Samsung Galaxy S4 - jeszcze lepszy, jeszcze szybszy

Nie da się ukryć, że Samsung znalazł receptę na sukces. Wszystkie jego topowe smartfony z rodziny Galaxy S sprzedawały się dotychczas jak świeże bułeczki. W ciągu kilku ostatnich lat firma stała się prawdziwym potentatem w branży elektroniki użytkowej, produkując bardzo udane telewizory, laptopy, tablety, smartfony i niezliczoną masę innego sprzętu od maleńkich procesorów, aż po ogromne wyświetlacze.

Jedną z najciekawszych nowości zaprezentowanych niedawno przez koreańską firmę jest smartfon Samsung Galaxy S4. Od czasu jego premiery siedzieliśmy jak na szpilkach czekając na moment w którym będziemy mogli się nim pobawić i sprawdzić, czy deklaracje producenta nie są jedynie czystymi przechwałkami.

Ta chwila w końcu nastąpiła. Trzymamy w dłoni jeden z najlepszych, o ile nie najlepszy smartfon jakiego kiedykolwiek wyprodukował człowiek. Do naszej dyspozycji oddana została wersja GT-I9505 wyposażona w modem Qualcomm MDM9215M pozwalający na łączność z sieciami komórkowymi 3G HSPA+ oraz 4G LTE.

W porównaniu do edycji podstawowej (GT-I9500) smartfona wyposażono też w inny procesor główny i układ graficzny. Ten pierwszy to Qualcomm Snapdragon 600 APQ8064T z czterema rdzeniami Krait 300 (28 nm, ARMv7) pracującymi z częstotliwością 1,9 GHz. Za płynne wyświetlanie grafiki odpowiada moduł Adreno 320. Pamięć RAM ma pojemność 2 GB, natomiast przestrzeń magazynowa może wynosić 16, 32 lub 64 GB w zależności od wersji. Zaznaczyć jednak warto, że testowana przez nas wersja 16 GB tak naprawdę oferuje 9 GB wolnej przestrzeni dostępnej dla użytkownika.

Na pierwszy rzut oka można odnieść wrażenie, że komponenty obliczeniowe są niemal identyczne jak w testowanym przez nas wcześniej HTC One, więc w teorii możemy oczekiwać podobnej wydajności. Po części jest to prawda, ale pamiętajmy też, że Galaxy S4 będzie również sprzedawany z ośmiordzeniowym procesorem Exynos 5 Octa 5410, który jest dziełem firmy Samsung i może zaoferować jeszcze większą moc obliczeniową lub np. niższe zużycie energii elektrycznej. Jeśli wersja ta trafi do nas w przyszłości postaramy się porównać wyniki przez nią osiągane do obecnego modelu.

Ekran naprawdę imponuje. W porównaniu z niedawno testowanym Sony Xperia Z zapewnia o wiele lepsze kąty widzenia i nieporównywalnie lepszą głębię czerni. Owszem kolory są lekko przesycone (co jest typowe dla AMOLED-ów), ale szczegółowość obrazu jest po prostu świetna. Nawet najmniejsze czcionki na stronach internetowych i w dokumentach tekstowych są czytelne i ostre. Jeśli ktoś dysponuje odpowiednio dobrym wzrokiem decydowaną większość stron może czytać bez powiększania, co w poprzednim modelu Galaxy S 3 nie było osiągalne. Rozdzielczość to pełne Full HD, co w praktyce przekłada się na gęstość ok. 441 pikseli na cal.

W czasie pierwszego kontaktu Samsung Galaxy S4 zaskoczył nas jeszcze jedną, bardzo istotną cechą – gabarytami. Mimo, że ekran ma przekątną wynoszącą aż 5 cali wymiary zewnętrzne obudowy właściwie nie różnią się znacząco w porównaniu do poprzednika, który miał przecież mniejszy wyświetlacz. Co ciekawe Galaxy S4 jest nawet odrobinę lżejszy i cieńszy.

Wewnątrz znalazły się też dwie kamerki. Tylną wykonamy zdjęcia o rozdzielczości 13 Mpx, a przednią 2 Mpx. Obiema możemy jednak nagrywać filmy w jakości Full HD. Całością zawiaduje system Android 4.2.2 z interfejsem TouchWiz, który został obdarowany tyloma funkcjami, że nie sposób ich opisać w telegraficznym skrócie (skupimy się na nich w dalszej części recenzji).

Pod względem stylistycznym Samsung Galaxy S 4 jest niemal identyczny jak jego poprzednik. Jak już wspomnieliśmy wcześniej urządzenie mimo większego ekranu jest smuklejsze, a nawet odrobinę lżejsze. Wysokość i szerokość obudowy jest jednak porównywalna do Galaxy S 3. Producentowi udało się więc rozszerzyć powierzchnię dotykową, nie zwiększając w sposób zauważalny wymiarów zewnętrznych. To ogromna zaleta Galaxy S 4.

Pod znanym i cenionym szkłem Corning Gorilla Glass 3 oprócz czujnika oświetlenia i zbliżeniowego umieszczono też sensory odpowiedzialne za wykrywanie ruchu przed ekranem. Są one konieczne do prawidłowego rozpoznawania gestów wykonywanych dłonią. W górnej części widoczna jest kamerka do wideokonferencji, dioda LED (powiadomienia dotyczące baterii, wiadomości i rozmów telefonicznych) oraz głośnik słuchawkowy. Samo szkło jest zupełnie płaskie, a nie zakrzywione na brzegach jak u poprzednika.

Jakość wykonania oceniamy pozytywnie, choć nie ukrywamy, że obok świetnego Gorilla Glass chętnie zobaczylibyśmy odrobinę aluminium.

Pod wyświetlaczem znajdują się tradycyjnie trzy przyciski, z których lewy i prawy są pojemnościowe i podświetlane na biało, a środkowy jest mechaniczny i niepodświetlany. Od lewej mamy kolejno funkcję MENU (menu kontekstowe lub po przytrzymaniu Google Now), przycisku HOME (wyjście na pulpit, a po przytrzymaniu menadżer aktywnych aplikacji) oraz BACK (cofnięcie lub pasek skrótów do aplikacji).

Lewa krawędź obudowy daje dostęp do podłużnego przycisku +/-, którym zmienimy głośność dźwięków.

Na prawym boku z kolei widoczny jest klawisz blokady ekranu, którym włączymy i wyłączymy również smartfona.

Dół obudowy integruje w sobie złącze micro USB (obraz przez MHL, synchronizacja danych, debugging, ładowanie baterii). Oprócz niego widoczny jest mały otwór mikrofonu.

Na górze znajdziemy wyjście słuchawkowe (mini jack 3,5 mm), drugi z pary mikrofonów oraz transmiter światła podczerwonego (IR), który wykorzystać możemy do sterowania np. telewizorem lub dekoderem TV.

Tył podobnie jak w Galaxy S 3 jest gładki i błyszczący. Klapka jest cieniutka i sprawia wrażenie dość delikatnej, ale na szczęście jest giętka i niełamliwa. To czy smartfon się podoba jest kwestią indywidualną, warto jednak zaznaczyć, że na błyszczącej powierzchni ewentualne rysy i uszkodzenia uwidaczniają się bardziej niż na matowej. W odróżnieniu od białego Galaxy S 3 tutaj tył jest ozdobiony delikatną teksturą.

Lampa LED umieszczona została pod obiektywem kamerki głównej. W dolnej części panelu znajdują się natomiast szczeliny głośnika zewnętrznego. Jakość dźwięku oceniamy bardzo pozytywnie. Nie trzeba nawet wymieniać słuchawek – jakość tych dołączanych do zestawu jest całkiem akceptowalna.

Po zdjęciu tylnej klapki oczom użytkownika ukaże się duża bateria Li-ion o pojemności 2600 mAh, jeden slot dla karty micro SIM oraz jeden dla microSD.

W oczy rzucają się też małe styki, które jak się okazuje w przypadku tradycyjnej klapki nie służą do niczego, ale po wymianie panelu na odpowiedni będą one przydatne w czasie bezprzewodowego ładowania baterii. Galaxy S 4 obsługiwać może opcjonalnie ładowanie bezprzewodowe, które wymaga oczywiście zewnętrznej podkładki ładującej i wspomnianej klapki, która jest w stanie przechwycić pole elektromagnetyczne.

W opakowaniu oprócz samego smartfona znajdziemy mały zasilacz, kabel micro USB, wspomniane słuchawki dokanałowe z dodatkowymi gumkami oraz instrukcję w formie papierowej.

W raz ze smartfonem Samsung Galaxy S4 trafiło w nasze ręce również bardzo ciekawe etui o nazwie S View Cover. Nie jest to jednak zwykłe akcesorium służące wyłącznie do ochrony urządzenia. Tylna część etui w praktyce jest zamiennikiem tylnej klapki w smartfonie. Innymi słowy etui nie zakładamy na telefon, lecz montujemy w miejsce tylnego panelu, który wcześniej zdjęliśmy. Z kolei przód stanowi świetną ochronę dla ekranu i (co najciekawsze) dysponuje wbudowanymi magnesami. Dzięki nim klapka nie odstaje od wyświetlacza, a po zamknięciu smartfon przełącza się w specjalny tryb pracy.

Przez okienko wykonane z twardego tworzywa sztucznego prezentowane są podstawowe informacje, takie jak godzina, data, ilość wiadomości lub interfejs pozwalający odebrać połączenie telefoniczne bez otwierania etui – proste i jakże genialne za razem.

Interfejs systemu operacyjnego w najnowszej wersji Galaxy S bardzo wyraźnie nawiązuje do tego co widzieliśmy w przypadku Galaxy Note II, S 3 i S 3 mini. TouchWiz został jednak nieco zmodyfikowany i przede wszystkim rozbudowany o dodatkowe funkcje. Android 4.2.2 w zdecydowanej większości sytuacji działa płynnie, ale niekiedy możemy spotkać się z drobnymi „przycinkami”, które jednak nie mają wpływu na ogólny komfort użytkowania. Jest to produkt nowy i z pewnością wymaga jeszcze pewnej optymalizacji ze strony producenta.

Po rozwinięciu paska powiadomień otrzymujemy standardowo dostęp do informacji systemowych (np. aktualizacje, nowe wiadomości, pogoda itp.). W prawym górnym rogu widoczna jest też dodatkowa ikonka zapewniająca pełen dostęp do skrótów funkcyjnych. Włączyć można np. rozpoznawanie gestów, komunikację NFC, tryb wielu okien, transmisję danych komórkowych.

Jedną z głównych cech SGS4 jakie rzucają się w oczy jest ogromna ilość opcji. Odnosimy wrażenie, że Samsung boryka się nieco z klęską urodzaju. Trudno jest nam wyobrazić sobie osobę, która korzystałaby ze wszystkich funkcji. Część osób może nawet zagubić się w tym interfejsie, który zdaje się prowadzić coraz głębiej i głębiej w ustawienia zaawansowane.

Oczywiście nikt nie każe nam korzystać ze wszystkich udogodnień, ale prawda jest taka, że po to kupujemy Galaxy S 4, żeby wykorzystywać go do granic, a nie ograniczać się do wysyłania SMS-ów i telefonowania, bo do tego idealna będzie już Nokia 3310.

W bezliku ciekawostek postaraliśmy się skupić na tych, które rzeczywiście się przydają lub przynajmniej wyróżniają z tłumu. Jedną z nich jest Air View. Warstwa dotykowa nad ekranem została stworzona tak, aby wykrywać obecność palca zanim jeszcze zdążymy go przyłożyć do ekranu. Podobną funkcją dysponował np. Galaxy Note II, ale w jego przypadku potrzebne było specjalne piórko, a tutaj wystarczy nieuzbrojony palec.

Air View wykorzystywać możemy na kilka sposobów. Np. po umieszczeniu palca nad klawiaturą alfanumeryczną telefonu zostaną wyświetlone numery przypisane do cyfry, którą akurat wskazujemy. Podobna funkcja odnosi się np. do galerii obrazów – po zbliżeniu palca do okładki albumu wyświetli się podgląd jego zawartości.

Za pomocą Air View uruchomić można nawet szkło powiększające – szczególnie przydatne w czasie przeglądania stron WWW w skali 1:1 (pełny ekran).

Samsung Galaxy S 4 potrafi rozpoznać czy użytkownik patrzy na ekran, czy nie. Jak można to wykorzystać w praktyce? Otóż np. funkcja inteligentny obrót sprawia, że jeśli patrzymy na smartfona z interfejsem wyświetlanym pionowo, a następnie położymy się na boku, to interfejs pozostanie pionowy dopóty, dopóki będziemy na niego patrzeć. Jeśli odwrócimy głowę na dłuższą chwilę interfejs przełączy się do orientacji poziomej.

W podobny sposób można też przewijać strony internetowe – wystarczy pochylić głowę w dół lub podnieść w górę.

Ciekawym wykorzystaniem sensorów może być też funkcja automatycznego dzwonienia do osoby wybranej z listy kontaktów. Nie musimy wciskać niczego – wystarczy przyłożyć smartfona do ucha.

Jeśli chcemy wykonać zrzut ekranowy mamy do dyspozycji dwie podstawowe opcje. Możemy np. przytrzymać jednocześnie klawisze POWER i HOME przez około sekundę, ale ten proces wymaga zazwyczaj użycia obu dłoni. Innym sposobem jest oczywiście wykonanie gestu. Tym razem należy bokiem dłoni przesunąć po powierzchni ekranu od lewej strony do prawej lub odwrotnie.

Standardowo do dyspozycji użytkownika oddano dwie przeglądarki internetowe – domyślną, zintegrowaną z Andoidem 4.2 oraz mobilną wersję Google Chrome. Ich funkcjonalność mieliśmy już okazję opisywać wcześniej dlatego tym razem ograniczymy się do zaprezentowania jednej, bardzo ciekawej funkcji, która jak możecie się domyślać wykorzystuje gesty.

Jak widać obsługa tej funkcji jest bardzo prosta. Wystarczy przesunąć dłonią dość szybko ponad ekranem (odległość nie większa nić kilkanaście centymetrów), aby przewinąć stronę (ruch w pionie) lub przełączyć się pomiędzy otwartymi kartami (ruch w poziomie). System poinformuje nas przy tym na której karcie akurat jesteśmy. Niestety pokazana wyżej funkcja działa jedynie ze standardową przeglądarką internetową, co może być wadą dla części osób.

Jeśli jeszcze komuś za mało gestów może wypróbować funkcję szybkiego przenoszenia skrótów do aplikacji z jednego pulpitu na inny. Wystarczy przytrzymać palec na wybranej ikonce przez około sekundę, a następnie machnąć dłonią nad ekranem w lewą lub prawą stronę. Przydatność tej funkcji musicie ocenić sami, ale z naszej strony musimy przyznać, że można się do tego szybko przyzwyczaić.

Wykonywanie gestów niewątpliwie zużyje odrobinę kalorii dostarczonych do organizmu w ciągu dnia, ale dla zachowania kondycji konieczna jest odrobina bardziej intensywnego wysiłku. W celu zapanowania nad ilością zjadanych i spalanych kalorii stworzona została aplikacja o nazwie S Health. Korzysta ona na co dzień z takich sensorów jak np. higrometr, termometr czy akcelerometr. Możemy np. wykonać pełną listę pokarmów spożywanych w ciągu dnia, wykonać ich zdjęcie, wyszukać dokładną nazwę (baza danych jest całkiem spora), a smartfon określi ile kalorii pozostało do wyznaczonego wcześniej limitu.

Co ciekawe dla naprawdę wymagających osób przygotowano też takie akcesoria zewnętrzne jak HRM (Heart Rate Monitor), który potrafi zmierzyć puls, S Band, czyli coś w rodzaju wodoodpornej bransoletki, która potrafi stwierdzić czy dobrze się wyspaliśmy oraz Body Scale – waga, która połączy się z Galaxy S 4 i prześle potrzebne pomiary, tak abyśmy mogli śledzić długoterminowe zmiany swojej wagi.

Świetnym sposobem na dogadanie się z obcokrajowcami będzie aplikacja S Tłumacz. Ustawiamy język własny i język obcy, który obowiązuje w danym kraju, a następnie pytamy głośno i wyraźnie o informację której potrzebujemy (np. Jak dojechać na lotnisko?). Tłumacz przekształci tą wypowiedź na język docelowy w formie tekstowej i głosowej. Funkcja ta działa również w odwrotną stronę. Jeśli otrzymamy odpowiedź np. po hiszpańsku zostanie ona przetłumaczona np. na angielski i opcjonalnie wypowiedziana.

Niestety język polski nie jest obsługiwany w tej chwili, ale istnieje szansa, że odpowiedni (bezpłatny) pakiet zostanie dodany do sklepu Samsung Apps.

Jeśli jesteśmy abonentami telewizji cyfrowej możemy skorzystać z aplikacji WatchON, która po wstępnej, krótkiej konfiguracji zaprezentuje użytkownikowi zestaw najciekawszych programów jakie emitowane są w danej chwili (lub o wybranej porze). Możemy więc traktować tą aplikację jako prosty, ale dość przydatny i przede wszystkim poręczny przewodnik po programach. Każdy pokój w domu możemy skonfigurować odrębnie (przydatne, jeśli korzystamy z różnego sprzętu i usług od różnych dostawców).

WatchON korzysta z technologii PEEL, dzięki której smartfona wykorzystywać możemy również w charakterze pilota zdalnego sterowania (dysponuje wbudowanym nadajnikiem podczerwieni). Lista obsługiwanych sprzętów jest bardzo długa, ale na szczęście cały proces konfiguracji jest prosty, szybki i intuicyjny. My testy przeprowadzaliśmy na telewizorze Samsung i dekoderze firmy ADB).

Odtwarzacz filmów oferuje kilkanaście podstawowych funkcji. Do najciekawszych zaliczamy możliwość przesyłania obrazu na zewnętrzne urządzenia przez AllShare/DLNA lub złącze MHL (micro USB). naturalnie nie mogło też zabraknąć obsługi bezdotykowej. Jeśli na przykład odłożymy smartfona na biurko oglądany film zostanie wstrzymany. Po podniesieniu urządzenia i skierowaniu go ekranem w stronę twarzy smartfon za pomocą przedniej kamerki rozpozna oczy użytkownika i wznowi odtwarzanie.

Jeśli z kolei przytrzymamy palec nad paskiem postępu (bez jego dotykania) otrzymamy możliwość podglądu kolejnych fragmentów filmu.

Gesty wykorzystywać możemy też w czasie słuchania muzyki. Ruch ręką z jednej strony ekranu na drugą powoduje przejście do następnego lub poprzedniego utworu. Umieszczając palec nad tytułem, który przewija się w górnej części ekranu zobaczymy jego pełny podgląd, a przesuwając palec nad jeden z przycisków przewijania podejrzymy nazwę kolejnego lub poprzedniego utworu bez jego włączania. Naturalnie muzykę też odtwarzać możemy drogą bezprzewodową na innych urządzeniach.

Miniaturowy interfejs odtwarzacza pojawia się też w obszarze powiadomień i na zablokowanym ekranie.

Klawiatura jak przystało na tak duży ekran jest dość wygodna w użytkowaniu, choć przyznać musimy, że pola znaków mogłyby być odrobinę większe (przynajmniej w układzie pionowym). Niemniej jednak pisanie jest komfortowe i bezproblemowe, a system podpowiedzi działa skutecznie również w języku polskim.

W układzie poziomym wygodnie pisze się nie tylko przy użyciu obu dłoni. Dostępny jest też specjalny tryb, który pomniejsza klawiaturę i przenosi ją w wybrane miejsce tak, że pisać możemy również jednym kciukiem.

Optical Reader to optyczny czytnik kodów QR, wizytówek i tekstów. Aplikacja okazała się bardzo przydatna w praktyce – pozwala np. szybko sczytywać dane z wizytówek i dodawać je do kontaktów. Wskazując nr telefonu możemy połączyć się błyskawicznie z daną osobą. Podobna sytuacja dotyczy adresów e-mail. Czytnik służyć też może do tłumaczenia pojedynczych słów.

Podobnie jak np. w Samsungu Galaxy Note 2 ekran podzielić można na części. Przydatne w sytuacji gdy jednocześnie chcemy korzystać z dwóch aplikacji np. map i przeglądarki internetowej. Odpowiedni program przeciągnąć można z paska, który ukazuje się po lewej stronie ekranu.

Dane synchronizować można ręcznie (np. kopiuj-wklej) lub za pomocą programu Samsung Kies lub Kies Air. Obie metody mają swoje plusy i minusy. Działanie aplikacji Kies pozostawia trochę do życzenia, ale pozwala ona wygodnie zarządzać multimediami i kontaktami oraz łatwo wykonywać aktualizacje systemu z poziomu komputera.

Ciekawostka

Jak włączyć debugowanie USB w smartfonie Samsung Galaxy S 4? Wydawać mogłoby się, że sprawa jest prosta – zazwyczaj odpowiednia opcja dostępna jest wprost w menu. Niestety w SGS4 została ona ukryta. Aby ją aktywować należy wejść w Ustawienia, nastepnie w otworzyć zakładkę Więcej i na dole strony wejść w Informacje o urządzeniu.

Teraz przewijamy listę na sam dół i dotykamy pola o nazwie Numer wersji 7 razy. Po tej czynności wpis o nazwie Opcje programisty zostanie dodany do zakładki Więcej.

Rezultat wynoszący 841 ms plasuje Galaxy S 4 na szczycie naszego rankingu. Sprawność renderowania JavaScriptu była znakomita.

Niecałe 11000 punktów w 3DMarku to świetny wynik. LG Nexus 4 był nieco lepszy, ale pamiętajmy, że jego system jest znacznie mniej obciążony wszelkimi udogodnieniami, takimi jak np. obsługa gestów i dodatkowa nakładka graficzna.

W  teście Extreme Samsung Galaxy S 4 okazał się najlepszy. Pozytywna różnica uwidacznia się zwłaszcza w stosunku do Sony Xperia Z.

W AnTuTu 3 Samsung Galaxy S 4 zmiażdżył konkurencję. Ani HTC One, ani Sony Xperia Z, nie wspominając już o LG Nexus 4 nie byli w stanie mu dorównać. Warto również zwrócić uwagę na wysokie wartości odczytu i zapisu danych z pamięci magazynowej. 30 MB/s to wśród smartfonów wciąż wynik bardzo dobry.

Wyniki w trybie onscreen i offscreen były identyczne – 40 kl./s. Przy rozdzielczości ekranu wynoszącej 1920x1080 pikseli to naprawdę świetny wynik.

Ponownie wyniki onscreen i offscreen są jednakowe. Rezultat na poziomie 15 kl./s nie jest szokująco dobry, ale porównywalny do konkurentów. Istotną rolę gra tutaj rozdzielczość ekranu – w smartfonach o niższej rozdzielczości ilość klatek na sekundę może być wyższa. Pod warunkiem oczywiście, że dysponują podobną wydajnością komponentów obliczeniowych.

Bateria Li-ion o pojemności 2600 mAh spisywała się bardzo dzielnie w Samsungu Galaxy S 4, mimo, iż 5-calowy ekran Super AMOLED o rozdzielczości 1920x1080 pikseli intensywnie starał jej się w tym przeszkadzać.

Technologia AMOLED-owa słynie ze świetnych kątów widzenia, bardzo głębokiej czerni i żywych kolorów, ale niestety nie jest zbyt oszczędna. AMOLED-y przeciwieństwie do ekranów LCD nie potrzebują dodatkowego źródła światła służącego do podświetlania ekranu, gdyż same generują światło. Najnowsze generacje tych wyświetlaczy są znacznie oszczędniejsze niż ich protoplaści, ale wciąż wyświetlanie jasnych stron internetowych (z białym tłem) jest bardziej energochłonne, niż oglądanie filmów, które zazwyczaj stanowią mieszankę scen ciemnych i jasnych.

W ogólnym rozrachunku musimy jednak przyznać, że czas pracy SGS4 był dobry biorąc pod uwagę iloma funkcjami nasycony jest system operacyjny. Przy jasności ustawionej na komfortowe 35% i głośności na ok. 50% smartfon był w stanie odtwarzać film HD przez 11 godzin. Łączność 3G/4G, Wi-Fi, NFC oraz Bluetooth była w tym czasie nieaktywna, a ekran przełączony był w tryb o nazwie „Film”.

• Czas rozmów (3G): 12 godzin 49 minut
• Przeglądanie internetu: 8 godzin 27 minut (Wi-Fi)
• Odtwarzanie filmu: 11 godzin 2 minuty

W czasie typowego, codziennego użytkowania obejmującego przeglądanie internetu, słuchanie muzyki, korzystanie z aplikacji narzędziowych, rejestrowanie kilku fotek, synchronizację poczty oraz oczywiście pisanie SMS-ów i kilkanaście rozmów telefonicznych smartfon pracował przez ok. 4 dni. Zużycie prądu w czasie bezczynności było znikome pod warunkiem, że nie aktywowaliśmy wszystkich możliwych udogodnień. W przeciwnym razie można było oczekiwać nawet 10-15% spadku w ciągu nocy.

W  tym temacie nie musimy już wiele dodawać ponad to, co napisaliśmy. Ekran jest po prostu imponujący. Liczba pikseli na cal to 441, czyli bardzo dużo (znacznie więcej niż np. iPhone 5). Przypominamy, że im większa gęstość ułożenia pikseli, tym bardziej szczegółowy obraz dociera do ludzkiego oka.

Mimo, że wiele osób twierdziło, że różnica między 300 ppi, a 400 ppi będzie zerowa lub znikoma tak naprawdę jest ona w pełni zauważalna. Ekrany o gęstości powyżej 400 ppi sprawują się znacznie lepiej w czasie wyświetlania maleńkich czcionek oraz innych drobnych elementów graficznych.

W porównaniu np. do HTC One uważamy, że obraz w Samsungu jest nieco mniej szczegółowy, ale za to znacznie bardziej kontrastowy. Jasność jest dobra, ale gorsza niż w HTC One. Wynosi ona około 400-410 cd/m2 (maksymalne ustawienie manualne) lub nawet 470 (maksymalna jasność przy ustawieniu AUTO). Powinna wystarczyć nie tylko wewnątrz pomieszczeń, ale również pod gołym niebem.

Dla osób, które wymagają bardziej wiarygodnej reprodukcji kolorów przewidziany został tryb Profesjonalne zdjęcie, który obniża nasycenie barw i sprawia, że stają się one znacznie bardziej naturalne.

UWAGA!

W sieci odnaleźć można pierwsze doniesienia o niemożności wyświetlenia idealnie czarnego koloru. Przyczyną mają być czerwone subpiksele, które nie potrafią się całkowicie wyłączyć (świecą bardzo delikatnie). Niestety musimy potwierdzić tą przypadłość. Zaznaczamy jednak, że w czasie typowego, codziennego użytkowania problem ten jest praktycznie niezauważalny. Widać go w nocy, gdy wyświetlamy na całym ekranie bardzo ciemny obraz (np. idealnie czarną grafikę). Obraz na ekranie prezentuje się imponująco w zdecydowanej większości przypadków, ale problem z czerwonymi subpikselami nie powinien mieć miejsca. Mamy nadzieję, że uda się go rozwiązać w sposób programowy (aktualizacja systemu).

Wbudowany odbiornik nawigacji satelitarnej działa szybko i cechuje się dobrą precyzją. Jest w pełni użyteczny na zewnątrz i w samochodzie, a nawet wewnątrz budynków (dzięki wspomaganiu lokalizacji przez Wi-Fi).

Dzięki zastosowaniu modułu sieciowego wspierającego najnowszy standard Wi-Fi 802.11ac możemy oczekiwać naprawdę bardzo wysokich prędkości transmisji. Ograniczeniem będzie w tym przypadku szybkość odczytu i zapisu do pamięci masowej. Zmniejszenie intensywności kolorów może mieć też pozytywny wpływ na czas pracy na baterii.

Poprzednie generacje topowych „esek” były w chwili swojej premiery uznawane za jedne z lepszych smartfonów na rynku pod względem możliwości fotografowania i filmowania. Dotyczyło to w szczególności modeli S 2 i S 3, które w dobrych warunkach oświetleniowych potrafiły rejestrować naprawdę ładne zdjęcia i filmy. Czy najnowszy Galaxy S 4 też stanowił będzie zagrożenie dla aktualnych modeli flagowych takich firm jak Apple, HTC, LG czy Sony?

Odpowiedź brzmi: tak! Mamy tutaj do czynienia z naprawdę dobrze zoptymalizowanym systemem foto-wideo, którego podstawę tworzy matryca światłoczuła o efektywnej rozdzielczości 4128x3096 px, czyli ok. 12,8 Mpx. Identyczną rozdzielczość mają zdjęcia wykonane smartfonem Sony Xperia Z. Oba urządzenia wykorzystują najprawdopodobniej ten sam sensor, którego producentem jest firma Sony.

Niestety w chwili przeprowadzania testów Galaxy S 4 nie dysponowaliśmy Xperią Z, więc nie mogliśmy bezpośrednio porównać jakości zdjęć w identycznych warunkach oświetleniowych, ale nie możemy oprzeć się wrażeniu, że zdjęcia z Samsunga prezentują się lepiej. Zwłaszcza te wykonane w dzień. Producent najprawdopodobniej przyłożył się bardziej do optymalizacji przetwarzania sygnału docierającego z matrycy, czego rezultatem jest bardziej szczegółowy obraz.

Naturalnie w przypadku zdjęć nocnych cały czar pryska - zdjęcia są po prostu słabe, ale jest to akurat typowe dla smartfonów, w których na maleńkiej matrycy upchnięto kilkanaście milionów pikseli. Zasada jest prosta – im mniejszy piksel, tym mniej światła łapie, a to z kolei powoduje konieczność podbijania (sztucznego wzmacniania) sygnału. Im bardziej wzmacnia się sygnał tym więcej uwidacznia się zakłóceń znanych pod pojęciem kolorowego lub monochromatycznego „szumu”. Programiści zajmujący się pisaniem algorytmów przetwarzających sygnał zazwyczaj starają się taki szum usunąć, co z kolei wpływa na spadek ilości detali widocznych na zdjęciu. Innymi słowy - przy obecnym stanie technologii aparaty o dużej ilości pikseli na maleńkiej matrycy nie spisują się dobrze w nocy, ale za to spisują się świetnie w słoneczny dzień.

Po uruchomieniu funkcji aparatu oczom użytkownika ukazuje się prosty, ale dość ergonomiczny interfejs. W górnej części można rozwinąć menu podręczne z kilkoma podstawowymi funkcjami. Z kolei w części dolnej widoczna jest mała strzałka po dotknięciu której wysunie się galeria efektów graficznych w postaci miniaturek z podglądem na żywo.

W ustawieniach znajdziemy takie opcje jak m.in. rozdzielczość, tryb zdjęć seryjnych, detekcja twarzy, pomiar światła, czułość ISO, geolotagging, samowyzwalacz, balans bieli, korekta ekspozycji i stabilizacja cyfrowa.

Jedną z ciekawszych nowości w trybie foto jest możliwość wykonania zdjęcia obiektu położonego jednocześnie za i przed smartfonem. Innymi słowy robiąc fotkę osobie lub grupie osób możemy dodać do finalnej fotografii również swoją twarz. Jeśli często robimy zdjęcia smartfonem, ale dotychczas na większości z tych zdjęć nie było nas widać (ze względów oczywistych), to teraz możemy temu zaradzić bez konieczności wprowadzania dalszej obróbki graficznej na komputerze. Znaczek z podglądem własnej osoby możemy powiększyć w razie potrzeby.

W interfejsie widoczny jest też przycisk o nazwie „Tryb”, który oferuje dostęp do dwunastu, odmiennych trybów pracy aparatu. Możemy zastosować na przykład opcję „Najlepszy wyraz twarzy” w której twarz każdej z fotografowanych osób jest analizowana, a aparat z pięciu zdjęć wybiera jedno najlepsze. Unikniemy dzięki temu sytuacji, w której jedna z osób ma zamknięte oczy, albo opuszczoną głowę (możemy po prostu dołożyć głowę z jednej fotki do ciała z innej).

Innym bardzo ciekawym trybem jest Gumka. Po wykonaniu 5 kolejnych zdjęć smartfon potrafi usunąć z nich przesuwające się przedmioty. Zasada działania jest dość prosta. Jeśli na zdjęciu nr 1 niepożądany obiekt jest np. w lewym górnym rogu i przesuwa się tak, że na ostatnim, piątym zdjęciu jest np. w prawym dolnym rogu, to Galaxy S 4 powycina fragmenty zdjęć pozbawione ruchomego elementu tak, aby finalna fotografia była całkowicie jego pozbawiona. Efekty zazwyczaj są bardzo dobre. Dzięki tej funkcji możemy się na przykład pozbyć przechodniów, którzy weszli nam w kadr, kiedy próbowaliśmy uchwycić jakiś epicki widok. ;-)

Finalne zdjęcie po usunięciu obiektu wygląda tak (niestety w miejscu gdzie je wykonywaliśmy było dość ciemno, więc jakość jest dość niska):

Inną wyróżniającą się opcją jest tryb fabularny. Tutaj aparat wykonuje serię zdjęć, z których tworzy jedno zawierające serię ujęć fotografowanej postaci (na tym samym tle).

Finalne zdjęcie wygląda tak:

Warto ponownie dodać, że jakość nie jest najwyższa ze względu na bardzo pochmurną pogodę i cień rzucany przez drzewa.

Wspomnieć należy też o możliwości wykonywania animowanych zdjęć w postaci plików GIF. Ich jakość nie jest jednak zbyt wysoka.

Przednią kamerką wykonamy zdjęcia o rozdzielczości 1920x1080 px (2,07 Mpx).

W menu efektów graficznych znajdziemy dwanaście opcji. My ich użyteczność oceniamy dość nisko - żaden efekt nie okazał się zachwycający, za to niektóre wyraźnie pogarszały obraz rejestrowany na zdjęciach.

Aby nakręcić filmy nie musimy przełączać się w żaden specjalny tryb pracy. Wystarczy dotknąć ikonki symbolizującej kamerkę. W czasie nagrywania klipów Full HD możemy też rejestrować zdjęcia. Samsung Galaxy S 4 dysponuje na tyle wydajnym procesorem, że jest w stanie płynnie kodować świetnej jakości film oraz zdjęcia w rozdzielczości 4128x2322 px (proporcje 16:9 - analogiczne do filmu).

Nagrania dzienne cechują się naprawdę dobrym oddaniem szczegółów, naturalnymi barwami i akceptowalną płynnością, ale nie da się tego samego napisać o filmach nocnych. Sytuacja jest zatem podobna jak w przypadku zdjęć. W słabych warunkach oświetleniowych pojawiają się też problemy z autofokusem.

Czy Samsung Galaxy S 4 jest godnym następcą „es trójki”? Prawda jest taka, że odpowiedź na to pytanie poznamy dopiero za jakiś czas, gdy okaże się, czy smartfon zyskał podobną popularność jak poprzednik. Producent ambitnie zakłada jednak, że liczba sprzedanych egzemplarzy będzie jeszcze większa.

Szanse na sukces są ogromne. Samsung Galaxy S 4 to pod względem technicznym jeden z najlepszych smartfonów na świecie. Wewnątrz modelu oznaczonego symbolem GT-I9505 zintegrowano bardzo wydajny, czterordzeniowy procesor główny Qualcomm Snapdragon 600 APQ8064T oraz nowoczesny układ graficzny Adreno 320. Do tego dochodzą 2 GB pamięci DDR3 oraz nawet kilkadziesiąt gigabajtów pamięci magazynowej (w zależności od wersji). Całość tworzy mieszankę iście wybuchową. Smartfon spisze się znakomicie w każdym typowym zastosowaniu od edycji dokumentów biurowych, aż do najnowszych i najbardziej wymagających gier. O dziwo można nawet z niego dzwonić! ;-)

Najciekawsze jest to, że w czasie testów właściwie nie spotkaliśmy się z sytuacją w której Galaxy spisywałby się słabo. Oczywiście komfort korzystania z tak dużego ekranu jest kwestią subiektywną – osoby o dużych dłoniach będą w stanie w pełni docenić dużą powierzchnię dotykową, ale użytkownicy o małych dłoniach mogą mieć pewne problemy z pisaniem SMS-ów kciukiem.

Mimo zastosowania 5-calowego wyświetlacza Super AMOLED o rozdzielczości Full HD, superwydajnych podzespołów, dwóch udanych kamerek i całego mnóstwa przeróżnych funkcji smartfon działał wystarczająco długo na baterii. Jego codzienne użytkowania było po prostu przyjemne. Wykonując typowe czynności takie jak m.in. dzwonienie, SMS-owanie, przeglądanie internetu i synchronizacja poczty smartfon działał około 4 dni. Można też liczyć na 11 godzin odtwarzania filmów i ponad 12 godzin rozmów telefonicznych. Trudno te wyniki nazwać słabymi.

System operacyjny w zdecydowanej większości sytuacji cechował się wysoką płynnością działania, choć delikatne przycięcia też były zauważalne. Producent doposażył Androida 4.2.2 we własny interfejs oraz masę opcji pozwalających sterować smartfonem za pomocą gestów. Dla chętnych przygotowane zostały też przeróżne akcesoria zewnętrzne, zaczynając od przydatnego etui, a kończąc na bransoletkach, monitorach pracy serca i... wagach. Samsung Galaxy S 4 to bez dwóch zdań świetny, nowoczesny smartfon. Kupując go raczej nie będziemy rozczarowani.