Zachwyt i cierpienie. Apple Vision Pro okiem użytkownika Meta Quest 3 

Dla szerszego kontekstu. Użytkownikiem VR-u jestem od 10 lat. Z prototypu gogli Samsung Gest VR korzystałem w 2014 roku jeszcze przed sklepową premierą, a w 2016 kupiłem PlayStation VR pierwszej generacji. Z kolei od grudnia 2023 niemal codziennie używam gogli Meta Quest 3, które są jednym z moich ulubionych gadżetów.

Innymi słowy - idea wirtualnej, rozszerzonej i mieszanej rzeczywistości nie jest mi obca. Gdy więc dzięki uprzejmości firmy Orange miałem okazję pobawić się goglami Apple Vision Pro, wiedziałem już, z czym to się je.

Podczas krótkiego pokazu mogłem odpalić przeinstalowane demo z dinozaurami. Widziałem podgląd przechwytywanego przez kamery otoczenia, a w pewnym momencie ściana przede mną się z rozsunęła i ujawniła wirtualny portal do świata dinozaurów.

Gdy jeden z dinozaurów zbliżył się do mnie na długość ręki, odruchowo odskoczyłem. Z VR-em w różnych postaciach mam do czynienia od lat, ale to zdecydowanie najbardziej realistyczne doświadczenie z jakim kiedykolwiek miałem do czynienia. Podczas zabawy gęba nie przestawała mi się cieszyć.

Demo graficzne na Apple Vision Pro (fot. Apple)

Na ten realizm składają się dwa czynniki. Po pierwsze - zastosowane ekrany są tak ostre, że nie byłem w stanie dostrzec pojedynczych pikseli. Po drugie - jakość modeli 3D jest naprawdę znakomita, co jest zasługą wysokiej mocy obliczeniowej.

Jeszcze nie widziałem gogli VR, które mógłbym nazwać wygodnymi w użytkowaniu. Ale Apple Vision Pro są pod tym względem znacznie gorsze od moich Meta Questów 3.

Gogle są ciężkie i fatalnie wyważone, przez co podczas noszenia wciskają się w twarz. Korzystałem z Apple Vision Pro może z 20 minut i już w połowie czasu miałem dość. Dla mnie poziom dyskomfortu po prostu dyskwalifikuje ten sprzęt. Chyba że z jakimś alternatywnym mocowaniem, które dla lepszego wyważenia dorzuciloby trochę wagi na tył głowy.

No i ten kabel. Nie dość, że gogle same w sobie są ciężkie, to jeszcze baterię umieszczono w zewnętrznym (również ciężkim) module. A mówimy o sprzęcie firmy, która już w 2016 roku usunęła ze swoich smartfonów gniazdo słuchawkowe, a za pomocą swoich magic keybordów, magic mouse'ów i innych airporsów przez lata pielęgnowała w swoich klientach nienawiść do przewodów.

Podstawowym narzędziem nawigacyjnym są... oczy. Sensory wewnątrz gogli śledzą wzrok, więc wystarczy spojrzeć na jakiś obiekt i zainicjować interakcję złączeniem kciuka i palca wskazującego.

Od strony technologicznej działa to wzorowo. Apple Vision Pro wykrywają ruch gałek ocznych z imponującą precyzją, co robi wrażenie. Ale. Nie jestem przekonany do samej idei takiej wzrokowej nawigacji.

Gdy miałem włączone demo z dinozaurami, w pewnym momencie przed moimi oczami pojawił się jakiś błąd. Chciałem odrzucić komunikat, ale zanim zdążyłem zatwierdzić wybraną opcję mój wzrok mimowolnie odskoczył w innym kierunku i niechcący otworzyłem przeglądarkę internetową. Chwilę męczyłem się, żeby ją zamknąć, bo konieczność patrzenia się bezpośrednio w wybierane wirtualne przyciski okazała się bardzo nieintuicyjna.

Wirtualna i rozszerzona rzeczywistość w mojej ocenie powinny - no właśnie - jak najbardziej oddawać rzeczywistość. Tymczasem Apple Vision Pro wymagają walki z wyrobionymi przez całe życie przyzwyczajeniami. W prawdziwym świecie nie muszę się patrzeć bezpośrednio na obiekty, z którymi wchodzę w interakcję. Gdybym musiał się gapić bezpośrednio w podnoszony kubek z herbatą i precyzyjnie przerzucać wzrok ze szczoteczki do zębów na tubkę z pastą, codzienne funkcjonowanie byłoby nieznośne. I korzystanie z Apple Vision Pro trochę jest.

Moim zdaniem w przypadku gogli VR najlepiej sprawdzają się fizyczne kontrolery, które mają klikalne przyciski i wykrywają ruch.

Do Apple Vision Pro mam stosunek podobny jak do iPada - jego dotykowy wyświetlacz niby działa bez zarzutu, ale milion razy bardziej wolę pisać na fizycznej klawiaturze z gładzikiem.

Podczas krótkiej zabawy gogle Apple'a robią wrażenie, ale w mojej ocenie na tym etapie absolutnie nie warto ich kupować. A na pewno nie za ponad 17 tys. zł.

Jako że za moje Meta Quest 3 dałem ok. 2300 zł, to - biorąc pod uwagę technologiczną przewagę - Apple Vision Pro mógłbym uznać za warte jakieś 4000-5000 zł. A i to tylko pod warunkiem, że byłyby lżejsze i wygodniejsze, bo na tym etapie nie chciałbym nawet za darmo korzystać ze sprzętu, który robi mi krzywdę.