Panasonic 55GZ950 - test telewizora OLED 4K 

Panasonic 55GZ950 jest telewizorem 4K z płaskim wyświetlaczem o przekątnej 55 cali i rozdzielczości 3840 x 2160 pikseli.

W Panasoniku 55GZ950 zastosowano wyświetlacz OLED pochodzący od firmy LG Display. Subpiksele mają strukturę RGBW, co w porównaniu do wyświetlaczy tradycyjnych (RGB) oznacza, że mamy tu także do czynienia z dodatkowym, białym subpikselem.

Sądząc po kształcie poszczególnych subpikseli, zastosowany wyświetlacz jest identyczny jak w telewizorach LG 55C9, 55E9 oraz Sony 55AG8 i 55AG9, które przetestowałem wcześniej.

Do przeprowadzania pomiarów parametrów obrazu w 55GZ950 wybrałem tryb o nazwie „Profesjonalnyl1” (literówka w nazwie trybu funkcjonuje ok. 3-4 lat i przeszkadza tylko niektórym recenzentom – polski oddział japońskiej firmy nic sobie z niej nie robi).

Są telewizory, które wywołują uśmiech na twarzy recenzenta już kilka chwil po ich włączeniu. Nie inaczej było z 55GZ950. Gołym (choć wytrenowanym) okiem widać było, że niezależnie od źródła dostarczanego sygnału wizji barwy były naturalne i realistyczne, jak w żadnym z ww. OLED-ów A.D. 2019. Pomiar kolorymetrem był w zasadzie formalnością i potwierdził tylko, to widziały moje oczy: że odwzorowanie kolorów w ustawieniach fabrycznych trybu „Profesjonalnyl1” było po prostu wspaniałe z niezwykle małymi błędami delta E:

Dla porównania, poniżej wyniki pomiaru barw dla telewizora LG 55E9:

Jak widać z powyższych wykresów, średni błąd reprodukcji barw był w 55GZ950 niemal trzy razy niższy niż w LG 55E9.

Analiza kolorów na różnych poziomach nasycenia również wypadła bardzo dobrze:

Proszę zwrócić uwagę, że błędy reprodukcji barw nie tylko nie przekraczają progu postrzegalności (dE=3,0, żółta pozioma linia), lecz także, a może przede wszystkim, większość błędów mieści się poniżej absolutnego progu postrzegalności (dE=1,0, zielona pozioma linia). A przecież mówimy tu nie o wynikach po kalibracji, lecz w ustawieniach fabrycznych! To zaiste wspaniałe osiągnięcie. Brawo Panasonic! Brawo!

Bardzo dobrze było również w trybie HDR:

W sumie, za odwzorowanie barw w ustawieniach fabrycznych wystawiam Panasonikowi 55GZ950 ocenę celującą.

Kolory pod kątem

Podczas patrzenia na ekran pod kątem innym niż prostopadły, kolory zachowywały się identycznie jak w konkurencyjnych modelach LG, np. 55C9 oraz 55E9. Aby się nie powtarzać, po szczegóły odsyłam do testów obu tych modeli.

Odwzorowanie kolorowych gradientów na materiałach SDR i HDR było bardzo dobre. Na materiałach 4K HDR zjawisko posteryzacji występowało sporadycznie i było niewielkie.

W przeciwieństwie do rywali (LG, Sony), Panasonic 55GZ950 nie posiada jeszcze opcji „płynna/łagodna gradacja” (przynajmniej ja nie znalazłem jej w menu testowanego modelu).

Jak przystało na telewizor tej klasy, Panasonic 55GZ950 jest w stanie odwzorować szeroką paletę barw. Według programu CalMAN pokrycie przestrzeni DCI wyniosło niemal 97% wg CIE1931xy oraz 99% wg CIE1976uv.

Przypominam, że metoda wykorzystująca CIE1931xy daje niższe wyniki niż ta oparta na CIE1976uv. Z kolei producenci podają pokrycie wg tej drugiej metody, bowiem daje ona większą wartość procentową pokrycia. Pomimo tego, zdaniem wielu specjalistów, metoda oparta o CIE1931xy jest bardziej miarodajna.

Jak przystało na telewizor OLED, czerń i kontrast były najwyższej próby. W trakcie testów przyczerniowych gradientów z radością zauważyłem, że 55GZ950 był pozbawiony zjawiska „vertical bandingu”, czyli pionowych pasów widocznych przy wyświetlaniu bardzo ciemnych scen. To już czwarty przetestowany przeze mnie telewizor OLED w tym roku (po LG 55E9 oraz Sony 55AG8/55AG9), który może pochwalić tym osiągnięciem.

„Kleksowanie”

W testowanym egzemplarzu 55GZ950 zjawisko to, które wystąpiło zarówno w LG 55E9, jak i 55C9, było tak znikome, że można by rzec, że w porównaniu do OLED-ów koreańskich, praktycznie niemal nie występowało. Jak widać inżynierowie Panasonica potrafią bardziej precyzyjnie wysterować panel OLED niż jego twórcy od LG Display. Wiem, że dla niektórych zabrzmi to wręcz paradoksalnie, a uszami wyobraźni słyszę już pytania w rodzaju: „Jak to, Panasonic, który kupuje panele od LG, jest w stanie lepiej je wysterować niż ich producent? Niemożliwe!”). Takie są jednak fakty, że pod względem wysterowania panelu w przyczerniowych gradientach Japończycy (także ci od Sony) „wyciągają” z nich nieco więcej i w tym właśnie aspekcie „japońskie” OLED-y mają przewagę nad koreańskimi. Nie ulega wątpliwości, że wieloletnie doświadczenie i „know-how” Japończyków zdobyte m.in. w pracach nad wysterowaniem wyświetlaczy plazmowych (Panasonic), czy profesjonalnych OLED-ów studyjnych z serii BVM (Sony) nie poszło na marne. Brawo!

Jak wygląda dokuczliwe „kleksowanie” (OLED Flashing) możecie zobaczyć w moim teście LG 55C9.

Szczegóły w cieniach

Na materiałach SDR (zwłaszcza starszych filmach Blu-ray i DVD) 55GZ950, podobnie jak inne OLED-y, gubi nieco szczegóły w cieniach. Na materiałach 4K HDR nie zaobserwowałem tego zjawiska.

Pod względem jasności w trybie HDR Panasonic 55GZ950 plasuje się pomiędzy jaśniejszymi LG 55C9/E9, a ciemniejszymi Sony 55AG8/AG9.

Na początku pomiaru luminancji (jasności) na 10-procentowej planszy pomiarowej odnotowałem następujące wartości:

• 55GZ950 – 705 cd/m^2
• 55C9 – 770 cd/m^2
• 55E9 – 860 cd/m^2

Podobnie jak w OLED-ach LG, w trakcie pomiaru luminancja nieustannie rosła, aby po 180s osiągnąć w 55GZ950 wartość ok. 790 cd/m^2.

Za odwzorowanie ruchu w 55GZ950 odpowiada opcja o nazwie Intelligent Frame Creation (IFC). Oto wyniki pomiarów ostrości i płynności ruchu:

Ostrość obrazów ruchomych mierzona jest w TVL, czyli pionowych liniach, w zakresie od 150 (najniższa) do 1080 linii (najwyższa).

Opcja „wstawiania czarnej ramki” (w ustawieniach trybu użytkownika) nieznacznie zmniejsza jasność obrazu, wprowadza migotanie, ale nie poprawia zauważalnie ostrości ruchu.

W trybie użytkownika przydałoby się dodatkowe ustawienie „płynności filmu”, tj. pośrednie pomiędzy 3, a 4. Moim zdaniem na materiałach 24p, wartość 3 to zbyt mało, natomiast 4 już trochę zbyt dużo.

Choć brak postępu w stosunku do ubiegłorocznych OLED-ów z serii FZ800, w sumie odwzorowanie ruchu przez 55GZ950 oceniam jako więcej niż dobre.

W trybie "Gra", na sygnale 1080/60p opóźnienie sygnału wyniosło 21,6 ms:

To bardzo dobry wynik, choć niemal o 9 ms gorszy od koreańskiej konkurencji.

Podobnie jak to miało miejsce u koreańskich rywali, możliwości multimedialne 55GZ950, rozumiane jako obsługa plików z USB, nie zmieniły się w stosunku do poprzednika, tj. modelu 55FZ800 z 2018 roku.

Ważną zaletą Panasonika 55GZ950 jest możliwość sortowania plików z USD wg nazwy i daty i to w obu kierunkach, co daje łącznie 4 opcje sortowania. Możliwości tej nie mają ani OLED-y LG czy Sony, ani QLED-y Samsunga.

Sytuacja wygląda nieco inaczej gdy te same pliki spróbujemy odtworzyć z dysku sieciowego (NAS-a). I nie chodzi tu o to, że plików z NAS-a nie można sortować, lecz problem w tym, że 55GZ950 nie odtwarza z NAS-a (poprzez DLNA) wielu tych samych plików, które poprawnie i bez problemu odtwarza z USB. Tego rodzaju pliki z NAS-a oznaczone są wykrzyknikiem, a próba ich odtworzenia wywołuje komunikat „plik nieobsługiwany”. Co ciekawe, jeżeli taki nieobsługiwany plik skopiujemy z dysku sieciowego na USB, telewizor odtworzy go bez żadnych problemów.

Panasonika 55GZ950 wyposażono w 6 przetworników. Dwa owalne, szerokopasmowe (po jednym na kanał) umieszczono pod dolną krawędzią ekranu:

Z kolei z tyłu znajdziemy 4 przetworniki niskotonowe (po 2 na kanał):

Podczas próby oceny jakości brzmienia pojawił się nieoczekiwany problem: już przy średnim poziomie wysterowania bas był zniekształcony, a poziom zniekształceń rósł w miarę zwiększania głośności. Ponieważ nie spotkałem tego zjawiska wcześniej w telewizorach tej marki, podejrzewam, że problem dotyczy tylko i wyłącznie egzemplarza testowego. W związku z tym postanowiłem skupić się na ocenie środka i górnego zakresu pasma. Niestety, nawet po wyłączeniu podbicia niskich tonów (opcja standardowo włączona w ustawieniach fabrycznych) oraz przesunięcia suwaka regulacji basu na minimum, nie udało mi się uzyskać brzmienia, które byłoby wysoce klarowne i zrozumiałe, a przy tym nieprzejaskrawione i naturalne. Ponieważ o basie nie mogę się wypowiadać, moim zdaniem, w zakresie średnich i wysokich tonów brzmienie 55GZ950 nie jest niczym szczególnym, jest akceptowalne (jak na telewizor), ale nie oferuje takiej przejrzystości, klarowności, czy rozdzielczości szczegółów, jak rywale w rodzaju LG 55C9/E9, czy Sony 55AG8/AG9.

W teście wykorzystano program CalMAN firmy Portrait Displays.