13%, dodatkowo chroniąc przed ciepłem generowanym z zewnątrz (choćby przez kartę graficzną). Seria TUF, czyli The Ultimate Force przeznaczona jest dla osób, które poszukują sprzętu o bardzo wysokiej stabilności. Jedno trzeba przyznać - ta płyta z miejsca robi świetne wrażenie. 

Na tylnym panelu znajdziemy łączony port PS2 (możemy podłączyć tam zarówno klawiaturę, jak i myszkę), sześć portów USB 2.0, dwa porty USB 3.0, dwa porty e-SATA, FireWire, oraz LAN. Wyjścia audio to sześć standardowych portów mini-jack oraz cyfrowe wyjście S/PDIF. Jeden z portów eSATA (zielony) występuje w wersji Power.

Płyta wyposażona jest w dwa sloty PCI Express x16. Nie rozszerzono tu standardowych możliwości chipsetu P67, a więc do dyspozycji otrzymujemy 16 linii PCIe. Przy instalacji jednej karty będzie ona działała z pełną prędkością (x16), a przy instalacji dwóch kart graficznych oba porty oferują połowę tej przepustowości (x8). Dodatkowo na płycie znajdziemy trzy sloty PCI Express x1 oraz jeden slot PCI.

Wokół gniazda procesora pozostawiono odpowiednią ilość miejsca, by instalacja nawet najbardziej egzotycznych radiatorów nie była utrudniona. Pozostawiono też oczywiście dostęp do gniazd wyprowadzających dodatkowe porty USB czy FireWire.

Firma Asus nie poprzestała na pokryciu większości powierzchni PCB za pomocą osłony odprowadzającej ciepło, ale zainstalowała pod spodem cały system sensorów (TUF Thermal Radar - 12 czujników ciepła).

Asus Thermal Radar i dwanaście czujników temperatury ukrytych pod "zbroją"

W specyfikacji płyty nie dopatrzyłem się ani jednostki TPU (TurboV Processing Unit), ani EPU (Energy Processing Unit). Technologia TPU w przypadku sprzętu do pracy jest w zasadzie zbędna. Zamiast EPU otrzymujemy E.S.P (Efficient Switching Power Design) - rozwiązanie zaprejektowane specjalnie właśnie dla tej płyty głównej. Należy przypuszczać, że jednostka zarządzania energią zawiera się w tej technologii, bo ustawienia EPU dostępne są w EFI.

Właśnie - na deser oczywiście otrzymujemy także EFI, dzięki któremu konfiguracja komputera jest znacznie prostsza i przyjemniejsza. EFI został przygotowany przez Asusa wręcz perfekcyjnie. Otrzymujemy wygodny dostęp do wielu funkcji, których zarządzenie nie sprawia najmniejszych problemów.

Płyta z pewnością rzuca się w oczy. Dzięki wysokiej stabilności może służyć profesjonalistom (praca), czy też w firmach. Z drugiej strony zastosowanie chipsetu P67 i NVIDIA SLI sprawia, że staje się ona również łakomym kąskiem dla graczy. Asus starał się trafić z tą płytą do jak największej grupy odbiorców, ale trudno stwierdzić, czy jest to właściwia decyzja. Dla osób, które chciałyby wykorzystać ją jako podstawę stacji roboczej, obsługa SLI (która zapewne podnosi cenę konstrukcji) jest zbędna, tak samo jak możliwość podkręcania procesora. Tu lepiej sprawdziłby się chipset H67.

Ciekawe rozwiązania:

• TUF Thermal Armor - osłona termiczna PCB
• TUF Thermal Radar -  12 czujników temperatury

Drugi produkt Asusa w tym zestawieniu prezentuje się bardziej tradycyjnie. Niebieska kolorystyka i fantazyjnie uformowane radiatory sprawiają dobre przyjemne wrażenie.

Na tylnym panelu znajdziemy dwa porty PS2, dwa wyjścia audio S/PDIF (koncentryczne i optyczne), sześć portów USB 2.0, dwa porty USB 3.0, LAN oraz dwa porty eSATA (zielony w wersji Power eSATA). Nad czerwonymi portami USB znajduje się moduł Bluetooth 2.1+EDR. Tradycyjnie do dyspozycji otrzymujemy sześć portów audio mini-jack.

Ta płyta spełni potrzeby zarówno osób, które poszukują solidnej podstawy pod komputer do pracy, jak i graczy czy miłośników podkręcania. Została wyposażona w technologię Dual Intelligent Processors w wersji 2 (TPU + EPU). Pierwsza z nich (TPU) czyni podkręcanie bajecznie prostą czynnością, a druga (EPU) zajmuje się zarządzaniem energią.

Na PCB znajdziemy dwa mechaniczne przełączniki, które służą do włączania lub wyłączania obu procesorów. Przełącznik EPU znajduje się przy RAM (tuż obok przycisku MemOK!), a przełącznik TPU pod ostatnim slotem PCI Express x16. Obie płyty Asusa w tym przeglądzie mają cyfrowy kontroler VRM (procesor, który dopasowuje do siebie sygnały z układu zasilania procesora), ale P8P67 Pro oferuje 12+2 faz zasilania, a Sabertooth P67 8+2.

Na płycie znajdziemy trzy sloty PCI Express x16 2.0 (płyta dysponuje tylko 16 liniami PCI Express), dwa sloty PCI Express x1, oraz dwa sloty PCI. Obok głównego, 24-pinowego gniazda zasilania, możemy znaleźć także pinowe wyjście portów USB 3.0 do wyprowadzenia na przednim panelu. Panel USB3.0 dołączony jest do płyty P8P67 Deluxe. Śledź USB 3.0 dołączony jest do płyt P8P67 EVO i P8P67 PRO.

Parę słów należy też poświęcić dla modułu Bluetooth zintegrowanego wraz z płytą. Jakie możliwości udostępnia ta technologia wiemy wszyscy, jednak dzięki Asus BT GO! obsługa staje się bardzo prosta. Możemy nawet podkręcać komputer przez Bluetooth za pomocą zewnętrznego urządzenia, co jednak należy już uznać jedynie za ciekawostkę.

Ponownie mamy do czynienia ze znakomitym EFI Asusa - ładnie zaprojektowanym i prostym w obsłudze. Oczywiście z poziomu EFI otrzymuje dostęp także do takich narzędzi ja EZ Flash.

Ciekawe rozwiązania:

• Asus BT GO! (Bluetooth)

Ciemna, elegancka, o wpadającym w oko wzornictwie i przyzwoitej cenie - często właśnie te cechy decydują o pozytywnym pierwszym wrażeniu. Czy dalej będzie równie dobrze? 

Na tylnym panelu znajdziemy łączony port PS2 (można do niego podłączyć zarówno klawiaturę, jak i mysz), optyczne oraz koncentryczne wyjście S/PDIF, osiem portów USB 2.0, dwa porty USB 3.0, LAN oraz porty eSATA w wersji III (6GB/s). Uzupełnieniem zestawu jest sześć portów audio mini-jack. W odróżnieniu od zaprezentowanych wcześniej rywali konkurencyjnych firm, nie znajdziemy tu wyjścia FireWire. Złącze to jest jednak mało popularne i trudno uznać to za wadę.

Na płytce drukowanej znajdziemy dwa sloty PCI Express (1 x16, 2 x8). Tylko pierwszy ze slotów może działać z pełną prędkością, drugi działa maksymalnie z szybkością x8. Poza tym producent wyposażył płytę w trzy sloty PCI Express x1 oraz dwa sloty PCI.

Podobnie jak ASRock, firma Gigabyte zaprezentowała autorską technologię przyśpieszającą działanie USB 3.0 (TurboUSB 3.0). Producent jest jednak bardziej ostrożny, jeśli chodzi o uzyskane dzięki tej technologii przyśpieszenie i ocenia je na 10%.

Inni producenci zaprezentowali już płyty główne wyposażone w EFI, natomiast Gigabyte wciąż tkwi w archaicznym BIOS. Nie jest to może szczególnie duża wada, jednak faktem jest, że w tym zestawieniu wszystkie płyty oprócz tych firmy Gigabyte zostały wyposażone w EFI.

Ładny design, obsługa SLI/CrossFireX i przede wszystkim dobra cena. Po co przepłacać, skoro płyta Gigabyte ma właściwie wszystko co potrzebne? Gdyby tylko miał jeszcze więcej portów SATA III i USB 3.0...

Ciekawe rozwiązania:

• TurboUSB 3.0

Firma Gigabyte udostępniła już BIOS'y do płyt głównych oparte na UEFI o nazwie Hybrid EFI. Na razie nie posiadają one nowego interfejsu graficznego, ale stopniowo wprowadzane są nowe funkcjonalności (jak obsługa dysków 3TB+). Lista płyt dla których opracowano Hybrid EFI znajduje się na stronie firmy Gigabyte.

Gigabyte GA-P67A-UD5 wygląda bardzo podobnie jak model UD4. Na początku zauważymy jedynie nieco bardziej rozbudowany układ chłodzący. Gdzie tkwią różnice? Jest nią niewątpliwie cena, ale musi być ona czymś podyktowana. 

Na pierwszy rzut oka wydaje się, że z tyłu znajdziemy tylko cztery porty USB 2.0, ale w rzeczywistości jest ich sześć. Najniższe dwa żółte porty to eSATA/USB Combo - należy zaznaczyć, że są to zarówno porty SATA III, ale i przy okazji Power eSATA. Lepiej być nie może. Miłą niespodzianką są cztery porty USB 3.0, jednak tak jak w wielu przypadkach funkcjonalność tą uzyskaną dzięki hubom (2x VLI VL810). Dodatkowo z tyłu znajdziemy łączony port PS2, dwa wyjścia S/PDIF (optyczne i koncentryczne), dwa porty FireWIre (standard i mini), LAN oraz sześć I/O audio mini-jack.

Sekcja zasilania w porównaniu do poprzedniego modelu została rozbudowana (20 faz w stosunku do 12). Na płycie znajdują się trzy sloty PCI Express x16 - pierwszy z nich działa z maksymalną szybkością, drugi z szybkością x8, a trzeci oferuje x4. Gdy podłączymy dwie karty graficzne do dwóch pierwszych slotów, będą one działać z szybkością x8. Poza tym producent wyposażył płytę w dwa sloty PCI Express x1 i dwa PCI.

Widać, że firma Gigabyte faktycznie rozbudowała funkcjonalność płyty w stosunku do modelu UD4. Czy jednak te wszystkie udogodnienia są warte wyższej ceny? O tym zdecydować powinien już czytelnik, który wie najlepiej jakie rozwiązania są mu potrzebne.

Ciekawe rozwiązania:

• TurboUSB 3.0

Firma Gigabyte udostępniła już BIOS'y do płyt głównych oparte na UEFI o nazwie Hybrid EFI. Na razie nie posiadają one nowego interfejsu graficznego, ale stopniowo wprowadzane są nowe funkcjonalności (jak obsługa dysków 3TB+). Lista płyt dla których opracowano Hybrid EFI znajduje się na stronie firmy Gigabyte.

Pierwszy przedstawiciel MSI w zestawieniu. Płyta prezentuje się całkiem przyjemnie, a zastosowana kolorystyka pozwala na pierwszy rzut oka zorientować się w jej wyposażeniu i łatwo zlokalizować wszelkie podzespoły.

Na tylnym panelu znajdziemy aż 8 portów USB 2.0, ale tylko dwa porty USB 3.0. Poza tym znajduje się tu jeden łączony port PS2, dwa porty eSATA (3 Gb/s) oraz jeden port LAN. Standardowo otrzymujemy sześć portów audio mini-jack, a także dwa wyjścia S/PDIF (koncentryczne i optyczne). Dla wszystkich miłośników OC znaleziono tu miejsce na przycisk resetujący ustawienia BIOS (a raczej EFI).

Producent wyposażył model GD65 w dwa sloty PCI Express x16 (1 x16 i 2 x8), trzy sloty PCI Express x1 oraz dwa sloty PCI. Nie poprzestano na standardowym wyposażeniu chipsetu P67 w dwa porty SATA III, ale zadbano o dwa kolejne (Marvell SE9128)

Na PCB znajdziemy też trzy przyciski ułatwiające obsługę sprzętu: Power, Reset oraz OC Genie, odpowiadający za automatyczne podkręcanie sprzętu. Żaden poważny zwolennik podkręcania nie pogardzi też taką funkcjonalnością, jak wyprowadzenie punktów pomiarowych na PCB.

Firma MSI oferuje własną wersję EFI. Funkcjonalności nic zarzucić nie można, chociaż olbrzymie ikony prowadzące do różnych menu sprawiają wrażenie aplikacji dla najmłodszych. Najwidoczniej firma chciała podkreśli łatwość obsługi nowego rozwiązania. ;-)

Produkt MSI nie imponuje może różnymi dodatkowymi rozwiązaniami, ale za to jest oferowany w atrakcyjnej cenie. W dodatku możemy zdradzić już teraz, że płyty MSI okazały się prawdziwymi "wymiataczami" jeśli chodzi o podkręcanie.

Ciekawe rozwiązania.

•  Wyprowadzenie punktów pomiarowych napięcia na PCB
   

Tym razem przesuwamy się oczko wyżej w hierarchi płyt głównych MSI opartych na chipsecie P67. Cena rośnie, a wraz z nią powinny rosnąć możliwości. Na pierwszy rzut oka GD80 różni się od GD65 jedynie dodatkowym slotem PCI Express x16. Zmiany jednak sięgają głębiej. 

Na tylnym panelu znajdziemy łączony port PS2, przycisk resetujący EFI BIOS, dwa wyjścia S/SPIF (koncentryczne i optyczne), dwa porty LAN, FireWire, cztery porty USB 2.0, sześć portów USB 3.0, dwa porty eSATA i standardowo sześć portów audio mini-jack.

Na płycie głównej znajdziemy trzy sloty PCI Express x16 (x16, x8 i x4), dwa sloty PCI Express x1 i dwa sloty PCI. Zdziwiło nas, że producent zdecydował jedynie na instalację dwóch portów SATA III - w modelu GD65 jest ich cztery. Jednak podobnie jak w przypadku GD65, także na PCB GD80 znajdziemy trzy przyciski, a mianowicie Power, Reset i OC Genie. Nie zapomniano również o punktach pomiarowych napięć. Przed pierwszym slotem PCI Express x1 znajdziemy także dodatkowe 6-pinowe gniazdo zasilania, które ma dostarczać do kart graficznych odpowiednią ilość energii.

Ponownie wita nas EFI w wykonaniu MSI i ponownie wywołuje szeroki uśmiech na twarzach. Może faktycznie niedługo obsługa EFI będzie tak prosta, że konfiguracja komputera stanie się możliwa nawet dla całkowitych laików?

Cena GD80 jest lepiej wyposażona od GD65, ale producent nie szaleje z sugerowaną ceną. Podobnie jak model GD65, również ta płyta znakomicie sprawdziła się przy OC.

Ciekawe rozwiązania.

•  Wyprowadzenie punktów pomiarowych napięcia na PCB
   

Sapphire Black P67 Hydra - ciemna strona mocy

Jedyna w zestawieniu płyta wyposażona w układ Lucid Hydra, który umożliwia łączenie kart dowolnych producentów - również kart Radeon i GeForce. Jak sprawuje się system Hydra w porównaniu SLI i CrossFireX mogliście zobaczyć dzięki naszym testom, chociaż warto zaznaczyć, że najnowsze sterowniki Hydry noszą już numer 1.7 (ostatnie testy robiliśmy na wersji 1.6), a więc sytuacja powinna ulec jeszcze większej poprawie.

To jedyna płyta dla podstawki 1155 w ofercie Sapphire, więc widać, że firma stawia na pierwszym miejscu innowacyjność. Produkt wizualnie prezentuje się znakomicie - czarne PCB ładnie łączy się z niebieskimi slotami i czerwonymi portami.

Na tylnym panelu znajdziemy łączony port PS2, osiem portów USB 2.0, dwa porty USB 3.0, LAN, S/PDIF (koncentryczny i optyczny), FireWire i eSATA. Nad czerwonymi portami widnieje oczywiście moduł Bluetooth 2.1 +EDR. Nie mogło zabraknąć sześciu portów audio mini-jack.

Na płycie znajdziemy aż cztery sloty PCI Express x16. Pierwszy z nich działa z pełną prędkością (x16), dwa kolejne z obniżoną o połowę (x8), a ostatni z prędkością x4. Nie uświadczymy tu slotów PCIe x1, ale producent nie zapomniał o dwóch slotach PCI. Trzy karty graficzne potrafią znacznie nadwyrężyć możliwości doprowadzania energii przez płytę, więc producent umieścił z boku PCB dodatkowe gniazdko molex. Jeśli płyta sprawi problemy, można liczyć na wyświetlacz LCD, który zasygnalizuje gdzie tkwi problem.

Na płycie znajdziemy także przyciski Power, Reset oraz przycisk resetujący ustawienia BIOS. Producent uważa swój produkt za znakomity do OC i nie rzuca słów na wiatr, wyprowadzając koło RAM punkty pomiarowe napięcia.

Płyta Sapphire jest niewątpliwie skierowana do entuzjastów. Mimo że działanie Hydry staje się coraz doskonalsze i rozwiązanie to jest coraz bardziej popularne, trudno powiedzieć, aby budziło 100% akceptację wśród użytkowników.

Ciekawe rozwiązania:

• System Hydra umożliwiający łączenie ze sobą dowolnych kart graficznych, także różnych producentów
• Zintegrowany z płytą Bluetooth 2.1+EDR

Wszystkie płyty w tym zestawieniu oparte są na tym samym chipsecie i były testowane z identycznym procesorem. Wyniki testów wydajnościowych siłą rzeczy będą bardzo zbliżone. Wszystkie platformy przetestowaliśmy w dwóch ustawieniach - z pamięciami taktowanymi 1333 MHz oraz 1600 MHz.

Pewne wahania w wynikach występują. W zasadzie trudno mówić o przewadze którejkolwiek z konstrukcji, chociaż produkty Gigabyte i Asus zawsze znajdują się blisko szczytu. Jedynie Sapphire odstaje delikatnie od reszty, ale w teście procesora zalicza bardzo dobre wyniki. Widać, że wykorzystanie pamięci taktowanych 1600 MHz może przynieść wzrost wydajności, co najłatwiej sprawdzić zerkając właśnie na wyniki testu procesora (Physics).

W teście wykorzystaliśmy dołączony do gry benchmark i scenę Frontline. Widać, że w rzeczywistych testach różnice pomiędzy płytami są marginalne i mogą wynikać po prostu z błędu pomiarowego. Ponownie jednak Sapphire zalicza minimalnie gorsze wyniki.

Podczas podkręcania nie przekraczaliśmy granicy 1,5V. Przypominamy, że do odprowadzania ciepła z procesora wykorzystaliśmy chłodzenie wodne Corsair H50. Trudno uznać ten niewielki zestaw za superwydajny, ale założyliśmy, że powinien pozwolić na przekroczenie granicy 5 GHz.

Wyniki każdej z płyt należy potraktować wstępnie - ze względu na ilość płyt biorących udział w tym przeglądzie, nie mogliśmy poświęcić na podkręcanie każdej z nich tyle czasu, ile byśmy chcieli, a jak wiadomo - OC bywa procesem czasochłonnym, nawet w przypadku tak prostej do podkręcania platformy jak Sandy Bridge.

Tak jak w każdym innym przypadku, sukces OC w dużej mierze zależy od indywidualnego egzemplarza płyty głównej. Nie należy się więc sugerować, że cała seria ma takie, a nie inne możliwości podkręcania.

• Gigabyte GA-P67A-UD4 - 4,79 GHz

• Sapphire PURE Black P67 Hydra - 4,89 GHz

• Asus Sabertooth P67 - 5 GHz

• Asus P8P67 Pro - 5 GHz

• Asrock P67 Extreme6 - 5,02 GHz

• Asrock Fatal1ty P67 Professional - 5,02 GHz

• Gigabyte GA-P67A-UD5 - 5,09 GHz

• MSI P67A-GD65 - 5,1 GHz

• MSI P67A-GD80 - 5,2 GHz

Najniższy wynik OC (4,8 GHz) uzyskaliśmy na płycie Gigabyte GA-P67A-UD, a najwyższy na MSI P67A-GD80 (5,2 GHz). Tańsza z dwóch płyt MSI również poradziła sobie świetnie. Oczywiście wszystkie płyty testowaliśmy przy użyciu tego samego procesora.

ASRock Fatal1ty P67 Professional

Gigabyte P67A-UD4

Nie należy sugerować się tym, że płyta Sapphire zwykle znajduje się na końcu listy - trzeba pamiętać, że to jedyna konstrukcja, która ma jeszcze dodatkowy chipset (Lucid Hydra), więc siłą rzeczy musi pobierać najwięcej energii.

W teście poboru energii również występuje spora rotacja, jednak najczęściej na szczycie listy pojawiają się produkty firm Asus i MSI. Różnice przy maksymalnym obciążeniu procesora (program IntelBurn Test) mogą sięgać 10W, a przy maksymalnym obciążeniu karty graficznej (program CCC) nawet 20W.

"Santa Clara, we have a problem" - tak właśnie mogła brzmieć wiadomość do centrali Intela, gdy wykryto błąd w układach logiki nowej platformy Sandy Bridge. Usterka w chipsetach Cougar Point dotyczyla poprawnej obsługi portów SATA. Nie dotyczyła ona dwóch pierwszych portów SATA III (6 Gb/s), ale czterech pozostałych SATA II (3 Gb/s). Wedle oficjalnego stanowiska firmy, porty te mogły się z czasem degradować i potencjalnie wpłynąć na wydajność takich urządzeń jak dyski twarde czy napędy DVD. Intel zaprzeczył, że mogłaby zaistnieć możliwość uszkodzenia sprzętu, niemniej ta wiadomość była dla świeżo upieczonych posiadaczy platformy Sandy Bridge niemiłą niespodzianką.