Hayabusa2 nie doleci do 1998 KY26. JAXA zmienia cel po awarii silnika

Radosław Kosarzycki
Wizualizacja sondy Hayabusa2 z wysięgnikiem do pobierania próbek i aktywnym napędem jonowym (fot: DLR, CC BY 2.0)Wizualizacja sondy Hayabusa2 z wysięgnikiem do pobierania próbek i aktywnym napędem jonowym (fot: DLR, CC BY 2.0)
JAXA zrezygnowała z planu wysłania sondy Hayabusa2 w kierunku planetoidy 1998 KY26 po tym, jak doszło do usterki jednego z jej silników jonowych. To oznacza, że w najbliższym czasie nie będzie okazji, by z bliska sprawdzić zagadkowe cechy tego obiektu, które stały się pożywką także dla niecodziennych hipotez Avi Loeba.

Sonda Hayabusa2 miała wykonać manewry potrzebne do spotkania z niewielką planetoidą 1998 KY26, jednak plany pokrzyżowały problemy techniczne. Awaria jednego z czterech silników jonowych sprawiła, że przeprowadzenie kluczowego manewru stało się niemożliwe. W tej sytuacji JAXA zdecydowała o przekierowaniu statku w stronę planetoidy 2015 BM510, do której Hayabusa2 ma zbliżyć się w kwietniu 2028 r.

Choć 1998 KY26 należy do obiektów o niewielkich rozmiarach, od lat budzi zainteresowanie badaczy ze względu na zestaw nietypowych właściwości. Zwracano uwagę m.in. na jej wyjątkową jasność oraz bardzo szybki obrót – pełna rotacja trwa zaledwie kilkadziesiąt minut, podczas gdy wiele planetoid potrzebuje na to kilkunastu godzin.

W środowisku naukowym pojawiały się różne pomysły na wytłumaczenie obserwowanych osobliwości związanych z ruchem 1998 KY26. Jedna z hipotez zakładała, że to tzw. ciemna kometa – obiekt, który może przyspieszać wskutek uwalniania gazów z wnętrza. Tę możliwość zaczęto jednak uznawać za mało prawdopodobną, gdy analizy wskazały, że planetoida jest zbyt ciepła, by mogła zachować lód niezbędny do takiego procesu.


WIDEO
Prof. Mądry nie ma złudzeń. "Matematyka się skończyła"

Inną, znacznie bardziej nietypową interpretację przedstawił astrofizyk Avi Loeb wraz z zespołem. Zaproponowali, że 1998 KY26 mogłaby nie być naturalnym obiektem, lecz porzuconą sondą kosmiczną Fobos 1 – konstrukcją Związku Radzieckiego utraconą w trakcie misji w stronę Marsa. Zwracali uwagę na zbieżności dotyczące rozmiaru i jasności oraz analizowali warianty manewrów, które mogłyby prowadzić do obecnej trajektorii tego obiektu.

Loeb argumentował, że sposób odbijania światła przez ogniwa słoneczne Fobosa 1 mógłby wyjaśniać zarówno silny blask, jak i niewielkie przyspieszenia niezwiązane bezpośrednio z grawitacją, rejestrowane w obserwacjach astronomicznych. Podkreślał, że odbicie promieniowania słonecznego od paneli mogłoby wpływać na efekt przyspieszenia oraz pasować do krzywej blasku notowanej dla 1998 KY26.

Tego typu sugestie pozostają jednak na uboczu głównego nurtu rozważań. Najczęściej wskazuje się, że za przyspieszenie 1998 KY26 odpowiada ciśnienie promieniowania słonecznego oraz emisja ciepła, bez potrzeby przypisywania planetoidzie sztucznego pochodzenia. Ten model ma być spójny z większością danych i nie wymaga zakładania dodatkowych, nietypowych manewrów. Po zmianie planów Hayabusa2 wiele pytań dotyczących 1998 KY26 musi więc poczekać na inną okazję do zbliżeniowych badań.

Wybrane dla Ciebie
ZACZEKAJ! ZOBACZ, CO TERAZ JEST NA TOPIE