Hydrofon 500 m pod Morzem Beauforta. 7 lat dźwięków Arktyki

Urządzenie pracowało w ramach jednej ze stacji NOAA zajmujących się obserwacją hałasu w oceanach. Zespół z Los Alamos National Laboratory przeanalizował ciągły zapis, budując długoterminową "bazę porównawczą" dla dźwięków z rejonu Morza Beauforta. Rezultaty opracowania opublikowano na łamach "Journal of the Acoustical Society of America".

Kluczowym czynnikiem kształtującym brzmienie podwodnej Arktyki okazała się pokrywa lodowa. W miesiącach zimowych przesuwający się i deformujący lód wytwarza silny hałas, natomiast latem dominującą rolę przejmują fale. Tak duża sezonowa zmienność sprawia, że identyczny sygnał może być łatwy do wychwycenia w jednej porze roku, a w innej – znacznie mniej wyraźny.

Siobhan Niklasson, główna autorka badania, podkreśliła, że zanim da się rzetelnie wskazać coś nietypowego, trzeba najpierw dobrze poznać warunki uznawane za normalne. Siedmioletni zapis pozwolił jej zespołowi prześledzić, jak tło akustyczne zmieniało się miesiąc po miesiącu i jak układały się te wahania w kolejnych sezonach.

W rejestrowanych danych pojawiły się również dźwięki związane z aktywnością ludzi. Badacze zidentyfikowali m.in. hałas pochodzący z badań sejsmicznych, w których wykorzystuje się armatki powietrzne do rozpoznawania struktury geologicznej dna morskiego. Na akustyczny obraz wpływały także statki, wiatr i fale, a dodatkowo – odgłosy generowane przez organizmy morskie.

Takie pomiary mogą wspierać rozpoznawanie sygnałów pochodzących z odległych trzęsień ziemi czy eksplozji. Naukowcy zaznaczają jednak, że samo podbicie poziomu hałasu nie przesądza jeszcze o wystąpieniu nietypowego zjawiska. Do odróżnienia anomalii od naturalnych, sezonowych wahań potrzebny jest długi i dobrze opisany zapis warunków tła.

Autorzy badania nie twierdzą, że stworzyli system obserwujący akustykę całej Arktyki. Praca dostarcza natomiast szczegółowego obrazu tego, co przez lata rejestrowano pod Morzem Beauforta. Zwracają też uwagę, że wydłużanie serii pomiarowych może ułatwiać śledzenie zmian w regionie, gdzie kurcząca się pokrywa lodowa sprzyja większemu natężeniu ruchu statków oraz poszukiwaniom surowców.