Pojedynek GeForce GTX 275 i GTX 260 OC i Super OC 

Powstało wiele odmian kart GeForce GTX275, różniących się przede wszystkim wyższym taktowaniem.

Do testów otrzymałem ponownie dwie, fabrycznie przetaktowane karty marki Gigabyte.

Można pokusić się o stwierdzenie, że GTX275 to hybryda dwóch kart: GTX260 i GTX280, która łączy sobie zalety obu produktów. Z GTX260 zaczerpnięto magistralę pamięci (448 bitów), natomiast z GTX280 zapożyczono jednostki Shader (łącznie 240). Zapraszam do naszego komparatora GPU.

Referencyjny GTX 275 Gigabyte

Wersja SuperOverClocked

Oczywiście dla lepszej stabilności obu urządzeń, wyposażono je w kondensatory polimerowe. Ma to znaczenie przy podkręcaniu, zwłaszcza podczas V-Moddingu.

• Windows Vista Ultimate 64bit PL, SP2
• DirectX 10.1, 9.0C
• nVidia: 191.07
• Fraps 2.9.6

Procesor do testów został podkręcony do częstotliwości 3.2 GHz.

• Crysis Warhed 1.0

Testy zostały przeprowadzone za pomocą programu Crysis WARHEAD Benchmark Tool w wersji 1.1.2. Wszystkie ustawienia na najwyższym poziomie, z włączonym trybem DirectX 10. Testowana rozdzielczość: 1680x1050.

• Far Cry 2 1.0

Tutaj również zastosowany został wbudowany w grę benchmark. Karty zostały poddane testom w najwyższych ustawieniach, z trybem DirectX 10 w rozdzielczości 1680x1050.

• GTA IV 1.0

Podobnie, jak w wypadku poprzednich tytułów, również przy GTA IV wykorzystałem oferowany przez grę benchmark, w rozdzielczości 1680x1050.

• Warhammer: Dawn of War 2

Warhammer – któż nie słyszał o tej grze? Świetny RTS w futurystycznym klimacie, oparty o grę strategiczną o tym samym tytule. Dawn of War 2 posiada świetny benchmark, z którego nie omieszkałem skorzystać. Oczywiście przy rozdziałce 1680x1050.

• Arma 2

Test polegał na przebiegnięciu, strzelając do przeciwników, z punktu A do punktu B podczas pierwszej misji scenariusza. Ustawienia maksymalne, DX10, rozdzielczość 1680x1050.

• Batman: Arkham Asylum (PhysX)

Gra posiada wbudowany benchmark, który mocno obciąża testowany sprzęt, daje wymierne wyniki. Ponownie włączam tryb DX10, wybieram rozdzielczość 1680x1050, a dodatkowo aktywuję efekty PhysX.

•  Mirror’s Edge (PhysX)

Bardzo nowatorska gra, w której wcielamy się w agentkę Faith, której zadaniem jest dostać się do celu w najdziwniejszy możliwy sposób – biegiem przez dachy. ME ma wsparcie dla DirectX10, toteż do celów został włączony, efekty PhysX aktywowane i ustawiona rozdzielczość 1680x1050. Test polegał na zliczeniu ilości fps podczas dwuminutowego biegu przez pierwszą mapę scenariusza.

• Sacred 2 (PhysX)

Gra bardzo wymagająca sprzętowo, wykorzystująca efekty PhysX w każdym calu. Karty przetestowałem w trybie DX10, z włączonym PhysX, na najwyższych ustawieniach w rozdzielczości 1680x1050. Podczas testu trwającego 2 minuty rozegrałem walkę z pięcioma przeciwnikami z użyciem czarów.

• 3DMark 2006

• 3DMark Vantage

Tak prezentują się wyniki

Karta SuperOverClock osiąga największy przyrost wydajności w stosunku do wersji referencyjnej. Dla podstawowej wersji GTX275 od Gigabyte czasami nie zaobserwujemy zysku, natomiast dla wersji lekko podkręconej średnia wynosi + 5%.

Gigabyte GeForce GTX 275 OverClock może osiągnąć zegary zbliżone do SOC, gdy bierzemy pod uwagę wyłącznie taktowanie rdzenia i pamięci, w wypadku shaderów prezentuje się to nieco gorzej. Chcę pokazać, że karta GTX 275 OC może osiągać niemal identyczne wyniki co jego mocniejszy brat, wystarczy tylko użyć odpowiedni program.

Do podkręcania grafik wykorzystałem program Riva Tuner 2.24c, natomiast do wstępnego sprawdzenia stabilności po OC posłużył mi Video Card Stability Test 1.0.0.3, który natychmiastowo wyłapuje przekłamania w grafice spowodowane za wysokimi zegarami. Ostateczną stabilność pozwoliły mi stwierdzić dopiero gry i  3DMark.

Podstawowe zegary:

• Rdzeń: 633 MHz
• Shader: 1404 MHz
• Pamięć: 1200 MHz (2400 MHz efektywnie)

Zegary po podkręceniu:

• Rdzeń: 729 MHz
• Shader: 1472 MHz
• Pamięć: 1260 MHz (2520 MHz efektywnie)

Niestety przy próbie ustawienia wyższego taktowania dla któregoś z elementów, karta obniżała taktowania powodując ogromne spadki wydajności. Nawet po ustawieniu chłodzenia na 100% nie udało się osiągnąć wyższych częstotliwości. Co ciekawe, pamięć osiągnęła takie samo taktowanie, jak wersja SOC, natomiast zegar rdzenia był o 14 MHz wyższy od wspomnianego SuperOverClock.

Po podkręceniu karta pobiera o 1W więcej energii pod obciążeniem i o 68W więcej w trybie IDLE (spoczynek).

Podkręcenie karty powoduje wzrost temperatury w spoczynku o 5 stopni, natomiast w stresie 12 stopni. Możemy zatem pokusić się o OC.

Po podkręceniu karta pobiera o 17W więcej energii w stresie i o 6W więcej w spoczynku.

Gdy kartę podkręcimy, osiąga ona temperatury wyższe o 4 stopnie w spoczynku i o 5 stopni podczas pracy.

Karty stanowią ciekawe propozycje jeśli zamierzamy pracować w rozdzielczościach HD. Edycja OC z 896 MB pamięci stanowi dobrą bazę dla graczy, a jej dodatkowym atutem jest możliwość osiągnięcia zbliżonej wydajności do wersji SuperOverClock – poprzez podkręcenie.

Różnica wydajności w grach między kartami z podstawowymi zegarami wynosi zaledwie 5%, po podkręceniu obydwu wersji, już tylko 3%.

Z edycji SOC nie można wycisnąć więcej, co jednak jest zrozumiałe ze względu na fabryczny overclocking.

Głośność chłodzenia kart nie przeszkadza przy fabrycznych ustawieniach, jednak sytuacja zmienia się po podkręceniu. Temperatury pozostają stabilne, ale głośność chłodzenia już wzrasta.

Podstawowe zegary prezentują się tak:

• Rdzeń: 715 MHz
• Shader: 1550 MHz
• Pamięć: 1260 MHz (2520 MHz efektywnie)

Po podkręceniu:

• Rdzeń: 733 MHz
• Shader: 1589 MHz
• Pamięć: 1271 MHz (2542 MHz efektywnie)

Niestety, wersji SOC nie udało się podkręcić zbyt wysoko. Wyższe częstotliwości powodowały spadek wydajności za sprawą obniżenia taktowania przez kartę. W tym wypadku można zastosować V-Modding, jednak jest to już bardzo ryzykowna gra, prawdopodobnie nie warta świeczki w stosunku do uzyskanych rezultatów.

 Jak widać kartę GTX275 OC bez problemów można podkręcić tak, by osiągała wyniki podobne do SuperOverClock. Zatem największy wpływ na wydajność miała tutaj częstotliwość rdzenia. Zatem okazuje się, że wyższych rozdzielczościach HD warto mieć kartę z wyższym taktowaniem, co za tym idzie – w tym wypadku opłaca się podkręcać.