Najnowsza sonda amerykańskiej agencji NASA – MAVEN – oficjalnie weszła na orbitę marsjańską. Jej zadaniem będzie badanie górnych warstw atmosfery Czerwonej Planety, aby lepiej poznać jej charakterystykę i historię.
Sonda MAVEN oderwała się od Ziemi 18 listopada ubiegłego roku. Po 10 miesiącach, w czasie których pokonała ona 771 milionów kilometrów weszła ona wreszcie na orbitę marsjańską. Jest to pierwsza misja agencji NASA mająca na celu zbadanie górnych warstw atmosfery Czerwonej Planety (około 125-150 kilometrów od jej powierzchni) – ich składu chemicznego i struktur. Wszystko to, aby lepiej zrozumieć naszego sąsiada.
Sonda potwierdziła swoją pozycję wczoraj (22 września) stacjom naziemnym w Stanach Zjednoczonych i Australii. Teraz nadszedł czas na sześciotygodniową fazę manewrów korekcyjnych i testów instrumentów sondy. Została ona wyposażona w trzy zestawy – do pomiarów wiatru słonecznego i jonosfery, do badania własności górnej atmosfery i jonosfery oraz do pomiarów składu chemicznego i izotopowego.
Cały projekt trwa już od 11 lat. Owocem jest pierwsza sonda badająca górne warstwy atmosfery Marsa. – „MAVEN pozwoli znacząco zwiększyć naszą wiedzę o historii marsjańskiej atmosfery – jak marsjański klimat zmieniał się na przestrzeni lat i jak mogło to wpłynąć na ewolucję planety. Pomoże także lepiej przygotować się na załogową misję planowaną na okolice 2030 roku” – powiedział Charles Bolden z NASA.
Odkrywanie Marsa to jednak pole popisu nie tylko dla Amerykanów. W drodze na orbitę Czerwonej Planety jest hinduski MOM (Mars Orbiter Mission) – pierwszy azjatycki satelita, któremu ta sztuka może się udać. Podobnie jak MAVEN, MOM został wystrzelony w listopadzie ubiegłego roku. Nie dziwi więc, że jego międzyplanetarna podróż zakończyć ma się już na dniach.
Hinduski MOM został wyposażony w 5 instrumentów naukowych, ważących łącznie zaledwie 15 kilogramów. Posłużą one do badania składu powierzchni i atmosfery Czerwonej Planety – między innymi przeprowadzone zostaną testy na obecność metanu oraz zmierzony zostanie stosunek deuteru do wodoru.
Źródło: Astronomy, PAP, Nature
