Dopłacamy do wyglądu, ale czy tylko? Recenzja Gigabyte GeForce RTX 4070 AERO OC 12 GB 

Po wczorajszych testach GeForce RTX 4070 12 GB, czyli nowego układu graficznego od NVIDII, pozostał nam pewien niedosyt – głównie w kontekście potencjału podkręcania, który był bardzo mocno ograniczony na wówczas testowanym Gainward Ghost. Dlatego też z ekscytacją podchodziliśmy do testów Gigabyte GeForce RTX 4070 AERO OC – karty, która poza pięknym wyglądem została również wyposażona w znacznie większe chłodzenie i mocniejszą sekcję zasilania.

Pomiń ten rozdział -> do omówienia kultury pracy i potencjału podkręcania.

Kartę solidnie zapakowano w karton, na którym możemy we własnym zakresie dorysować sobie ładną grafikę, aby dobrze prezentował się na półce. W zestawie nie dostajemy żadnych gadżetów, ani podpórki. Mając na uwadze wagę karty na poziome 1,27 kg (niemal 2x więcej niż wcześniej testowany Gainward!), brak takiej podpórki nieco dziwi, ale też nie jest ona tu niezbędna i w solidnej obudowie (a raczej tylko do takich ten model trafi) nie będzie to problemem.

Karta jest dosyć duża, jak na układ, który potrzebuje około 200 W pod pełnym obciążeniem (ale nadal sporo mniejsza od typowych RTX 4070 Ti). Długość 30 cm sprawia, że nie zmieścimy jej do obudów o mniejszej głębokości, a szerokość bliska 3 slotów PCI-E (5,7 cm) efektywnie oznacza, że na płytach głównych typu mATX zwykle nic poza samą kartą już nie podłączymy (bez blokowania dopływu powietrza do karty). Wysokość to 13,2 cm, zatem w typowej obudowie nie będzie problemów z ułożeniem kabla zasilającego. Warto zaznaczyć, że w zestawie z kartą dostajemy również adapter rozdzielający nowe złącze na dwie wtyczki 8-pinowe (aby zachować kompatybilność ze starszymi zasilaczami).

Obudowa karty została niemal w całości wykonana z plastiku, ale jest to plastik tak gruby i porządny, że bardzo długo zajęło nam utwierdzenie się co do tego, czy to jednak nie jest metal. Metalowy, a konkretnie wykonany ze szczotkowanego aluminium, jest element otaczający trzy wentylatory. Naturalnie w takim układzie backplate nie pełni tu roli rozpraszacza ciepła, ale też został na tyle zdystansowany, że nie powinien utrudniać jego odprowadzania. Wentylatory mają średnicę 8,5 cm i poza tym, że są białe z chromowanymi naklejkami w środku, posiadają profilowanie, które według Gigabyte pozwala wyciszyć ich pracę (co nasze testy w zasadzie potwierdzają).

Chłodzenie pod owymi wentylatorami jest masywne – niemal na całej szerokości karty mamy do czynienia z aluminiowym radiatorem o wysokości 3,7 mm, do którego ciepło z GPU odprowadza aż 8 miedzianych ciepłowodów, połączonych z również miedzianym blokiem, który pokrywa zarówno rdzeń, jak i pamięci. To tylko trochę skromniejsze chłodzenie niż w testowanym przez nas wcześniej Gigabyte GeForce RTX 4070 Ti Gaming OC!

Pod względem złączy obrazu karta Gigabyte nie wyróżnia się na tle konkurencji – trzy złącza DisplayPort 1.4a oraz jedno HDMI 2.1 powinny wystarczyć tak graczom, jak i profesjonalistom. Naturalnie miło byłoby zobaczyć tu nowszy standard DisplayPort, ale za jego brak obwiniać można tylko NVIDIĘ.

Pomiń ten rozdział -> do opisu procedury testowej i testów syntetycznych.

Jak na tej klasy sprzęt, nie mogło zabraknąć przełącznika BIOS karty. Mamy zatem do dyspozycji dwa tryby – domyślny tryb OC i wyciszony tryb Silent. Ten drugi wpływa minimalnie na samą wydajność karty, ale znacząco na temperatury, w jakich pracuje oraz prędkość obrotową wentylatorów, jaką oznacza dany procent ich wykorzystania.

W domyślnym trybie wentylatory są dosyć zwyczajnie słyszalne (rozpędzają się do 1650 RPM), ale za to karta nieco marznie, zwykle oscylując w okolicy 55°C na GPU (66°C Hot Spot) i 69°C na pamięciach. W trybie cichym temperatura wraca do normy, jaką dla większości kart jest ~60°C na GPU (69°C Hot Spot i 71°C na pamięciach), ale za to prędkość obrotowa wentylatorów obniża się do ledwo słyszalnych 1250-1300 RPM!

Jeżeli do tego dodamy tryb zatrzymania pracy wentylatorów całkowicie, gdy karty nie obciążamy, to okaże się, że jest to jedna z najcichszych kart, jakie mieliśmy okazję testować. Tak mocne chłodzenie daje oczywiście spory potencjał podkręcania, zwłaszcza że Gigabyte pozwala znieść limit energetyczny karty. Jak widać powyżej, nawet po podkręceniu karta nadal jest całkiem kulturalna, zwłaszcza w trybie cichym, który o dziwo wykazywał większy potencjał podkręcania.

Skoro już o temat podkręcania zahaczyliśmy, to warto poświęcić mu nieco więcej czasu. Karta fabrycznie (w trybie OC) została przetaktowana o 90 MHz (stanowczo ponad 3% względem referencyjnych zegarów), a w obu BIOSach podniesiono limit zasilania o 10 W (5%). W praktyce jednak i tak istotny jest tylko zegar w trybie Boost i tu domyślnie karta utrzymuje dosyć stabilnie 2775 MHz, miejscami dobijając do 2790 MHz. W trybie Silent jest to zwykle 2760 MHz. Ręcznie udało nam się dalej podnieść taktowanie już tylko do 2850 MHz, powyżej których karta robiła się już niestabilna. Pamięci z kolei nieco nas zawiodły – udało się stabilnie wycisnąć tylko dodatkowe 1100 MHz (czyli jakieś 200-300 MHz poniżej „normy”).

Przyrosty są większe niż w przypadku wcześniej testowanego Gainwarda, co wynika ze zdjęcia limitu zasilania – po podkręceniu Gigabyte RTX 4070 AERO OC śmiało zbliża się do 230 W pobieranej energii (15% ponad standard). Stanowczo jednak RTX 4070 nie są kartami stworzonymi z myślą o overcloackerach. Miejmy jednak na uwadze, że przyrost 2-3 FPS w Cyberpunk 2077 to dodatkowe 5 FPS z aktywnym DLSS 3 ;)

Pomiń ten rozdział -> do testów w grach.

Dokładne testy wydajności układu NVIDIA GeForce RTX 4070 (w tym szczegółowe omówienie wyników we wszystkich grach) prezentowaliśmy w poprzedniej recenzji, a tutaj skupimy się tylko na porównaniu dziś omawianego Gigabyte do konstrukcji referencyjnej (i kilku zbliżonych ceną/osiągami kart AMD/NVIDII). Platforma testowa pozostaje taka sama, a wyniki wszystkich kart poza Gigabyte pochodzą z wczorajszego testu.

• Procesor: Intel Core i9-12900KS
• Chłodzenie: NZXT Kraken Z73
• Pamięć: Fury Beast 2x16 GB DDR 5 (5600 MHz, CL40, gear 2)
• Płyta główna: ASUS ROG Strix Z690-F
• SSD: Samsung SSD 980 PRO 1 TB (PCI-E 4.0)
• Zasilacz: Corsair RM1000x
• Obudowa: Cooler Master Master Case H500M

Sterowniki, z których korzystaliśmy, to GeForce Game Ready 531.41 w przypadku wcześnie wydanych kart z GPU NVIDII oraz najnowszy w tym momencie dostępny sterownik dla Radeonów (Adrenaline 23.4.1). Z kolei RTX 4070 testowaliśmy na przedpremierowym sterowniku 531.42. System Windows 11 użyty w czasie testów to build 22H2 i wszystkie testy wykonywaliśmy z aktywnym Resizable Bar – zakładamy, że nikt nie będzie kupować nowego RTX 4070 do komputera bez jego obsługi (niemal każda płyta główna z PCI-E 3.0 oferuje wsparcie dla tej funkcji).

Jak zwykle na początku prezentujemy wyniki w popularnym pakiecie benchmarków UL Solutions 3DMark. Pozwalają one przede wszystkim dobrze określić przyrost wydajności pomiędzy kolejnymi generacjami kart danego producenta, ale do pewnego stopnia również umożliwiają porównanie kart różnych producentów. Na wykresach poniżej szczególną uwagę należy zwrócić na karty RTX 3080 (karta w lepszych wariantach obecnie blisko 1000 zł droższa), RTX 3070 Ti (obecnie identycznie wyceniona karta jeżeli skupimy się na białych modelach) oraz RTX 3070 (teoretycznie poprzednik, obecnie około 500-800 zł tańszy model w zależności od wariantu autorskiego). Do pewnego stopnia można też spoglądać na wyniki Radeonów RX 6800 (obecnie również 500-800 zł tańsza karta) oraz RX 6800 XT (karta podobnie wyceniona, choć podstawowe modele są 300-400 zł tańsze), mając jednak na uwadze różnice w optymalizacji pod 3DMark różnych producentów GPU.

W testach syntetycznych najlepiej widać, o ile różni się potencjał podkręcania nowej karty (oraz to, że nadal nie jest on wystarczający, aby kartę awansować do wyższego segmentu). Różnica pomiędzy BIOSami jest minimalna i w zasadzie w granicy błędu pomiarowego. Co jednak ciekawe, domyślnie są to wyniki osiągane przez Gainwarda Ghost dopiero po podkręceniu! Tutaj objawia się efekt głównie wzrostu limitu zasilania, ale do tego jeszcze przejdziemy. Pora teraz sprawdzić, czy w grach również widoczna będzie różnica w wydajności.

Wydajność okazuje się być zaskakująco wyższa! Może nie w każdej grze, ale w tych, które bardzo mocno obciążają kartę, konstrukcja od Gigabyte nawet bez podkręcania potrafi mocno wyprzedzić wcześniej testowany model referencyjny (przynajmniej w FHD i QHD, bo w 4K już wydajność podsystemu pamięci graficznej identycznie ogranicza obie konstrukcje, sprowadzając różnice do zera). W takim układzie dystans dzielący ten model od GeForce RTX 3080 (skądinąd w naszych testach użyty jeden z najmocniejszych modeli z tym GPU, w którym producent podniósł limit o 50 W!) całkowicie się zniwelował i zagrożony staje się GeForce RTX 3080 Ti! Natomiast w grach, które korzystają intensywnie ze śledzenia promieni, RTX 4070 w wykonaniu Gigabyte przegania też Radeona RXa 6900 XT!

Autorska konstrukcja GeForce RTX 4070 od Gigabyte okazuje się znacznie wydajniejsza od modeli referencyjnych - wszystko za sprawą wyższego limitu mocy!

To by się pokrywało z ostatnimi obniżkami cen kart AMD – ostatecznie od kilku dni można w tej samej cenie, co RTX 4070, zakupić nawet Radeona RX 6950 XT. Tej karcie nowy RTX musi ustąpić pola, ale pamiętajmy, że Radeon w tym porównaniu pobiera 2x więcej prądu, generując znacznie więcej ciepła i wymagając mocniejszego zasilacza… A w grach, które mocno korzystają z Ray Tracingu, w takim FHD/QHD i tak RTX 4070 będzie górą.

Pomiń ten rozdział -> do testów poboru energii.

Tutaj dochodzimy do dosyć niezręcznego momentu, w którym musimy przypomnieć, że RTX 4070 to pierwsza karta z rodziny Ada Lovelace, w której NVIDIA poskąpiła drugiego enkodera (jedna z głównych zalet nowych kart w oczach osób zajmujących się szeroko pojętą obróbką wideo lub strumieniowaniem rozgrywki). Model od Gigabyte oczywiście tego nie zmienia i faktycznie w takich zastosowaniach znacznie lepiej wyjdziemy dopłacając ~1000 zł do RTX 4070 Ti (może być również w wersji AERO).

Wydajność w zastosowaniach profesjonalnych nie jest aż tak wrażliwa na podniesienie limitu zasilania, jak gry i tutaj różnice między modelem referencyjnym a autorską wersją Gigabyte Aero są znacznie mniejsze. To nadal bardzo dobra karta do wszelkiego rodzaju prac kreatywnych (zwłaszcza z pakietem Adobe, który wyjątkowo lubi się z kartami NVIDII) lub projektowych. Dużą przewagą wobec poprzedników (a nawet RTX 3080 10 GB) jest pojemność pamięci graficznej – przypominamy, że wcześniejsze karty z tego segmentu oferowały tylko 8 GB vRAM.

Sprawdziliśmy również wydajność autorskiej konstrukcji w pakiecie SPECviewPerf i w tym przypadku podobnie różnice na korzyść kontstrukcji autorskiej nie przekraczały 2%. W takich zastosowaniach pozostaje zatem tylko korzyść w postaci znacznie cichszej pracy karty od Gigabyte.

Pomiń ten rozdział -> do podsumowania.

Testy wydajności jasno pokazały, że w grach referencyjny model stanowczo funkcjonuje niedożywiony. Dołożenie zaledwie 10 W do limitu mocy dało bardzo wyraźny wzrost wydajności. Naturalnie przełożyło się to również na pozycję na wykresie poboru energii. Przypominamy, że obecnie wykres ten pokazuje faktyczny pobór energii przez samą kartę graficzną (suma poboru prądu ze slotu PCI-E i przewodów zasilających).

Nowe GPU od NVIDII okazało się być całkiem udaną propozycją, której jedynym grzechem (podobnie jak wszystkich pozostałych kart opartych o architekturę Ada Lovelace, poza RTX 4090) jest znikomy wzrost wydajności w przeliczeniu na złotówki względem poprzednika. RTX 3070 można obecnie dostać za 2500 zł, a całkowicie biały model (Zotac Twin Edge) za 2800 zł – około 25% taniej od RTX 4070, co pokrywa się niemal idealnie z wydajnością niższą o około 25%... I tutaj nie ma się co zasłaniać inflacją, bo w obu przypadkach są to ceny tu i teraz.

Model autorski od Gigabyte z pewnością pokazuje, na co tak naprawdę stać to najnowsze GPU NVIDII. Blisko 5% przyrostu wydajności względem modelu referencyjnego to rzadko spotykany widok. Pamiętajmy też, że korzystając z DLSS 3 Frame Generation (w grach, które je obsługują) takie 5% więcej klatek w zwykłym trybie zmieni się w 8-10% dodatkowych FPS! A to już stanowczo niemała różnica jak za dopłatę, której wymaga Gigabyte, wyceniając model GeForce RTX 4070 AERO OC 12 GB na kwotę 3599 zł.

Ostatecznie oczywiście nie można też przejść obojętnie obok atrakcyjnego designu testowanej dziś karty – biała minimalistyczna obudowa z tylko delikatnym podświetleniem nazwy serii z pewnością przypadnie do gustu osobom celującym właśnie w takie białe zestawy. Ogromna zaleta tej karty to również wysoka kultura pracy – karta nawet pod pełnym obciążeniem pozostaje niemal całkiem bezgłośna (w trybie Silent). Z naszej strony solidna rekomendacja za jakość tego modelu oraz oczywiście za design.

Kartę Gigabyte GeForce RTX 4070 AERO OC 12 GB otrzymaliśmy od producenta - Gigabyte.