Nazwa urosła bardziej niż wydajność, czyli testy GeForce RTX 4070 Ti Super

RTX 4070 Ti Super zastępuje w ofercie kart z układami NVIDIA model RTX 4070 Ti – będzie sprzedawany w tej samej cenie. Karta nie występuje w wersji Founders Edition.RTX 4070 Ti Super korzysta z większego (niż pozostałe karty z RTX 4070 w nazwie) rdzenia AD103 – oznacza to m.in. 256 bitową szynę pamięci i dostęp do 16 GB vRAM, tak jak w RTX 4080. Niestety taktowanie pamięci oraz pojemność Cache L3 pozostała na tym samym poziomie, co w RTX 4070 Ti.Nowa karta posiada ten sam limit mocy (TGP) oraz identyczne taktowanie – wzrost wydajności bierze się tylko i wyłącznie z 10-procentowego wzrostu ilości jednostek wykonawczych – w tym tych odpowiedzialnych za Ray Tracing (RT Core) oraz AI (Tensor Core).MSI Ventus X3 to budżetowy model karty wyposażonej w rdzeń RTX 4070 Ti Super. Kosztem wysokich temperatur utrzymuje przyzwoitą kulturę pracy. Nie pozwala podnosić limitu zasilania, co skutecznie ogranicza wszelkie próby podkręcania. W zestawie dostajemy metalową podpórkę.

Styczeń 2024 dosłownie kipi od premier i zapowiedzi – dopiero co wróciliśmy z targów CES 2024 w Vegas, gdzie takie nowości wylewały się dosłownie z każdej strony, a już w redakcji czekała na testy druga (po tydzień wcześniej testowanym GeForce RTX 4070 Super) z nowych kart NVIDII – GeForce RTX 4070 Ti Super. Tym razem okazał się nie być to model Founders Edition (te zwyczajnie nie powstały), tylko jedna z lepiej wycenionych propozycji od MSI – Ventus 3X. Jako że jej cena miała wynosi dokładnie 2999 zł (MSRP), to testy mogliśmy opublikować już 23 stycznia, ale po drodze wyniknęły pewne problemy z przedpremierowym BIOS karty i postanowiliśmy testy powtórzyć już na BIOS udostępnionym wraz z premierą sklepową (24 stycznia).

Złośliwi mogą powiedzieć, że w końcu doczekaliśmy się „siedemdziesiątki” na właściwym dla niej segmencie GPU. Wszystkie pozostałe karty z RTX 4070 w nazwie oparto o znacznie bardziej okrojony układ AD104 i dopiero w tym ostatecznym wydaniu z dopiskiem Ti Super otrzymaliśmy chip AD103 - ten sam, co w GeForce RTX 4080. Oczywiście został on odpowiednio docięty, aby wpasować się w docelowy segment cenowy, ale jedna rzecz związana z tą zmianą jest krytycznie ważna – przejście na 256-bitowy interfejs pamięci i, co za tym idzie, pełne 16 GB GDDR6X!

Względem GeForce RTX 4070 Ti przybyło 10% jednostek CUDA oraz RT i Tensor, a także aż 20% ROP. Jako że taktowanie rdzenia pozostało na tym samym poziomie, to wydajność teoretycznie wzrosła właśnie o te 10%. Warto jednak zaznaczyć, że jedna z bardziej istotnych cech (przynajmniej dla wydajności w grach) pozostała bez zmian względem RTX 4070 Ti – mowa o pamięci podręcznej, która nadal wynosi 48 MB (względem 64 MB w przypadku RTX 4080). Same pamięci GDDR6X, mimo iż ich sumaryczna pojemność jest identyczna, co w droższej karcie, nadal pracują z takim samym taktowaniem, co RTX 4070 Ti (21 Gbps przepustowości). Czy brak zmian w tych kwestiach będzie rzutować na realną wydajność, to już pokażą testy.

Zmianie nie uległo również TGP karty – rdzeń RTX 4070 Ti Super jest tak samo ograniczony do 285 W poboru energii, co ten w RTX 4070 Ti. Mając na uwadze ogólny potencjał samego układu AD103 spodziewaliśmy się otrzymać kartę, która zabłyśnie pod względem potencjału podkręcania – gdyby użytkownik mógł podnieść limit zasilania do tego oferowanego przez RTX 4080 (320 W) oraz przywrócić taktowanie GPU (oraz vRAM) do poziomu tej droższej karty, to można by mówić o powrocie czasów, w których podkręcanie karty dawało realnie widoczny wzrost wydajności. Obawiamy się jednak, że MSI Ventus 3X nie jest najlepszą kartą do testowania tej teorii…

Zanim przejdziemy do omówienia wyników, wypada oczywiście przedstawić dokładniej bohatera niniejszej recenzji. Karta MSI GeForce RTX 4070 Ti Super Ventus 3X plasuje się mniej więcej w połowie stawki pod względem rozmiarów fizycznych. Blisko 31 cm (307 mm) długości oraz dokładnie 12 cm wysokości oznacza, że zmieści się bez większego problemu nawet do tańszych obudów (z wyjątkiem tych wyjątkowo „płytkich”). Fizycznie obecne dwa śledzie montażowe oraz realna grubość karty na poziomie 5,3 cm oznacza, że jest to również dobry kandydat do montażu pionowego.

Karta waży 1,08 kg, zatem niemalże tyle samo, co (sporo mniejszy) GeForce RTX 4070 Super Founders Edition. Mimo tego MSI postanowiło wyjść frontem do klienta i do zestawu dorzuciło solidną metalową podpórkę. Możliwe jednak, że została ona dodana, aby nadrobić brak logo ze smokiem MSI na samej karcie ;) Zasilanie do karty doprowadzamy już z wykorzystaniem nowoczesnego (oraz poprawionego) złącza 12VHPWR 2x6, ale jeżeli nie posiadacie zasilacza z takim przewodem, to oczywiście można posłużyć się dołączonym w zestawie adapterem (na 2x8-PIN).

Obudowa skrywająca radiator została wykonana całkowicie z plastiku. Włącznie z backplate, który pełni tu głównie rolę ograniczania przepływu powietrza (oraz ochrony drobnych układów scalonych na odwrocie karty). Nie oznacza to, że karta wygląda nijako – szczerze uważamy, że ten design może przypaść do gustu. Największą zaletą takiego podejścia jest oczywiście niższa ostateczna cena karty – jeżeli od wyglądu ważniejsza jest wydajność, to trudno z takim podejściem polemizować.

Samo chłodzenie, mając na uwadze TGP karty na poziomie 285 W, wydaje się być adekwatnie duże. Trzy dziesięciośmigłowe wentylatory, o średnicy 85 mm każdy, owiewają trzysegmentowy aluminiowy radiator z raczej umiarkowanie gęstym użebrowaniem. Wysokość finów to 18 mm nad PCB karty oraz 25 mm w (stanowiącej połowę karty) części wystającej poza ową płytkę drukowaną. Radiatory spaja łącznie sześć niklowanych ciepłowodów, które to przylegają do również niklowanego bloku, pokrywającego nie tylko samo GPU, ale również vRAM (połączony z pomocą wyjątkowo grubych, trzymilimetrowych thermalpadów). Dwa z segmentów radiatora są również bezpośrednio (tzn. przez kolejne thermalpady) połączone z sekcją zasilania.

Na śledziach wyprowadzono standardowe dla tej generacji RTXów złącza wideo – 3x Displayport 1.4a oraz jedno HDMI 2.1a. Ponad połowa powierzchni na śledziach jest perforowana, choć z uwagi na układ finów radiatora nie spodziewamy się, aby skutecznie tamtędy wydostawało się ciepło generowane przez kartę.

W tym miejscu zwykle opisalibyśmy aspekt podświetlenia karty, tylko że to MSI Ventus 3X nie posiada absolutnie niczego, co by świeciło. Nawet logo producenta zostało tutaj naniesione w formie farby, a wentylatory zostały zdegradowane do roli tłoczenia powietrza. To ponownie pozwala utrzymać cenę karty w ryzach, ale jeżeli zaliczacie się do zwolenników podświetlanych podzespołów, to ten model stanowczo Was rozczaruje.

Od razu po podłączeniu karty MSI zwróciliśmy uwagę na sztywno narzucony limit zasilania – nawet po wgraniu najnowszego BIOS nie było możliwości ruszenia tego parametru choćby o 1 W. W droższych modelach (np. z podwójnym BIOS) taka opcja powinna się pojawić, ale w przypadku MSI Ventus musimy zadowolić się domyślnym limitem. Karta posiada funkcję fan-stop, zatem bez obciążenia wentylatory się nie kręcą, oferując ciszę podczas pracy biurowej. Ku naszemu zaskoczeniu okazało się, że nawet w najbardziej wymagających grach karta nie rozkręca wentylatorów do poziomu, który można by uznać za głośny. W zamkniętej (choć dobrze wentylowanej) obudowie najwyższa wartość, jaką uświadczyliśmy, to 48% (1800 RPM), co w naszym przypadku oznaczało, że karta ledwie przebijała się swoim hałasem ponad odgłosy innych systemów chłodzenia.

Z ciekawości sprawdziliśmy maksymalną prędkość wentylatorów i tutaj już można mówić o poziomie głośności typowego laptopa dla graczy (51 dB). Trudno nam jednak wyobrazić sobie scenariusz, w którym wentylatory aż tak mocno by się rozkręciły. Jednocześnie jednak należy zwrócić uwagę na relatywnie wysokie temperatury w kluczowych punktach – o ile samo GPU trzyma się na poziomie 70°C, tak już jego HotSpot notorycznie przekracza 85°C. Pamięci również lekko nie mają – od 80°C do 82°C to wartości na granicy komfortu technologii GDDR6X, a mówimy o karcie świeżo wyjętej z pudełka. Trudno przewidzieć, jak sytuacja będzie wyglądać po roku lub dwóch używania, ale jedno jest pewne – chłodniej nie będzie… Po podkręceniu karty wiele się nie zmienia (trudno, aby się zmieniało, skoro karta nadal pobiera z grubsza tyle samo energii, zatem wydziela tyle samo ciepła).

A skoro już przy podkręcaniu jesteśmy, to tutaj spotkał nas chyba największy zawód. Karta nie tylko nie imponuje w tej kwestii, ale wręcz można powiedzieć, że jej podkręcanie zupełnie mija się z celem. Jedynie w Cyberpunk przyrost wydajności przekroczył granicę postrzegalności (5%). Temperatury po takim zabiegu wzrosły o średnio 1-2°C na każdym z punktów pomiarowych, a wentylatory delikatnie przyspieszyły.

Jak pewnie wiecie, od końca ubiegłego roku przenieśliśmy się na znacznie nowszą i odczuwalnie szybszą platformę testową. Rekordowo szybki procesor AMD z technologią 3D V-Cache w połączeniu z wybitnymi pamięciami Kingston Fury Renegade pozwalają nawet w niższych rozdzielczościach uniknąć limitowania wydajności topowych kart graficznych. Takie połączenie oczywiście wymaga niemniej imponującej płyty głównej i tutaj idealnie sprawdza się ASUS ROG STRIX X670E-E Gaming WiFi.

• Procesor: AMD Ryzen 9 7950X3D
• Chłodzenie: Aerocool T38 240 mm
• Płyta główna: ASUS ROG STRIX X670E-E GAMING WIFI
• RAM: 2x16 GB DDR5 7600 MT/s CL34 (Kingston Fury Renegade 8000 MHz)
• SSD: Samsung SSD 980 PRO 1 TB
• Zasilacz: be quiet! Dark Power Pro 13 1300 W
• Obudowa: testbench Cooler Master (testy wydajności)
                   Cougar Duo Face Pro RGB (testy kultury pracy)

Podczas testów używaliśmy systemu operacyjnego Windows 11 Pro w wersji 23H2. Aktywna była funkcja ReSizable BAR, a sterowniki to najnowsze spośród dostępnych na czas powstawania testu (NVIDIA Game Ready 551.15 oraz AMD Adrenalin 24.1.1). Tak jak już wspomniano wcześniej, vBIOS karty MSI RTX 4070 Ti Super Ventus 3X został zaktualizowany do najnowszej wersji dostępnej na dzień 23.01.2024 r. Testowanie jak zwykle rozpoczęliśmy od testów syntetycznych, które dobrze nakreślają przyrost wydajności w ramach danej architektury (oraz po podkręceniu), ale też do pewnego stopnia pozwalają porównywać karty różnych producentów – mowa naturalnie o pakiecie testów 3DMark.

Podstawowy wniosek do wyciągnięcia z powyższych testów to relatywnie duży przyrost wydajności względem RTX 4070 Ti – ponad 10% w przypadku testów z wykorzystaniem śledzenia promieni i blisko 10% w klasycznej rasteryzacji. W końcu też udało się przeskoczyć topową kartę poprzedniej generacji (GeForce RTX 3090 Ti). Względem konkurencji w teście Time Spy depczemy po piętach Radeonowi RX 7900 XT, który obecnie jest… tańszy o około 10%. Sytuacja oczywiście diametralnie się zmienia w nowszym teście wykorzystującym Ray Tracing – blisko 20% przewagi nad Radeonem robi wrażenie.

Wraz z publikacją niniejszej recenzji oficjalnie udało nam się zakończyć aktualizację procedury testowej – na ten moment uwzględnia ona siedem tytułów (zostawiamy sobie miejsce na nowości zapowiedziane na ten rok), z których każdy testujemy w trzech rozdzielczościach z podziałem na testy korzystające ze śledzenia promieni oraz te ze znacznie okrojoną oprawą graficzną (tj. bez RT). Dodatkowo też prezentujemy testy „przyszłościowe” – z wykorzystaniem Path Tracingu oraz różnych technik wspomagania wydajności.

Przypominamy również, że testy wykonujemy zawsze w miejscach najbardziej obciążających kartę graficzną – nie odwzorowują one typowej wydajności w danej grze, ale pozwalają bardzo dobrze porównywać wydajność różnych kart pomiędzy sobą (choć realnie grając w daną grę też natraficie na tak wymagające fragmenty). Testy wykonujemy również bez aktywnych technik upscalingu, a te jak wiadomo obecnie stanowczo warto wykorzystywać, jako że nie tylko podnoszą wydajność, ale potrafią również poprawić jakość obrazu (względem przestarzałego już wygładzania TAA).

Najnowsza gra legendarnego studia Remedy, czyli wydany pod koniec 2023 roku Alan Wake 2, to obecnie jedna z najbardziej wymagających gier. Nawet bez aktywacji śledzenia promieni topowe karty zmagają się, aby utrzymać 60 FPS w wyższych rozdzielczościach. Przyrost wydajności testowanego dziś RTX 4070 Ti Super względem zwykłego RTX 4070 Ti waha się do 6% do 9% w zależności od rozdzielczości, zatem ciut poniżej oczekiwań. Tańszy Radeon RX 7900 XT dopiero w 4K oferuje niższą wydajność, a w dedykowanej dla tego segmentu rozdzielczości 1440p jest o ponad 10% szybszy. GeForce RTX 4070 Ti Super pozwala na grę w natywnym FHD, ale już w QHD trzeba przełączyć DLSS na tryb Jakość, aby utrzymać ponad 60 klatek w takich ustawieniach. Granie w 4K jest realne, jeżeli poza odpowiednim trybem DLSS SR (np. balans), aktywujemy też DLSS 3.0 Frame Generation.

Aktywacja śledzenia promieni zrzuca Radeony na znacznie odleglejsze pozycje, ale też pozwala nowemu RTXowi nieco rozprostować nogi – tutaj przewaga nad RTX 4070 Ti waha się już od 7% do 10%. Aby przyjemnie pograć w 1440p konieczne w tym przypadku będzie skorzystanie zarówno z DLSS SR (Jakość/Balans), jak i Frame Generation. O graniu w Alan Wake 2 w 4K z aktywnym śledzeniem promieni na RTX 4070 Ti Super raczej należy zapomnieć.

Nadal pięknie wyglądający A Plague Tale: Reqiem jest znacznie bardziej przyjazny dzisiejszym kartom – przynajmniej tak długo, jak nie korzystamy ze śledzenia promieni. Tutaj również nowy GeForce wymienia ciosy z tańszym Radeonem RX 7900 XT jak równy z równym. Tutaj również przewaga nad RTX 4070 Ti cały czas trzyma się poniżej spodziewanych 10%. W docelowej dla tej karty rozdzielczości 1440p wynosi dokładnie 8%. Z drugiej strony, jeżeli przykładowo obecnie używacie RTX 3070 Ti, to przesiadka na najnowszego RTXa podniesie wam wydajność o blisko 60%.

Aktywowanie śledzenia promieni nie wpływa w tym przypadku na przewagę wydajności nad RTX 4070 Ti, ale oczywiście sprawia, że o 10% tańszy Radeon RX 7900 XT okazuje się być o 25% wolniejszy… Przy okazji nowa karta niemal idealnie zrównuje się w tej grze z RTX 3090 Ti, z tą różnicą, że do uzyskania tej samej wydajności zużywa blisko połowę mniej prądu (260 W vs 450 W)… Granie w A Plague Tale: Requiem w 1440p z aktywnym śledzeniem promieni jest bardzo przyjemne na RTX 4070 Ti Super – zwłaszcza jeśli dodatkowo aktywujemy DLSS w trybie Jakość oraz DLSS 3.0 Frame Generation, uzyskując wtedy blisko 100 FPS.

Najnowsza odsłona serii Assassin’s Creed (Mirage) nadal korzysta z bardzo dobrze już zoptymalizowanego silnika – to obecnie jedyna gra, w której podczas testów w FHD napotkaliśmy na limit wydajności ze strony procesora (na dwóch najszybszych kartach). W praktyce bez problemu na RTX 4070 Ti Super pogramy nawet w 4K z najwyższymi detalami bez upscalingu rozdzielczości. Jednocześnie jest to gra, w której przyrost wydajności względem RTX 4070 Ti okazał się najmniejszy – zaledwie 3-5%. Ponownie tańszy Radeon RX 7900 XT oferuje taką samą wydajność, z tym że tym razem nie ma opcji aktywowania śledzenia promieni, aby tę sytuację „naprawić”.

Najnowsza z prezentowanych dziś gier to wydany w grudniu 2023 Avatar: Frontiers of Pandora. Jest o tyle specyficznym tytułem, że niezależnie od wybranych ustawień graficznych wykorzystuje śledzenie promieni (choć na tych najniższych robi to w bardzo małym stopniu). Pierwszy test wykonaliśmy na ustawieniach „wysokich”, w których użycie śledzenia promieni jeszcze nie pogrąża kart AMD. Niemniej tutaj to GeForce RTX 4070 Ti Super (w 1440p) wychodzi na 5-procentowe prowadzenie ponad Radeonem RX 7900 XT, a przy okazji też wyprzedza o całkiem rozsądne 7,5% zwykłego RTX 4070 Ti. Na takich ustawieniach realnie można pograć nawet w rozdzielczości 4K.

Drugi test wykonaliśmy na ustawieniach, które normalnie nie są dostępne w grze – to ukryty preset Unobtanium, który w zamyśle ma służyć do testowania kart „przyszłych generacji”. Co ciekawe, Radeony wcale nie zaczynają tutaj mocno odstawać – przewaga RTX 4070 Ti Super nad 10% tańszym RX 7900 XT to tylko 13-19%. Względem zwykłego RTX 4070 Ti ponownie nowy GeForce zyskuje około 6-9%. Granie w 1440p na testowanej karcie przy tak wysokich ustawieniach nie jest najlepszym pomysłem, nawet korzystając z FSR 3.0 Frame Genertion, ale pamiętajmy, że mamy jeszcze normalnie dostępne „najwyższe ustawienia”, które działają już bardzo przyjemnie.

Nie mogło oczywiście zabraknąć Cyberpunk 2077, wzbogaconego o nowy, znacznie bardziej wymagający obszar (Dogtown). Podczas gry na relatywnie niskich ustawieniach (jak na ten tytuł), czyli „zwykłe Ultra”, to Radeony mają ogromną przewagę – RX 7900 XT jest od nowego GeForce dobre 20% szybszy i realnie to RX 7800 XT depcze po piętach zwykłemu RTX 4070 Ti (który zresztą traci tylko 4% względem wydajności modelu Super). Niemniej do grania w 4K na takich ustawieniach konieczne będzie aktywowanie DLSS/FSR.

Korzystając już z ustawień, z myślą o których ta gra była tworzona, Radeony muszą stanowczo podkulić ogon i schować się poniżej poziomu wydajności RTX 4070. Nowy RTX 4070 Ti Super uzyskuje tutaj rekordową przewagę nad zwykłym RTX 4070 Ti – ponad 11% i zasadniczo można dosyć komfortowo pograć na tej karcie w rozdzielczości 1440p (albo bardzo komfortowo, korzystając z dobrodziejstw pakietu DLSS).

Przedstawicielem gier wyścigowych pozostaje w naszej procedurze Forza Horizon 5. Nowy procesor pozwolił uniknąć limitowania wyników nawet w FHD, ale też widać, że karty AMD w takim duecie sporo zyskują (w przeciwieństwie do poprzedniej platformy opartej o procesor Intela). Radeon RX 7900 XT miejscami przegania RTX 4080, a RX 7800 XT dogania naszego bohatera recenzji. Przyrost wydajności względem RTX 4070 Ti to blisko 10%. Zastanawiająco wypadły wyniki RTX 3070 Ti w tej jednej grze – w tym przypadku przesiadka na RTX 4070 Ti zapewni nam 100% wzrostu wydajności!

Wahaliśmy się, czy jest sens w przypadku Forza Horizon 5 w ogóle rozdzielać testy na te z aktywnym i nieaktywnym RT. Wpływ tej techniki na wydajność (oraz jakość obrazu) w tej grze jest naprawdę znikomy. Niemniej widać, że Radeon RX 7800 XT znacznie gorzej zniósł aktywowanie śledzenia promieni niż droższy RX 7900 XT. Co się zaś tyczy RTX 4070 Ti Super, to zyskuje on jedynie 5% względem modelu, który ma zastąpić. Z drugiej strony wydajności nie brakuje tu na żadnej karcie i nawet w 4K można z przyjemnością śmigać po ogromnej mapie.

Wyczekiwany przez wielu Hogwarts Legacy okazał się być zaskakująco dobrą grą. Niestety nie można tego powiedzieć o jej optymalizacji (zwłaszcza na premierę) – nawet teraz po blisko roku od wydania gry, ta boryka się ze spadkami wydajności przy aktywnym śledzeniu promieni. Szczęśliwie tryb klasycznej rasteryzacji działa wyśmienicie – zwłaszcza na Radeonach… RX 7900 XT masakruje testowanego dziś droższego RTX 4070 Ti Super, podczas gdy ten zaledwie o 6% wyprzedza RTX 4070 Ti. Różnica jest na tyle duża, że na Radeonie pogramy bez większego problemu w 4K, podczas gdy GeForce RTX 4070 musi się tutaj już posiłkować generatorem klatek, aby dotrzymać kroku karcie AMD.

Aktywowanie śledzenia promieni drastycznie w tej grze obniża wydajność, choć też daje faktycznie wartą tego poprawę realizmu prezentowanej grafiki. Radeon RX 7900 XT plasuje się dokładnie pomiędzy RTX 4070 Ti a nowym modelem Super w FHD, ale w QHD już zaczyna przegrywać nawet z RTX 4070 Super. Przewaga nowego RTX nad tym, którego ma zastąpić, to w tym przypadku tylko 3-5%, ale w tej grze wyraźnie manifestuje się większa pojemność pamięci – na karcie z 12 GB RAM w 1440p co chwilę atakują nas tekstury w niższej rozdzielczości lub nagle pojawiające się obiekty, podczas gdy RTX 4070 Ti Super jest od takich „niespodzianek” całkowicie wolny.

Poza klasycznym śledzeniem promieni, które obecnie trafia już do niemal każdej większej gry, na horyzoncie zaczyna standaryzować się jeszcze bardziej zaawansowany sposób generowania obrazu. Mowa o Path Tracingu, zwanym również „pełnym RayTracingiem” – w tym przypadku całe światło i wynikające z niego efekty (cienie, odbicia, przeźroczystość) są obliczane metodą śledzenia promieni. Daje to już faktycznie fotorealistyczny sposób prezentowania tych efektów, a przy okazji też ułatwia pracę twórcom gier. Problem z tym jest tylko taki, że wymaga naprawdę mocnego sprzętu i na dziś dzień realnie da się z takiej funkcji korzystać tylko w połączeniu z różnymi wspomagaczami wydajności. Czy zatem RTX 4070 Ti Super jest gotowy na granie w takich ustawieniach?

Jedną z dwóch dużych (i nie „remasterowanych”) gier wspierających Path Tracing jest Alan Wake 2 – w jego przypadku nowy RTX 4070 Ti Super pozwala dosyć komfortowo grać nawet w 1440p, zakładając, że wspomagamy się wszystkim, co oferuje obecnie DLSS 3.5 (tryb Jakość, rekonstrukcja promieni oraz generacja klatek). Jako że nie jest to gra bardzo dynamiczna u podstaw rozgrywki, to zwiększenie opóźnienia w połączeniu z płynnością na poziomie 70 FPS w tych najbardziej wymagających momentach gry jest świetnym rezultatem. Tutaj też udało się wykręcić rekordowe 14% przyrostu wydajności względem „klasycznego” RTX 4070 Ti. Radeony stanowczo nie są gotowe na dostarczanie tak realistycznego obrazu, zatem tutaj nawet nie będziemy kalkulować różnicy.

Drugą grą, która pod koniec 2023 roku dostała oficjalnie wsparcie dla Path Tracingu, jest nasz polski Cyberpunk 2077. Tutaj wymagania nie są aż tak wysokie, ale też implementacja PT jest tutaj nieco skromniejsza. Niemniej, aby faktycznie doświadczać gry w takich ustawieniach, nadal niezbędna będzie karta GeForce RTX. Przyrost wydajności oferowany przez RTX 4070 Ti Super nad wersją uboższą o znaczek Super wynosi tutaj spodziewane 10%. W praktyce pograć można bez najmniejszego problemu w 1440p. Z kolei rozdzielczość 4K w Cyberpunk z aktywnym trybem RT Overdrive jest poza zasięgiem kart, które nie mają w nazwie „4090”…

Procedurę testową od strony zastosowań innych niż gry również znacząco odświeżyliśmy i niewykluczone, że tutaj jeszcze dojdzie test w pakiecie Adobe. Obecnie już zaktualizowaliśmy aplikację Blender do 4.0, a także dodaliśmy pomiar renderowania obecny w najnowszej odsłonie Cinebench R24. Bez większych zmian pozostały testy enkodera wideo w DaVinci Resolve, natomiast pakiet SPECviewperf 2020 zaktualizowaliśmy do wersji 3.1 oraz przestawiliśmy się na testy w 4K (wcześniej testowaliśmy FHD). Największą jednak nowością są testy w aplikacji Automatic1111 – dotyczą one oczywiście wykorzystania Stable Diffusion do generowania grafiki.

Pod względem wydajności renderowania zarówno z użyciem zunifikowanych shaderów (CUDA/CU), jak i wspomagając się rdzeniami Tensor (test Blender na silniku Optix), karty NVIDII nieprzerwanie królują na wykresach. Nowy RTX 4070 Ti przewidywalnie zyskał tutaj równo 10%, odpowiadające wzrostowi ilości jednostek obliczeniowych. Mniej zyskaliśmy w teście eksportowania wideo, choć tutaj i tak warto przypomnieć, że RTX 4070 Ti to najtańsza karta w ofercie NVIDII, wyposażona w podwójny enkoder i RTX 4070 Ti Super tę cechę też odziedziczył.

Testy z wykorzystaniem Stable Diffusion są zupełną nowością na naszym portalu i nadal pracujemy nad udoskonalenie procedury (zwłaszcza po stronie kart AMD). Test polegał na wygenerowaniu 10 obrazków w rozdzielczości 512x512 (zawsze z tej samej frazy i z tego samego ziarna) i następnie obliczeniu średniego czasu generowania jednego obrazka – jako że karty AMD pomiędzy kolejnymi obrazkami znacznie więcej czasu „tracą” na cashowanie, to pomocniczo podajemy również czystą wydajność (liczoną w iteracjach na sekundę). Niemniej dla użytkownika istotniejszy jest ten pierwszy pomiar. Użyty model to standardowa baza SD 1.5, którą każdorazowo optymalizowaliśmy pod kartę, która miała być testowana. Karty NVIDII testowaliśmy z wykorzystaniem rdzeni Tensor, a karty AMD z pomocą optymalizacji ONNX.

W tym przypadku przyrost wydajności nowego RTXa nieco zawodzi – 5% to mniej niż byśmy oczekiwali. Niemniej to i tak wyniki dalece wykraczające poza możliwości kart konkurencji. Na koniec pozostały jeszcze testy w już bardziej wyspecjalizowanych aplikacjach projektowych – jeżeli ich nazwy nic Wam nie mówią, to możecie zignorować tę część recenzji.

Ostatnią testowaną kwestią jest jak zwykle pobór energii. Tutaj nadal używamy aparatury pomiarowej NVIDIA PCAT, zatem mierzymy pobór energii bezpośrednio samej karty (ze złącza PCI-E oraz z przewodów zasilających kartę). Pozwala to uniknąć wpływu reszty platformy na uzyskany wynik (a pamiętajmy, że wraz ze wzrostem wydajności karty graficznej, procesor również będzie zużywać więcej energii, jako że musi dostarczyć więcej danych do karty). Tym razem jednak rozbudowaliśmy testy o pomiary zużycia energii podczas testów Stable Diffusion.

Nasz egzemplarz RTX 4070 Ti Super zaiste nie pobierał więcej energii niż zwyczajny RTX 4070 Ti – mamy zatem wzrost efektywności energetycznej o te 5-10%, o które karta jest szybsza. To pokrywa się z wynikami uzyskanymi wcześniej na RTX 4070 Super i pokazuje jak przełomową architekturą jest Ada Lovelace. Jeżeli nowego RTX 4070 Ti Super nie planujecie łączyć z procesorem o absurdalnie wysokim poborze energii (np. takim z „Intel” w nazwie), to wystarczy Wam w zupełności zasilacz o mocy 600-650 W (już licząc z dodatkowym zapasem).

Już po pierwszych zapowiedziach całej linii kart „Super” to właśnie z tym modelem wiązaliśmy największe oczekiwania (nie tylko dlatego, że ma najdłuższą nazwę w historii kart graficznych). Przejście na większy chip, więcej vRAM oraz mylnie przed premierą „wyciekające” wspólne z RTX 4080 ilości pamięci L3 i taktowanie vRAM – to wszystko stanowczo działało na wyobraźnię i zwiastowało, że dostaniemy w dobrej cenie kartę, która jest prawie jak RTX 4080. Tymczasem po testach okazało się, że znacznie bliżej jej do schodzącego ze sceny RTX 4070 Ti… Ostatecznie nasze pomiary wykazały, że w dedykowanej dla tego segmentu cenowego rozdzielczości 1440p zyskamy od 6% do 8% wydajności (oraz 11% korzystając z Path Tracingu).

To z jednej strony niewiele, a już na pewno nie „super”, ale z drugiej strony cena pozostaje taka sama, a karta nie pobiera nic więcej energii. Co więcej, dostajemy 4 GB więcej vRAM – tego na wykresach nie da się zobrazować, ale już dziś w 1440p da się tę zmianę zobaczyć (w jakości obrazu – jako że silniki gier nie muszą jej obniżać, aby zachować płynność i stabilność gry). W porównaniu do 500 zł dopłaty, jakie NVIDIA potrafiła zażądać za więcej pamięci (bez podnoszenia wydajności) w RTX 4060 Ti 16GB, czyli w karcie, w której i tak granie w 1440p jest średnio realne, to RTX 4070 Ti Super jawi się jako faktycznie super okazja.

Szczęśliwie dla nas, klientów, NVIDIA nie konkuruje tylko ze sobą i osiągi nowego GeForce należy odnieść jeszcze do tego, co oferują Radeony – w tym teraz o 10% tańszy Radeon RX 7900 XT. Jeżeli zapomnimy o istnieniu śledzenia promieni i zadowolimy się technologią z poprzedniej generacji, to okazuje się, że propozycja AMD jest znacznie atrakcyjniejsza – o dokładnie 10% wydajniejsza i wyposażona w jeszcze więcej vRAM (20 GB). Niemniej trudno (nam) sobie wyobrazić zakup karty za 4000 zł i już od pierwszego dnia chodzenie na kompromisy w jakości grafiki w grach. Spoglądając zatem na uśrednione wyniki testów z aktywnym RT uzyskamy o 17% wyższą wydajność na karcie NVIDII, a spoglądając jeszcze dalej w przyszłość (albo raczej faktycznie teraźniejszość), to również ponad 100% wyższą wydajność w testach z Path Tracingiem.

Wybór karty GeForce RTX to również wybór całego pakietu NVIDIA DLSS - a to istotna zaleta

Pakiet NVIDIA DLSS obecnie nadal oferuje wyższej klasy upscaling oraz dostęp do unikatowej techniki Ray Reconstruction (która znacznie poprawia jakość oprawy i często też podnosi wydajność – zwłaszcza w grach korzystających z Path Tracingu). Do tego dostajemy liczne optymalizacje w aplikacjach użytkowych i profesjonalnych (choć nie wszystkich!). W obliczu tego wszystkiego nowy GeForce RTX 4070 Ti Super to nadal bardzo atrakcyjna propozycja w swoim segmencie cenowym. A to, że liczyliśmy na więcej, to niestety już tylko nasza wina (i trochę wina 90% udziałów NVIDII w rynku kart graficznych…).

• 16 GB GDDR6X daje spory zapas na przyszłość;
• niewiele, ale jednak wyższa wydajność od RTX 4070 Ti;
• wysoka efektywność energetyczna;
• bardzo wysoka wydajność w śledzeniu promieni (w swoim segmencie);
• wysoka wydajność w zastosowaniach kreatywnych i profesjonalnych (na tle konkurencji cenowej);
• DLSS 2 (Super Resolution) skutecznie zastępuje TAA, zwiększając przy tym wydajność;
• DLSS 3 (Frame Generation) w kompatybilnych grach podnosi wydajność nawet dwukrotnie;
• DLSS 3.5 (Ray Reconstruction) w kompatybilnych grach znacznie poprawia jakość i potrafi podnieść wydajność;
• obsługa kodeka AV1 i pakiet Nvidia Broadcast;
• stabilne i często aktualizowane sterowniki.

• Spodziewaliśmy się dużo większego wzrostu wydajności;
• niski potencjał podkręcania;
• brak obsługi DisplayPort 2.0/2.1,
• archaiczny w obsłudze panel sterowania.

Abstrahując już od samego nowego GPU, wypadałoby również ocenić konkretny testowany przez nas model karty graficznej. MSI Ventus 3X w żadnej kwestii nie wyróżnia się nadzwyczajnie pozytywnie. Jest dosyć rozsądnych rozmiarów, a przy tym pracuje nawet całkiem cicho, ale robi to kosztem temperatur komponentów karty. Jakość samego wykonania stoi na przyzwoitym poziomie, choć wszechobecny plastik nieco ujmuje ostatecznemu wrażeniu. MSI GeForce RTX 4070 Ti Super Ventus 3X to karta co najwyżej poprawna

Nie uświadczymy tutaj również żadnego podświetlenia ani ostentacyjnych zdobień – ot karta, która ma działać, a nie wyglądać. Miłym zaskoczeniem w sumie jest obecność metalowej belki podpierającej kartę oraz to, że obecnie jest dostępna w cenie o 100 zł niższej od MSRP modelu RTX 4070 Ti Super – tj. kosztuje 3899 zł. W tej cenie to realnie bardzo mocna alternatywa dla Radeonów RX 7900 XT i z pewnością warta dopłaty tych 200-300 zł. Ważne jednak, aby po zakupie się upewnić, czy mamy wgrany najnowszy BIOS ;)

Kartę MSI GeForce RTX 4070 Ti Super Ventus 3X na potrzeby testów otrzymaliśmy NVIDII.

W artykule znajdują się linki afiliacyjne, przekierowujące do zewnętrznych stron zawierających produkty i usługi, o których piszemy. Otrzymujemy wynagrodzenie za umieszczenie linków afiliacyjnych, jednakże współpraca z naszymi Partnerami nie ma wpływu na treści zamieszczane przez nas w serwisie, w tym na opinie dotyczące produktów i usług Partnerów.