Przegląd paneli LCD: 17'' LG Flatron L1732P

Testowany Flatron L1732P to stosunkowo niedrogi monitor z matrycą 17" i rozdzielczością nominalną 1280x1024. Obudowa urządzenia jest srebrna i gładka w dotyku, a jakość wykonania należy ocenić jako dobrą. Mogłoby być jednak jeszcze lepiej, bo przy przesuwaniu monitora konstrukcja trochę trzeszczy.

Design Flatrona nie wyróżnia się też niczym szczególnym. Rozmiary ramki wokół matrycy są na nasz gust zbyt pokaźne i odejmują monitorowi smukłości. Nie oznacza to jednak, że monitor jest nieładny, po prostu wygląda przeciętnie.

1732P ma wbudowany zasilacz, co z jednej strony powiększa jego gabaryty, a z drugiej uwalnia od konieczności znajdowania na podłodze dodatkowego miejsca. Jego grubość (wbrew wielkościom podanym w oficjalnej specyfikacji) to całe 6 centymetrów. Tył monitora jest czarny, całkiem gładki i pomimo swoich rozmiarów prezentuje się dobrze.

O włączonym monitorze powiadamia duża, niebieska kontrolka. Kiedy jest w stanie uśpienia, dioda świeci się na żółto-herbaciany kolor. Pod nią znajduje się wciskany od spodu włącznik, a w jego sąsiedztwie - cztery dodatkowe przyciski.

LG montuje się na okrągłej podstawce (do nogi monitora przykręca się ją za pomocą jednej, lecz solidnej śruby). Podstawkę można obracać niemal dowolnie - łącznie o 350°.

Na tylniej ściance monitora jest gniazdo zasilania oraz dwa porty - D-Sub i DVI. Kable podłącza się podobnie, jak ma to miejsce w większości monitorów LCD, czyli od dołu. Jeśli ktoś nie cierpi widoku zwisających (choćby z tyłu) przewodów, producent dołącza do Flatrona czarną klapkę, którą można je zasłonić.

LG obsługuje funkcję PIVOT, co oznacza, że da się go obrócić o 90 stopni w prawo. Po zainstalowaniu dołączonego oprogramowania obraz na monitorze oraz wskaźnik myszy automatycznie dostosowują się do zmienionych punktów odniesienia.

Nie ma też problemu ze zmianą wysokości monitora - wystarczy wyjąć z tyłu bolec ochronny i już można podwyższyć sobie ekran o maksymalnie 8 centymetrów.

Zwróciliśmy uwagę na bardzo ładną biel i soczyste kolory. Niestety na pierwszy rzut oka widać też niedoświetlenie przy dolnej krawędzi ekranu. Z kolei na czarnej planszy testowej zamiast pełnej czerni widzimy coś a'la bardzo ciemny fiolet na środku oraz niewielkie odbicia światła ze świetlówek przy każdej z krawędzi matrycy.

Podświetlenie jest dość równomierne, choć przy dolnej krawędzi widać niewielkie odchyły od normy. Po zbadaniu ekranu urządzeniem kalibrującym okazuje się, że rozbieżności są nieco większe - różnice w jasności pomiędzy środkiem ekranu, a rogami potrafią przekroczyć 20%. Są to wartości tylko trochę wyższe niż przeciętna w monitorach TN i nie powinny budzić niepokoju.

Czas reakcji matrycy jest bardzo dobry. Rzeczywiste 8-10 milisekund w porównaniu z wieloma innymi monitorami robi wrażenie. W specyfikacji producent podał jeszcze lepsze osiągi - wynika to stąd, że deklarowane 4 ms dotyczą opóźnienia w wyświetlaniu szarości (GtG = Gray to Gray) a nie koloru czarnego.

Ale kąty widzenia zostały 'naciągnięte' jeszcze mocniej. LG reklamuje bowiem, że wynoszą 170/170°. Zmierzyliśmy to 'naszym przyrządem' i okazało się, iż w poziomie zmiana kolorów i przyciemnienie ekranu następuje już przy 130 stopniach. W pionie jest znacznie gorzej, wystarczy trochę się wychylić, a już biały zaczyna przechodzić w szaro-srebrny. 170 stopni można w tym wypadku włożyć między bajki i to te najbardziej fantastyczne. Rzeczywisty kąt widzenia w pionie (przy zachowaniu tych samych kolorów) to najwyżej 130 stopni (po 65 w obu kierunkach).

Fabryczne monitor ustawiony jest na maksymalną jasność (100%) oraz kontrast na poziomie 70%. Domyślna temperatura kolorów to 6500K. Na potrzeby testów ustawienia zmieniliśmy odpowiednio na 50% - 50% - 6500K. Luminancja wynosi wówczas 140 cd/m2, co jest optymalną wartością do pracy. W takiej konfiguracji wykonaliśmy testy równomierności podświetlenia.

Zmierzona przez nas krzywa kolorów wygląda poprawnie, co znajduje odzwierciedlenie w ładnych, żywych barwach na monitorze. Należy przy tym zwrócić uwagę, że przy zmniejszeniu jasności i kontrastu ich temperatura jest trochę zbyt wysoka.

W monitorze zastosowano bardzo eleganckie, półprzezroczysto-niebieskie menu. Jego obsługa jest nie do końca intuicyjna. Na przykład lewy przycisk przesuwa menu w dół, a nie, jak mogłoby się wydawać w górę, a po podmenu nie da się nawigować w innym kierunku, niż tylko w dół. Zdarzają się też drobne błędy i nieścisłości w polskim tłumaczeniu, np. 'czerowny' zamiast 'czerwony'. Nie bardzo też rozumiemy po co rozbito 'Pozycja' i 'Pozycjonowanie' na dwa osobne menu, skoro obie grupy funkcji dotyczą ręcznej regulacji analogowego sygnału.

Panel obsługuje oczywiście automatyczne dostosowanie ustawień monitora do sygnału analogowego - służy do tego jeden z przycisków. Inny umożliwia łatwe przełączanie źródeł sygnału (D-Sub lub DVI). Do tego Flatron stara się być inteligentny i w momencie, kiedy do jednego z wyjść nie podłączono kabla nie pozwoli na włączenie obrazu z tego źródła. Czasami jednak nie do końca mu to wychodzi i przy braku sygnału trzeba wyłączać cały monitor, aby przejść np. z D-Sub na DVI.

W 1732P można też za pomocą jednego przycisku zmieniać profile ustawień na jeden z predefiniowanych (po kilka na dzień, na noc oraz parę uniwersalnych). Funkcjonalność ta została oznaczona przez producenta dumnym mianem LightView.

Przy pomocy menu można ustawić jaskrawość, kontrast oraz korekcję gamma, a także zmienić temperaturę kolorów (użytkownika, 5700, 6500, 7500, 8200 i 9300). Na szczęście istnieje również możliwość wyłączenia kontrolki informującej o stanie zasilania, co może się przydać zwłaszcza w nocy.

Mimo pewnych niedoskonałości, do menu można się przyzwyczaić. Tylko po co, skoro do monitora dołączono oprogramowanie, które pozwala na wygodną regulację monitora z poziomu systemu Windows.

Lista opcji w menu monitora:

• Obraz > Jaskrawość / Kontrast / Gamma
• Kolor > Temperatura barw > Czerwony > Zielony > Niebieski
• Pozycja (obrazu) > Pozioma / Pionowa
• Pozycjonowanie (obrazu) > Zegar / Faza
• Ustawienia > Język / Pozycja OSD / Balans bieli / Wskaźnik zasilania / Ustawienia fabryczne

Do monitora dołączono dwie płyty: jedną ze wspomnianym pakietem forteManager 2.0 do zmian ustawień oraz z programem Pivot Pro, do automatycznego obracania obrazu. Ten drugi działa automatycznie i można właściwie zapomnieć o jego istnieniu, natomiast forteManager pracuje w tray'u, dzięki czemu w każdej chwili jest pod ręką.

Niestety, szybkość działania tego programu woła o pomstę do nieba. Czasami zdarzało się, że przechodzenie z opcji do opcji potrafiło trwać 2-3 sekundy, a zapisywanie profilu wyświetlania trzykrotnie dłużej. Przy obciążonym systemie forteManager potrafił działać jeszcze wolniej, a czasami wręcz się przywieszał. To jednak przesada, jak na mały utilek do regulacji monitora.

Na szczęście do funkcjonalności tego programu nie można mieć zastrzeżeń, a na dodatek jest ładny i bardzo intuicyjny w obsłudze. Pozwala na podstawową regulację prostych ustawień, takich jak kontrast, podświetlenie, korekcja gamma, czy temperatura kolorów. Z drugiej strony, oferuje bardziej zaawansowaną funkcjonalność: możliwość ręcznego dobrania wartości R, G i B, czy skalibrowania kolorów za pomocą specjalnego kreatora lub jednej z plansz testowych. Ustawienia możemy zapisać w osobnym profilu i w każdej chwili przywołać. Trochę szkoda, że producent nie pomyślał o przełączaniu zapisanych ustawień za pomocą przycisku LightView na monitorze.

Przy pomocy forteManagera można też 'ręcznie' obracać ekran (0 - 270°), ale w większości wypadków można po prostu liczyć tryb automatyczny obsługiwany przez Pivot Pro. Trzeba tylko wziąć pod uwagę pewien drobiazg, mianowicie przy obróconym obrazie funkcja ClearType zwiększająca czytelność tekstu nie będzie dobrze działała.

forteManager umożliwia też włączenie specjalnego trybu F-Engine, którego zadaniem jest między innymi dopasowanie jasności i kontrastu wybranego okna do jednego z kilku profili. Ale w przypadku testowanego monitora funkcja ta jest nieaktywna, bo te model tej fukcji nie obsługuje.

Na drugiej płycie znajdują się sterownik i profile ICM do monitora oraz podręcznik użytkownika w formacie PDF (w różnych językach, ale wersji polskiej póki co brak).

L1732P to naszym zdaniem siedemnastka tylko trochę ponadprzeciętna. Z wyglądu nie wyróżnia się niczym szczególnym, nie jest też specjalnie smukła. Dysponuje średnio wygodnym menu, a dołączone oprogramowanie działa czasami zbyt wolno.

Zwraca za to uwagę naprawdę niskim czasem reakcji (około 8-10 milisekund) oraz soczystymi kolorami - obie te cechy sprawiają, że monitor świetnie sprawdzi się w filmach i grach.

Gorzej, acz wciąż pozytywnie ocenić należy podświetlenie matrycy, które jest stosunkowo równomierne, ale z widocznymi odstępstwami. Na minus zaliczyć trzeba natomiast wyjątkowo słabe kąty widzenia.

Podsumowując - L1732P oferuje szybką matrycę i to za całkiem atrakcyjną cenę. Może obudowa tego monitora nie jest mistrzostwem świata, ale nie każdy jest bezkompromisowym estetą. Flatrona polecamy przede wszystkim do gier i filmów.