Huawei Ascend P2 - ciekawy interfejs i dobra wydajność

Musimy przyznać, że najnowsze urządzenia ultramobilne firmy Huawei robią naprawdę dobre wrażenie. Nowe smartfony i tablety dostępne na rynku są znacznie bardziej dojrzałe i dopracowane niż wcześniejsze produkty. Świetnym przykładem może być tablet MediaPad 10 FHD oraz jeden z najnowszych smartfonów Ascend P2. Drugie z tych urządzeń nie zdążyło się jeszcze rozgościć na polskim rynku, ale trafiło już do naszego labu, dzięki czemu mamy okazję zaprezentować jego możliwości oraz wrażenia z użytkowania zanim jeszcze zdążycie podjąć finalną decyzję o zakupie.

Do rzeczy zatem. Huawei Ascend P2 jest następcą całkiem ciekawego i udanego modelu Huawei Ascend P1. Jedną z najbardziej wyróżniających się cech u poprzednika była bardzo smukła obudowa o grubości zaledwie 7,7 mm. Smartfon dysponował też dobrym procesorem, niezłym wyświetlaczem oraz w pełni użytecznymi kamerkami. Był to więc lekki i poręczny, a przy tym w miarę wydajny sprzęt o dobrym stosunku ceny do funkcjonalności.

Producent postanowił kontynuować tę (całkiem słuszną) politykę zwiększając jednakowoż możliwości sprzętowe i programowe smartfona. Obudowa Ascenda P2 zwiększyła co prawda swoją grubość z 7,7 do 8,4 mm, ale nie jest to poważną wadą gdy weźmiemy pod uwagę, że pojemność baterii wzrosła z 1670 do 2420 mAh. Różnica jest naprawdę zauważalna - już teraz możemy uchylić rąbka tajemnicy i poinformować, że czas pracy na baterii okazał się być w zupełności wystarczający do komfortowej pracy i zabawy na co dzień.

Na wymianie samej baterii się jednak nie skończyło. Ekran zwiększył swoją przekątną z 4,3 do 4,7 cala i rozdzielczość do 1280x720 (proporcje 16:9). Ważne jest również to, że nie jest on już wykonany w technologii Super AMOLED, ale IPS LCD (wymaga więc dodatkowego podświetlenia LED-owego). Do dyspozycji użytkownika oddano też dwie udane kamerki, z których tylna ma aż 13 Mpx, a rozdzielczość przedniej jest dziesięciokrotnie niższa.

Jedną z najważniejszych nowości jest procesor główny i układ graficzny. Huawei może pochwalić się własną konstrukcją oznaczoną symbolem K3V2. Czip produkowany jest pod nazwą wewnętrzną Hi3620 przez firmę HiSilicon (założoną przez Huawei). Procesor dysponuje czterema rdzeniami podstawowymi (40 nm, 1,5 GHz, ARMv7 Cortex-A9) oraz według zapewnień producenta aż szesnastoma rdzeniami graficznymi (układ Vivante GC4000). Dzięki zastosowaniu funkcji AIPS (Artificial Intelligence Power Scaling) smartfon potrafi bardzo efektywnie zarządzać ilością energii pobieranej z baterii. Pamięć masowa to 16 GB (w praktyce ok. 10 GB), natomiast pamięć operacyjna mieści w sobie 1 GB danych. Ascend P2 potrafi łączyć się z superszybkimi sieciami komórkowymi 4G LTE.

Huawei Ascend P2 jest więc zupełnie nową konstrukcją, właściwie pod każdym względem lepszą od poprzednika. Całością zarządza nowoczesny system Android w wersji 4.1.x z bardzo ciekawym, funkcjonalnym i przyjemnym dla oka interfejsem Emotion UI w wersji 1.5.

Ciekawostka

Huawei w planach ma też wydanie urządzeń z jeszcze nowszym i znacznie wydajniejszym procesorem K3V3, który dysponował będzie dwoma rdzeniami głównymi ARM Cortex-A15 MPCore (maks. 1,8 GHz) oraz dwoma ARM Cortex-A7 MPCore. Za obliczenia graficzne odpowiedzialny będzie układ Mali-T658.

Huawei Ascend P2 to smartfon, którego stylistykę możemy określić jako konserwatywną. Jednym osobom się to spodoba, innym nie, ale prawda jest taka, że konstrukcja jest bardzo poręczna, smukła i lekka (122 g), a przy tym naprawdę dobrze wykonana. Przód przykryty jest taflą szkła Corning Gorilla Glass 2, które być może idealne nie jest, ale cechuje się dość wysokim poziomem odporności na typowe zarysowania. Powłoki oleofobowej nie ma, więc tłuste ślady palców gromadzą się na potęgę.

Warto jednak dodać, że na powierzchni szkła naklejona została bezbarwna folia ochronna, która absolutnie nie przeszkadza w czasie obsługi dotykowej, ale stanowi dodatkową barierę chroniącą ekran przed uszkodzeniami mechanicznymi. Pod szkłem umieszczono wspomniany ekran IPS LCD o przekątnej 4,7 cala, przednią kamerkę do wideokonferencji (1,3 Mpx), czujnik zbliżeniowy, czujnik oświetlenia zewnętrznego oraz trzy pojemnościowe przyciski służące do podstawowej obsługi systemu.

Wspomniane wyżej przyciski pojemnościowe zintegrowane zostały w tradycyjnym miejscu, czyli pod ekranem. Nie mają one nadrukowanych oznaczeń, więc w chwili gdy białe podświetlenie jest nieaktywne praktycznie ich nie widać. Pierwszy od lewej (RETURN) służy głównie do wychodzenia z aplikacji lub powrotu do poprzedniego menu. Środkowy (HOME) służy do powrotu na pulpit główny lub po przytrzymaniu do zarządzania aplikacjami działającymi w tle. Przycisk umieszczony z prawej strony (MENU) otwiera menu podręczne, odmienne dla każdej aplikacji.

Lewa krawędź obudowy daje dostęp do podłużnego przycisku +/-, którym zmienimy głośność dźwięków. Poza tym nie zauważymy tutaj niczego użytecznego.

Prawy bok z kolei integruje w sobie dwa klawisze - górny służy do blokowania ekranu i włączania smartfona, a dolny to sprzętowy spust migawki aparatu. Pomiędzy nimi znajduje się slot kart micro SIM. Czytnika kart pamięci microSD nie ma.

Dolna krawędź jest błyszcząca, ale na szczęście niezbyt podatna na zarysowania (twarde, solidne tworzywo sztuczne). W tym miejscu producent umieścił maleńki otwór mikrofonu głównego.

Na górze z kolei znajdziemy tradycyjnie wyjście słuchawkowe (mini jack 3,5 mm), złącze micro USB (ładowanie baterii i synchronizacja danych) oraz otwór mikrofonu pomocniczego.

W przypadku wielu smartfonów tylny panel jest elementem najszybciej ulegającym uszkodzeniom mechanicznym. W przypadku Ascenda P2 sytuacja wygląda jednak całkiem nieźle - tył jest matowy i dość odporny na typowe zarysowania. Z pewnością nie zniszczy się od zwykłego kładzenia na blat biurka (tak jak to ma miejsce u niektórych konkurentów). Jakość wykonania obudowy oceniamy bardzo pozytywnie.

Warto również wspomnieć o tym, że panel jest zintegrowany na stałe ze smartfonem. Naturalnie da się zdemontować go w serwisie producenta, ale np. wymiana baterii w warunkach domowych może wiązać się z uszkodzeniem obudowy, a nawet utratą gwarancji. W górnej części tylnego panelu umiejscowiony został obiektyw kamerki głównej (13 Mpx) wraz z diodą doświetlającą. W dolnej części z kolei zauważyć możemy szczelinę głośnika. Jakość dźwięku oceniamy pozytywnie zarówno w odniesieniu do głośnika słuchawkowego, jak i tylnego.

Zasilacz jest mały, płaski i składa się z dwóch części - głównej (wpinanej w gniazdko) oraz kabla micro USB. Oprócz tego w opakowaniu znajdziemy też douszny zestaw słuchawkowy zapewniający dobrą jakość dźwięku w czasie rozmów telefonicznych, ale dość słabą w czasie słuchania muzyki i oglądania filmów.

Nowy interfejs Emotion UI w wersji 1.5 to naszym zdaniem jeden z najmocniejszych punktów Ascenda P2. Nie dość, że wyraźnie zwiększa funkcjonalność Androida, to w dodatku wygląda przyjemnie i co najważniejsze - działa płynnie. Musimy przyznać, że pod tym względem Huawei zrobił na nas wrażenie znacznie lepsze niż się spodziewaliśmy.

Oczywiście od czterordzeniowego procesora powinniśmy wymagać dobrej wydajności, ale pamiętajmy, że płynność animacji interfejsu oraz szybkość uruchamiania się poszczególnych funkcji zależy również od optymalizacji samego systemu. Huawei najwyraźniej przyłożył się do tego zadania, bo w czasie testów nie spotkaliśmy się z żadnymi wyraźnymi objawami lagowania.

Jedną z rzeczy, które zauważyć można już w czasie pierwszego kontaktu ze smartfonem P2 jest brak przycisku, który pozwala przejść do galerii aplikacji. Jak zatem uruchomić pożądane oprogramowanie? Sprawa jest naprawdę prosta - producent postanowił zintegrować galerię aplikacji z pulpitami. Wystarczy więc palcem wykonać gest od prawej do lewej krawędzi wyświetlacza, a znajdziemy dokładnie to, czego szukaliśmy.

Część aplikacji umieszczona została w folderach, które po dotknięciu rozwijają się do postaci małych okienek.

Po przytrzymaniu palca na pulpicie wyświetli się niewielkie menu, które pozwoli zmienić tapetę, dopasować efekty przejścia między pulpitami, dodać widżety oraz zmienić ilość pulpitów wirtualnych.

Co ciekawe użytkownik ma możliwość ustawienia automatycznej zmiany tapety co określony czas (od 5 minut, do 1 dnia).

Jedną z rzeczy, którym należy się szczególne wyróżnienie jest opcja zmiany wyglądu interfejsu za pomocą wbudowanych motywów. Jest ich 18, a każdy można dostosowywać.

Jak widać na powyższych przykładach różnorodność motywów graficznych jest naprawdę spora. Prezentują się bardzo ciekawie i nie wpływają negatywnie na płynność działania.

Użytkownik może też bardzo precyzyjnie dopasować profil ustawień obejmujący m.in. głośność, jasność, wibracje, łączność bezprzewodową i automatyczną synchronizację. Oprócz tego dostępne są cztery profile predefiniowane.

W górnej części rozwiniętego obszaru powiadomień odnaleźć możemy zestaw skrótów aktywujących wybrane funkcje systemowe np. komunikację bezprzewodową, lokalizację GPS, zmianę profilu lub dopasowanie jasności podświetlenia. Skróty zostały podzielone na dwie strony (przełączamy się między nimi wykonując gest palcem w poprzek ekranu. Istnieje możliwość usunięcia zbędnych skrótów i dodania nowych.

Prosty, czytelny, ale przydatny menadżer plików pozwala sprawnie zarządzać ilością miejsca w pamięci wewnętrznej. Jest to o tyle ważne, że w Ascendzie P2 nie ma slotu na dodatkową pamięć microSD, więc trzeba dbać o utrzymanie porządku. Menadżer może też przydać się do instalacji aplikacji w postaci plików .apk,

Aplikacja obsługuje też nośniki zewnętrzne podłączone przez micro USB (wymagana dodatkowa przejściówka z micro USB na pełnowymiarowe USB).

Jeśli nie chcemy aplikacji zapisanych w pamięci instalować pojedynczo, lecz cały proces wolimy wykonać hurtowo, to możemy użyć programu o nieskomplikowanej nazwie Instalator Aplikacji.

Huawei oferuje również możliwość tworzenia kopii zapasowych najważniejszych danych. Zarchiwizować możemy np. kontakty, SMS-y, kalendarze, zawartość pulpitów, listę połączeń telefonicznych, aplikacje (również te systemowe), filmy, zdjęcia oraz inne dokumenty. Pliki zapisywane mogą być w pamięci wewnętrznej smartfona lub na nośniku zewnętrznym (np. pendrive podłączonym przez przejściówkę do złącza micro USB).

Smartfon oddaje do dyspozycji użytkownika łączność zbliżeniową (NFC), którą możemy wykorzystywać np. do obsługi coraz popularniejszych „tagów” NFC lub do płatności w zastępstwie za kartę płatniczą.

Aby wykonać zrzut ekranowy wystarczy wcisnąć jednocześnie dwa klawisze POWER (blokada ekranu) oraz VOL- (zmniejszanie głośności). Opcjonalnie możemy też wykorzystać odpowiednią funkcję systemową (dostępna z poziomu rozwiniętego paska powiadomień).

Najciekawszą funkcją klawiatury smartfona Huawei Ascend P2 jest możliwość regulacji jej wysokości. Pola klawiszy rozciągają się dzięki czemu osobom posiadającym duże palce pisze się łatwiej.

Regulacja wysokości nie dotyczy jednak interfejsu w orientacji poziomej. Tutaj pola znaków są odpowiednio duże już w standardzie.

Mimo, że klawiatura oferuje wsparcie dla języka polskiego wraz z autokorektą i przewidywaniem kolejnego wprowadzanego wyrazu nie udało nam się tej funkcji uruchomić. Aktualizacja słownika systemowego i listy popularnych słów nie pomogła. Restart systemu również.

Do tworzenia i edycji dokumentów biurowych służy domyślnie zainstalowany pakiet Kingsoft Office 5.5. Oferuje on tak bogate możliwości, że na jego opis należałoby poświęcić odrębny artykuł. Możemy zapewnić, że jeśli w podróży będziemy potrzebowali funkcjonalnego i stosunkowo wygodnego w użyciu edytora plików zgodnych z MS Word, Excel i PowerPoint to Kingsoft Office sprawdzi się doskonale.

Do prowadzenia błyskawicznych zapisków służy inna aplikacja o dość oczywistej nazwie Notatki. Nie oferuje ona żadnych możliwości formatowania, ale jest bardzo prosta w użyciu i działa płynnie.

Aktualizacja oprogramowania smartfona możliwa jest wprost z poziomu urządzenia (on-line) oraz z pliku zapisanego w pamięci wewnętrznej i zewnętrznej. Opcjonalnie nowy firmware możemy ściągnąć z poziomu komputera PC za pomocą programu HiSuite.

Pakiet HiSuite posłuży również do zarządzania multimediami zgromadzonymi w smartfonie, wiadomościami i kontaktami. Co ciekawe możemy też uruchomić edytor motywów graficznych (EmotionUITool)oraz funkcję wykonywania zrzutów ekranu.

Test Sunspider Huawei Ascend P2 ukończył w niemal identycznym czasie jak jego starszy brat P1. W tej klasie cenowej jest to wynik pozytywny. Sprawność działania przeglądarki internetowej jest poprawna.

Wynik niespełna 4200 pkt. jest znacznie lepszy od tego, jaki osiągnął Samsung Galaxy S 3, ale ponad 2,5-krotnie gorszy od Nexusa 4.

Wydajność w teście Extreme nie przewyższała już tak wyraźnie wyników osiągniętych przez Galaxy S 3, ale wciąż określić można ją jako dobrą.

W benchmarku AnTuTu Ascend P2 osiągnął wynik przekraczający 15000 pkt., który określić musimy jako bardzo dobry (mieści się w normie dla procesorów z czterema rdzeniami Cortex-A9).

Z GLBenchmarkiem w wersji 2.5 Ascend P2 nie radził sobie zbyt dobrze. Smartfon przebrnął jedynie przez test „onscreen”, a na teście „offscreen” wyłączał się (testy przeprowadzaliśmy dziesięciokrotnie - rezultat był zawsze ten sam).

W przypadku GLBenchmarka w wersji 2.7, który niedawno zmienił nazwę na GFXBench Ascend miał dokładnie odwrotne problemy - poradził sobie z testem „offscreen” , a na „onscreen” system restartował.

Układ Vivante GC4000 mistrzem wydajności z całą pewnością nie jest, ale w praktyce zapewnia w pełni akceptowalną wydajność. W przypadku niektórych gier (np. Real Racing 3) problemem może być kompatybilność - grafika wyświetlała się niekiedy w sposób niewłaściwy (artefakty) a sama płynność animacji była słaba lub co najwyżej przeciętna. Inne gry (np. Dead Trigger i ShadowGun) działały znacznie lepiej.

Huawei Ascend P2 zdecydowanie jest smartfonem dla ludzi, którzy oczekują ponad 1 dnia intensywnej pracy. Brzmi to być może jak błahostka, ale prawda jest taka, że nie każdy współczesny smartfon z wielordzeniowym procesorem daje sobie z tym radę. Tutaj mamy do czynienia z baterią o pojemności 2420 mAh oraz technologią AIPS (Artificial Intelligence Power Scaling), która zarządza czasem procesora w taki sposób, aby zminimalizować pobór prądu.

W czasie prowadzenia rozmowy telefonicznej w zasięgu sieci 3G o bardzo wysokiej sile sygnału Ascend pracował przez niespełna 12 godzin. Wynik z pewnością zaliczyć można do bardzo dobrych. Filmy HD oglądać mogliśmy przez ponad 7 godzin przy jasności ustawionej na ok. 30% i głośności 50% (wystarczające w typowych warunkach domowych). Nieco gorszy czas uzyskaliśmy przeglądając strony WWW (ok. 6 godzin).

• Czas rozmów (3G): 11 godzin 53 minut
• Przeglądanie internetu: 6 godzin 10 minut (Wi-Fi)
• Odtwarzanie filmu: 7 godzin 21 minut

W czasie typowego, codziennego użytkowania obejmującego przeglądanie internetu, słuchanie muzyki, korzystanie z aplikacji narzędziowych, rejestrowanie kilku fotek, synchronizację poczty oraz oczywiście pisanie SMS-ów i kilkanaście rozmów telefonicznych smartfon pracował przez 3 pełne dni. Zwiększenie intensywności użytkowania (YouTube, edycja dokumentów biurowych, gry) spowodowało spadek długości czasu pracy do ok. 1,5 dnia.

Ekran smartfona Huawei jest jedną z tych rzeczy, które zrobiły na nas największe wrażenie. Obraz prezentuje się po prostu dobrze. Kolory są naturalne, kontrast wysoki (jak na ekran IPS LCD), a kąty widzenia dość szerokie. Gęstość ułożenia pikseli to 312 ppi, a więc jest zbliżona do tego co prezentuje iPhone 4, 4S i 5. Jasność podświetlenia LED-owego wystarcza w warunkach domowych, ale w słoneczny dzień pod gołym niebem czytelność ekranu nie jest imponująca.

Wbudowany jest w pełni użyteczny na zewnątrz i w samochodzie, a nawet wewnątrz budynków dzięki wspomaganiu lokalizacji przez Wi-Fi.

Moduł Wi-Fi 802.11n cechuje się wysoką czułością i dobrą stabilnością działania.

Rzeczą która naprawdę zaimponowała nam w testowanym urządzeniu jest jakość zdjęć. W teorii aparat nie wyróżnia się żadną wyjątkową technologią, ale to co w praktyce widzimy na zdjęciach zdecydowanie przerosło nasze oczekiwania. Producent postarał się, aby oprogramowanie przetwarzające obraz wykorzystywało gęsto upakowany sensor w sposób optymalny. Widać to szczególnie na zdjęciach wykonywanych w słoneczny dzień lub przy silnym sztucznym oświetleniu. Obraz jest bardzo szczegółowy, kolory naturalne (z dość płynnymi przejściami tonalnymi), a kontrast wysoki. Fotografie prezentują się tak, jakby pochodziły ze znacznie bardziej zaawansowanego sprzętu.

Zaskakująco dobrze wypadł poziom szumów generowanych przy oświetleniu średnim i dobrym. W wielu konkurencyjnych smartfonach algorytmy odszumiające działają na tyle intensywnie, że nawet w dobrych warunkach oświetleniowych powodują usuwanie drobnych detali obrazu. Tutaj takiego efektu nie zaobserwowaliśmy. Owszem fotki z Huaweia nie dorównują jakością tym z profesjonalnej lustrzanki, ale to chyba nikogo nie dziwi. Mamy tutaj do czynienia z maleńkimi pikselami elementu światłoczułego i niewielkim układem optycznym. Takie połączenie zazwyczaj nie wróży niczego dobrego, a tutaj... zaskoczenie.

Z czystym sumieniem możemy zapewnić, że zarówno pod względem rozdzielczości, jak i jakości Ascend P2 sprawdzi się podczas wypadków do parku, imprez na tropikalnej plaży lub domowych uroczystości. Zdjęcia mają maksymalną rozdzielczość 4208x3120 px (ok. 13,1 Mpx) i można je śmiało wydrukować w dobrej rozdzielczości na papierze foto formatu A4. Przedni sensor jest znacznie skromniejszy - oferuje ponad dziesięciokrotnie niższą rozdzielczość 1280x960 px (ok. 1,23 Mpx).

W opcjach znajdziemy m.in. tryby scenerii, czułość ISO (100-800, auto), balans bieli, korektę ekspozycji, kontrastu i nasycenia, rozdzielczość i jakość zdjęć, redukcję czerwonych oczu, geotagging, 8 efektów kolorystycznych, 6 efektów deformacji twarzy oraz tryby rejestrowania zdjęć (np. pojedyncze, seryjne, HDR, panorama, słabe światło). Zoom cyfrowy przy tej rozdzielczości może być przydatny, ale tylko w ostateczności.

Jakość filmów również jest dobra. Największe zastrzeżenia mamy do dwóch kwestii. Po pierwsze do autofokusa, który działa z dość przeciętną precyzją (szczególnie w słabych warunkach oświetleniowych), a po drugie rozdzielczość filmów z tylnej kamerki nie ma idealnych proporcji 16:9. Typowy ekran Full HD ma rozdzielczość równą 1920x1080 px. Jeśli chcemy na nim wyświetlić obraz w maksymalnie wysokiej jakości powinien on mieś identyczną (co do piksela) rozdzielczość.

Tutaj właśnie pojawia się problem, bo Ascend P2 nagrywa filmy 1920x1088 px, czyli o 8 pikseli za wysokie. W chwili ich wyświetlania na ekranie Full HD (16:9) obraz jest delikatnie przeskalowywany lub wyświetla się z ciemną ramką. Innymi słowy piksele filmu nie pokrywają się 1:1 z pikselami ekranu, a to ma wpływ na delikatne pogorszenie jakości.

W ogólnym rozrachunku filmom dajemy ocenę 4. Idealnie nie jest, ale na tle współczesnych konkurentów Huawei Ascend P2 wypada po prostu dobrze. Nagrania z przedniego sensora mają 1280x720 px, ale ich jakość jest dość niska. Kamerka sprawdzi się jednak w czasie wideokonferencji.

Musimy przyznać, że Huawei Ascend P2 przerósł nasze oczekiwania. Smartfon okazał się być na tyle przemyślanym i dopracowanym urządzeniem, że w czasie kilkunastodniowych testów trudno było nam znaleźć jakiekolwiek poważne wady.

Ascend dysponuje akumulatorkiem o dużej pojemności, dzięki któremu możemy liczyć na bezproblemową pracę przez około 3 dni lub ponad 7 godzin oglądania filmów HD. Co ważne Huawei nie ma też tendencji do nadmiernego zużywania energii elektrycznej w czasie spoczynku, nawet przy włączonej komunikacji Wi-Fi (zasługa mechanizmu Artificial Intelligence Power Scaling oraz trybu oszczędzania energii).

Z całą pewnością nie powinniśmy też narzekać na wydajność komponentów obliczeniowych. W tym przypadku mamy do czynienia z autorskim dziełem firmy Huawei - czipem K3V2 (HiSilicon Hi3620). Procek dysponuje czterema rdzeniami podstawowymi ARMv7 Cortex-A9 pracującymi z częstotliwością 1,5 GHz i wykonanymi w procesie technologicznym 40 nm. Układ graficzny Vivante GC4000 radzi sobie z większością nowych gier całkiem pozytywnie, choć przyznać musimy, że niektóre gry nie chciały współpracować z Huawei-em tak jak należy (np. błędy grafiki).

Jeszcze lepsze wrażenie zrobiła tylna kamerka, która rejestruje obraz w rozdzielczości 13 Mpx, który wyróżnia się wysokim stopniem szczegółowości (jak na smartfona), przyjemną dla oka kolorystyką oraz dość niskim poziomem szumów. Zdjęcia wykonane w słoneczny dzień prezentują się po prostu świetnie.

Duże wrażenie robi też sam system z interfejsem Emotion UI wyposażonym w szereg przydatnych funkcji zaczynając od szerokich możliwości dopasowania wyglądu (predefiniowane i własne motywy graficzne), a kończąc na DLNA, łączności zbliżeniowej i świetnym edytorze dokumentów biurowych. Polska cena Ascenda P2 w chwili testu nie była jeszcze znana, ale szacowany koszt może oscylować wokół 400 Euro. Smartfon będzie więc znacznie tańszy, niż niektórzy konkurenci z górnej półki. Czy Huawei Ascend P2 będzie dobrym wyborem? Cóż, jak zwykle decyzję pozostawiamy Wam. Z naszej strony dodać możemy tylko, że jest godnym następcą modelu P1. Urządzenie jest dojrzałe, przemyślane i powinno sprawdzić się w czasie codziennego użytkowania.