Oby to nie była papierowa premiera - testujemy RTX 5070 Ti 

NVIDIA wysłała do redakcji benchmark.pl kartę graficzną produkcji MSI - model Ventus 3x, który przynajmniej przez chwilę, w specjalnej premierowej dostawie, ma być oferowany w cenie MSRP, to jest 3899 zł. Dlatego też jego recenzję mogę wam zaprezentować w przeddzień rozpoczęcia sprzedaży, ale nie potrafię stwierdzić, czy taka cena się utrzyma oraz ile egzemplarzy tak wycenionego modelu trafi do sklepów. A to, w jakiej cenie faktycznie produkt będzie możliwy do zakupu przez typowego klienta, jednak znacząco rzutuje na opinię, jaką powinienem wystawić na podstawie testów.

Dlatego też tym razem, na Benchmarku takiej jednoznacznej opinii nie wystawię, ale niemniej zapraszam do zapoznania się z wynikami wszystkich testów i porównań. Zwłaszcza że jest to ogólnie dużo ciekawsza premiera niż w przypadku wcześniej testowanego GeForce RTX 5080, choć też od razu ostudzę potencjalny entuzjazm - na przyrosty, jakie zaoferował testowany w styczniu GeForce RTX 5090, zdecydowanie nie ma co liczyć…

Jedyna karta z nowej rodziny, która doczekała się znaczącego przyrostu jednostek względem karty, którą zastępuje, to RTX 5090, który i tak w tej kwestii nie rozpieszczał (około 30% więcej jednostek). Wynika to z faktu, że cała rodzina Blackwell korzysta z tego samego procesu technologicznego TSMC N4, który już widzieliśmy w serii RTX 4000 (Ada Lovelace). Nowy RTX 5070 Ti wpisuje się w trend minimalnych zmian, rozpoczęty przez GeForce RTX 5080 i względem GeForce RTX 4070 Ti Super, którego ma zastąpić, mamy jedynie symboliczne 7% więcej jednostek CUDA i powiązanych z nimi bezpośrednio rdzeni RT oraz Tensor, choć te są w nowszej, domniemanie szybszej wersji. Bez zmian została również pojemność vRAM i tu również wymieniono moduły na nowsze i szybsze GDDR7. Ostatecznie NVIDIA zwiększyła limit mocy z 285 W na 300 W, co ma karcie pomóc rozwinąć skrzydła.

Powierzchnia rdzenia pozostała taka sama, co w przypadku 4070 Ti Super, ale warto zwrócić uwagę na to, że pierwotny RTX 4070 Ti (ten, który od roku jest już oficjalnie nieprodukowany), miał jeszcze mniejszy rdzeń, mniej pamięci oraz sporo mniej jednostek. Gdyby zatem zapomnieć, że od roku można kupić w tej samej cenie GeForce RTX 4070 Ti Super, to nowa karta jawi się bardziej atrakcyjnie. Bez wątpienia też przesiadka ze znacznie starszego GeForce RTX 3070 Ti zapewni kolosalny wzrost wydajności, zwłaszcza jeżeli te 4 lata temu poszliśmy już z duchem czasu i zaopatrzyliśmy się w monitor o rozdzielczości, która dziś jest standardem (1440p), jako że skromne już wtedy (a groteskowe dziś) 8 GB vRAM w tej klasie sprzętu stanowi obecnie kulę u nogi. Zdaje się, że NVIDIA głównie, a nawet jedynie, do posiadaczy takich i starszych kart kieruje swoje nowe Blackwelle…

Największe zmiany, jakie dokonały się w architekturze karty, dotyczą obliczeń związanych z AI (możliwość wykonywania obliczeń INT8 przez wszystkie jednostki, zamiast tylko połowy w poprzednich generacjach) oraz ogólnie przejścia na jednostki Neuralne (Neural Shaders), co ma zaowocować dopiero w bliżej nieokreślonej przyszłości. Nowe rdzenie Tensor mają też lepiej radzić sobie z obliczeniami na potrzeby DLSS, co pozwala im generować więcej dodatkowych klatek (Multi Frame Generation), nadal zachowując odpowiedni czas pomiędzy ich prezentacją. O tym, jak DLSS MFG działa na GeForce RTX 5070 Ti, rozpiszę się nieco dalej w recenzji, a teraz przyjrzyjmy się samej karcie, którą testowałem.

W przeciwieństwie do kart z generacji Ampere, NVIDIA ponownie nie przygotowała modelu FE - trochę szkoda, bo po cichu liczyłem na powrót do jednoslotowego chłodzenia ;) Jako że sam rdzeń, jak i układ pamięci, jest praktycznie identyczny, co w serii RTX 4000, to producenci autorskich układów chłodzenia, tacy jak MSI, nie musieli się wysilać i zdaje się, że po prostu zastosowali układy chłodzące GeForce RTX 4070 Ti Super - nasz 4070 Ti Super oraz 5070 Ti wyglądają jak dwie krople wody (obie to MSI Ventus 3X).

Karta waży 1067 gramów, ma 30 cm długości, 12 cm wysokości i 5 cm szerokości, co odpowiada nieco ponad dwóm slotom PCI-E. Takie parametry oznaczają, że karta spełnia wytyczne NVIDIA SFF (co o tyle zabawne, że 10 lat temu taka karta byłaby absolutnym monstrum do największych PC…). Co ciekawe, MSI uznało, że mimo tego karta i tak powinna dostać w zestawie podpórkę zapobiegającą opadaniu karty w komputerze.

W zestawie dołączono również adapter zasilania z obecnego w karcie złącza 12 V 2x6-PIN na dwa starsze 8 PIN. Karty nie rozkręcałem, ale myślę, że można założyć, że wszystkie przewody zasilające zbiegają się do jednego rezystora, przez co jest tak samo narażona na uszkodzenie (wynikające z wadliwego przewodu), jak większość pozostałych kart RTX 4000 i 5000 (niezależnie od zastosowanego w nich gniazda). Sam adapter jest dosyć krótki i sztywny, ale sprawia też wrażenie solidnego.

Za odprowadzenie ciepła z karty odpowiada miedziana płytka kontaktowa, pokrywająca zarówno GPU, jak i pamięć graficzną. Ciepło dalej jest odprowadzane z pomocą czterech bardzo grubych ciepłowodów do aluminiowego radiatora, który to podzielono na trzy segmenty. Największy z nich wystaje poza PCB i stanowi praktycznie połowę długości karty. W tym 11 cm jego długości pracuje „przelotowo”, dzięki perforacji w backplate karty. Sekcja zasilania jest częściowo chłodzona niezależnymi radiatorami, a częściowo łączy się z głównym radiatorem karty. Całość owiewają trzy wentylatory z obsługą trybu półpasywnego (dezaktywują się, gdy karta nie wymaga intensywnego chłodzenia).

Na śledziu wyprowadzono standardowy zestaw złączy dla tej generacji RTX - obok standardowego HDMI 2.1 mamy trzy nowoczesne złącza DisplayPort 2.1, zgodne z UHBR20. To pierwszy raz, kiedy tak szybkie złącze trafia do kart konsumenckich i pozwala bez kompresji stosować rozdzielczość 4K przy 240 Hz odświeżania. Na to nie pozwalały wcześniej dostępne, np. w kartach Radeon i Arc, złącza UHBR13.5.

Testowana przeze mnie karta podczas wysokiego obciążenia w grach utrzymywała temperatury na poziomie 70 st. C na GPU i poniżej 75 st. C na HotSpot (testy w zamkniętej obudowie z czterema wentylatorami 140 mmi). To przekładało się na ponad 2300 RPM na wentylatorach, zatem ponad 60% ich maksymalnej prędkości. Karta w takim przypadku była zdecydowanie najgłośniejszym elementem zestawu, generując 41 dBm (zmierzone po otwarciu boku obudowy). Naturalnie w mniej obciążających grach albo w innych zastosowaniach niż gry, gdy karta pobiera nawet poniżej 70% energii określonej przez jej limit zasilania, temperatury oraz obroty wentylatorów były nieco niższe i, co zaskakujące, nie była to wcale rzadka sytuacja.

Głośniej i cieplej robi się, gdy kartę podkręcimy. Mimo iż karta MSI Ventus 3X nie pozwala zwiększyć limitu zasilania ponad domyślne 300 W, to, jak wspomniałem wcześniej, wiele gier domyślnie nie obciąża sekcji zasilania w 100%. Dzięki temu efekty podkręcania są zaskakująco dobre - podbicie taktowania rdzenia o 10% przełożyło się na przekroczenie bariery 3 GHz, podczas gdy GDDR7 z 28 Gbps udało się podkręcić do 29,5 Gbps (90 MHz przyrostu, co daje około 5%). Wyniki w grach, jak widać poniżej, miejscami są zdecydowanie zauważalne.

Bazę wyników, którą buduję od początku stycznia, wzbogaciłem nie tylko o nowego RTX 5070 Ti, ale również jego dwóch poprzedników - RTX 4070 Ti oraz RTX 3070 Ti. Pojawiły się też trzy nowe karty AMD, ale to raczej pod przyszłe testy (trudno porównywać 2-3x tańsze konstrukcje czerwonych do nowego RTXa). Platforma oczywiście pozostaje bez zmian, tak samo, jak i wersja wszystkich gier. Zmieniły się natomiast sterowniki dla nowej karty - naturalnie te starsze jej nie obsługują.

• Procesor: AMD Ryzen 7 9800X3D
• Chłodzenie: Arctic Liquid Freezer II 420 mm RGB
• Płyta główna: ASUS ROG STRIX X670E-E GAMING WIFI
• RAM: 2x16 GB DDR5 6400 MT/s CL28 (Kingston Fury Renegade 8000 MHz)
• SSD: Lexar NM1090 1 TB + Lexar NM790 4 TB
• Zasilacz: be quiet! Dark Power Pro 13 1300 W
• Obudowa: testbench Cooler Master (testy wydajności)
                   Cougar Duo Face Pro RGB (testy kultury pracy)

Testy syntetyczne zdecydowanie uwielbiają architekturę Blackwell. Możliwe też, że są to testy, które są w stanie w pełni wykorzystać potencjał zmian w architekturze nowej karty i dlatego wyniki wychodzą tutaj o tyle lepsze… Tak czy owak, w teście z czystą rasteryzacją nowy RTX 5070 Ti ląduje tuż za najszybszą i przynajmniej w teorii droższą kartą AMD - Radeonem RX 7900 XTX. Oznacza to również, że zbliża się do RTX 4080 Super i to na tyle mocno, że jego, jak i Radeona, wyprzedza po podkręceniu.

W teście śledzenia promieni (Speed Way) ta sztuczka udaje się nawet bez podkręcania (tutaj też Radeon pozostaje daleko w tyle). Nie da się ukryć, że są to dosyć imponujące wyniki - 30%-35% przewagi nad RTX 4070 Ti oraz blisko dwukrotnie wyższa wydajność niż GeForce RTX 3070 Ti to dużo więcej, niż oczekiwałem od tej karty podchodząc do testów. Zauważmy jednak, że GeForce RTX 5080 również w tych testach wypadł całkiem dobrze, tylko po to, aby potem w grach stracić cały impet. Czy tutaj sytuacja się powtórzy?

Testy w grach prowadziłem w takich ustawieniach i takich miejscach, aby z jednej strony wykazać różnice między kartami, ale też, aby testować faktycznie użytkowy scenariusz. Oznacza to korzystanie z upscalingu w trybie jakości (który daje zwykle wyższej jakości obraz od natywnej rozdzielczości wygładzonej przez TAA, a przy tym oferuje spory wzrost wydajności) i najwyższe dostępne ustawienia (z osobnymi testami Path Tracingu, jeżeli ten był dostępny). Mimo wszystko mówimy o karcie za (PRZYNAJMNIEJ!) 4000 zł, zatem można oczekiwać, że poradzi sobie ze starymi grami w tych najwyższych ustawieniach.

Naturalnie nie będę dziś prezentować testów w rozdzielczości FHD - jeżeli nadal posiadacie tego typu monitor, to ulepszenie komputera zacznijcie od zmiany właśnie rozdzielczości na współczesne 1440p lub bardziej wymagające, ale też sporo ładniejsze, 4K. Jeżeli jednak bardzo was te wyniki ciekawią (a nie ma w nich nic ciekawego - w każdej grze karta radzi sobie wyśmienicie), to będzie można się im przyjrzeć przy okazji premiery kart z niższego segmentu, kiedy faktycznie jeszcze z tej rozdzielczości skorzystam i pewnie to właśnie RTX 5070 Ti zamknie tam wykresy. W dzisiejszych testach ponownie też odnoszę się do różnicy w obrazie wynikającej z różnic w działaniu upscalerów.

Pierwsza gra i od razu wyśmienity wynik - 20% przyrostu względem poprzednika oznacza, że nowy RTX 5070 Ti praktycznie zrównuje się z GeForce RTX 4080 (tym “nie-Super”). Różnica względem tak samo wycenionego 4070 Ti Super nie jest już tak powalająca (15%), ale trudno na taki wynik narzekać. Jako że jest to gra mocno stawiająca na śledzenie promieni, to Radeony niestety nie są w tym przypadku dobrym wyborem, tym bardziej, że sama gra wspiera jedynie starszą implementację FSR, a ponadto na RTXach mamy jeszcze DLSS Ray Reconstruction. Całościowo czyni to granie w Alan Wake 2 na Radeonach znacznie gorszym doznaniem wizualnym.

Jak wiadomo jednak, prawdziwie najwyższe ustawienia w tej grze otrzymujemy dopiero po aktywacji Path Tracingu, który dosłownie wyciska ostatnie soki z kart. Nowa łatka wprowadzająca RTX Mega Geometry sprawiła, że karty z rodziny Ampere nieco w tym trybie odżyły (RTX 3080 pokonujący RX 7900 XTX to zdecydowanie rzadki widok…), ale nie na tyle, aby posiadacze RTX 3070 mogli z tego trybu korzystać. W ich przypadku przesiadka na nowego RTX 5070 Ti da blisko trzykrotny wzrost wydajności i jeżeli nieco podbijemy DLSS do poziomu zbalansowanego, to wydajności wystarczy, aby z powodzeniem korzystać z DLSS MFG i płynność na nowym RTX 5070 Ti wzrośnie jeszcze kilkukrotnie. Tego nie zaoferuje wydany rok wcześniej RTX 4070 Ti Super, ani tym bardziej RTX 4070 Ti.

W Avatarze nowy RTX nie zyskuje aż tyle, ale i tak ląduje bardzo blisko RTX 4080, a w 4K praktycznie się z nim zrównuje. To 25% przewagi nad RTX 4070 Ti oraz blisko 80% przewagi nad RTX 3070 Ti, na którym i tak nie da się grać z uwagi na znikające tekstury (8 GB vRAM w 4K już tak ma…). Względem potencjalnie podobnie wycenionego Radeona RX 7900 XTX mamy przewagę około 10-15% wydajności, ale jakość oprawy wypada dosyć podobnie, z lekką może przewagą po stronie DLSS.

Wukong nawet bez śledzenia promieni jest grą bardzo wymagającą. Nowy RTX nieco zawodzi, osiągając tylko 10% wzrostu w QHD względem poprzednika, choć w 4K ponownie depcze po piętach RTX 4080. Najmocniejszy Radeon musiał tutaj uznać wyższość nowego “średniopółkowca” od NVIDII, zwłaszcza że FSR w tej grze prezentuje się bardzo przeciętnie. Posiadacze RTX 3070 Ti w końcu w ogóle będą mogli pograć na wyższych (filmowych) ustawieniach, jeśli przesiądą się na nowego 5070 Ti - w 4K mamy prawie dwukrotny wzrost wydajności.

Jeśli postanowimy aktywować najwyższe ustawienia, zatem Path Tracing, to nowy RTX 5070 Ti nadal dzielnie sobie radzi w QHD - podbijając DLSS do 50% (co z wymuszonym nowym modelem Transformer daje zaskakująco dobry obraz!) będzie można spokojnie aktywować DLSS Frame Generation, które w tej grze… zmniejsza opóźnienia! Co wynika z braku możliwości aktywowania z poziomu gry NVIDIA Reflex, który to o połowę te opóźnienia obniża. Natomiast gdy aktywujemy DLSS FGx2, aktywuje się on automatycznie - mamy zatem więcej FPS i niższe opóźnienia :) Jedynie granie w 4K na tej karcie z aktywnym PT zdecydowanie odpada. Przesiadka z RTX 3070 Ti, nawet przez aktywowanie Frame Generation, to wzrost wydajności o 150%...

W Cyberpunku ustawienia Ultra RT są trudne do przełknięcia dla Radeonów, ale stary RTX 3070 Ti też nie pozwala na grę, generując prawie trzykrotnie mniej FPS od nowego RTX 5070 Ti. Przewaga nad RTX 4070 Ti to już tylko 15% w QHD i prawie 20% w 4K. Tutaj też warto nadmienić, że karty NVIDII oferują nie tylko znacznie wyższej jakości upscaling, ale też jest tu obecny DLSS Ray Reconstrucion - choć jego działanie doceniamy najbardziej po aktywowaniu najwyższych ustawień, czyli Path Tracingu (RT Overdrive).

Co ciekawe, Cyberpunk nawet w takich ustawieniach działa całkiem dobrze na nowym RTX 5070 Ti, zakładając, że trzymamy się podstawowej rozdzielczości (1440p). Podbijając DLSS do trybu zbalansowanego przebijemy średnio 70 FPS, co otwiera furtkę do przyjemnego używania DLSS MFG i podbicia płynności do ponad 150 FPS (oczywiście kosztem responsywności samej gry). Subiektywnie rzecz ujmując, grało mi się podczas takich testów bardzo przyjemnie. Dużym zaskoczeniem było, że RTX 3070 Ti w ogóle pozwolił takie ustawienia załadować, choć w tym przypadku nawet z DLSS w trybie Ultra Performance grało się co najwyżej przeciętnie (30-35 FPS). To kolejna gra, w której przesiadka z takiej karty zakupionej 4 lata temu, da kolosalną różnicę w jakości zabawy.

Wyścigi Formuły 1 z ubiegłego roku posiadają znacznie mniej śledzenia promieni i tutaj po raz pierwszy w moich testach RTX 5070 Ti zrównał się z (w teorii…) nieco droższym Radeonem RX 7900 XTX. Przynajmniej w QHD, ponieważ w 4K RTX ewidentnie odpalił nitro i nie tylko mocno wyprzedził Radeona, ale też zrównał się z RTX 4080! Przewaga nad starszym RTX 3070 Ti to dokładnie 100%, a w kwestii jakości obrazu różnice są… niejednoznaczne - DLSS lepiej radzi sobie z deszczem i mgłą wokół aut, podczas gdy FSR znacznie lepiej ogarnia siatkę dookoła toru.

W przypadku Hogwarts Legacy jestem obecnie w trakcie powtarzania testów w nowej lokalizacji testowej, stąd niepełna reprezentacja kart. Gra, co prawda, nie korzysta z Path Tracingu, ale ilość standardowego śledzenia promieni wyraźnie nie podoba się Radeonom. Nowy RTX 5070 Ti uzyskał typową już przewagę 15% w QHD i ponad 20% w 4K nad RTX 4070 Ti. Względem RTX 3070 Ti w QHD (w którym nieszczęsne 8 GB vRAM i tak potrafi powodować degradację jakości tekstur…) mamy nieco ponad 50% przewagi, która wzrasta do ponad 100% w 4K (w którym realnie i tak nie da się grać na kartach z 8 GB). Jakość obrazu na kartach z obsługą DLSS jest w tej grze znacznie lepsza za sprawą dodanej obsługi rekonstrukcji promieni, ale nawet bez tego sam upscaling (zwłaszcza po wymuszeniu modelu Transformer) prezentuje się wyraźnie lepiej.

Horizon to jedna z nielicznych gier w moich testach, która jest na tyle stara, że nie oferuje sprzętowego śledzenia promieni (ale i tak miejscami potrafi zachwycić artystyczną wizją twórców). Mimo tego Radeony nie błyszczą tutaj jakoś specjalnie w przeciwieństwie do kart Blackwell. Cała seria RTX 5000 robi w tej grze wyśmienite wyniki i nowy RTX 5070 Ti bez problemu wyprzedza RTX 4080 Super i ponad dwukrotnie przewyższa wydajnością RTX 3070 Ti. W QHD można nawet pokusić się o granie z DLAA zamiast DLSS, choć akurat w tej grze średnia powyżej 120 FSP faktycznie potrafi się przydać. Wydajności wystarcza również aby pograć w 4K, choć tutaj już tylko zrównuje się z GeForce RTX 4080. RTX 3070 Ti nie ma na wykresach, jako że gra się wyłączała na takich ustawieniach - najpewniej przez vRAM.

Przygody Indiany Jones’a to dla odmiany na tyle świeża gra, że aby odpalić, trzeba posiadać sprzętowe wsparcie dla śledzenia promieni. To też tytuł, który lubi się z nowymi kartami NVIDII i RTX 5070 Ti znacząco wyprzedza RTXa 4080 Super. Stary RTX 3070 Ti był testowany na prawie najniższych ustawieniach bufora vRAM, aby w ogóle się uruchomić, a mimo to okazał się prawie 70% wolniejszy od nowego modelu. Przewaga na RTX 4070 Ti to 17% w QHD i aż 28% w 4K. Radeon RX 7900 XTX dzielnie walczy, ale na dobrą sprawę i tak nie jest to uczciwe porównanie - jakość oprawy graficznej pomiędzy tym, co generuje TAA ustawione na 67% skalowania (analogicznie do DLSS w trybie jakości), nawet w QHD nie nadaje się do grania. Oliwy do ognia (którym jest brak FSR) dolewa tutaj zablokowanie najwyższych ustawień tylko dla kart NVIDII.

Aktywacja Path Tracingu diametralnie zmienia jakość oprawy graficznej, ale też mocno obniża wydajność. GeForce RTX 3070 Ti z uwagi na groteskowe 8 GB vRAM nie ma w ogóle dostępu do tej opcji, a nowszy RTX 4070 Ti z 12 GB vRAM nie pozwala uruchomić rozdzielczości 4K. Niemniej na nowym RTX 5070 Ti pogramy bez problemu nawet właśnie w 4K, w którym to zrównuje się z RTX 4080! To kolejny wybitny powód dla posiadaczy RTX 3070 Ti (lub podobnej klasy RTX 2080 Super), aby rozważyć zakup RTX 5070 Ti.

Nowa odsłona Stalkera, mimo że premierę miała niedawno, daje po sobie znać, że powstawała od blisko dekady (za co trudno winić ukraińskie studio). Nie mamy tu zatem śledzenia promieni, ale mimo to gra nie ma niskich wymagań. Zwłaszcza w kwestii vRAM, o czym dobitnie przekonują się posiadacze kart z 8 GB vRAM - nawet w FHD na takich kartach gra się średnio, jeśli chcemy korzystać z najwyższych detali, z czym część tych tańszych GPU realnie by sobie poradziła. Nasz dzisiejszy bohater jest na te problemy odporny, jako że 16 GB to całkiem dobrze dopasowana do tej klasy karty ilość pamięci. Pogramy bez problemu nawet w 4K, w którym depcze po piętach RTX 4080 i dosyć mocno wyprzedza Radeona RX 7900 XTX (zarówno w kwestii wydajności, jak i jakości oprawy z aktywnym upscalingiem).

Space Marine 2 to gra nastawiona na rozwałkę, w której śledzenie promieni wiele by nie wniosło. Nowy RTX 5070 Ti wypada tutaj całkiem dobrze na tle poprzednika - zyskuje względem RTX 4070 Ti 17% w 1440p i 31% w 2160p. Od starszego RTX 3070 Ti jest blisko dwukrotnie szybszy w 4K. W tej rozdzielczości wypada też lepiej od (ponownie za zaznaczam) potencjalnie droższego Radeona RX 7900 XTX i zrównuje się z RTX 4080 Super. W tej grze też DLSS oferuje wyraźnie wyższą jakość upscalowania. Jeżeli szukacie karty za 4000 zł, to nowy GeForce RTX 5070 Ti zdaje się być oczywistym wyborem. Oczywiście pod warunkiem, że nie będzie kosztować 6000 zł…

Ostatnia w obranej przeze mnie alfabetycznej kolejności gra to Star Wars: Outlaws, zatem tytuł, który nawet w najniższych ustawieniach korzysta ze śledzenia promieni, a w tych najwyższych robi to… znacznie bardziej. Nowy RTX 5070 Ti uzyskuje wyniki bardzo bliskie do RTX 4080 w QHD, a w UHD wyprzedza nawet RTX 4080 Super, choć tam już obu kartom zaczyna brakować wydajności i konieczne będzie podbicie trybu DLSS do profilu zbalansowanego albo nawet wydajności. Starszy RTX 3070 Ti już w QHD ma problemy z uwagi na braki vRAM i gra potrafi się miejscami zmienić w ziemniaczaną sałatkę…

Aktywacja Path Tracingu zdecydowanie nie ułatwia zadania kartom graficznym. W przypadku Radeonów nawet w QHD zaczyna się walka o przetrwanie, podczas gdy nowy RTX 5070 Ti znowu oscyluje na poziomie 50 FPS oferowanych przez RTX 4080 (o 20% wyprzedzając swojego poprzednika). Do grania w 4K obecnie żadna karta się nie nadaje (to znaczy RTX 4090 i 5090 oferują dobrą wydajność, ale co z tego, skoro nie da się ich kupić?). Pod względem jakości oprawy ponownie karty graficzne NVIDII wiodą prym za sprawą DLSS Ray Reconstruction oraz znacznie lepiej spisującego się upscalingu.

Średnia z wszystkich powyższych testów wypada zaskakująco dobrze dla nowego RTX 5070 Ti, co może być też kwestią nisko zawieszonej poprzeczki przez RTX 4080, z którym nowa karta praktycznie się zrównała podczas testów w 4K. Oznacza to 24% przewagi nad RTX 4070 Ti oraz 125% przewagi nad RTX 3070 Ti (z tym zastrzeżeniem, że RTX 3070 Ti nie był w stanie ukończyć lub nawet rozpocząć części testów, z uwagi na jego smutne 8 GB vRAM). Testy w bardziej realistycznej (dla testowanej karty) rozdzielczości 1440p wykazały już tylko 16% przewagi na RTX 4070 Ti, ale nadal to o 100% lepszy wynik niż w przypadku RTX 3070 Ti (który nawet w tej rozdzielczości nie był wstanie uruchomić wszystkich testów!).

Nowy GeForce RTX 5070 Ti oferuje odczuwalny wzrost wydajności względem wydanego dwa lata wcześniej poprzednika - i to zanim weźmiemy pod uwagę nowe technologie DLSS

Najbliższym konkurentem po stronie AMD będzie Radeon RX 7900 XTX, który na ten moment wyceniany jest nieco powyżej utopijnej ceny MSRP nowego RTXa, zatem realnie może okazać się nawet tańszą alternatywą. Niestety pod względem wydajności oraz tym bardziej jakości oprawy graficznej, wypada odczuwalnie gorzej w każdej rozdzielczości. Całkiem możliwe, że w starszych grach albo tych nowych po obniżeniu ustawień proporcje mogłyby się zmienić, tylko że wtedy wszystkie omawiane karty wkraczają na terytorium ilości FPS, która nie ma krytycznego znaczenia (i nadal pozostaje kwestia jakości oprawy). Trudno zatem traktować akurat tą kartę jako realnego konkurenta. Zobaczymy jeszcze, co pokażą zapowiedziane na marzec 2025 roku nowe Radeony oraz nowy FSR 4 - osobiście pokładam w nich spore nadzieje.

Na koniec zostały jeszcze gry e-sportowe, w których zasadniczo zwykle gra się na średnich/niskich ustawieniach, ale wtedy nawet RTX 4070 Super będzie często limitowany przez procesor, dlatego też testy wykonałem w ustawieniach wysokich, aby wykazać, która karta będzie wydajniejsza w tych momentach gry, w których limitem staje się GPU.

W przypadku Counter-Strike 2 to Radeon okazał się szybszą kartą, choć nieco podejrzanie nisko wyszły odczyty percentyla FPS (a jest to wynik uśredniony z pięciu przebiegów, po odrzuceniu dwóch skrajnych wyników). Ogólnie jednak ta gra generuje tutaj taki rozrzut danych, że trudno traktować akurat ten odczyt poważnie. Przewaga względem poprzedniej generacji RTXów nie jest duża, ale już przewaga nad RTX 3070 Ti zbliżyła się do 50%. W Fortnite sytuacja się odwraca i to GeForce jest zdecydowanie na prowadzeniu, wyprzedzając o klasyczne 15% swojego poprzednika. Ogólnie jednak praktycznie każda karta w tej cenie zapewni bardzo przyjemne warunki do kompetytywnej rozgrywki i osobiście polecałbym wydać mniej na kartę, a więcej na monitor i procesor, składając zestaw do gier e-sportowych.

Zanim zakończymy temat gier, pozostaje kwestia wisienki na torcie, jaką jest nowa wersja generatora klatek zaimplementowanego w pakiecie DLSS. Przypominam, że jest to funkcja, która kosztem wydajności podnosi płynność animacji, co poprawia wizualny odbiór gry i pozwala wykorzystać potencjał najszybszych monitorów, w sytuacji, gdy mamy spory zapas wydajności. Absolutnie nie jest to funkcja, która samodzielnie z 25-30 FPS zrobi nam ponad 100 FPS, na których będzie się dało grać. Aby sprawdzić, ile daje i jak działa DLSS MFG, dokonałem pomiarów płynności oraz opóźnień generowania obrazu w trzech grach, czego efekt widać na filmie poniżej:

Jak widać, rezultaty bywają zaskakujące, tak jak w pokazanym na filmie i wspomnianym wcześniej Black Myth: Wukong, w którym jednocześnie zwiększa się płynność animacji oraz zmniejszają się opóźnienia, zatem w tym tytule gra się bezwzględnie lepiej z aktywnym DLSS MFG (zwłaszcza że trudno tam również dostrzec artefakty obrazu). W Alan Wake 2 mechanika gry jest na tyle “ospała”, że wzrostu opóźnień o 10-15 ms praktycznie nie da się wyczuć i jedynie w Cyberpunku miałem mieszane odczucia z uwagi na nieco pogorszoną precyzję celowania z broni. W tym teście interpolując 70 FPS do ponad 200 FPS w praktyce reakcja na myszkę jest zbliżona do tej, jaką uzyskujemy grając 45-50 FPS, zatem na mój gust nieco poniżej strefy komfortu. Niemniej poczucie płynności było zdecydowanie lepsze.

Zwracam jednak uwagę, że do testów celowo wybrałem ekstremalne ustawienia - QHD z Path Tracingiem w trzech najbardziej wymagających grach mojej procedury testowej. W innych grach, w których RTX 5070 Ti natywnie oferuje w QHD ponad 100 FPS, wzrost opóźnień będzie znacznie mniej odczuwalny, a tam, gdzie gry utrzymują ponad 150 FPS, praktycznie nie da się na myszce wyczuć, kiedy aktywny jest generator, jednocześnie bardzo wyraźnie widząc jego pozytywny wpływ na płynność, jeżeli gramy na monitorze, który oferuje odpowiednio wysokie odświeżanie (w moim przypadku był to OLED QHD z odświeżaniem 480 Hz). Sumarycznie to bardzo miły dodatek dla osób, które poza zmianą karty, zmienią też monitor na coś znacznie świeższego i szybszego.

Po testach w grach pora omówić wyniki nowej siedemdziesiątki “ti-aj” w zastosowaniach profesjonalnych oraz kreatywnych. W tym przypadku jest to niewątpliwie ciekawsza propozycja niż RTX 4070 Ti te dwa lata temu, chociażby z uwagi na większą pojemność vRAM, ale też ze względu na dosłownie ponad dwukrotnie wyższą wydajność w obliczeniach stałopozycyjnych (INT) lub tych związanych z AI, za sprawą dodania sprzętowej obsługi obliczeń zmiennoprzecinkowych z 4-bitową precyzją. Testy z grubsza potwierdzają te podejrzenia.

To również wyśmienita opcja dla osób parających się edycją wideo - tutaj mówię z własnego doświadczenia. Praca w takim DaVinci Resolve 19 to czysta przyjemność i zasadniczo wolałbym tu nowego RTX 5070 Ti niż starszego RTX 4080 Super. Nie ma tu, co prawda, podwójnego dekodera, którego dostały RTX 5080 i RTX 5090, ale jest sprzętowe wsparcie dla dekodowania 10 bit 4:2:2, a to sporo ułatwia w pracy dzisiejszymi kamerami. Tutaj też czuć, że bardzo sprawnie idą wszystkie zadania związane z AI (maskowanie/odszumianie) i jeżeli nie robimy przesadnie dużych projektów (w których limitem okaże się 16 GB vRAM), to GeForce RTX 5070 Ti będzie wyśmienitym wyborem właśnie do edycji wideo.

Jedyny aspekt, w którym nowy RTX 5070 Ti nie zabłysnął, to czysta wydajność obliczeniowa, wynikająca z ilości rdzeni CUDA. Blender plasuje nową kartę znacznie poniżej RTX 4080. Choć to też nie jest tak, że akurat w tej aplikacji tej wydajności brakuje - w przypadku Blendera znacznie szybciej ogranicza nas właśnie vRAM niż wydajność GPU, zwłaszcza jeśli używamy API Optix - widać to zresztą po wynikach, jakie generują w Blenderze Radeony, na których przecież też pracuje się bardzo przyjemnie. Karty NVIDII mają tu jeszcze przewagę w postaci sterowników Studio, które faktycznie podnoszą stabilność takich aplikacji, a to nawet ważniejsze niż dodatkowe kilka procent wydajności.

Pozostałe testy w aplikacjach projektowych wypadają dość mieszanie - w niektórych przypadkach Blackwell wypadają wyśmienicie, ale są też programy, w których dominują karty graficzne AMD. Najczęściej jednak GeForce RTX 5070 Ti osiąga poziom w okolicy lub powyżej RTX 4080 Super, co należy uznać za spory sukces, zwłaszcza jeżeli karta przypadkiem faktycznie będzie dostępna i to w dodatku w cenie o ponad 1000 zł niższej od rzeczonego RTX 4080 Super.

Ostatnie testy, jak zwykle, dotyczą poboru energii i tutaj karta faktycznie potrafi dobić w grach do swojego limitu mocy, co stawia ją bezpośrednio pod odczytami RTX 4080 Super oraz zdecydowanie powyżej obu RTX 4070 Ti. Tu jednak różnica nie przekracza 10%, a przypominam, że wzrost wydajności waha się od 15% do 25%, zatem ogólnie jakieś optymalizacje w architekturze poczyniono.

Optymalizacje te widać też w spoczynku i podczas mniej obciążających zadań, takich jak rendering. Tutaj okazuje się, że nowy RTX 5070 Ti potrzebuje nawet mniej energii niż GeForce RTX 4070 Ti Super. Karty AMD korzystają nadal z 6-nanometrowego procesu technologicznego i nie mają w tym starciu szans, zbliżone odczyty oferują dopiero znacznie wolniejsze modele. Podkręcanie karty nie wpłynęło na odczyty poboru energii w grze, której używam do testów, jako że tam karta już dobijała do limitu, ale przypominam, że w innych grach, które domyślnie nie wyczerpują limitu, po OC odczyty nieco się zwiększają.

Wszystkie wykonane testy sprowadzają się do jednego wniosku, którego jestem akurat pewien. Nowy GeForce RTX 5070 Ti jest kartą szybszą od poprzednika z minionej generacji (GeForce RTX 4070 Ti 12 GB) oraz od karty, którą ma w sklepach zastąpić (GeForce RTX 4070 Ti Super 16 GB). Miejscami wręcz przegania wydajnością GeForce RTX 4080 (Super) - zwłaszcza w rozdzielczości 4K, choć w jej przypadku nie zawsze wszystkim tym kartom wystarcza wydajności. Jest też dwukrotnie szybszy od GeFroce RTX 3070 Ti w trybach, które da się porównywać, jako że starszy RTX często zupełnie odmawia współpracy, z uwagi na ekstremalnie dziś budżetową pojemność vRAM. To też wyśmienita karta dla twórców treści, osób pracujących kreatywnie albo ogólnie używających komputera do różnych obliczeń, zwłaszcza tych związanych z AI.

To, czego natomiast nie wiem, to czy karta trafi realnie do sprzedaży (w znaczeniu, czy będzie można ją zamówić, bo w sklepach listowana jest już teraz, gdy piszę te słowa przed premierą). Nie wiem też, czy w przypadku, gdy faktycznie będzie można ją zamówić, typowa cena tych realnie dostepnych modeli nie okaże się jednak kilkadziesiąt procent wyższa od sugerowanej, która dotyczy tylko tych najbardziej podstawowych i limitowanych w kwestii dostaw egzemplarzy. Nie mogę zatem jednoznacznie stwierdzić, czy warto ten model kupić, bo to zbyt mocno zależy od powyższych czynników.

Nowy GeForce RTX 5070 Ti to karta graficzna Schrödingera - czy jest dobra, dowiemy się po zajrzeniu do sklepu po premierze…

Czysto hipotetycznie - jeżeli uda wam się zamówić GeForce RTX 5070 Ti w cenie poniżej 4200 zł, to możecie uważać się za szczęśliwców, ponieważ w tej cenie to realnie dobry wybór. Zwłaszcza jeżeli będzie to model nieco lepszy pod względem kultury pracy od testowanego przeze mnie MSI Ventus 3X i odpowiadającego mu ASUS Prime czy też Gigabyte Windforce (które to też mają być sprzedawane w cenach MSRP). Choć też nie każdemu będzie ta kwestia przeszkadzać, zwłaszcza jeśli PC jest dobrze wygłuszony i leży pod biurkiem.

Można by się przyczepić, podobnie jak w recenzjach GeForce RTX 5090 oraz w szczególności RTX 5080, że nie ma tu tak dużego skoku między generacjami, jaki odnotowaliśmy przechodząc z RTX 3000 na RTX 4000, ale myślę, że z tym wszyscy się już pogodzili. NVIDIA ostatecznie oferuje po dwóch latach kartę w (być może…) niższej cenie i wyższej wydajności, z lepszymi funkcjami, a pamiętajmy, że nadal istnieje inflacja, zatem realnie mówimy o karcie, która ma być blisko ~100$ tańsza niż to, ile musieliśmy na RTX 4070 Ti wydać dwa lata temu. A zaznaczmy, że RTX 4070 Ti fizycznie był mniejszym kawałkiem krzemu i posiadał mniej vRAM (ergo był tańszy w produkcji) - dopiero RTX 4070 Ti Super ma tę samą powierzchnię oraz tyle samo pamięci. W takim kontekście ja osobiście czuję się nieco mniej rozczarowany.

Dużego przeskoku możemy oczekiwać dopiero przy kolejnej zmianie procesu technologicznego, a póki co fakty są takie, że za domniemane 3899 zł nie dostaniecie lepszej karty niż GeForce RTX 5070 Ti. Możliwe, że jego też nie dostaniecie, no ale to na to już nic nie poradzę ¯\_( ͡° ͜ʖ ͡°)_/¯

Produkt do przeprowadzenia testu został użyczony przez firmę NVIDIA. Firma użyczająca nie miała wpływu na treść ani wglądu w nią przed publikacją. Jest to niezależna recenzja dziennikarska.