Asus PCE-AC88 - spotykając przyszłość

Współcześni użytkownicy komputerów zaczynają powoli zapominać o tym, że istnieją kable sieciowe. Owszem, stanowią one medium dostarczające Internet do domu / mieszkania, ale dalej, zazwyczaj, ich rola się kończy, udostępniając domownikom zasoby Internetu, za pośrednictwem routera i sieci bezprzewodowych.

W gruncie rzeczy nie ma w tym nic dziwnego. Jest to rozwiązanie niemalże bezkosztowe i na dodatek nie wymaga niszczenia infrastruktury w celu wewnętrznego, czy zewnętrznego położenia okablowania. Kolejną zaletą sieci Wi-Fi jest ich elastyczność. Elastyczność, której nie posiada okablowanie strukturalne. Sieci Wi-Fi nie są ograniczone ilością punktów na dane pomieszczenie, a których ilość – jak pokazuje doświadczenie niejednego admina – z upływem czasu zawsze okazuje się za mała…

Ogólnie rzecz ujmując okablowanie to wady i zalety. Jedną z niewymienionych dotychczas zalet jest prędkość. Połączenia 100Mb/s są już niejako przeżytkiem, zaś standardem są linki gigabitowe. Ale, ale…. Czy to jest taka zaleta?

Przyjrzymy się dzisiaj karcie PCE-AC88 będącej topowym modelem firmy ASUS. Posiada ona deklarowaną, sumaryczną prędkość AC3100, a więc na dzień dzisiejszy jest urządzeniem wyznaczającym kierunki rozwoju sieci Wi-Fi. Ale co oznacza to „AC3100” i dlaczego wspominam o niej w kontekście połączeń gigabitowych? O tym kilka linijek niżej.

Niektóre osoby patrząc na powyższe zdjęcie mogą pomyśleć – „Przecież to Asus PCE-AC68”… I rzeczywiście. Podobieństwo w wyglądzie jest zaskakujące. Karty wydają się współdzielić m.in. krwistoczerwony radiator, jakże świadczący o agresywności i mocy całego układu. Skojarzenia z Ferrari są tu jak najbardziej na miejscu. Zewnętrzny montaż na anteny też nie będzie zaskoczeniem dla posiadaczy wcześniejszego modelu. W zasadzie to rozróżnić je można tylko po tym, że PCE-AC68 ma trzy anteny, a testowany model cztery.

Zacznijmy więc od tego co nabywca (a może lepiej napisać „szczęśliwy nabywca”?) otrzyma po dokonaniu zakupu.

Karta dostarczana jest w całkiem gabarytowym opakowaniu na którym widnieje spora liczba informacji przekazywanych zarówno tekstem, jak i obrazkami. Wśród nich można odnaleźć m.in., że karta jest 14 szybsza niż adapter obsługujący standard 802.11N klasy 150 i posiada 4 anteny nadawczo – odbiorcze. Jednocześnie informacja o wydajności karty prezentowana jest przez zwrot „PCE-AC88 Dual-Band AC3100” z którego wnioskować należy, że sumaryczna prędkość powinna wynieść właśnie 3100 Mb/s. Skąd taka wartość?

Przede wszystkim jest to suma na którą składają się 2 radia: 5GHz i 2,4GHz. Ale nawet to nie powinno skutkować takimi wartościami. Otóż tutaj dochodzimy do sedna, jakim jest zastosowanie 4 anten nadawczo – odbiorczych w połączeniu z kwadraturową modulacją amplitudowo – fazową w wersji 1024 vs 256 w specyfikacji standardu bezprzewodowego (tylko nie piszcie w komentarzach, że nie wiecie o co chodzi:)). Jak określa to producent, jest to wersja Nitro modulacji. Według Wikipedii powinno to przynieść efektywność rzędu 25% w stosunku do czystego standardu AC, zaś wg liczb bezwzględnych producenta, wynikiem powinno być 2167 Mb/s

Podobna technika została zastosowana w radiu o częstotliwości 2,4 GHz dzięki czemu deklarowana wydajność powinna wynieść 1000 Mb/s. Jak już pobieżnie widać sumaryczna prędkość radia 5 GHz i 2,4 GHz daje właśnie, nadrukowane na pudełku 3100 Mb/s.

No dobrze. Ale czyżbym wyjawił na samym wstępie to, co powinno znaleźć się na końcu? Pozwólcie, że razem z Wami spróbujemy odkryć pozostałe zalety i wady tej karty. Aby tego dokonać, warto zacząć od początku, to jest od tego, co razem z kartą można odnaleźć w opakowaniu, a są to:

• Cztery anteny RSMA,
• Magnetyczna podstawa do anten,
• Instrukcja szybkiego uruchomienia,
• Karta gwarancyjną,
• Niskroprofilowa zaślepka,
• Płytę z oprogramowaniem i sterownikami.

Uwagę w powyższej liście zwraca liczba anten oraz magnetyczna podstawa do ich montażu. Warto wyjaśnić, że magnetyczna podstawa do anten nie oznacza, że tylko przy jej pomocy anteny mogą zostać zamontowane. Można je także przykręcić bezpośrednio do karty zamontowanej w komputerze, chociaż ze względu na ich ilość i długość, wynoszącą 16 cm, może być problem z ustawieniem ich w sposób zamierzony przez użytkownika.

Na poniższym zdjęciu widać kartę zamontowaną w najniższym slocie na płycie głównej, a pomimo tego, i tak anteny zasłaniają praktycznie wszystkie powyższe wyprowadzenia złącz PCI z płyty głównej, w tym karty graficznej. Można oczywiście anteny rozchylać w zakresie nie powodującym ich bezpośrednie zachodzenie na siebie, ale nie byłoby to zbyt szczęśliwym rozwiązaniem.

Poza tym, sam producent nie zaleca montażu anten w ten sposób, ale poprzez magnetyczny montaż z kablem o długości 100 cm. Dzięki niemu anteny mogą być rozłożone względem siebie pokrywając maksymalnie szeroki obszar powierzchni, jak też ich pionowe ustawienie może być wyregulowane pozwalając na odchylenie od pionu o 45°, co jest wartością sprzyjającą osiąganiu maksymalnej wydajności i zmniejszeniu interferencji.

Magnes podstawy jest na tyle silny, że całość może zostać zamontowana nie tylko na powierzchni poziomej (np. biurko), ale też na bocznej ścianie obudowy komputera.

Zarówno stojak, kable antenowe, jak i same anteny wykonane zostały z materiałów dobrej jakości. Wyeksponowanie ich w widocznym miejscu nie będzie „raziło po oczach”.

Na kolejnej stronie sprawdzimy w praktyce możliwości karty ASUSa.

Testy karty przeprowadzane były w mieszkaniu blokowym, o poniższym schemacie. Ścianki działowe wykonane są z pojedynczej czerwonej cegły. 

Miejsca oznaczone nr 1 i nr 2 oddalone były od siebie w odległości jednego metra. Chodziło o sprawdzenie maksymalnej wydajności połączenia router - karta sieciowa. Natomiast pozycja 3, jak widać powyżej, to miejsce w sąsiednim pokoju, oddalone około 5 metrów od komputera z kartą PCE-AC88. 

Jak to bywa w blokach, zajętość częstotliwości 2,4 GHz nie umożliwia znalezienia wolnego kanału. Jeżeli macie problemy z połączeniem, jest ono zrywane, nie pracuje stabilnie, sprawdźcie sobie przy pomocy skanera sieci, czy przypadkiem winą nie jest właśnie nakładanie się różnych sieci bezprzewodowych na tych samych kanałach. 

Jak widać poniżej pasmo 5 GHz oferuje znacznie lepsze warunki. Jeżeli macie taką możliwość, to lepiej poszukać tam miejsca dla Waszej sieci. 

Karta była zamontowana w komputerze stacjonarnym o podstawowych parametrach jak poniżej:

• Procesor Intel i5-4670k,
• 16 GB RAM DDR3,
• System Windows 10,
• Nośnikiem danych podczas kopiowania plików był 3 gigabajtowy ramdysk.

Połączenie pomiędzy nim, a routerem Synology RT2600ac zestawiane było w systemie Windows z prędkościami 1,7Gb/s dla radia 5 GHz oraz 720Mb/s dla częstotliwości 2,4GHz.

Testy przeprowadzane były w warunkach „realnych” i „syntetycznych”. Jeżeli chodzi o warunki „realne” to komunikacja przebiegała pomiędzy komputerem stacjonarnym o wcześniej wymienionych parametrach z jednej strony, zaś z drugiej strony znajdował się czterodyskowy NAS Asustor AS6104T.

W takiej konfiguracji testowane było przesyłanie dwugigabajtowego pliku pomiędzy ramdyskiem komputera stacjonarnego, a NASem przy użyciu protokołu SMB. Do badania wydajności tego typu połączenia wykorzystano także program ATTO Disk Benchmark, którym przeprowadzano mierzenie wydajności zmapowanego z NASa folderu. Schemat logiczny takiego połączenia znajduje się poniżej.

Testy „syntetyczne” były podobne, co do zasady, do powyższego schematu, z tym, że miejsce ramdysku oraz z drugiej strony NASa zajął program iperf w konfiguracji klient – serwer.

Badanie przeprowadzano przy użyciu poniższej komendy nakazującej wykonanie 1000 jednosekundowych prób z których następnie sporządzony został wykres.

iperf3.exe -c IP_klienta -t 1000 -W20m

Najpierw zacznijmy od zaprezentowania wydajności, podczas kopiowania plików z użyciem protokołu SMB. Przesyłanie plików przy użyciu sieci 2,4 GHz robi wrażenie…

Co dziwne, testy ATTO oraz iperf nie wykazały już tak wysokich wartości.

Podobnie testy aplikacją iperf były bliższe do wyników uzyskanych przez ATTO niż w trakcie kopiowania pilku.

Co dziwne, pomimo większej odległości oraz przeszkód w postaci ścian, system Windows informował o nawiązaniu połączenia o połączeniu aż 800 Mb/s.

Potwierdzeniem powyższej informacji był też większy transfer niż w sytuacji gdy urządzenia były oddalone od siebie o 1 metr. 

Być może wynika to z faktu, że gdy były zbyt blisko, występowały jakieś interferencje fal, które uniemożliwiały osiąganie szybszego połączenia. 

Tak jak przy radiu 2,4 GHz, tak i w paśmie 5 GHz przesyłanie dwugiagabajtowego pliku pomiędzy ramdyskiem komputera robi wrażenie. Prędkości dobijające do 90 MB/s są wartościami, których nie osiągają niektóre routery na portach gigabitowych.

Przy testach ATTO wyszła ciekawa rzecz.

W przeciwieństwie do sytuacji z radia 2,4 GHz gdzie osiągane prędkości były najwyższe podczas kopiowania pliku przy użyciu protokołu SMB, tak tutaj były to wartości najniższe. W testach ATTO i iperft dochodziły one do 117 MB/s, a to już jest prawie pełne gigabitowe łącze.

No i na koniec testy przy użyciu programu iperf.

Tutaj z kolei, w przeciwieństwie do sieci 2,4 GHz, wraz ze wzrostem odległości, szybkość połączenia prezentowana przez system operacyjny zmalała z 1,7 Gb/s do 1,3 Gb/s.

Prędkość przesyłania spadła, ale wartość spadku wynosząca 4 MB/s w stosunku do pomiaru wykonanego przy odległości 1m, można uznać niemalże za błąd pomiarowy. 

Karta Asus PCE-AC88 wyposażona jest w pokaźny, zakrywający cały spód, czerwony radiator. Zastanawiałem się na ile jest to element konieczny, a na ile estetyczny – bo trzeba przyznać, że wrażenie robi potężne. W tym celu postanowiłem na radiu 5 GHz puścić przez nią ponad 60 GB danych. Procedura trwała kilka minut w trakcie których temperatura radiatora podniosła się z 30°C w trakcie normalnej pracy do 41°C wobec temperatury otoczenia wynoszącej 19°C.

Wydaje się, że na dzień dzisiejszy nie były to więc temperatury mogące powodować uszkodzenie układów, ale wynikało to z faktu dość niskiej temperatury otoczenia. W okresie letnim, gdy temperatury powietrza będą przekraczały 30°C, mocne obciążenie PCE-AC88 może w znaczny sposób skutkować korzystaniem z efektywności radiatora.

Karta ASUS PCE-AC88 jest urządzeniem o bezkompromisowej wydajności. Jeżeli nie byliście w stanie zrozumieć o co chodziło w kwadraturowej modulacji amplitudowo – fazowej na początku recenzji, to przetłumaczę to dla Was: „jest szybko jak…” :-)

Urządzenie w połączeniu z odpowiednim routerem potrafi komunikować się z prędkością niemalże kabla gigabitowego. Sam ten fakt był jeszcze kilka lat temu nie do pomyślenia.

Kiedy 7 lat temu zaaprobowany został standard 802.11n ludzie niemalże wyrywali sobie włosy z głowy (w tym i ja, przez co mam teraz znaczne braki w tym zakresie) dziwiąc się, jak to możliwe, aby połączenie bezprzewodowe było szybsze od Ethernetu (100 Mb/s). Jak widać wyobraźnia ludzka miewa granice i to, że Wi-Fi nie tylko przekroczy szybkość Ethernetu, ale też zbliży się do Gigabitu nie okazało się być wcale tak odległą przyszłością. Jak to ktoś kiedyś powiedział „przyszłość dzieje się na naszych oczach”.

Asus PCE-AC88 to nie tylko wydajny instrument, ale także piękny. Czerwony, agresywny radiator na adapterze, będzie mile widziany w przeszklonych obudować, zaś cztery anteny zamontowane na obudowie komputera, niczym rogi drapieżnika, będą dodawać lansu (chociaż słyszałem też wersje, że dzięki nim ilość fpsów w grach się zwiększy – ale tego nie sprawdzałem). Niezależnie od tego, czy w grach przybędzie klatek na sekundę, czy nie, z pewnością zwiększy się przepustowość sieci pomiędzy komputerem wyposażonym w tą kartę, a routerem.

Tutaj należy podnieść jedno zastrzeżenie. Karta do „rozwinięcia skrzydeł” potrzebuje routera, który będzie dla niej odpowiednim partnerem. Planując jej zakup musie o tym pamiętać, gdyż na dzień dzisiejszy tylko topowe modele będą w stanie jej podołać. Ja testowałem ją z routerem Synology RT2600ac, który w paśmie 5GHz potrafi zaoferować prędkość do 1,7 Gb/s podczas gdy producent deklaruje, że karta mogłaby osiągnąć aż 2,1 Gb/s. Przygotujcie się więc na to, że jej wyniki mogą być jeszcze lepsze.

• ekstremalnie szybka
• stylistyka nie została potraktowana po macoszemu (czerwony radiator, czy anteny ze stojakiem prezentują się bardzo ciekawie),
• przyzwoite temperatury, o które dba radiator
• brak wad