Głośniki PC - poradnik jak wybrać

To zestawy głośnikowe dla osób, które preferują rozchodzenie się dźwięku wokół głowy, ale również dysponują miejscem na rozstaw takich głośników.

Głośniki przestrzenne nie różnią się aż tak bardzo od mniejszych zestawów. Przede wszystkim bardziej rozbudowany jest wzmacniacz, tu należy już koniecznie zwrócić uwagę na wszelkie gniazda wejścia/wyjścia. Oczywiście większa jest również liczba głośników, w zwiąkzu z tym więcej uwagi poświęcimy oceniając kable. W szczególności zwróćmy uwagę na ich jakość i długość. Często niestety bywa tak, że jakość takiego okablowania jest dużo poniżej jakości reszty sprzętu.

Poza tym sam zestaw powinien oferować nam o wiele więcej programowalnej możliwości regulacji, do standardów należy już regulacja góry, dołu i środka, oraz natężenia kanałów (przód, tył, lewy, prawy, central). Oczywiście bardziej rozbudowany powinien być sam pilot. Do najogólniejszych cech zaliczyć również możemy:

Głośniki do odtwarzaczy mp3 to przede wszystkich mobilny zestaw nagłośnieniowy. Najlepiej gdy taki zestaw jest mało skomplikowany i z łatwością możemy go w każdej chwili złożyć i przenieść. Dla niektórych osób zaletą będzie możliwość napędzenia takich głośników zwykłymi bateriami.

Dobre  głośniki do słuchania muzyki to trudny temat - szczególnie gdy szukamy stosunkowo tanich. Najpopularniejsze są zestawy 2.0, rzadziej 2.1 – to już zależy czy słuchacz preferuje osobny głośnik niskotonowy. Spory miłośników perfekcyjnej reprodukcji dźwięków pobrzmienwają równie głośno jak ich wychwalane zestawy.

W przypadku czulszego ucha więcej uwagi powinniśmy poświęcić jakości wykonania.

Jakość całego zestawu czy też głośnika porównać możemy z jakością najsłabszego elementu wchodzącego w jego skład. Tak więc jeśli mamy plastikowe, małe głośniki, najczęściej otrzymamy taki właśnie brzmienie. Ale nie zawsze plastik w zestawach 2.0 to najsłabsze ogniwo i jeśli wybierany zestaw kosztuje porównywalnie do średniej klasy zestawu 5.1 i mniej więcej tyle waży, to możemy spodziewać się dobrych osiągów. Jeśli natomiast wybierzemy najtańszy zestaw w sklepie, który ma „made in china” pisane krzaczkami na odwrocie, nie spodziewajmy się dobrej jakości.

Tak. Jakość plastików, tak samo jak innych materiałów może być różna. W naszym przypadku główną rolę odgrywa elastyczność, wytrzymałość i przewodnictwo. Głośniki wysokiej jakości mogą mieć obudowy z tworzyw sztucznych o świetnie dopasowanych właściwościach, niestety częściej spotykamy się z tanimi i kiepskiej jakości plastikami. Te mogą mieć wręcz druzgocący wpływ na brzmienie. Zwykle wiąże się to również z kiepską jakością wykonania i do już słabego wyniku dochodzą nam np. trzaski i pomruki źle spasowanej obudowy.

Potencjometr do regulacji natężenia dźwięku umieszcza się z reguły na satelicie przedniej, na głośniku niskotonowym bądź na centralce. Oczywiście dochodzi do tego pilot, który miesza się z wszystkimi przypadkami. Różnice w umiejscowieniu potencjometrów związane są z ergonomią i tyle ilu użytkowników tyle będzie teorii. Jednak rozmieszczenie pokręteł traci znaczenie gdy mamy możliwość sterowania dźwiękiem choćby z poziomu klawiatury.

Posiadanie bezprzewodowego pilota jest niewątpliwie zaletą. Daje nam to kilka dodatkowych możliwości związanych z naszym zestawem, przy czym praktycznie do niczego nie zobowiązuje.

Tak samo jak w przypadku każdych innych głośników, zbyt duże natężenie dźwięku może trwale uszkodzić nasz sprzęt. Z reguły odpowiednie dane umieszczone są w opisie bądź instrukcji obsługi. Jeśli jednak takich danych nie posiadamy najprostszym sposobem na uniknięcie omawianej nieprzyjemności jest wyznaczenie maksymalnego progu natężenia dźwięku. Pierwsze objawy zniekształceń dźwięku w głośnikach świadczą, że owy próg przekroczyliśmy.

To zależy już od wielu czynników - producenta, modelu itp. Mimo wszelkich zapewnień na ulotkach, najczęściej niestety są to materiały drewno pochodne wykończone okleiną. Drewno jako surowiec należy do dość drogich, analogicznie materiał ten stosowany jest w konstrukcjach droższych i na pewno nie ma sensu szukania drewnianych obudów w budżetowych modelach. 

Membrana - głośnikach membraną nazywamy powłokę drgającą wytwarzającą dźwięki w wyniku drgań. W zależności od częstotliwości w jakich głośnik powinien pracować najwydajniej stosuje się się różne rozwiązania. Wielkość membrany ma bezpośredni związek z charakterem basu, ale np. sztywność i lekkość głównie wpływa na dynamikę.

Każdy materiał ma swoje wady i zalety dlatego producenci stosują różnego rodzaju mieszanki szukając najodpowiedniejszego lub innowacyjnego brzmienia. I tak dla przykładu membrany z włókien drzewnych bardzo dobrze grają średnie tony kosztem słabego brzmienia tonów najniższych. Membrana z celulozy z włóknem węglowym świetnie zabrzmi w dolnych rejestrach, ale nie poradzi sobie tak dobrze z tonami średnimi. Aluminiowe należą do sztywnych i lekkich ale nie spisują się najlepiej przy wyższych częstotliwościach.

Subwoofer - głośnik niskotonowy. Czyli taki który generuje tylko niskie tony. Starsze typy – pasywne budowane były bez własnego wzmacniacza, aktualnie praktycznie wszystkie wyposażone są w wzmacniacz jednak często z możliwością pracy w trybie pasywnym w którym głośnik zasilany jest tylko sygnałem wyjścia głośnikowego wzmacniacza. Głośniki te coraz częściej wyposażone są  w automatyczny włącznik, który uruchamia głośnik gdy na wejściu pojawi się sygnał, w analogiczny sposób głośnik jest wyłączany.

Coraz powszechniejsza jest regulacja odcięcia częstotliwości, która pozwala ustawić i wytłumić niepożądane częstotliwości. Z reguły tłumi się górę.

Głośnik niskotonowy możemy podzielić na kilka rodzajów w zależności od obudowy:

• obudowa zamknięta: głośnik zamknięty w szczelnej obudowie o niskiej skuteczności ale bardzo impulsowym basie i dużej odporności.
• obudowa otwarta (bass-reflex) : posiadają szerszy zakres częstotliwości, większą skuteczność od poprzednika. Jednak znaczeni bardziej podatne na uszkodzenia.
• obudowa pasmowo-przepustowa (band-pass): złożona z dwóch komór, w jednej znajduje się głośnik w drugiej otwór bass-reflexu. Charakteryzuje się dobrą skutecznością lecz jest droga w budowie.
• obudowa w konstrukcji izobarycznej:dwa głośniki pracują w przeciw fazie w ściśle zamkniętej kieszeni powietrznej. Całość działa jak jeden wysokosprawny głośnik.

Głośnik wysokotonowy - w kształcie stożka lub kopułki (wypukłej lub wklęsłej). Jako membrane stosuje się najczęściej płótna nasączane odpowiednią substancją. Poza klasyczną obudową głośnika wysokotonowego stosuję się także głośniki wstęgowe, gdzie elementem grającym jest bardzo lekka membrana, drgająca wszczelinie magnesu. Występują również głośniki tubowe w których membrana o małęj średnicy umieszczona jest w komorze sprzężonej z tubą.

Głośniki nisko i średniotonowe - najczęściej budowane z membraną w kształcie stożka z kopółką przeciwpyłową w środku. W droższych modelach stosuje się korektor fazy (niewielki stożek).

• Głośniki niskotonowe. Przenoszą sygnały do 1500 Hz.
• Głośniki średnio-niskotonowe. Przenoszą sygnały do 4000-5000 Hz.
• Głośniki średniotonowe. Przenoszą sygnały o częstotliwościach od 400-1000 Hz do 5000-8000 Hz.
• Głośniki wysokotonowe. Przenoszą sygnały o częstotliwościach od 4000-6000 Hz do 15 - 25 kHz.

Moc znamionowa - to moc, którą może wydzielić wzmacniacz nie przekraczając założonego współczynnika zniekształceń nieliniowych (przeważnie jest to około 1% zniekształceń) w ciągu 10 minut. Wartość podawana jest przy określonej impedancji.

Muzyczna moc wyjściowa - różni się od mocy znamieniowej tym, że mierzona jest przy chwilowym wysterowaniu wzmacniacza (np. 1 sek, 2 sek). Moc muzyczna z reguły jest większa od znamieniowej, związane jest to ze stabilizacją napięcia zasilającego, i podawana jest jako moc PMPO czyli najbardziej przekłamywana wartość z tych którą podają producenci. Urok PMPO polega na tym,że jest to moc chwilowa – w impulsie, w trakcie jakiegokolwiek pomiaru trwającego dłużej niż 2,3 sek prawdopodobnie zarówno ze wzmacniacza jak i głośników została by kupa dymu.

Pasmo przenoszenia - jest to zakres częstotliwości, w obrębie którego przy danym współczynniku zniekształceń harmonicznych (np. 1%) moc wyjściowa spada na krańcach zakresu o 3 dB (czyli do połowy wartości mocy znamionowej).

Wat - jednostka mocy lub strumienia energii w układzie SI, oznaczana W. W naszym przypadku bardzo plastyczna wartość wykorzystywana w marketingowy sposób do określania mocy zestawów. Najczęściej nie ma nic wspólnego z rzeczywistością.

Moc RMS - jest to moc jaką może oddać wzmacniacz, głośnik, przy pracy ciągłej i jest prawie taka sama jak moc znamionowa wzmacniacza.

Hz i kHz: Herc (Hz) -  jednostka miary częstotliwości w układzie SI.

W naszym przypadku najczęściej określone pasmo przenoszenia (pasmo akustyczne) w jakim głośniki / wzmacniacz działają.

dB - jednostka opisująca natężenie dźwięku. Decybel (dB) to jedna dziesiąta bela  Decybel wyraża logarytmiczny stosunek głośności dwóch sygnałów dźwiękowych. Z powodu logarytmicznych właściwości słuchu ludzkiego używanie tego typu jednostki okazało się bardziej praktyczne niż posługiwanie się bezwzględnymi wartościami. Dwukrotny wzrost natężenia dźwięku odpowiada trzem decybelom. Ok. 26 decybeli to próg słyszalności. Człowiek rozmawia z natężeniem dźwięku ok. 60 dB, słucha muzyki przy ok. 90 dB, a odgłos startującego samolotu odrzutowego to w tej skali 160-170 dB (już za granicą bólu, która wynosi ok. 130 dB).

THX - to system certyfikacji sprzętu i instalacji reprodukujących dźwięk i obraz stworzony w 82 roku przez Thomlinsona Holmana pod egidą firmy Lucasfilm. System ten precyzyjnie standaryzuje warunki projekcji i odsłuchu kinowego, a jego celem jest wierność reprodukowanego dźwięku i obrazu w salach oznaczonych znakiem THX. Holman postanowił opracować standard podczas przygotowywania ścieżki dźwiękowej do filmu Gwiezdne wojny, by była odtwarzana w kinach. Certyfikacji podlega zarówno sam sprzęt, jak i np. kompleksowe instalacje dźwiękowe.

Nadanie urządzeniu znaku THX nie jest równoznaczne z jego idealną reprodukcją w każdych warunkach, a jest jedynie podstawą przy tworzeniu z szeregu takich urządzeń systemu, który będzie podlegał wymogom THX. W przypadku np. sali kinowej rygorystyczne wymogi dotyczą m.in. wymiarów pomieszczenia, jego właściwości akustycznych, typu i umiejscowienia systemów odsłuchowych i projekcyjnych. Pomiary przeprowadzane są przez specjalistów z THX Ltd.; licencja jest nadawana jeśli ww. parametry mieszczą się w ustalonych odgórnie normach.

Dolby Digital A/52 - standard stratnego kodeka dźwięku używany na większości płyt DVD=Video. Powszechnie znany jako Dolby Digital, Dolby Digital Audio Compression-3 lub AC3

Dolby Pro Logic II - format dekodowania dźwięku dookólnego.  Wersja 2 powstała po 2000 roku pozwala na zapis w sygnale stereo pełnej ścieżki 5.1 (lewy, centralny, prawy, lewy surround, prawy surround i głośnik niskotonowy). Analogicznie Pro Logic - odsłuch czterokanałowy, Pro Logi IIx - sześciokanałowy.

DTS i DTS 96/24

• Digital Theatre Systems (DTS) - Digital Surround to system kompresji dźwięku stosowany na płytach DVD. Pozwala na zapis 6 ścieżek dźwiękowych. System ten oferuje lepszą jakość dźwięku w porównaniu z Dolby Digital, ze względu na mniejszy stopień kompresji (4:1 w stosunku do ok. 11:1 dla Dolby Digital) i większej prędkości przesyłu danych (maksymalnie 1,5 Mb/s; Dolby Digital - 640 kb/s)
   
• DTS 96/24 - jest w stanie dostarczyć 5.1-kanałowego dźwięku o rozdzielczości 24 bity i częstotliwości próbkowania 96 kHz na zwykłych płytach DVD-Video bez pogorszenia przy tym jakości obrazu.

Ekranowanie magnetyczne - osłona, z reguły metalowa okalająca magnes głośnika. Zadaniem jej jest uniemożliwienie oddziaływania pola magnetycznego na stojące w pobliżu inne urzadzenia.

Korektor fazy i kopułka przeciwpyłowa -kopułka przeciwpyłowa mocowana jest na środku membrany. Jej zadaniem jest po prostu osłona szczeliny przed zabrudzeniem i uszkodzeniem cewki. Korektor fazy natomiast jest w kształcie szpica i służy do poprawy charakterystyki fazowej. Ważne by zwrócić uwagę na to czy korektor powiązany jest na stałe z magnesem. Jeśli tak nie będzie się poruszał. Jeśli się porusza to znaczy, że jest imitacją.

Skuteczność, sprawność, efektywność – pojęcia te odnoszą się do tego samego parametru. Jest to poziom dźwięku zmierzony w określonej odległości (1m) od osi głośnika, i wytworzony przez 1W mocy elektrycznej. Najczęściej spotykamy głośniki i kolumny głośnikowe gdzie parametr ten oscyluje pomiędzy 80 a 90 dB. Można spotkać głośniki gdzie skuteczność jest na poziomie 99dB. Im większa skuteczność tym mniejsza moc potrzebna do wytworzenia dźwięku na określonym poziomie innymi słowy im większa wartość tego parametru tym lepiej.

Podłączając zestaw do komputera z reguły jesteśmy ograniczeni wyjściami naszej karty dźwiękowej. Standardem jest wyjście Jack i większość zestawów głośnikowych w wyposażeniu ma kabel Jack – RCA. Bardziej rozbudowane karty oferują dodatkowo kilka wyjść cyfrowych, a dla osób którym i takie rozwiązania nie wystarczają rynek oferuje szereg interfejsów audio umożliwiających podłączenie przez slot PCI, FireWire lub USB bardziej rozbudowanych możliwości.

Z założenia poleca się krótkie kable, standardowa długość to 2 -3 m. wynika to z tego, że krótkie kable mają mniejszą impedancję i niższą reaktancję. Jeżeli jesteśmy zmuszeni do stosowania dłuższych przewodów warto zwrócić uwagę by ich łączna rezystancja nie przekroczyła 1% impedancji głośnika. Dla przykładu przy 8 Ohm głośnika, maksymalna rezystancja  nie powinna przekroczyć 0.08 Ohma. Rezystancja 1 metra przewodu miedzianego zależna jest od jego przekroju i tak:

• 0,75 mm² - 46,0 mOhm
• 1,00 mm² - 34,5 mOhm
• 1,50 mm² - 23,0 mOhm
• 2,00 mm² - 17,2 mOhm
• 2,50 mm² - 13,8 mOhm
• 3,00 mm² - 11,5 mOhm
• 4,00 mm² - 8,60 mOhm
• 6,00 mm² - 5,70 mOhm
• 10,0 mm² - 3,50 mOhm

Pamiętajmy również o tym, że lepiej korzystać z grubszych kabli. Wiąże się to najczęściej z zakupem nowego okablowania. Producenci dość często stosują jak najtańsze elementy. W takim przypadku warto zwrócić uwagę na kilka niuansów takich jak przewodnik. Dobrym stosunkiem ceny do jakości mogą pochwalić się kable miedziane pokryte srebrem. Również wtyki dobrze gdy pokryte są np. złotem. Takie złącza przez lata zachowuje dobre właściwości głównie dlatego, że się  nie utlenia. W bardzo drogich systemach stosuje się rod lub platynę.

Przy zakupie warto zwrócić uwagę na rozmieszczenie potencjometrów, ma to bezpośredni związek  z wygodą użytkowania. Często zdarza się tak, że część potencjometrów np. regulacja tonów niskich umieszczana jest w bardzo nietypowych miejscach np. tylna ściana subwoofera co praktycznie uniemożliwia wygodny dostęp do regulacji. Dobrym wyjściem jest pilot.

Liczba głośników przypisana jest do zestawu. W systemach bardziej rozbudowanych dochodzi nawet do kilkunastu głośników rozmieszczony wokół słuchacza. Wymaga to ogromnej ilości miejsca oraz wysokiej klasy sprzętu nagłośnieniowego.

Aktualnie praktycznie wszystkie zestawy głośników komputerowych posiadają wbudowany wzmacniacz i nie jest konieczne napędzanie głośników w inny sposób.

Wystarczająca moc głośników zależna jest od upodobań poszczególnych słuchaczy. Warto zainwestować w mocniejsze zestawy gdy mają one służyć do oglądania filmów i grania, czy też okazyjnie napędzania imprezek. Głośniki satelitarne nie są powiązane mocą z głośnikiem niskotonowym, ten z reguły jest jak najbardziej wymienialną częścią zestawu. Warto również pamiętać o maksymalnym natężeniu dźwięku zestawu. Z reguły jest to w okolicy 2/3 skali regulatora i przekroczenie tego punku objawia się pierwszymi zniekształceniami dźwięku.

Zgodnie z nazwą to łączna moc poszczególnym głośników, bywa jednak ze podawana jest w PMPO i wtedy można odnieść wrażenie że najmniejsze nawet głośniczki mogą nagłośnić koncert rockowy.

Są to granice częstotliwości pracy głośników, wzmacniaczy. Częstotliwość mieszcząca się w zakresie od 16Hz do 20.000 Hz to częstotliwość słyszalna. Częstotliwości niższe od 16Hz to infradźwięki, a częstotliwości wyższe od 20.000Hz to ultradźwięki. Zakres częstotliwości słyszanych zależy od poszczególnych osób i często znacznie różni się od siebie. Zwłaszcza górna granica podlega dużym wahaniom.

Drobny odsetek młodych słuchaczy jest w stanie usłyszeć dźwięki do dwudziestu kilku kHz. Z wiekiem górna granica częstotliwości słyszanych przez słuchacza się obniża, zbliżając się często do 10kHz. Na przyspieszenie tego procesu wpływa długotrwałe przebywanie w hałasie.

Do produkcji obudów głośników stosuje się najróżniejsze materiały. Najczęściej są to różnego rodzaju plastiki bądź materiały drewnopochodne czyli płyty wiórowe MDF i w końcu drewno. Grubość obudowy powinna być dostosowana do wielkości kolumny, im większy głośnik tym większa grubość. Dodatkowo obudowa powinna być odpowiednio zaizolowana.

Praktycznie wszystkie zestawy głośnikowe posiadają wejście słuchawkowe, różnica polega na ich umiejscowieniu i ma to bezpośredni wpływ  z wygodą. Warto pamiętać o tym gniazdo znajdowało się w łatwo dostępnym miejscu.

Wtyk Jack - wtyczka używana  zwykle w urządzeniach audio-wideo do połączeń audio.  W wersji 6,3mm także w profesjonalnym audio do przesyłania sygnałów sterujących. Typ o największym rozmiarze (6,3mm), zwane również TS (jack mono) lub TRS (jack stereo), stosowany jest przede wszystkim w sprzęcie studyjnym i instrumentach muzycznych. Używa się go, między innymi, do połączenia instrumentu (np. gitary ) ze wzmacniaczem lub mikserem.

jack 3,5 mm stereo                        jack 6,3 mm mono

Kable koncentryczne (współosiowe) - przewód miedziany otoczony izolacją, wspólnym ekranem oraz zewnętrzną koszulką ochronną. Przystosowane do przekazów w zakresie częstotliwości od do 100 MHz. Składa się z dwóch przewodów koncentrycznie umieszczonych jeden wewnątrz drugiego, co zapewnia większą odporność na zakłócenia - a co za tym idzie - zapewniają lepszą jakość transmisji. Powszechnie stosuje się dwa rodzaje kabli koncentrycznych: kable o oporności falowej 50 i 75 omów. Kable 75-omowe o przekrojach 4 - 6 mm są wykorzystywane zarówno w transmisji cyfrowej, jak i analogowej, a sygnały można przesyłać z przepływnością do 600Mb/s.

Coaxial - wyjście cyfrowe elektryczne, gdzie sygnał przesyłany jest za pomocą prądu elektrycznego. Złącze tego typu służy do połączeń amplitunera z dekoderem Dolby Dogital/DTS, również połączenia audio. (PCM).

Połączenie optyczne - standard połączeń cyfrowych audio realizowany przy wykorzystaniu technologii światłowodowej. Straty na takich złączach nie powinny przekraczać wartości 0,5 dB. Dobre połączenie daje straty na złączu poniżej 0,1 dB. Cyfrowe wyjście optyczne posiada wszelkie zalety wyjścia Coaxial, ale z mniejszą przepustowością. Połączenia takie gwarantują brak zakłóceń elektromagnetycznych, ale ograniczone są odległością. Długość kabla nie powinna przekraczać 10m. Poza tym kable są bardzo delikatne i wrażliwe na zginanie.

RCA (CHINCH) - standardowe wyjście audio z analogowym sygnałem osobno dla kanału lewego oraz prawego.

USB (uniwersalna magistrala szeregowa) – rodzaj sprzętowego portu komunikacyjnego. Urządzenia podłączane w ten sposób mogą być automatycznie wykrywane i rozpoznawane przez system, przez co instalacja sterowników i konfiguracja odbywa się w dużym stopniu automatycznie.  Nowo podpięte urządzenie automatycznie podaje swoje dane a rutyna instalacyjna wywołuje się samoczynnie

Złącze DIN – typ złącza stosowanego m.in. w urządzeniach audio oraz w komputerach . Niegdyś złącza DIN były nazywane "wtykiem diodowym". Nazwa wywodzi się od niemieckiej normy przemysłowej i odnosi się do różnych typów złącz elektrycznych, niemniej w wielu krajach przyjęło się określanie mianem "złącza DIN" połączenia wykonanego wg normy DIN 41524.

Bass Reflex - typ obudowy stosowany w budowie głośników dobrze wpływa na na zakres częstotliwości ponadto charakteryzuje się lepszą skuteczności a w porównaniu ze standardową obudową.

Dolby Digital EX - rozwinięcie standardu Dolby Digital. Różni się dodaniem kanału tylnego (Back surround) i pozwala na zastosowanie systemu typu 6.1 lub7.1 (w przypadku systemu 7.1 oba głośniki tylne odtwarzają ten sam kanał).

System SFE (Sound Field Effect) - wykorzystujący 3-bitowy procesor sygnałowy dźwięku audio. Zapewnia bardziej realistyczny dźwięk przestrzenny przy wykorzystaniu zwykłych źródeł dźwięku

Technologia FFL (Flat flexible loudspeakers) - polega  na tym samym, co każdy normalny głośnik, czyli na drganiach Jedyną różnicą jest to, że drgania odbywają się w dużo mniejszym przedziale niż jest to w tradycyjnych rozwiązaniach membranowych.

Tryb Matrix - rozbija 2 kanałowy sygnał ze źródeł stereofoniczny na system 5.1

Technologia dźwięku FDD2™ - technologia ta  tworzy jednolite pole dźwiękowe w każdym miejscu pomieszczenia. FDD2 eliminuje niejednorodny poziom głośności i „gorące punkty”, które występują w tradycyjnych systemach z dwoma głośnikami.

Mam nadzieję, że powyższy tekst pomógł wam rozwiać choć niektóre wątpliwości związane z zestawami głośnikowymi i równie pomocny okaże się przed zakupem. Zwrócił uwagę choćby na kilka szczegółów które mogą okazać się znaczące w przyszłym użytkowaniu sprzętu. Również gorąco zachęcam do dyskusji w komentarzach o Waszych typach, propozycjach i uwagach.

Aktualnie wybór jest ogromny, od tanich zestawów  zaczynających się mniej więcej od 500pln, poprzez zestawy klasy średniej na które wydamy około 1500pln, do tych z najwyższej półki gdzie praktycznie nie ma górnej granicy cenowej a zabawa rozpoczyna się przy ~3000pln.

Najtańsze zestawy to przeważnie gotowe do złożenia z części jednego producenta. Dużym plusem jest to, że praktycznie wystarczy je podłączyć i mamy pewność, że wszystkie elementy będą do siebie pasowały nie tylko stylistycznie. Jednak są to zestawy z reguły niewielkiej mocy, pozwalające nagłośnić małe pomieszczenia i nie pozwalające na podłączenie dodatkowych urządzeń.

Średnia klasa umożliwi dobre nagłośnienie większych pomieszczeń (do 20m2) i podłączenie dodatkowo telewizora, magnetowidu czy tunera. Świetnie gdy posiadają cyfrowe wyjścia i wejścia, z reguły jednak jest to zarezerwowane dla tej najwyższej półki. Najczęściej są one składane z oddzielnych modułów co umożliwia łatwą rozbudowę bądź wymianę poszczególnych elementów.

Wybierając zestawy kina domowego kierujemy się podobnymi wartościami jak w przypadku rozbudowanych zestawów komputerowych, jednak jest kilka elementów na które warto zwrócić dodatkowo uwagę.

Amplituner ograniczony jest liczbą kanałów wyjściowych. Określa się w ten sposób liczbę kolumn możliwą do podłączenia. W przypadku gdy mamy sprzęt 5.1 i chcemy użyć płyty zapisanej w standardzie którego nie obsługuje nasz amplituner, np. Dolby True HD, nagranie będzie odtworzone, ale bez pełnego wykorzystania możliwości oferowanej przez zapis.

Ważnym elementem zestawu kina domowego jest odtwarzacz. Podobnie jak w przypadku amplitunera, im większa liczba obsługiwanych standardów tym oczywiście lepiej. Do podstawowych należą Dolby Digital, DTS, CD Audio, DVD Video, VCD i SVCD.

Warto zwrócić uwagę czy wybierany model odtwarza takie standardy jak MP3 i WMA. Podobnie jest w przypadku standardów DivX i Xvid, nie wszystkie odtwarzacze mają możliwość obsługi tych nagrań. Zwróćmy również uwagę czy wśród obsługiwanych formatów napisów jest TXT wymagany jest by napisy wyświetlane były z polskimi znakami.

Blue-ray i HD DVD – odtwarzany obraz jest mniej więcej czterokrotnie lepszy niż DVD, a dźwięk zapisany jest w systemie Dolby Digital Plus i  DTS HD.