Już od jakiegoś czasu wiadomo, że Chiny produkują własne procesory Loongson (w Chinach znane lepiej pod nazwą Godson). Na rodzimym rynku dostępne są urządzenia wyposażone w te układy - głównie netbooki i mini komputery. Informacje ujawnione na sierpniowej konferencji Hot Chips wskazują na to, że prawdziwy rozwój tych procesorów ma dopiero nastąpić - dzięki nowym wielordzeniowym układom kolejnej generacji.
Warto wspomnieć, że według zapowiedzi Loongson 3B posłuży do zbudowania superkomputera, który z łatwością miałby dostać się na wyżyny prestiżowego rankingu najwydajniejszych superkomputerów TOP500. Ma on się nazywać Dawning 6000 i - podobnie jak procesor, którego używa - swoją premierę będzie miał w następnym roku.
Procesor Loongson 2F (obecna generacja)
Później, czyli do końca 2012 roku na komercyjny rynek mają wejść 16-rdzeniowe jednostki Loongson 3C, które osiągną częstotliwości na poziomie 2 GHz. Będzie to oznaczać co najmniej 4-krotny wzrost mocy obliczeniowej w stosunku do wersji 3B. Ponadto ten układ ma wykorzystać mniejszy proces technologiczny - z wysłużonych 65nm konstrukcja zejdzie do magicznych 28nm. Być może będzie on produkowany w fabrykach TSMC, chociaż niektóre źródła nie wykluczają także możliwej produkcji w Globalfoundries.
All-in-one PC i Nettop firmy Lemote wykorzystujące CPU Loongson
Warto tutaj przypomnieć, że procesory Loongson wykorzystują architekturę MIPS (Microprocessor without Interlocked Piped Stages), którą do tej pory mogliśmy zobaczyć między innymi w odtwarzaczach DVD, routerach, czy konsolach do gier (np. Nintendo 64, Sony PlayStation, PlayStation 2 i PSP). Jest to zarówno mocny, jak i słaby punkt chińskich jednostek CPU. Może to zadecydować o ich sukcesie lub porażce. Dlaczego?
Na plus trzeba zanotować fakt, że wspomniana architektura jest w pełni 64-bitowa, co daje jej przewagę nad architekturą ARM, która nawet nie wyznaczyła daty wprowadzenia jednostek 64-bitowych, oraz nad x86-64, która pod tym względem nie jest wolna od problemów. Poza tym dzięki zaimplementowanym instrukcjom Loongson jest w stanie wydajnie emulować układy x86. Kolejną zaletą jest świeżość tego pomysłu, dzięki czemu można go dowolnie rozwijać oraz kształtować zgodnie z potrzebami.
Z drugiej strony brak programów i systemów operacyjnych obsługujących MIPS - zaledwie kilka Linuksów, w tym być może Android, to ogromny minus. Należałoby stworzyć specjalną wersję Windowsa (chociaż zawsze można symulować środowisko x86). Może to spowodować ograniczenie Loongsonów do rynku chińskiego, a także rynku superkomputerów, gdzie system i tak jest każdorazowo dostosowywany do technologii. Pierwsze analizy i oceny, co do sukcesu procesorów z państwa środka będziemy mogli wystawiać zapewne po 2012 roku.
Źródło: TechnologyReview, TOP500
