LG G7 ThinQ - test smartfona

LG się stara - to widać. Przyglądając się specyfikacji ich najnowszego flagowca LG G7 ThinQ trzeba przyznać, że ma on właściwie wszystko czego potrzeba, by codzienne korzystanie z telefonu było przyjemne. Wodoszczelną i atrakcyjną obudowę, jasny wyświetlacz z cienkimi ramkami, wydajny procesor, szybko działający system, miejsce dla karty microSD, NFC, Bluetooth 5.0, funkcję bezprzewodowego ładowania akumulatora oraz dobre aparaty. Ba! Ma nawet klasyczne wyjście słuchawkowe 3,5 mm, które jak wiadomo jest gatunkiem ginącym wśród topowych smartfonów.

Szczerze - na pierwszy rzut oka LG G7 jest smartfonem bardzo dobrym, ale... Miałem okazję poużywać go kilka tygodni i przy bliższym zapoznaniu zauważyłem kilka rzeczy, które mogłyby być zrobione lepiej. O zaletach i wadach LG G7 piszemy w tej właśnie recenzji.

Na początek mała ciekawostka. Do testu otrzymałem telefon w wersji czarnej, który w jednym oświetleniu tygląda tak...

... a w innym świetle wygląda tak:

Aż trudno uwierzyć, że jest to ten sam egzemplarz. Przyznam jednak, że taka zmieniająca kolory obudowa podoba mi się o wiele bardziej od zwykłej czarnej.

• Wymiary (wy/sz/gr): 153,2 x 71,9 x 7,9 mm
• Masa: 162 g
• Materiały: szkło (przód i tył), aluminium (krawędzie boczne i konstrukcja wewnętrzna)

LG G7 podobnie jak większość współczesnych telefonów z najwyższej półki ma bardzo duży wyświetlacz. Jego przekątna to aż 6,1 cala, ale producent zastosował tutaj cienkie ramki oraz wydłużone proporcje 19,5:9, dzięki którym telefon jest o około 2 mm węższy i 2 mm niższy od Huawei P20 Pro (który też ma 6,1”).

LG G7 jest również odczuwalnie lżejszy od P20 Pro (162 vs 180 g), mimo, że oba smartfony mają wodoszczelną obudowę (IP68 vs IP67).

Wydłużenie proporcji ekranu to zabieg, który sprawia, że smartfon pomimo dużego wyświetlacza wciąż jest relatywnie wąski (węższy niż gdyby miał klasyczny ekran 16:9). Trzyma się go po prostu dobrze. Jednak ma to też swoje negatywne strony.

Przy stałej szerokości (9 jednostek) wyświetlacz staje się coraz wyższy - zamiast 16, niektórzy stosują 18, 19, a LG G7 ma aż 19,5 jednostek. Innymi słowy jeśli obsługujemy telefon jedną dłonią, to bardzo trudno jest dosięgnąć kciukiem do szczytu wyświetlacza. Co prawda można włączyć tryb pomniejszonego interfejsu, ale ja nie widzę wielkiego sensu w kupowaniu wielkiego smartfona, tylko po to by co chwilę „zmniejszać” w nim ekran.

W skrócie: wyświetlacz LG G7 obsługuje się bardzo wygodnie w poziomie, ale w pionie jest już znacznie gorzej. Szkło jest dość śliskie, więc przy próbie dosięgnięcia kciukiem wysoko, trzeba będzie przesuwać telefon w dłoni, a przez to może się on łatwo wyślizgnąć.

Na szczycie wyświetlacza umieszczono tak zwany „notch”, czyli wcięcie, w którym zintegrowano aparat przedni, czujnik oświetlenia, czujnik zbliżeniowy, głośnik do rozmów i diodę powiadomień. Wcięcie jest niestety szersze niż w Huawei P20 Pro (23 vs 16 mm), więc zmniejsza odrobinę powierzchnię użytkową wyświetlacza, ale wciąż absolutnie nie przeszkadza w czasie obsługi dotykowej. Poza tym wcięcie można ukryć w ustawieniach systemowych.

Pod względem estetycznym denerwuje mnie, że dolna ramka jest grubsza od górnej. Zapewne jest to spowodowane umieszczeniem styków do połączenia wyświetlacza, ale... np. Apple poradził sobie z tym w iPhonie X zawijając panel AMOLED, ale najwyraźniej z „elcedekiem” nie dało się tego zrobić.

Na lewej krawędzi widoczne są 3 przyciski - regulacja głośności oraz klawisz Asystenta Google. Teoretycznie może się przydać, choć asystent nie ma w Polsce takiej funkcjonalności jak np. w USA. Na prawym boku jest tylko jeden przycisk - zasilania i blokady ekranu.

Na górnej krawędzi umieszczona jest szufladka na kartę nano SIM + microSD. W wersji dual SIM zamiast microSD możemy włożyć drugi numer telefoniczny. Zauważymy też mały otwór mikrofonu. Na dole mamy wyjście słuchawkowe 3,5 mm, kolejny mikrofon, USB typu C i głośnik.

• Typ: IPS LCD
• Wielkość: 6,1 cala
• Rozdzielczość: 1440 x 3120 px, proporcje 19,5:9
• Obsługa w okularach polaryzacyjnych: bardzo komfortowa w pionie (znikome przebarwienia i zmiany jasności), dość komfortowa w poziomie (lekkie przebarwienia)

Nie mam jednak żadnych zastrzeżeń odnośnie jakości obrazu na wyświetlaczu. Tutaj sytuacja wygląda znakomicie. Pod względem jasności oraz szczegółowości jest on lepszy od Huawei P20 Pro. Rozdzielczość aż 1440 x 3120 px na około sześciu calach sprawia, że obraz jest po prostu ostry jak żyleta - zdjęcia, filmy i tekst prezentują się na nim fantastycznie.

Nasycenie kolorów jest dobre, choć nie tak mocne jak w AMOLED’ach. Niższy jest też kontrast, ale na tle innych paneli IPS LCD wciąż w pełni zadowalający. Jasność jest w pełni zadowalająca nawet w jasny słoneczny dzień. LG G7 ma nawet tryb podbicia jasności - dotykamy małej ikonki po lewej stronie paska regulacji podświetlenia.

Dla niektórych użytkowników istotne będzie również to, że wyświetlacz LG G7 ma wsparcie dla technologii HDR, a dokładniej HDR10 i Dolby Vision. Jeśli ktoś lubi oglądać filmy na telefonie w pociągu, samolocie lub po prostu w domu, to zyskuje HDR np. w serwisie Netflix.

LG G7 może identyfikować użytkownika na kilka sposobów:

• odciskiem palca (czytnik działa szybko i bezproblemowo)
• rozpoznawaniem twarzy (trwa to około sekundę, ale można włączyć zaawansowane rozpoznawanie twarzy by utrudnić oszukanie kamery np. za pomocą zdjęcia - wtedy zabiera to około dwóch sekund)
• rozpoznawaniem głosu (moim zdaniem jest to metoda niegodna uwagi, bo łatwo oszukać telefon nagranym już głosem)
• Knock Code (dotykamy pola w odpowiedniej kolejności)
• wzór (wężyk)
• PIN
• hasło

Na temat jakości dźwięku z wyjścia słuchawkowego mogę pisać w superlatywach (oczywiście w kategorii telefonów). LG G7 ma układ Hi-Fi Quad DAC, który istotnie wzmacnia sygnał i zwiększa dynamikę, przy zachowaniu wciąż dobrej jakości.

Do smartfona podłączyłem słuchawki Superlux HD330 (150 omów) i w trybie Quad DAC poradził sobie z nimi całkowicie bezproblemowo. Przyznam nawet, że głośność przekroczyła moje oczekiwania - była po prostu wysoka. Po wyłączeniu trybu „podbicia” Quad DAC słuchawki grały tak jak z większości innych smartfonów - ciszej i mniej dynamicznie. Na słuchawkach dokanałowych dodatkowego wzmocnienia nie trzeba włączać, bo LG G7 poradzi sobie z nimi w podstawowej konfiguracji.

Jeśli szukamy dobrego smartfona do muzyki, to LG G7 będzie jednym z najlepszych kandydatów.

Nieco gorzej wygląda kwestia jakości dźwięku z wbudowanego głośnika. Sytuacja nie jest zła, ale zastosowano tutaj pojedynczy głośnik, na dolnej krawędzi, który dość łatwo zasłonić prawą dłonią w czasie trzymania telefonu w poziomie (granie i oglądanie filmów). Jest donośny, ale pod względem jakości są smartfony, które go wyprzedzają.

• Czas pracy: typowo 1 dzień
• SOT: 3,5-5 godzin
• Pojemność baterii: 3000 mAh
• Funkcja szybkiego ładowania: tak
• Ładowarka w zestawie: 1,8A (5V lub 9V)
• Łatwa wymiana baterii: nie
• Bezprzewodowe ładowanie: tak

Czas pracy to rzecz bardzo istotna w każdym sprzęcie mobilnym, a już w szczególności w tak uniwersalnym i często używanym jak smartfon. Niestety LG G7 ma bardzo przeciętny akumulator.

Teoretycznie 3000 mAh to nie tak źle, ale przy tak wydajnym procesorze (Snapdragon 845, Adreno 630), dużym i jasnym wyświetlaczu i sporej liczbie funkcji obciążających system w tle, realne czasy SOT jakie uzyskiwałem każdego dnia, mieściły się w zakresie 3,5-5 godzin (najczęściej około 4-4,5 godziny w trybie mieszanym: LTE + Wi-Fi). Testowany wcześniej Huawei P20 Pro uzyskuje średnio 4,5-6 godzin, bo dysponuje większym ogniwem (4000 mAh).

LG G7 naładowany do stu procent rano wytrzyma do wieczora, pod warunkiem, że nie będziecie często grać, ani bardzo intensywnie korzystać z aparatu, a w szczególności z funkcji nagrywania filmów 4K.

Ładowarka dołączona do opakowania ma 1,8A x 5V (lub alternatywnie 9V). Innymi słowy ma od 9 do 16,2 W, czyli mniej niż Huawei P20 Pro (22,5W). Naładuje akumulatorek do pełna w około 1,5 godziny, można więc napisać, że jest w miarę szybka. Warto wspomnieć o tym, że LG G7 ma funkcję bezprzewodowego, indukcyjnego ładowania akumulatora.

• CPU: Snapdragon 845, 10 nm, 8 rdzeni (4x Cortex-A75 Kryo 385 Gold 2,8 GHz + 4x Cortex-A55 Kryo 385 Silver 1,77 GHz)
• GPU: Adreno 630
• RAM: 4 GB LPDDR4X
• pamięć masowa: teoretycznie 64 GB, w praktyce 46 GB (a po aktualizacji systemu i programów jeszcze mniej)
• karta microSD: tak
• USB OTG: tak
• Inne: NFC, Bluetooth 5.0 (z aptX HD), Wi-Fi „ac” 2,4+5 GHz, USB-C 3.1

LG G7 to w praktyce szybki i wydajny smartfon. Procesor Snapdragon 845 jak to mówią „robi robotę” właściwie w każdej sytuacji. To świetny SoC, szczególnie dla tych, którzy w przyszłości będą chcieli wrzucić na telefon „custom ROM”.

W czasie testu nie brakowało mi ani mocy, ani płynności. Na to absolutnie nie mogę narzekać. Aczkolwiek uważam, że fakt zaoferowania w Polsce tylko wersji 4 GB RAM + 64 pamięci masowej jest nietrafiony.

Na niektórych rynkach dostępna jest przecież wersja 6/128 GB, która byłaby nieco bardziej konkurencyjna wobec takich tuzów jak Huawei P20 Pro i OnePlus 6. Mam bezpośrednie porównanie do obu z nich i muszę przyznać, że w stosunku do Huawei wielkiej różnicy nie czuć, ale OnePlus 6 w dowolnej wersji działa znacznie szybciej i płynniej od LG G7.

W dodatku 64 GB przestrzeni to tylko teoria, bo realnie maksymalna dostępna pamięć to około 46 GB, a po konfiguracji i aktualizacji będziemy jej mieć jeszcze mniej. Jak na nowoczesnego flagowca nagrywającego filmy 4K to niezbyt dobry wynik.

Szybkość pamięci wbudowanej w trybie sekwencyjnym to: 743 MB/s (odczyt) i 170 MB/s (zapis), a w trybie losowym odpowiednio 113 i 23 MB/s. Odczyt należy ocenić jak najbardziej poprawnie, ale zapis jest co najwyżej przeciętny.

W czasie testu telefon działał pod kontrolą systemu Android 8.0, ale LG G7 ma otrzymać w przyszłości aktualizację do Androida 9.0. Interfejs prezentuje się ciekawie. Jest kolorowy, nowoczesny, prosty w obsłudze i po prostu może się podobać.

Narzędzia gier - W czasie grania pasek systemowy zostaje ukryty. Możemy go jednak „wyciągnąć” i znajdziemy na nim dodatkowy przycisk. Po jego kliknięciu wyświetli się podręczna lista narzędzi. Są tutaj takie opcje jak: wyłączanie alertów w czasie grania, przerwa w grze (oszczędzanie energii), wykonanie zrzutu ekranowego, oraz dostosowanie grafiki (rozdzielczość + liczba klatek na sekundę).

Pomniejszony interfejs - Tryb łatwiejszej obsługi jedną dłonią (kciukiem). Włączamy go przesuwając palec od środkowej ikony na dolnym pasku w prawo lub w lewo. Jeśli nie zadziała - trzeba jednorazowo aktywować ten tryb wchodząc w Ustawienia - Wyświetlacz - Mini podgląd.

Nowy Second Screen - Znajdziemy go w opcjach wyświetlacza. Pozwala ukryć wcięcie u góry wyświetlacza.

Context Awareness - Jest to funkcja pozwalająca określić kilka najprostszych czynności jakie smartfon ma wykonać w danym miejscu. Np. jeśli zbliżamy się do pracy może on automatycznie wyłączyć dane komórkowe, a włączyć Wi-Fi. Z kolei gdy podłączamy słuchawki może automatycznie uruchomić ulubiony odtwarzacz muzyki (np. Spotify).

Hi-Fi Quad DAC i efekty dźwiękowe - Dość bogaty zestaw opcji pozwalający dostosować dźwięk do własnych preferencji. Moim zdaniem na największą uwagę zasługuje Hi-Fi Quad DAC, który po podłączeniu dużych, wymagających słuchawek zapewnia znaczną poprawę mocy i dynamiki. Przydatny bywa też zwykły korektor. Reszta opcji niestety ma znikomy lub wręcz negatywny wpływ na jakość muzyki.

Dostosowanie kolorów wyświetlacza - Możemy włączyć nie tylko tryb czytania (ciepłe barwy), ale również wybrać jeden z kilku profili kolorów, a nawet ręcznie dostosować odcień, nasycenie i ostrość obrazu na ekranie.

Kosz na aplikacje - Po odinstalowaniu programu LG G7 wciąż przechowuje go w „koszu” przez 24 godziny. Macie więc jedną dobę na jej przywrócenie w razie gdybyście zmienili zdanie.

LG G7 to bardzo wydajny smartfon. Szczególnie dobrze spisuje się procesor, ale w testach syntetycznych widać, że niezbyt szybka pamięć RAM pogarsza nieco wynik ogólny. W praktyce jednak aplikacje, gry i multimedia działają sprawnie i bezproblemowo. Codzienna obsługa systemu jest wygodna.

[kontrolka produkt=lg-g7-thinq typ=benchmark smartfony-all]

Porównaj różne modele w naszym rankingu smartfonów.

Przejdź na kolejną stronę recenzji by zapoznać się z jakością zdjęć i filmów z LG G7 i przeczytać podsumowanie recenzji.

• aparat tylny: podwójny, 16 Mpx f/1.6, kąt widzenia 71 stopni, stabilizacja optyczna (OIS), autofokus laserowy, detekcja fazy + 16 Mpx f/1.9 ultraszerokokątny, kąt widzenia 107 stopni
• aparat przedni: pojedynczy, 8 Mpx, f/1.9
• filmy (tył): 4K Ultra HD 30 kl/s (60 kl./s po nadchodzącej aktualizacji), Full HD 60 kl/s, zwolnione tempo HD 240 kl/s
• filmy (przód): Full HD 30 kl/s
• stabilizacja optyczna: tak (podstawowy tylny aparat)
• lampa LED: tak (z tyłu)

LG G7 ma dwa aparaty z tyłu. Jeden zwykły szerokokątny, 16 Mpx z jasnym obiektywem f/1.6 i stabilizacją optyczną. Drugi ultraszerokokątny, czyli taki, który obejmuje szerszy kadr. Ma on również 16 Mpx, trochę ciemniejszą (ale wciąż całkiem niezłą) optykę f/1.9 i nie ma stabilizacji optycznej.

Niektórym osobom testującym LG G7 nie spodobało się to, że kamerka ultraszerokokątna ma pole widzenia 107 stopni, czyli mniejsze niż np. w LG V30 (120 stopni), LG G6 (125 stopni) lub LG V20 (aż 135 stopni). Owszem kadr jest zauważalnie węższy, ale...

Moim zdaniem 107 stopni to wciąż bardzo szerokie pole widzenia, które całkowicie wystarcza w większości sytuacji. Chcecie przykład? Nie ma sprawy.

A teraz RAW wywołany do JPG oraz oryginalny JPG z aparatu ultraszeokokątnego.

Dla mnie podstawowe wnioski są dwa. Po pierwsze widać, że różnica między aparatem podstawowym, a ultraszerokokątnym jest bardzo duża. Oczywiście, że skok z 71 na 107 stopni jest mniejszy niż na 120, czy 135 stopni, ale wciąż duży i w pełni użyteczny. Można tutaj śmiało mówić o dużych różnicach w szerokości kadru.

Po drugie porównując zdjęcia JPG prosto z aparatu ze zdjęciami RAW wywołanymi do JPG (w pełnym powiększeniu), wyraźnie widać, że różnica w szczegółowości jest bardzo duża.

Producent niestety zaprogramował przetwarzanie obrazu JPG, że jest on silnie odszumiany i kompresowany. W czasie tego procesu siłą rzeczy traci część detali.

Kolejne przykłady poniżej.

... oraz szerszy kąt:

Na powyższych przykładach ponownie widać dużą różnicę między szerokością kadru z kamerki podstawowej oraz drugiej, o szerszym kącie widzenia.

Szczegółowość obrazu (ilość widocznych detali) w plikach RAW wywołanych do JPG, po raz kolejny jest znacznie większa niż w oryginalnych zdjęciach JPG. Widać to właściwie w każdym miejscu. W szczególności na fasadzie budynku i drobnych zdobieniach.

Gdy oglądamy zdjęcia w pomniejszeniu nie rzuca się to w oczy, ale jeśli ktoś chciałby takie zdjęcie wydrukować w dużym formacie, wykadrować lub po prostu lubi mieć świadomość, że ma do dyspozycji lepszą jakość, to nie widzę innej opcji, niż tylko robienie wszystkich zdjęć w formacie RAW i ich wywołanie(obróbkę) np. w programie Adobe Lightroom.

Dwa poniższe zdjęcia były wykonane „z ręki”, bez użycia statywu, na podobnej czułości ISO (JPG ISO 400, RAW ISO 433). Oto rezultaty.

Znów widać sporą różnicę w szczegółowości, ale też znaczną różnicę w ilości szumu na zdjęciach. Zwykły JPG jest silnie odszumiony i wygładzony, przez co traci sporo detali jeśli oglądamy go w powiększeniu. Z kolei na zdjęciu RAW wywołanym później do JPG widać znacznie więcej szumu, ale też znacznie więcej detali (np. na ambonie i ławkach pod nią).

I szerszy kąt (niestety tylko JPG, bo RAW się nie zapisał z powodów mi nieznanych - być może błąd oprogramowania).

Kolejny przykład. Wieczór, niezbyt mocne oświetlenie między budynkami.

+ szerszy kąt:

Aparat LG G7 ma też funkcje AI CAM, automatycznie rozpoznającą różne rodzaje scen i potrafiącą dopasować odpowiednie parametry obrazu do nich. Efekty niekiedy bywają niezłe, ale... AI CAM stosowany jest tylko na zdjęciach JPG, które jak to widzieliśmy powyżej „nie grzeszą” szczegółowością. W aplikację aparatu wbudowano też funkcję Google Lens. Dzięki niej możemy szybko rozpoznawać obiekty lub tłumaczyć napisy w obcych językach.

Zdjęcia z aparatu przedniego mają maksymalną rozdzielczość 8 Mpx. Ich jakość jest dość dobra.

Ciekawie wygląda efekt rozmytego tła (bokeh). Jest on oczywiście nakładany cyfrowo (programowo), ale zazwyczaj działa całkiem nieźle. Niekiedy jednak przy bardziej szczegółowych, trudniejszych tłach, słabo „odcina” obraz wokół głowy / włosów.

LG G7 może nagrywać filmy 4K w 30 kl/s, a po aktualizacji nawet w 60 kl/s. Niestety aktualizacja ta nie trafiła na mój egzemplarz testowy, więc mogłem nagrywać jedynie 4K 30 kl/s.

Jak się okazuje filmy 4K mogą pochwalić się całkiem dobrą szczegółowością i są stabilizowane optycznie. Moim zdaniem producent przesadził trochę z nasyceniem kolorów - dla mnie są zbyt cukierkowe. Nagrywany dźwięk cechuje się dobrą jakoscią i co ważne, jest stereo.

WAŻNE: Nie ma limitu na czas nagrywania filmów 4K 30 kl/s, ale jest limit na wielkość pliku. W praktyce więc udało mi się nagrać mniej niż 11-12 minut, po czym smartfon kontynuował zapis w drugim pliku. Film taki wyświetlany jest w galerii jako pojedynczy, a dopiero po jego „otworzeniu” zobaczymy z ilu części się składa.

W 4K można nagrywać obiema tylnymi kamerkami, ale na razie nie możemy przełączać się między nimi. Taka funkcja może pojawić się w przyszłej aktualizacji systemu Android dla LG G7. Jest też opcja Full HD 60 i 30 kl/s oraz tryb zwolnionego tempa HD 240 kl/s (8-krotne spowolnienie czasu). W telefonie dostępny jest też tryb filmowania z ustawieniami ręcznymi.

LG G7 zaskoczył mnie bardzo pozytywnie świetną jakością zdjęć RAW. Pod tym względem może śmiało konkurować z innymi telefonami flagowymi roku 2018. Z drugiej jednak strony czułem spory niedosyt jeśli chodzi o zwykłe zdjęcia JPG.

Smartfon działa bardzo sprawnie i zapewnia wysoki komfort obsługi. Szybki system, dobry wyświetlacz i wodoszczelna oraz niezbyt szeroka obudowa z pewnością przypadną do gustu wielu osobom (szczególnie w naprawdę pięknej wersji niebieskiej). Trochę jednak szkoda, że oficjalnie w Polsce nie jest sprzedawana wersja z pamięcią 6/128 GB. W końcu LG G7 w typowych popularnych elektromarketach kosztuje aż 3500 zł. To bardzo dużo, biorąc pod uwagę, że za mniejsze pieniądze możemy kupić rewelacyjnego i jeszcze szybszego smartfona OnePlus 6 (ok. 2300 zł + podatki).

Telefon ma Bluetooth 5.0, NFC, funkcję bezprzewodowego ładowania akumulatora, szybki czytnik linii papilarnych, funkcję rozpoznawania twarzy i wyświetlacz always-on (czyli prezentujący podstawowe informacje nawet po zablokowaniu). Jest też wyjście słuchawkowe, które w połączeniu z Quad DAC pozwala realnie uzyskać dobrą jakość dźwięku nawet na dużych, wymagających słuchawkach.

Mimo, że na co dzień używam smartfona z wyświetlaczem AMOLED, to panel IPS LCD w LG G7 był dla mnie w pełni akceptowalny. Jest bardzo jasny, bardzo szczegółowy, ostry i ma żywe, nasycone kolory.

Gry, podstawowe aplikacje i multimedia działają na nim doskonale. Tak naprawdę widać duży krok do przodu w stosunku do LG G6, szczególnie pod względem jakości aparatu i wydajności.

Realnie największym mankamentem, jaki odczuwałem na co dzień był dość przeciętny, a niekiedy wręcz słaby czas pracy. Owszem, gdy LG G7 pracował przy średniej jasności wyświetlacza i głównie na Wi-Fi to potrafił osiągać SOT na poziomie 5 godzin, ale używając go głównie poza domem (wysoka jasność ekranu + tylko LTE) często SOT spadał do 3,5 godziny, a nawet nieco mniej. Telefon wytrzymuje zazwyczaj od rana do wieczora na pełnym ładowaniu.

W skrócie: Z LG G7 korzystało mi się bardzo dobrze. Szczególnie doceniłem jakość zdjęć RAW, dobry, jasny wyświetlacz i wygodną obudowę. Wciąż jednak uważam, że cena jest stanowczo za wysoka, tym bardziej, że są dostępni konkurenci, który oferują zbliżone możliwości za mniejsze pieniądze. Czy polecam ten telefon? Jeśli stanieje grubo poniżej 3000 zł, to tak. Jeśli jednak ktoś z Was nie może czekać i jest nim zainteresowany, to niech go kupi - raczej się nie rozczaruje (no... może poza baterią).

• szybkie działanie systemu Android
• wysoka wydajność procesora Snapdragon 845
• bardzo jasny i szczegółowy wyświetlacz
• wsparcie dla HDR10 i Dolby Vision w wyświetlaczu
• wodoszczelna obudowa (IP68)
• bardzo dobra jakość zdjęć w formacie RAW
• dobra jakość filmów 4K UHD
• dobra jakość dźwięku (na wyjściu 3,5 mm)
• funkcja bezprzewodowego ładowania akumulatora (indukcja)
• dodatkowy aparat szerokokątny z tyłu
• wyjście słuchawkowe 3,5 mm z dobrą jakością dźwięku
• szybki czytnik linii papilarnych i rozpoznawanie twarzy
• miejsce dla karty pamięci microSD
• NFC, Bluetooth 5.0, dwuzakresowe Wi-Fi „ac”
   
• czas pracy na baterii jest przeciętny
• jakość zdjęć JPG powinna być wyższa
• pojedynczy głośnik, który dość łatwo zasłonić dłonią